Your research : 43 Results for ւ

Entries' title containing ւ : 10000 Results

Անունդրութիւն (ութեան)

s.

disobedience;
contumacy.


Անունող

cf. Անունակ.


Անուշադիր

adj.

inattentive.


Անուշադր

s.

sal ammoniac.

• «պաղլեղի նման մի նիւթ է թրք. և ռմկ. նշադըր» Բժշ. ունին միայն ՋԲ և ԱԲ. գործածական է և արդի գրականում։

• = Պհլ. *anōšāδur. այս բառը աւանդուած չէ պահլաւական գրականութեան մէջ, բայց նրա գոյութիւնը հաստատում է փոխառեալ ասոր. anōšāδur ձևը. հայերէն բառի հնա-գոյն ձևն էր ուրեմն *անուշադուր, որից սեռ. անուշադրի և սրանից էլ վերակազ-մուած ուղ. անուշադր։ Նոր պրս. ձևն է [arabic word] nusādir, որից փոխառեալ թրք [arabic word] nišader, վրաց. ნიმადური նիշադուրի, նյն. σισαντήρι, νισανδίρι. ռա մ. nišadir. բուլ-գար. nišadūr, ռուս. нашатырь։ Բառս հա-սել է մինչև Ֆրանսիա, ուր ըստ Marcel Devic, Diet. etym. գտնում ենք հֆրանս anotasiar, amizadir, almisadre «անուշադը». = Հիւբշ. 100։

• Ուղիղ մեկնեց նախ ԳԴ, յետոյ Böttich. Horae 39, 85, Lagarde, Ges. Abhnd, 9, 19 և Arm. Stud. § 133։


Անուշադրութիւն (ութեան)

s.

inattention.


Անուշակ (աց)

adj.

sweet, agreeable to the taste, savoury, delicate;
benign, gracious.


Անուշահամ

adj.

sweet, savoury.


Անուշահոտ

adj.

sweet, odoriferous, delicate;
— առնել, to perfume, to scent.


Անուշահոտեմ (եցի)

vn.

"cf. Անուշահոտ առնեմ."


Անուշահոտիմ (եցայ)

vn.

to smell sweet, to be odoriferous.


Անուշահոտութիւն (ութեան)

s.

sweetness of smell, perfume.


Անուշաճաշակ

cf. Անուշահամ.


Անուշամտութիւն (ութեան)

s.

mirth, gaiety, joy.


Անուշարար

adj. s.

that makes sweet;
confectioner.


Անուշեմ (եցի)

va.

to sweeten.


Անուշութիւն (ութեան)

s.

sweetness;
delicacy, exquisite flavour;
affability, cheerfulness.


Անուշունք

s. pl.

s. pl. perfumes, odours;
cf. Անոյշք.


Անուշօդ

adj.

mild weather.


Անուորդ

s.

windlass;
gin or triangle for pullies;
engine.


Անուս (ից)

adj.

ignorant, unlettered;
stupid.


Անուսումն (սմանց)

adj.

cf. Անուս.


Անուսութիւն (ութեան)

s.

illiterateness, ignorance, want of science.


Անուսումնութիւն (ութեան)

s.

cf. Անուսութիւն.


Անուստեք

cf. Անուրեք.


Անուտելի (լւոյ, լեաց)

adj.

uneatable, unfit for food.


Անուր (անրոց)

s.

iron collar (of a pillory);
collar;
ring.

• , ո հլ. «օղակ» ՍԳը. որեռ անրա-պատ, անրափակեալ «անուրով պատած՝ փակած» Բենիկ. ծանրանուր Տօնակ. ան-րակ «վզի առաջի օղականման ոսկորները» Յոբ. լա. 22 (գրուած նաև անդրակ, ուր նր>նդր ձայնափոխութեան համար հմմա ծանր> ծանդը, մանը>մանդը ևն), կազ-մուած թարգմանաբար յն. ϰλείς բառից. որ նշանակում է «նիգ, սողնակ, կեռ, ձար-մանդ, վզի անրակ»։

• Ինճիճեան, Եղան. Բիւզ. 1820, էջ 211 ան բացասականով ո՛ւր բառից, «քան-զի անուրն գոլով պարունակաձև բոլո-րեալ, անուր ասի, իբր զի չիք նշանա-կել ի նմա, թէ ո՛ւր է սկիզբն նորա և ո՛ւր աւարտ նորա»։ Տէրվ. Altarm. 84 զնդ. agra, յն. ἀγχω «խեղդել», իբր նախահայ *անգուր ձևից։ Հիւնք. լտ. anulus։ Bugge KZ 32, 3 լտ. anus, anulus (annulus) «օղակ» և հիռլ. ainne, յետնաբար fāinne. բայց այս համեմատութիւնը ուղիղ չէ, որովհետև լտ. anus բառի նախնականն է ane-no-ըստ Walde 49։ Petersson KZ 47, 285-6 մերժելով Bugge-ի մեկնութիւ-նը դնում է հնխ. snū-ro-«կապ» ձևից, որ ծագում է հնխ. snēu-«թել ոլորել» արմատից, որի ժառանգները տե՛ս նոյն-արմատ նեարդ բառի տակ։ Մերժում է Pokorny 2, 696, ըստ որում «օղակ» և «կապ» տարբեր գաղափարներ են։ Պատահական նմանութիւն ունին ա-րաբ. պրս. քրդ. [arabic word] nir, ասոր. ❇ nirā «եզան ւուծ»։


Անուրեք

adj.

not confined to one place, unbounded, infinite;
houseless, homeless.


Անուրջք (նրջոց, ից)

s. pl.

s. pl. dream, vision, revery.


Անչարութիւն (ութեան)

s.

ingenuousness, goodness, simplicity of character.


Անչարչարութիւն (ութեան)

s.

impassibility.


Անչափակցութիւն (ութեան)

s.

want of symetry, disproportion.


Անչափութիւն (ութեան)

s.

immensity;
enormity;
superfluity, superabundance, exuberance;
immoderation, intemperance.


Անպակասելութիւն (ութեան)

s.

indefectibility, continuance.


Անպահպանութիւն (ութեան)

s.

want of observation, negligence, infringement, infraction.


Անպաճուճաբար

adv.

without ornament, simply, plainly.


Անպատեհութիւն (ութեան)

s.

absurdity, unsuitableness, incongruity, impropriety.


Անպատժութիւն (ութեան)

s.

impunity.


Անպատիւ (տուաց, ից, ոց)

adj. adv.

dishonoured, dishonourable, abject, base, vile;
dishonourably, vilely;
— դրամ, false money.


Անպատկանաւոր

cf. Անպատեհ.


Անպատկառութիւն (ութեան)

s.

effrontery, impudence, shamelessness;
irreverence, disrespect.


Անպատշաճութիւն (ութեան)

s.

cf. Անպատեհութիւն.


Անպատուադիր

adj.

disrespectful.


Անպատուասէր

adj.

that does not love honours.


Անպատուաստ

adj.

not grafted;
that cannot be grafted;
that cannot be united.


Անպասուաստելի

cf. Անպատուաստ.


Անպատուար

cf. Անպարիսպ.


Անպատուեմ (եցի)

va.

to dishonour.


Անպատուհաս

adj.

unpunished.


Անպատում

adj.

unspeakable, unutterable, inexpressible, ineffable.


Անպատուութիւն (ութեան)

s.

irreverence;
dishonour.


Definitions containing the research ւ : 4031 Results