Definitions containing the research բեր : 5059 Results

Անհարթ

adj.

crooked, uneven, rough, rugged;
awkward, rude, unpolished, coarse.

NBHL (1)

Կենցաղոյս անհարթ ընթացք, կամ բերմունք։ Կարի անհարթ զիրսն տեսանեմք. (Լմբ. սղ. եւ Լմբ. առակ. եւ Լմբ. պտրգ.։)


Անհարթութիւն, ութեան

s.

unevenness, inequality of surface;
want of politeness, rudeness, awkwardness, harshness, roughness, coarseness;
— օդոյ, intemperance

NBHL (1)

Ընչեղութիւնք եւ աղքատութիւնք, եւ ամենայն կենացս անհարթութիւնք։ Ամենայն խռովութեամբ եւ անհարթութեամբ յորձանօք մարդկային կեանքս միշտ բերեալ լինի. (Նիւս. կուս.։)


Անհաւան, ից

adj.

incredulous, who makes difficulties;
obstinate, subborn, headstrong.

NBHL (1)

Ամանս բարկութեան զանհաւանիցն ոգիսն կոչէ. (Սեբեր. ՟Գ։)


Անհաւատ, ից

adj.

incredulous, unbelieving, infidel, irreligious;
incredible;
— լինել, to disbelieve.

NBHL (1)

Անհաւատ էր ապաքէն մարդկութեանս, թէ ի մեռելոցս մք յառնիցէ, իբրեւ՝ որպէս զի թէ անհաւատ իցէ ի մարմնոցն մեռելոց որդեծնութիւն լինել։ Անհաւատ են գործք, եթէ Աստուծոյ Որդի զայս համբերել հաւանեսցի։ Եթէ այն անհաւատ է, եւ այս անհաւատ է. այլ ինձ երկոքին հաւատարիմ են. (Կոչ. ՟Ե. ՟Ժ՟Գ. ՟Ժ՟Դ։)


Անհիւթ

adj.

sapless, marrowless;
incorporeal, immaterial, spiritual.

NBHL (1)

Զհիւթեղ բերրին, եւ զապալեր անհիւթն. (Պիտ.։)


Անհնար, ից

adj.

impossible;
յանհնարս մտանել, to get embarrassed, to be entangled, to want resources, to be reduced to extremities, not to know what to do;
յանհնարիցն է, it is impossible.

NBHL (1)

Վրիժուց անհնարից. իբր սաստիկ եւ անբերելի. (Յհ. կթ.։)


Անհնարին

adj. adv.

impossible;
extremely difficult;
insupportable, intolerable;
extreme, violent, excessive, enormous, horrible, terrible.

NBHL (1)

Անբերելի. անպայման եւ անպատում, ի չարի կամ ի բարւոյ մասին. δεινός. dirus, gravis եւ magnus, validus, vehemens եւ այլն. կամ ἑξαίσιος. inauspicatus, ingens, immensus, immanis, eximius եւ այլն. դժնդակ. չարաչար. ծանր. սաստիկ. մեծ. բազում. անչափ. եավուզ. աղըր. պէօյիւք. միւպալիյէ. չօգ. իֆրաթ, ազիմ. գաթը. քէսկին.


Այլայլութիւն, ութեան

s.

alteration, changement, variation, mutation;
emotion, perturbation;
corruption, degeneration;
falsification;
distemper, disorder, indisposition.

NBHL (3)

Փիոսն թարգմանի՝ բերանոյ այլայլութիւն։ Այլայլութեամբ բերանոյ (իմաստակ ասի ոք, եւ ոչ իմաստուն). (Փիլ. այլաբ.։)

Տարբերութիւն. պէսպիսութիւն. զանազանութիւն. այլեւայլ գոլն. ֆարգ. իխթիլաֆ. διαφορά. differentia

Ետես զիս այլայլեալ, եւ ծանեաւ զիմոյ այլայլութեան զօրինակն։ Ճարպոյ եկեալ զակամբ՝ յայլայլութիւն մտաբերէին, անգիտացեալք յիմարեցան. (Վրք. հց. ՟Դ։) (Ագաթ.։)


Այլանդակ, աց

adj.

whimsical, odd, capricious, fanciful, fantastical, extravagant, mad, ridiculous, extraordinary, singular, strange, enormous, uncouth;
grotesque, distorted.

NBHL (1)

Յայլանդակ միտս զնա փոխաբերէր. (Յհ. կթ.։)


Այլաշուրթն, շրթունք

adj.

who speaks differently to what he thinks, double-faced or dealer.

NBHL (1)

Օտարաշուրթն. ոյր ա՛յլ է բերանն, եւ ա՛յլ է սիրտն. երկխօս. երկլեզու.


Այլաշրջիկ յորջորջումն

s.

cf. Այլաբանութիւն.

NBHL (1)

ԱՅԼԱՇՐՋԻԿ ՅՈՐՋՈՐՋՈՒՄՆ. Իբր փոխաբերութիւն. μεταφορά. (Ոսկ. ես.։) cf. ԱՅԼԱՍԱՑԻԿ, եւ ԱՅԼԱՓՈԽ. եւ ԱՅԼԱԿԵՐՊ։


Այլասացիկ

adj.

allegorical;
— յորջորջումն, allegory.

NBHL (2)

Որ եւ ԱՅԼԱՓՈԽ, ԱՅԼԱՇՐՋԻԿ. Փոխաբերական. այլաբանական. առակաւ եւ օրինակաւ կամ նշանակաւ ասացեալ. ուստի յարակից գոյականաւ վարի որպէս այլաբանութիւն, փոխաբերութիւն, այլասացութիւն. μεταφορά կամ ἁλληγορία. metaphora, allegoria

Շրջէ զբանն յայլասացիկ յորջորջումն։ Յորժամ գիրք այլասացիկ բարբառով իրս ինչ ճառիցեն, անդէն վաղվաղակի զմեկնութիւնն այլասացիկ յորջորջմանն ի մէջ բերեն։ Վայրապար է ցանկութիւն այնոցիկ, որ զայլասացիկսն հաստատել կամին. (Ոսկ. ես.։)


Այլատարազ

adj.

of a different mode, fashion, manner.

NBHL (1)

ἔτερος, ἐτεροῖος. alius, diversus, varius Ունօղ զայլ տարազ. օտար տեսակաւ. այլազան. եւ տարբեր. այլեւայլ. ուրիշ կերպ. պաշգա դարզ.


Այլափառ, աց

adj.

heterodox.

NBHL (1)

ἐτερόδοξος. heterodoxus, aliter sentiens Այլաղանդ, այլահաւատ. իբր ունօղ զօտար փառս այս ինքն զվարկ մտաց, զկարծիս ի հաւատս. մոլորեալ մտօք. հերձուածող. դաւանանքը տարբեր, հաւատքը ծուռ, հերետիկոս. րաֆըզը.


Այլափոխ

adj. adv.

changed, altered, converted, turned;
degenerate;
different;
allegorical;
differently.

NBHL (1)

Յայլ ինչ փոխեալ. այլայլեալ. այլազան. այլագունակ. տարբեր.


Այլափոխիմ, եցայ

vp.

to change;
to grow worse, to degenerate.

NBHL (1)

Եւ տարբերիլ. զանազանիլ փառօք. գերազանցել.


Այլօրինակ

adj. adv.

different;
differently.

NBHL (1)

ԱՅԼՕՐԻՆԱԿ ԱՅԼՕՐԻՆԱԿԱԲԱՐ. Տարբեր. այլազգ. այլպէս. ուրիշ կերպ կամ կերպով. պաշգա դիւրլիւ.


Այծեայ, էի, ից

s. adj.

goat's hair;
stuff made of goat's hair;
of or belonging to goats.


Այծենի, նւոյ, ենեաց

s. adj.

cf. Այծեայ.


Այն, այնր, այնորիկ, այնու, այնուիկ

pron.

that, it, the.

NBHL (3)

Նաեւ ո՛չ ծնգովքն վարեցաւ, այն զի անյարիր էր։ Այն՝ զի ծով է ինձ ծփանաց՝ կենցաղոյս բերմունք. (Նար. ԺԴ. ԿԵ։)

Եւ իբրեւ այն ինչ մերձ եղեւ։ Այն ինչ լինէր նոցա հասանել։ Այն ինչ նորա բանքն ի բերան էին։ Այն ինչ դեռ թուղթքն ի ձեռին էին. եւ այլն։

ԱՅՆ ՈՐ. Իբր յարաբերական որ՝ յամենայն հոլովս.


Այպանութիւն, ութեան

s.

derision, mockery, raillery, ridicule, scorn, contempt.

NBHL (1)

Ձաղանաց եւ այպանութեան համբերեալ. (Վրք. սեղբ.։)


Այսանակ

adj.

such, like, in this manner or fashion.

NBHL (1)

Վերբերական է, որ եւ նմանական. ո՛րգոն, այսանակ, այսպիսի. այսչափ, այսքան. (թր. քեր.) (ուր օրինակք ինչ վրիպակաւ գրեն ԱՅՍԱԿԱՆ։)


Այսգոյն, ունի, ից

adj.

cf. Այսպիսի.

NBHL (1)

Այսգունիւ բերեալ ցանկութեամբ. (Յհ. իմ. ատ։)


Այսպիսի, պիսւոյ, պիսեաց

adj.

such, like, in this manner, of this sort;
such, so great.

NBHL (1)

Այսպիսի իմն զկատարելագոյնսն բերէ շահս, մինչ զի ... Ժա՛մ է վարկանել զ ի բաց ի կենցաղոյս խուզումն՝ այսպիսի ինչ. (Պիտ.։)


Այսր

adv.

here, in this place;
hither, to this place;
— աղագաւ, therefore, for this reason.

NBHL (2)

Այսր անդր տարաբերիմք. (Նար. ՟Ե։)

Անդստին եւ այսր յառաջաբերեաց։ Ի նախնեացն եւ այսր բերեալ. (Նար. ՂԳ։)


Այրեցած, ի, ոյ

s.

burning, deflagration;
burn, mark caused by fire;
soot;
torrid.

NBHL (1)

Չափեցին յայրեցածէն մինչեւ ցքիմեռոն։ Ի վերայ այրեցածին բերին կենդանատեսակքն. (Խոր. ՟Ա. 29. եւ Խոր. աշխարհ։)


Անալոցագոյն

adj.

insipid, tasteless;
pernicious;
very unproductive.

NBHL (2)

Որ չէ ալոցագոյն. ո՛չ սննդարար, եւ ո՛չ պտղածին. իբր կարի անալացեալ եւ անբեր. անհամ, անպէտ եւ վնասակար.

Զյորձանուտն բաժանէ ընդհարմամբ զանալոցագոյն բերմունք կենցաղոյս. (Սկեւռ. ի լմբ.։)


Անախտաբար

adv.

without vices or passions, honestly, innocently.

NBHL (1)

Ասի եւ բան, քանզի անախտաբար է ծնունդն։ Անախտաբար բերումն եւ իմանալի. (Շ. թղթ. եւ Շ. հրեշտ.։)


Անամօթ, ից

adj.

shameless, unblushing, impudent;
audacious, insolent.

NBHL (4)

Ի բերան անամօթին քաղցրասցի մոյր. (Սիր. Խ. 32։)

Առնիցեն յամօթ զանամօթսն ... Զկարի անամօթիցն խնուցու զբերանս։ Յանամօթից եւ ի լրբաց։ Անամօթ հրէիցն ոչ թողոյր տեղի։ Ամենայն բերան խցցի, այս ինքն նոյն անամօթիցն. (Ոսկ. ես. եւ Ոսկ. մտթ. եւ Ոսկ. յհ. եւ Ոսկ. հռ.։)

ԱՆԱՄՕԹ. Ոչ ամաչելի. որ ինչ չբերէ զամօթ, այլ զփառս.

Համբերութիւն զհանդէս, եւ նա զանամօթ յոյսն։ Յոյսն անամօթ մնայ, եւ սիրովն զովանայ ի Քրիստոս. (Լմբ. առակ. եւ Իմաստ։)


Անանձնաւոր

adj.

cf. Անանձն.

NBHL (1)

Ես եւ Հայր իմ մի եմք. մի վասն անքակութեանն ասէ, եւ զեմքն՝ զի մի՛ ոք անանձնաւոր զերեսն համարեսցի. (Սեբեր. ՟Դ. (գրեալ էր վրիպակաւ՝ անձնաւոր։))


Անանջատելի, լւոյ, լեաց

cf. Անանջատ.

NBHL (1)

Անանջատելի պատահումն՝ խաժակնութիւն։ Ի տարբերութեանցն են ոմանք անջատականք, եւ ոմանք անանջատելիք. (Պորփ.։)


Անանցանելի, լւոյ

cf. Անանց.

NBHL (1)

Յերկոսին նշանակութիւնս իսկ բերի ասելն.


Անաշխատ

adj. adv.

unfatigued, fresh;
easy, not difficult;
easily, without fatigue or trouble.

NBHL (1)

Անաշխատ եւ կենսաբեր բնութիւն. (Առ որս. ՟Է։)


Անապական, ի, աց

adj.

incorruptible;
pure, chaste, inviolate.

NBHL (1)

Աղբերացն անապական. (Շար. եւ այլն։)


Անապաշաւ

adj. adv.

impenitent, hardened, obdurated.

NBHL (1)

Որ ինչ ոչ բերէ զապաշաւ. անտրտում. կամակար.


Անառակութիւն, ութեան

s.

debauchery, dissoluteness, libertinism, excess, disorderly life, wantonness, lasciviousness, lust;
unchastity, prostitution.

NBHL (1)

Կեայր անառակութեամբ։ Եւ ոչ յամբաստանութիւն անառակութեան։ Մի՛ անառակութեամբք, արբեցութեամբք։ Արբեցութիւնք, անառակութիւնք։ Գինեհարութեամբք, անառակութեամբ։ Զմոլեգին յայլոց կրօնից անառակութիւնս բերեալ։ Ամուսնութեանց անառակութիւն (յն. անկարգութիւն). (Ղկ.։ Տիտ.։ Հռ.։ Գաղ.։ ՟Ա. Պետ.։ Իմ. ԺԴ. 23. 26։)


Անասնախառն

adj.

of or belonging to the brute creation, animal;
brutal, brutish.

NBHL (1)

Որք զանասնախառն բանսն ի բերան ունիցին, եւ շրթամբք իւրեանց պղծին. (Կանոն.։)


Անաստուածութիւն, ութեան

s.

atheism;
ungodliness, irreligion.

NBHL (1)

Մարկիոն անաստուածութեան բերանն. (Կոչ. ՟Զ։)


Անարար, աց

adj.

increate.

NBHL (1)

Անարար բնութիւնն Աստուծոյ։ Անարար բնութիւն էականին Աստուծոյ. (Սեբեր. ՟Է։ եւ Տօնակ.։) (Ագաթ.։)


Անարգ, աց

adj.

worthless, contemptible, vile, abject, despicable, ignoble.

NBHL (1)

Եթէ հանցես զպատուականն յանարգէ (յն. յանարժանէ, կամ յոչ արժողէ), իբրեւ զբերան իմ եղիցես. (Երեմ. ՟Ժ՟Ե. 19։)


Անարգել

adj. adv.

free, unembarrassed;
without obstacle, freely.

NBHL (1)

Բազում բերս անարգել բազմութեամբ յորդեալ։ Անարգել յարձակումն։ Յորժամ խրատու անբաժ է, բերեալ լինի զօրէն իմն յորձանաց անարգելից. (Փիլ.։)


Անարգելութիւն, ութեան

s.

freedom, state of any thing free from obstacle or hinderance.

NBHL (1)

Անարգելութեամբ յաստուածայինսն բարեկրութիւնս վերաբերեալ. (Դիոն. երկն. ՟Ը։)


Անարի, րւոյ, րեաց

adj.

weak, feeble, unmanly, timid, pusillanimous, cowardly;
gigantic, enormous, monstrous.

NBHL (1)

Ամբարհաւաճ միանգամայն եւ անարի։ Անարեացն վերաբերիցին թշուառութիւնք. (Պիտ.։)


Անարմատ

adj.

without roots, rooted

NBHL (1)

Ուր ոչ լինի արմատ, կամ տունկ. անբոյս. անբեր.


Անբաժին

cf. Անբաժ.

NBHL (1)

Զանբաժին բնութիւնն, եւ զանքակ թագաւորութիւնն. (Սեբեր. ՟Է։)


Անբախտ

adj.

unfortunate, unhappy.

NBHL (1)

Որ ի բարեբախտութեանն անբախտելի. (Ոսկ. սղ. ԼԸ.) յն. անբերելի ἁφόρητος.


Անբախտելի

cf. Անբախտ.

NBHL (1)

Որ ի բարեբախտութեանն անբախտելի. (Ոսկ. սղ. ԼԸ.) յն. անբերելի ἁφόρητος.


Անբախտութիւն, ութեան

s.

unhappiness, misfortune, adversity.

NBHL (1)

Յատուկ է փոքրահոգութեան՝ ո՛չ բարեբախտութիւն, ո՛չ անբախտութիւն կարելն բերել. (Արիստ. առաք.։)


Անբան, ից

adj. s.

irrational;
dumb;
animal;
blockhead.

NBHL (1)

Ի բարբառ ձայնի անբան բերանոյ. (Նար. խչ.։)


Անբառաչ

adj.

without bellowing, — roaring, — bleating.

NBHL (1)

Զանբառ խօսս մերժեա՛ ի քեն. զայն միայն խօսեա, որ քեզ օգուտ բերէ եւ ընկերին. Զի վայրապար խօսք՝ պոռնկութիւն է շրթանց. (Վրք. հց. ձ։)