hy    |   fr

Պսակառ

adj.

qui reçoit une couronne.

adj.

ՊՍԱԿԱՌ (լաւ եւս՝ ՊՍԱԿԱՌՈՒ). առօղ զպսակ յաղթական.

Վաստակեալք ի ստագին, եւ պսակառք աչալրջութեամբ. (Մծբ. ՟Ժ՟Դ։)