Definitions containing the research այս : 9493 Results

Ուսումնական, ի, աց

adj. s.

scientific;
mathematical;
mathematician;
scholar, learned man.

NBHL (2)

Երեք այս (հոտոտ, ճաշակ, շօշափ) յուսմնականս ինչ ոչ օգտակային, այլ միայն ի մարմնոյ կազմած. (Սեբեր. ՟Ժ՟Զ։)

Տեսականն (իմաստասիրութիւն) բաժանի ի բնաբանական, եւ յուսըմնականն, եւ յաստուածաբանականն։ Ասեն, թէ ուսումնականն ոչ է մասն իմաստասիրութեան, որպէս եւ պղատոն կարծէ, այլ՝ նախակրթութիւն ինչ։ Ուսումնականն զմիջինն կալաւ դասաւորութիւն, այսինքն ի մէջ բնաբանականին եւ աստուածաբանականին. (Սահմ. ՟Ա. եւ ՟Ժ՟Զ։)


Ուսումնակից, կցի, կցաց

s.

fellow-student;
school-fellow.

NBHL (1)

Զերիցունս եկեղեցւոյն փողոտել, եւ զուսումնակիցս (այսինքն զդաւանակիցս) նոցա հանել ընդ սուր. (Բուզ. ՟Դ. 54։)


Ուսումնասէր

adj.

fond of study, of learning, studious, diligent;
lettered, erudite.

NBHL (1)

Տեղեա՛կ են այսմ ուսումնասէր անձինք. (Արծր. ՟Գ. 1։)


Շամբշաբար

adv.

foolishly.

NBHL (1)

Զոր փոքր մի յառաջ ներբողեալ ի մէնջ, զայս այժմ շամբշաբար յամբաստանութիւն բերեալ մատուցանես. (Պիտ.։)


Շամբշիմ, եցայ

vn.

to become mad, to play the fool, to commit folly;
to rage, to be in a fury, to be mad for, to eagerly long for, to fall madly in love, to be desperately in love, to be agitated by violent transports for, to love to distraction, to dote upon;
to be wanton, lustful;
— ի կանայս, to woo, to court, to rave, to be in love to extremity.


Շամիրամակերտ

cf. Շամիրամաշէն.

NBHL (1)

Բնակեցան հանդէպ շամիրամակերտին, այս է հանդէպ վանայ բերդին. (Հ. հոկտ. ՟Ը.։)


Շամիրամաշէն

adj. s.

built by Semiramis;
Semiramople, Van.

NBHL (1)

Բնակեցան հանդէպ շամիրամակերտին, այս է հանդէպ վանայ բերդին. (Հ. հոկտ. ՟Ը.։)


Շամշտութիւն, ութեան

s.

tetrarchy.

NBHL (1)

Առաջնորդէին եղբարք նորա շամըշտութեամբք. այսինքն մի ի չորից մասանց անտի երկիրն իսրայելացւոց։ Զագրիպպաս կացոյց թագաւոր, ի վերայ թշնամւոյ նորա շամշութեան՝ փլիլպպոսի եւ լիւսինեաայ, եւ ընդ նոսին եւ յետ սակաւ ժամանակի եւ զշամշութիւն եւս հերովդի ետ նմա. (Եւս. պտմ. ՟Ա. 8, կամ 9։ ՟Բ. 4. 10։)


Շամրտութիւն, ութեան

s.

samaritanism, Samaritan sect.

NBHL (1)

σαμαρειτισμός samaritica religio, sive secta. Աղանդ շամրտացւոց՝ այսինքն սամարացւոց.


Շանագլուխ, լխոյ, լխի

adj. s. zool. bot.

dog-headed;
doghead;
Anubis, cynocephalus;
cynocephalus, baboon, monkey;
dog's-head.

NBHL (2)

Զգուժն դժնէաբար, եւ զարհուրա տեսակ շանգլուխն սոսկավիթխար, քրիստոսեալ արարեալ՝ անուամբ քո կնքէ (այսինքն զսուրբն քրիստափոր). (Նար. ՟Զ՟Գ։)

Զիար՞րդ, շանագլո՞ւխ եմ ես այսօր ի տունս յուդայեան. (Եփր. թագ.։)


Շանսխուր

s.

price of a dog;
hire of a prostitute.

NBHL (1)

Ուր Կիւրեղ այսպէս մեկնէ.


Շանփին, փնի

s.

dog's-dung.

NBHL (1)

Բառ ռմկ. սրպէս Փին՝ այսինքն աղբ շան,


Շաչիւն

cf. Շաչումն.

NBHL (1)

Խորշիւն, շաչիւն, եւ թնթիւն առնելով. եւ որոտումն ասեմք այսմիկ. (Արիստ. աշխ.։)


Շաչումն, ման

s.

noise, burst, crackling, crash;
rustling, rumbling;
report, clap, explosion;
resounding;
gurgling, murmur.

NBHL (1)

Խորշիւն, շաչիւն, եւ թնթիւն առնելով. եւ որոտումն ասեմք այսմիկ. (Արիստ. աշխ.։)


Շառաչիւն

cf. Շաչիւն;
cf. Թնդիւն.

NBHL (2)

Լինիցի ցօղ շառաչո՛ւկ (այսինքն շառաչմամբք սրսկեալ) ի մէջ հնոցի. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 4։)

Պա՛րտ էր գողիաթու յորսայս անկանել ի շառաչմանէ քարին. (Տօնակ.։)


Շառաչուկ

s.

cf. Շաչիւն;
cf. Թնդիւն;
tinsel.

NBHL (2)

Լինիցի ցօղ շառաչո՛ւկ (այսինքն շառաչմամբք սրսկեալ) ի մէջ հնոցի. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 4։)

Պա՛րտ էր գողիաթու յորսայս անկանել ի շառաչմանէ քարին. (Տօնակ.։)


Շառաչումն, ման

s.

cf. Շաչիւն;
cf. Թնդիւն.

NBHL (2)

Լինիցի ցօղ շառաչո՛ւկ (այսինքն շառաչմամբք սրսկեալ) ի մէջ հնոցի. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 4։)

Պա՛րտ էր գողիաթու յորսայս անկանել ի շառաչմանէ քարին. (Տօնակ.։)


Շառաւիղեմ, եցի

va.

to send forth shoots, to throw out suckers, to sprout, to shoot, to bud, to put forth buds, to germinate;
to generate, to procreate;
to emit rays, to beam.

NBHL (1)

Յովակիմ եւ աննա այսպիսի պտուղ շառաւիղեցին զսուրբ կոյսն մարիամ. (Եպիփ. կուս.։)


Շատածախ

adj.

costly, dear, expensive.

NBHL (1)

Վիմատաշ կոփուածովք, շատածախ գանձիւբ. (Ուռպ. այսինքն ծախելով գանձս բազումս։)


Շատանամ, ացայ

vn.

to content oneself, to be content, to take up;
to suffice, to be sufficient or enough;
to multiply, to increase;
սակաւուք, փոքու, to be satisfied or content with a little, with any thing.

NBHL (1)

Զեղից ձեզ զօրհնութիւն իմ ինչեւ ի շատանալ։ Ունիմք կերակուր եւ հանդերձս, եւ այնու շատասցուք։ Եւ ոչ այսոքիք շատացեալ.եւ այլն։


Շատիմ, տեայ

vn.

cf. Շատանամ.

NBHL (1)

առաջինքն այլ քարոզ չառնէին վասն նոցա, զի այսու շատէին։ Ոչ շատեաւ ասել միանգամ։ Ընկալեալ ոչ շատի, այլեւ աղաչէ. (Խոսր.։)


Շատխօսութիւն, ութեան

s.

cf. Շատախօսութիւն.

NBHL (1)

Գինարբուքն այսքանիւ լի է շատխօսութեամբ ընդ վայրաբանութեամբ. (Փիլ. տեսական.։)


Շատութիւն, ութեան

s.

great number of, great quantity, great deal, multitude, abundance, plenty.

NBHL (1)

Հարկաւորացն առատութիւն շատութեան։ Պայծառութիւն շատութեան պտղոցն, յոքնազանտ երամոցն աճեցեալ շատութեամբ։ Ոչ թողու զմեզ պատաղել զայսու շատութիւն իրիս՝ որ առաջիս կայ. (Փիլ. նխ. ՟բ.։ Պիտ.։ Խոսր.։)


Շարագիր, գրաց

s.

composer, writer, author;
cf. Շարագրած;
letter, character.

NBHL (1)

Նկարագիրդ առակական է, որպէս ամենայն շարագիրք սողոմոնի. զի զմովսէս եւ զեզրաս ոչ գտանեմք այսու շարագրաւ շարագրեալ. (Վանակ. յոբ.։)


Շարագծեմ

va.

to compose.

NBHL (1)

Ջախջախեալն բժշկի, մոլորեալն դառնայ. շարագծի այս ի փառս աստուծոյ հօր. (Պիտառ.։)


Շարագրեմ, եցի

va.

to compose, to write, to word, to put down in writing;
to compile.

NBHL (2)

Զայսոսիկ քսենովկրատէս շարագրեաց։ Զոր շարագրեաց պողիկեւտէս։ Յաղագս ործոյ շարագրեաց ելենոս. (Նոննոս.։)

Ո՛րպէս առաջինքն ի վիպագրացն յաղագս այսորիկ հաճեցան շարագրել։ Ձեռամբ իմով շարագրեմ զայնոսիկ. (Խոր. ՟Ա. 5. 31։)


Շարագրութիւն, ութեան

s.

cf. Շարագրած.

NBHL (1)

Պղատոն իմաստասէր շարագրեաց գիրս, զոր եւ քաղաքավարութիւնս անուանեաց. յայսմ շարագրութեան ասէ, եւ այլն. (Նոննոս.։)


Շարադասեմ, եցի

va.

to range, to arrange in order, to set to rights, to dispose, to put in order, to lay out.


Շարադասութիւն, ութեան

s. gr.

coordination, arrangement, order, disposition;
syntax.

NBHL (2)

Արդ պատմութիւնս այսպիսի է. այլ շարադասութիւն այսպէս պիտի. եւ կարասին շարադասութիւնն կապակցեալ լինի. (Նոննոս.։)

Բառ շարադասութիւն է բանի (այսինքն մասն շարադասութեան). (Երզն. քեր.։)


Շարադրեմ, եցի

va.

to put together, in order, to arrange, to re-unite, to connect, to join, to combine;
to construct, to make, to form;
cf. Շարագրեմ.

NBHL (1)

Երրորդ պատմութիւնս այս, շարադրեալ տկարութեանս մերում. (Փարպ.։)


Շարադրութիւն, ութեան

s. gr.

combination, conjunction, connection;
arrangement, disposition;
construction;
syntax;
cf. Շարագրած.

NBHL (1)

Հրաշալի է մեզ տօնս այսօր, եւ պայծառագոյն քան զսովորական շարադրութիւնս. (Ոսկ. լս.։)


Շարալծեմ, եցի

va.

to conjoin, to join with, to unite.

NBHL (1)

Յայսոսիկ շարալծեալ՝ օրհնեսցուք. (Յճխ. ՟Ի՟Բ։)


Շարալրական, ի, աց

adj.

completive.


Շարախառնութիւն, ութեան

s.

cf. Շարախառնումն.

NBHL (1)

Շարախառնութիւն նիւթոց (այսինքն հիւթոց ի մարմնի). (Երզն. քեր.։)


Շարամանեմ, եցի

va.

to interlace, to interweave, to intertwine, to lace, to join, to unite.

NBHL (2)

Տեսանե՞ս զսէրն աստուծոյ շաղկապեալ ընդ մերումս, եւ իբր զգէսս ինչ շարամանեալ։ առնուլ զոսկետեսակն տպազիովն, եւ շարամանել ի թագի նորա։ Երկուս ձարս շարամանեալս ի խոտոյ։ Շարամանէ ընդ միմեանս զբարեգործութիւնն եւ զուրախութիւնն։ Եւ այսոքիկ բազում անգամ շարամանեալք (յանհունս)։ Պա՛րտ է ասացուածին դաշնաւոր գոլ եւ ծաղկեալ եւ շարամանեալ ամենայն ձեւովք. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 31։ Արծր. ՟Ե. 11։ Ճ. ՟Ա.։ Լմբ. ժղ.։ Պերիարմ.։ Պիտ.։)

Եւ այսպէս ամենայն նեղութենէ եւ յանդորրու (յանդորրութենէ). (Ոսկ. գծ.։)


Շարամանութիւն, ութեան

s.

entwining, interweaving.

NBHL (1)

Անխառն յամենայն նիւթոյ շարամանութենէ (հոգեղէնն)։ Ձեռնկալութիւն ձիթոյ՝ շարամանութեամբ նիւթոյ պատրուկի ընդ նոյն զանգլոյ։ Հնոյ կտակին ընդ նորոյս շարամանութիւն։ Շարամանութիւն ոսկերաց (ի մարմնի)։ Չարչարելի ի տկարութենէ, այսինքն ի մարմնոյ շարամանութենէ. (Նիւս. բն.։ Նար. ղգ։ Յհ. իմ. եկեղ.։ Լմբ. ժղ.։ Աթ. ՟Ա։)


Շարայարեմ, եցի

va.

to reunite, to join together;
to continue, to join, to add.

NBHL (1)

Սա բազում խօսս արար, շարայարեալ ի նա զգործս թագաւորացն։ Սուղ ինչ շարայարեցից։ Այսուհետեւ այլ թագաւորս զմերազնեայսս շարայարել ինձ պատշաճի. (Յհ. կթ.։)


Շարժական, ի, աց

adj.

moveable;
cf. Շարժուն.

NBHL (1)

Եւ այս ի վերայ շարժականաց է միայնից՝ զօրութիւնս, եւ նա եւ ի վերայ անշարժից. (Պերիարմ.։)


Շարժեմ, եցի

va. fig.

to move, to remove, to set in motion, to stir, to cause, to move;
to agitate, to shake, to flutter, to stagger;
to excite, to provoke, to rouse the feelings of, to move, to touch;
— զգլուխ, to shake or toss one's head;
— զամենայն քար, to leave no stone unturned, to move heaven and earth;
— զսիրտ, to affect, to move to pity.

NBHL (2)

ՇԱՐԺԵԼ ԶԱՄԵՆԱՅՆ ՔԱՐ. այսինքն Զամենայն հնարս հնարել.

Իսկ հայր նորա զասացեալ ինչ (այսինքն ըստ առածին), զամենայն քար շարժէր, զորդին իւր կամեցեալ ապրեցուցանել. (Սոկր. ՟Ա. 2։)


Շարժլեմ, եցի

va.

cf. Շարժեմ.

NBHL (1)

Իբրեւ ետես զնա այսն, վաղվաղակի շարժլեաց զնա։ Զարւոյց զնա դեւն, եւ շարժլեաց. (Մրկ. ՟Թ. 19։ Ղկ. ՟Թ. 42։)


Շարժողական, ի, աց

adj.

moveable.

NBHL (1)

κινητικός movendi vi praeditus, movens, motabilis եւս եւ motuus, mobilis. իբր κινούμενος . Ունօղ զկարողութիւն շարժելոյ զայլս, եւս եւ զինքն. այսինքն իբր շարժիչ, եւ շարժուն.


Շարժութիւն, ութեան

s.

mobility;
motion.

NBHL (1)

Շարժութիւն սմա բաշխեաց՝ զայն, որ ընտանի է մարմնոյ, այսինքն զեօթնեակն. (Պղատ. տիմ.։)


Շարունակ

adj.

continuous, continual, non-intermittent.

NBHL (1)

Քանակին է ինչ՝ որ տարորոշ է, եւ է ինչ՝ որ շարունակ։ Եւ է տարորոշեալն, ո՛րգոն՝ թիւ, բան. եւ շարունակն՝ ո՛րկէն, գիծ, մակերեւութիւն, մարմին. եւ առ այսոքիւք եւս՝ ամանակ եւ տեղի։ Տեղի ի շարունակացն է. (Արիստ. քանակ.։)


Շարունակեմ, եցի

va.

to contain, to enclose, to conserve;
to continue, to last.

NBHL (3)

Տզրուկք ի ծովափնեայս զեռան, եւ ի տղմի շարունակին. (Համամ առակ.։)

Իջանելով ի յատկագոյնսն՝ հա՛րկ է բաժանելով զնոսա միշտ ընդ բազումսն գնալ, եւ ելանելով ի տեսականագոյնսն՝ հարկ է շարունակել զբազմութիւն (այսինքն հաւաքաբար առնուլ) (Պորփ.։)

Հեշտութիւնք այսոքիկ (կերակրոց՝) միայն ճաշակելեացն են. իսկ տագնապումն եւ վիշտք՝ բոլորն շարունակեալ անդամոց (այսինքն համօրէն միագումար առելոց). (Մագ. ՟Ի՟Ե։)


Շաւիղ, ւղաց

s. fig. ast.

path, road, way, passage;
trace, vestige, footprint;
conduct, deportment;
— մոլորակի, orbit of a planet;
— երկաթակուռ, cf. Երկաթուղի.

NBHL (1)

Կիսահատն ... շաւիղ այսպէս արա՛։ Կա՛լ զքանիս շաւեղին. (Տօմար.։)


Շեղջախտիրք

s.

divination by observing heaps.

NBHL (1)

Ի լուսնախնդիրս, ի շեղջախտիրս, ի գեղահմայս. (Մանդ. ՟Ի՟Զ։)


Շեղջակուտեմ, եցի

va.

to collect, gather or heap together, to heap up, to amass, to pile up, to accumulate, to hoard;
—կուտեալ մեղօք, laden with sins.

NBHL (1)

Գերեն զկանայս շեղջակուտեալս մեղօք. (՟Բ. Տիմ. ՟Գ. 6։)


Շեղջեմ, եցի

va.

cf. Շեղջակուտեմ.

NBHL (1)

Շեղջեցի զչարիս, եւ ձգեցի ընդ իս։ Որ անձամբ անձին շեղջիցէ զցանկութիւն։ Եւ այսուիկ շեղջէ զշեղջս նախանձու. (Սեբեր. ՟Թ։ Ոսկ. յհ. ՟Ա. 17։ Եւագր. ՟Ժ։)


Շեշտոլոր

cf. Շեշտոլորակ.

NBHL (2)

Յորժամ սուր եւ յորդելակ հնչմամբ ի վեր փողելով շունչն՝ կալցի զելս ձայնին, շեշտոլոր ասի։ Եւ լինի բուն շեշտոլորակի, թէ՛ յանուաիս ( recte յանուանս) իցէ եւ թէ՛ ի բայս, ի վերայ այն հեգիցն՝ որ ունին այբ կամ եչ կամ ին. զի յորժամ զսո՛ւր սոլորակն սոքա առնուն, բնութեամբ շեշտոլորք ասին. իսկ այլք ի ձայնաւորաց թէ առնուն զշեշտն, դրութեամբ եւ պատահմամբ ասին. (Գրչ. գէորգ.։)

Ասելով շեշտոլոր բառիւ այսպէս. ո՞չ է պարտ իմանալ. մի՞ է. (Մխ. ապար.։)


Շեշտոլորակ

s.

word accented on the last syllable;
barytone.

NBHL (2)

Յորժամ սուր եւ յորդելակ հնչմամբ ի վեր փողելով շունչն՝ կալցի զելս ձայնին, շեշտոլոր ասի։ Եւ լինի բուն շեշտոլորակի, թէ՛ յանուաիս ( recte յանուանս) իցէ եւ թէ՛ ի բայս, ի վերայ այն հեգիցն՝ որ ունին այբ կամ եչ կամ ին. զի յորժամ զսո՛ւր սոլորակն սոքա առնուն, բնութեամբ շեշտոլորք ասին. իսկ այլք ի ձայնաւորաց թէ առնուն զշեշտն, դրութեամբ եւ պատահմամբ ասին. (Գրչ. գէորգ.։)

Ասելով շեշտոլոր բառիւ այսպէս. ո՞չ է պարտ իմանալ. մի՞ է. (Մխ. ապար.։)