Definitions containing the research օր : 9873 Results

Դժուարորսալի

cf. Դժուարորս.

NBHL (1)

Դժուարորս է ոստրէոսն. (Վեցօր. ՟Է։)


Դժուարութիւն, ութեան

s.

difficulty, trouble, fatigue, distress, perplexity, intrigue, inconvenience, contrariety;
difficult point, knot, hinderance, obstacle;
asperity, rigidity;
բայց ոչ առանց դժուարութեան, but not without fatigue;
բառնալ զ—, to smoothe difficulties;
— կրել, to meet with difficulties;
—ս հանել, to make difficulties;
յաղթել դժուարութեանց, to overcome difficulties.

NBHL (1)

Եթէ լինիցի ի միջի քո եւ այլում եղբօր բան դժուարութեան։ Մի՛ դժուարութեամբ ոք արասցէ ողորմութիւն. (Վրք. հց. ՟Բ. ՟Ժ՟Դ։)


Դժպհի

adj.

refractory, discordant, contrary, opponent, disagreeable, vexatious.

NBHL (1)

Առ պատերազմունսն դժպհիս ունէին զսոսա. (Պղատ. օրին. ՟Գ։)


Դժպհութիւն, ութեան

s.

dissension, resistance;
vexation, regret, displeasure.

NBHL (1)

Բաղկացուցին ջանիւք ի սակս դժպըհութեան եւ կամ մրցանաց. (Պղատ. օրին. ՟Է։)


Դի, ոց

s.

dead body, corpse;
carcass.

NBHL (1)

Դի կենդանի, եւ խօսուն մեռեալ։ Անկեալ դնիմ դի անկենդան։ Քան զմեռելութիւն քառօրեայն դիոյ. (Նար.։)


Դիագող

adj.

who lifts or plunders dead bodies;
who steals idols

NBHL (1)

Նա՛ ումեք ի մարդկանէ չէ՛ օրէն դիագող շրջել. այսինքն ի գողանալ զդի. (Եղիշ. յար.։)


Դիակիր, կրաց

adj. s.

that carries, buries the dead.

NBHL (1)

Հոգի մեռեալ ի մեղաց անտի՝ ի մարմինն եդեալ կայ իբրեւ ի շիրմի, եւ նա դիակիր շիջի զօրէն անասնոց։ Մեղաւորքն իբրեւ դիակիրս շրջին. (Սարգ. յկ. ՟Գ։ եւ Սարգ. ՟ա. պետ. ՟Թ։)


Դիահանութիւն, ութեան

s.

burial, funeral procession, obsequies.


Դիահանք, հանաց

s.

cf. Դիահանութիւն.


Դիանամ, ացայ

va. vn.

cf. Դիեմ

NBHL (1)

Ի գիրկ մօր զգուեալ, եւ ի ստեանց դիացեալ. (Գանձ.։)


Դիեմ, եցի

va.

to suck, to suck milk from the breast.

NBHL (3)

θηλάζω lacteo, sugo Ծծել զկաթն ի ստեանց մօր կամ դայեկի. դիանալ, իրօք կամ նմանութեամբ. ծիծ ուտել.

Ընդէ՞ր դիեցի ես զստինս մօր իմոյ. (Յոբ. ՟Գ. 12։ Երգ. ՟Ը. 1։)

Դան դիէ զբարութիւն. (Եփր. օրին.։)


Դիեցիկ

adj.

suckling, that sucks.

NBHL (1)

θηλάζων lactens, lac sugens որ եւ ԴԻԱՑԻԿ. Ստնդիաց. ծծօղ զկաթն ի ստեանց մօր կամ դայեկի իւրոյ. կաթնկեր. մակդիր տղայոյ, եւ ձագու անասնոց. կաթ ուտօղ, ծիծ ուտօղ.


Դիեցուցանեմ, ուցի

va.

to suckle, to nourish with milk, to give suck.


Դիզանիմ, դիզայ

vn.

cf. Դիզանամ.

NBHL (1)

Ալիք զալեօք դիզանէին. (Վեցօր. ՟Գ։)


Դիթաւալ

adj.

cf. Դիաթաւալ.

NBHL (1)

Զօրութեամբն քրիստոսի զնա եւս դիթաւալ յերկիր ընկենոյր. (Պտմ. վր.։)


Դիմագրաւութիւն, ութեան

s.

boldness, courage, assurance.

NBHL (1)

Ասել ընդ նահատակին (դաւթի), որ զայս դիմագրաւութիւն առ բարին ունէր միշտ, թէ վասն քո մեռանիմք զօրհանապազ։ Դիմագրաւութիւն զօրեղ եւ անհերքելի. (Նար. կ.։ Նար. ՟Հ՟Ա։)


Դիմադարձ, աց

adj.

that resists, opposes;
contumacious, disobedient, contrary.

NBHL (1)

Ճշմարիտ ծառայից աստուծոյ ոչ է օրէն դիմադարձ լինել երկրաւոր իշխանաց. (Եղիշ. ՟Ը։)


Դիմադարձեմ, եցի

vn.

to oppose, resist.

NBHL (1)

Դիմադարձէին զօրքն անօրինաց. (Մեսր. երէց.։)


Դիմադարձիմ, եցայ

vn.

cf. Դիմադարձեմ.

NBHL (1)

Դիմադարձէին զօրքն անօրինաց. (Մեսր. երէց.։)


Դիմակերպութիւն, ութեան

s.

resemblance.

NBHL (1)

Նմանութիւն. համեմատութիւն. օրինակ.


Դիմանամ, ացայ

vn.

cf. Ընդդիմանամ.

NBHL (1)

Բայց ոչ դատեաց ըստ օրինին, ո՛չ դիմացաւ չար ոսոխին. (Յիսուս որդի.։)


Դիմառնութիւն, ութեան

s.

prosopopoeia.

NBHL (1)

Եւ դիմառնութիւն, ուրանօր զբարսն՝ միանգամայն զդէմսն ստեղծանեմք, որպիսի. զի՞նչ արդեօք ասիցէ բանս ծով՝ ծովակալ եղելոց լակեդմոնացւոց. (Պիտ.։)


Դիմեմ, եցի

vn.

to run, to fall upon one, to run to, to rush, to dart;
to have recourse, to apply.

NBHL (1)

Առ քեզ դիմեն յուսով։ Դիմեալ առ զօրութիւն քո։ Հաւատով դիմեցելոցն. (Շ. բարձր.։)


Դիպան

adj.

suitable, proper, decent, fit;
— պատահեմ, ելանեմ, to brave, to attack, to touch.

NBHL (1)

Յառաջ խաղալ, առ դիպան պատահել զօրացն պարսից։ Պատեհ է դիպան ելանել զօրացն յունաց. (Բուզ. ՟Դ. 22։ ՟Ե. 4։)


Դիպաւորութիւն, ութեան

s.

fitness, convenience.

NBHL (1)

Պատշաճ ըստ իւրաքանչիւր դիպաւորութեանն եւ զօրութեան. (Բրս. հց.։)


Դիպեցուցանեմ, ուցի

va.

to cause to touch or strike.

NBHL (2)

Ոչ դիպեցոյց զռուբէն անդ ի ժամանակի՝ իբրեւ վաճառէին զյովսէփ. (Եփր. օրին.։)

Դիպեցոյց զանձն իւր կուրի միոյ, որ յորովայնէ մօր իւրոյ կոյր էր։ Ի ժամ մահուան ղազարու ոչ դիպեցոյց տէր մեր զանձն իւր ի գեօղ անդր. (Եփր. համաբ.։)


Դիտապետ, աց

s.

the chief shepherd, or overseer;
archbishop.

NBHL (1)

Յարկ դիտապետին բանական հօտին (այսինքն քրիստոսի)։ Դիտապետք երկնաբնակք, վերատեսուչք անմոլարք. այցելուք ուղղադատք (առաքեալք)։ Տէր ստեփաննոս լերինդ մոկաց հզօր դիտապետ։ Իբր զեփրեմեան լերին հոգիընկալ հզօր դիտապետն (սամուէլ մարգարէ). (Նար.։)


Դիտեմ, եցի

vn.

to consider, to look, to observe, to remark, to recognise, to see, to stare;
to leer;
to spy, to watch;
to examine, to study;
to speculate, to contemplate;
to consult;
to look, to aim;
to aim at, to tend;
to expect, to mean, to intend.

NBHL (1)

Առ ագահութիւն եւ յատուկ գործս մահկանացու բնութիւնս դիտէ. (Պղատ. օրին. ՟Դ։)


Դիտողութիւն, ութեան

s.

observation;
remark;
speculation;
episcopacy;
— առնել, to observe.

NBHL (1)

Ի նմանութիւն աղեղնաւորի յամենայն ժամ յայնմիկ դիտողութիւն արասցէ. (Պղատ. օրին. ՟Դ։)


Դիր, դրից

s.

position, situation, posture;
state, place, figure, seat;
system;
theme;
application;
tomb, sepulchre;
— օճառի, bar, stick of soap;
— գրոց;
size of a book;
— եւ տար առնեմ, to scatter, to disperse.

NBHL (2)

Դրիւ օրէնքս ոչ ընդդէմ են բնական իմաստութեան. (Շիր.։)

Դիրք (յն. արկղ θήκη ) ընդ երկրաւ՝ գործեալ կամարատեսակ քար երկարաձիգ. (Պղատ. օրին. ՟Ժ՟Բ։)


Դիւաբնակ

adj.

where demons dwell.

NBHL (1)

Դիմեցին ի դիւաբնակ անապատն։ Դիւաբնակն բագնաց, կամ կաղաղանաց։ Զմեհեանս դիւաբնակ. (Կաղանկտ.։ Անան. եկեղ.։ Լաստ. ՟Ժ՟Է։ Վրդն. օրին.։)


Դիւակամ

adj.

that has a devilish will;
that is desired by the devil, diabolic.

NBHL (1)

Անօրէն դիւակամ մարդիկ. (Ագաթ.։)


Դիւական, ի, աց

adj.

diabolic;
enraged.

NBHL (1)

Դիւականս առ իւր ունել զօրութիւնս. (Խոր. ՟Բ. 37։)


Դիւամոլ

adj.

devoted to the worship of the devil.

NBHL (1)

Դիւամոլի անօրինին սմբատայ։ Ըստ դիւամոլին արտեմոնի. (Մագ.։ Տօնակ.։)


Դիւանապան, աց

s.

keeper of the records;
librarian;
great officer.

NBHL (1)

Դիւանապետ անօրէն, պահապան մատնիչ. (Նար. ՟Ծ՟Զ։)


Դիւանապետ

cf. Դիւանապան.

NBHL (1)

Դիւանապետ անօրէն, պահապան մատնիչ. (Նար. ՟Ծ՟Զ։)


Դիւատուր

cf. Դիւական.

NBHL (1)

Ի թատերցն օրինաց, ի սատանայական զբօսանացն, ի դիւատուր խաղոյն. (Ոսկ. եբր. ՟Ի՟Ը։)


Դիւթ, ից

s.

charmer, enchanter, sorcerer, magician.

NBHL (2)

Դիւթին զօրութեանն։ Ի ձեռն դիւթաց. (Մանդ. ՟Ի՟Զ։)

Քերթողացն, եւ ճարտասանացն, եւ դիւթացն. (Պղատ. օրին. ՟Ժ։)


Դիւթեմ, եցի

va.

to charm, to enchant, to conjure, to fascinate.

NBHL (1)

Իբրեւ ընդ քուն ոք, եւ կամ անուրջ յարթնութեան երազանալով դիւթեաց զոտ. (Պղատ. օրին. ՟Է։)


Դիւթութիւն, ութեան

s.

charm, incantation, enchantment, witchcraft, sorcery, magic, theurgy.


Դիւրաբոյժ

adj.

easy to be cured, curable.

NBHL (1)

Մինն դիւրաբոյժ գոլով, եւ միւսն անբոյժ. (Պղատ. օրին. ՟Ժ՟Բ։)


Դիւրաբոյս

adj.

what buds easily.

NBHL (1)

Զօրութիւն սերմանն այնորիկ (մանանխոյ) դիւրաբոյս է. (Եփր. աւետար.։)


Դիւրագին

adj.

very cheap, of little value, vile, common;
— վաճառել, to sell at a very low price.

NBHL (1)

Վաճառի այսօր դիւրագին. (Շար.։)


Դիւրագոյն

adj.

easier, very commodious.

NBHL (1)

Այլ մեզ այն օրն դիւրագոյն էր քան զայս օր. այսինքն տանելի. (Եղիշ. յար.։)


Դիւրագործ

adj.

that makes or is made easily, easy.

NBHL (2)

Դիւրագործ իրօք ունել (զթշնամի) արժանի է նորա զօրութեանն. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 8։)

Զանչափ զօրութիւնն, եւ զդիւրագործ իշխանութիւնն յայտ առնիցէ. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 28։)


Դիւրալուր

adj.

condescending, compliant;
gentle, easy, commodious.

NBHL (1)

Իցէ թերեւս դիւրալուր իսկ, որ դժուարահաւանն է. (Պղատ. օրին. ՟Թ։)


Դիւրահաշտ

adj.

that agrees easily with his enemies.

NBHL (2)

Դիւրահաշտ գոլ՝ զոհիւք եւ ուխտիւք ածանցելով ... Աստուածքն են դիւրահաշտք պատարագօք եւ ուխտիւք. (Պղատ. օրին. ՟Ժ։)

Զլսօղն՝ դիւրահաշտ լինելով՝ քաջ ուսումնագոյն գործիցէ. (Պղատ. օրին. ՟Դ։)


Դիւրահաւան, ից

adj.

easy, condescending;
credulous;
credible, that can be easily believed.

NBHL (1)

Որ եդեալ օրինացն դիւրահաւան իցէ. (Պղատ. օրին. ՟Դ։)


Եռականգուն

adj.

of three cubits or fathoms.

NBHL (1)

Քննութիւնս ինն առաքել ի դելփիա, բաժանել յիւրաքանչիւր եռակէ զմին. (Պղատ. օրին. ՟Զ։)


Եռակի

adv.

trebly.

NBHL (1)

Եռակի զսպայսն բաժանելով՝ երիս քաղաքս բնակեցուցանել. (Պղատ. օրին. ՟Գ։)