Արտասահմանութիւն, ութեան

adj.

արտաքոյ սահմանի եւ չափոյ. անպայման. անչափ.

յարտասահման վիճակեցան վտանգս. (Պիտ.։)

adj. adv.

արտասահման առնեմ. Հալածեալ արտաքոյ սահմանաց. Վտարանդի.

Այսօր ծովաքատակ մեղք աշխարի արտասահմանահալած փախչի. (Թէոդոր. ի կոյսն.։)

արտասահման առնել, լինել. cf. ԱՐՏԱՍԱՀՄԱՆԵՄ

ԱՐՏԱՍԱՀՄԱՆ ԱՌՆԵԼ cf. ԱՐՏԱՍԱՀՄԱՆԵՄ

s.

ἑξορισμός exterminatio Աքսոր. վտարանդութիւն.

Փոխանակ մահու զարտասահմանութիւն ի վերայ քահանայականացան հասուցանէր. (Սոկր.։)

Ոչ հասցես ի տեղի արտասահմանութեան։ Պատճառ արտասահմանութեանց. (ՃՃ.։)

Յերկնային մտանել յառագաստ փոխանակ արտասահմանութեանն մերոյ ի դրախտէն կենաց. (Յհ. իմ. եկեղ.։)