destruction, devastation, ruin;
disparagement, defamation.
ԱՂԱՐՏ ՎԱՐԵԼ. ըստ յն. Աղ սերմանել, կամ ցանել աղս. cf. ԱՂԱՐՏԵՄ.
Զքաղաքն կործանեցին, եւ աղարտ վարեցին. (Դատ. ՟Թ. 45։)
Յերեւեալ մեր բարի՝ ի հակառակացն սիրեաց աղարտ վարել ձեռանէ. (Պիտ.։)
որ եւ ԱՂԱՐՏՈՒԹԻՒՆ. Ընդ վայր հարումն (որպէս զանպիտան արտ աղի, կամ որպէս աղաջուր) թշնամանք. նախատինք. անարգանք. եպերանք.
Զաղարտանսն եւ զհեգնութիւնսն, որք կարի կսկծեցուցանեն զմիտս մեր. (Ոսկ. եբր. ՟Ի՟Ը։)
Չարագոյն թուելով առաւել քան թշնամանօք լի, եւ աղարտանս անձինս. (Պիտ.։)
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| nominatif | աղարտանք | |
| accusatif | աղարտանս | |
| génitif | աղարտանաց | |
| locatif | աղարտանս | |
| datif | աղարտանաց | |
| ablatif | աղարտանաց | |
| instrumental | աղարտանաւք |