Definitions containing the research ծ : 10000 Results

Կորովաձիգ

adj.

expert at drawing the bow, skilled in arehery;
well-bent (bow).

NBHL (2)

Քաջ նախարարն, կորովաձիգ եւ հաստաղեղն։ Զգործ կորովաձիգ արանցն։ Կորովաձիգ աղեղնաւոր. (Խոր. ՟Ա. 8։ Փարպ.։ Արծր. ՟Ա. 12։ Գր. հր.։)

Ով կորովաձիգ հայեցուածոյն։ Առ որ կորովաձիգ իմանալին բբովք ձգեալ՝ տեսանէր. (Լմբ. սղ. եւ Լմբ. էր ընդ եղբ.։)


Կորովամիտ

adj.

keen-witted, subtle, penetrating, ingenious, perspicacious, sagacious, acute;
shrewd, crafty, cunning.

NBHL (3)

Կորովամիտ խորհրդական։ Ամենայն ուրեք եղեալ ես կորովամիտ։ Մեծ եւ կորովամիտ թագաւոր. (Պտմ. աղեքս.։)

Գաղատոս ճարտար կորովամիտ. ծբ. ՟Ժ՟Թ։)

Մեծ է միջոցն ընդ մարգարէն եւ ընդ կորովամիտն. որչափ մարդկային իմաստութիւն, եւ աստուածային. (Գէ. ես.։)


Կորովանամ, ացայ

vn. fig.

to recover one's strength, to take courage;
to tax one's ingenuity, to set ones wits to...

NBHL (1)

Կամօք տգիտանաս, կորովանաս, եւ կեղծաւորանաս. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 2։)


Կորովի, վեաց

adj. adv.

shooting skilfully, carefully aiming at;
skilful in arms;
dexterous, expert, skilful, handy;
nervous, robust, vigorous, valorous, valiant;
intelligent, ingenious, clever, witty, wily, keen;
cf. Կորովակի;
— յաղեղն եւ ի սուսեր, skilful with the sword bow.

NBHL (1)

Կորովի յաղեղն եւ ի զէն։ Զկորովիս աղեղնաւորացն. (Արծր. ՟Ա. 9։ ՟Գ. 1։)


Կորովութիւն, ութեան

s.

ability, dexterity, address;
cf. Կորովամտութիւն;
— բանից, eloquence, fluency of speech;
— բբաց, piercing sight.

NBHL (5)

Գործոց եւ ձեռաց կորովութեան. (Իմ. ՟Ժ՟Գ. 19։)

Ուսաւ զկորութիւն աղեղան. ծբ. ՟Ժ՟Բ։)

ԿՈՐՈՎՈՒԹԻՒՆ. ἁκωκή, ὁξύ, ὁξυδερκία acumen, perspicacitas. Սրութիւն աչաց, եւ մտաց. եւ Իմաստութիւն բանից եւ գործոց.

Տեսանելով զմեծանձնութիւն եւ զկորովութիւն բանիցն. (Շ. բարձր.։)

իմաստուն կորովութեամբ կշռեալ զգործ իւր։ Կորովութեամբ կշռեալ զերկրպագութիւն իւր նմա. (Յհ. կթ.։)


Կորունչ

adj.

aquiline-nosed, hook-nosed.

NBHL (2)

Որոյ ունչն է կոր. արծռունկն. տե՛ս եւ ԿՈՐԱԿՏՈՒՑ.

Ոմն ի ծնէ, որպէս խաժակն, եւ կորունչ. (Անյաղթ պորփ.։)


Կորուսանեմ, ուսի, րո

va.

to lose;
to miss, to mislay, to be without;
to ruin, to undo, to destroy;
to put to death, to kill;
to exterminate, to annihilate;
— զճանապարհն, to lose one's way, to be lost, to stray;
— զհամբաւ, to lose one's reputation or good name, to be defamed, disgraced;
— զթել բանին, to lose the clew or the thread of one's speech;
— յաչաց, to lose sight of;
— զպատեհն, to lose or let slip an opportunity;
— զգրաւն՝ զխաղն՝ զդատն, to lose a wager;
to lose the game;
to be cast.

NBHL (3)

ἁπολλύω, ἁπόλλυμι, ἁφανίζω perdo, deperdo, interimo. Տալ կորնչել. հանել ի բաց կամ ի ձեռաց՝ կամյ եւ ակամայ, բառնալ. ջնջել ի միջոյ. անհատ առնել. եղծել. սատակել. կորսնցընել.

Ժամանակ խնդրելոյ, եւ ժամանակ կորուսանելոյ։ Կորուսանիցէ դրամ մի։ Գտի զդրամն իմ զոր կորուսի։ Միթէ կորուսանիցե՞ս զարդարն ընդ ամպարշտին։ Կորուսջի՛ք զբնակիչս երկրին։ Կորուսցէ զնոսա կորստեամբ մեծաւ։ Ի խնդիր է հերովդէս կորուսանել զմանկունդ։ Որ կորոյս զանձն իւր վասն իմ, գտցէ զնա։ Ոչ կորուսցէ զվարձս իւր։ Կորուսանել ի գեհենի։ Կորուսից զիմաստութիւն իմաստնոց.եւ այլն։

Ո՞վ ոք կորոյս մեծութիւն։ Զկեանս իւր կորոյս։ Կոս զկարիս։ Կորուսանել զփառս, զիւրն արդարութիւն, զգիր մուրհակի. (եւ այլն. Նար.։)


Կորստական, ի, աց

adj.

loseable, perishable, transient, transitory;
fleeting, vain;
admissible.

NBHL (1)

կորստական արծաթ, կամ հանդէս, սով. խորխորատ. (Մանդ.։ Պիտ.։ Յհ. կթ.։)


Կորստականութիւն, ութեան

s.

unstable nature, inconstancy;
admissibility.

NBHL (1)

Պատմել զանցս անցիցն կորստականութեան նոցա մոլորութեան. (Արծր. ՟Գ. 5։)


Կորստասէր

adj.

contriving or scheming the perdition of.

NBHL (1)

Խուսեցից ի կորստասէր ծառոյն պատուիրանազանցութենէ. (Պիտ.։)


Կու, կոսոյ, ով

s.

dung, manure, muck.

NBHL (1)

Զմսուրն ի կոյէ սրբած կալ։ Կոյով պախրեաց օծեն։ (Վստկ.։)


Կուենի, նւոյ

s.

pinaster, wild pine.

NBHL (1)

(ի կիւ, որ է սագըզ) ռմկ. կվենի, կուի կամ կվի. πίτυς , πεύκη picea, pinus, larix. Ազգ մայր փայտի՝ մանրատերեւ սրագոյն, որպէս անպտուղ փստղենի. Յորմէ ելանէ մարխ, եւ խիժ (այսինքն չըրա, եւ չամ սագըզի ). վասն որոյ կոչի ռմկ. եւ Մայրափայտ. մախի ծառ. չամ աղաճը, քէօքնար. cf. ԾՈՐԵՆԻ, եւ cf. ՀԵՐՁԻ։ (Գաղիան.։ Բժշկարան.։ Վստկ.։)


Կունձն

s.

turf, sod;
cf. Գուղձն.

NBHL (2)

ռմկ. կունծ. նոյն ընդ Գուղձն. ... Կոշտ կամ հատուած հողոյ. հող խստով հանդերձ խլեալ.

Որպէս թանձրութիւն կորդ երկրի արօրով պատառել ի կնծունս, եւ ցրուել ի փոշի. (Վրդն. սղ.։)


Կուպպայ

s.

carter's smock, gabardine.

NBHL (1)

Բառ ռմկ. որպէս Կապայ, կամ ճիւպպէ. յորմէ իտ. giubba. Վերարկու կամ պարեգօտ. զի դնի ի տեղի յն. στιχάριον tunica, vestis undulata. որպէս թէ կիտուածեալ զգեստ.


Կուռք, կռոց

s.

idol;
image, statue.

NBHL (3)

εἵδωλον idolum, simulacrum. Կռեալ եւ կոփեալ՝ ձուլեալ եւ քանդակեալ արձանք կամ պատկերք սուտ աստուածոց. դրօշեալք դից. կուռք, կռքեր. ... խէպլ (որ է սնոտիք, որպէս ռմկ. խըպըլիկ ).

Գողացաւ ռաքել զկուռս հօր իւրոյ։ Մի՛ արասցես դու քեզ կուռս ըստ ամենայն նմանութեան։ Արկից զդիս ձեր զդիակամբք կռոց ձերոց։ Ի զոհս կռոց։ երկիրպագին կռոց նոցա։ Բարկացուցին զիս կռովք իւրեանց։ Ամենայն աստուածք ազգաց կուռք են, ձեռագործք են որդւոց մարդկան։ Յանշունչ կուռսն յուսացելք.եւ այլն։

Իսրայէլի միայն ճանաչիւր ճշմարիտն աստուած. իսկ այլազեացն՝ կուռքն. (Կիւրղ. ղկ.։)


Կուսակալ, աց

s.

governor, prefect, pacha;
փոխանորդ —ի, lieutenant governor, sub-prefect.

NBHL (1)

Բդեշխ մեծ եւ կուակալ. (Խոր. ՟Բ. 7։)


Կուսական, ի, աց

adj.

virginal, maiden, maidenly.

NBHL (3)

Կուսական որովայն, կամ արգանդ, կաթն. (ծնունդ, մաքրութիւն, տօն. Շար.։)

կոյս կուսական ծննդեամբ զկանանց ելոյծ զդատակնիք. (Շ. տաղ.։)

Յարգանդէ կուսականէ ծնեալ. (Ճ. ՟Գ.։)


Կուսամայր, մօր

s.

Virgin-Mother.

NBHL (3)

παρθενομήτωρ virgo-mater. Կոյս եւ մայր. մայծ եւ կոյս. սեպհական կնիք սուրբ աստուածածնի.

աստուածածին մարիամ, կուսամայր, լուսաբեր։ (Յիսուս) կուսամօր որդի. (Կւրղ. ի կոյսն. եւ Պրպմ. ՟Խ՟Դ։)

Երիկածին մանուկ՝ կուսամօր որդի՝ աստուած գոլով. վասն զի եւ աստուածածին, կոյս. (Պիտառ.։)


Կուսան, աց

s.

virgin;
maid;
nun;
— լինել, to go into a nunnery, to take the veil.

NBHL (2)

Կուսից, եւ կուսանաց (յն. երիտասարդ) առ հասարակ կոտորած. (Բ. Մակ. Է. 13։)

Հայրն կոզմաս կուսանն եւ պահօղն եւ ողորմածն. (Վրք. հց. ձ։)


Կուսանամ, ացայ

vn.

to be pure as a virgin;
to lead a life of chastity, to keep one's maidenhood;
to take the veil.

NBHL (1)

Թամար եւ հռութ, եւ նմանք նոցա, որք կուսացան հաւատովք եւ գործովք (այս ինքն ողջախոհացան), Սրբին, կուսանան. (Վրդն. երգ. եւ Վրդն. սղ.։)


Կուսանանամ, ացայ

vn.

cf. Կուսանամ.

NBHL (1)

Թամար եւ հռութ, եւ նմանք նոցա, որք կուսացան հաւատովք եւ գործովք (այս ինքն ողջախոհացան), Սրբին, կուսանան. (Վրդն. երգ. եւ Վրդն. սղ.։)


Կուսանոց

s.

maiden's apartment;
gynecasum;
girls boarding-school;
nunnery, convent.

NBHL (1)

Ածել ի սուսին քաղաք ի կուսանոց մի. յն. կանանոց. (Եսթ. ՟Բ. 3։)


Կուսորդի, դւոյ

s.

the Virgin's Son.

NBHL (4)

որդի կուսին. կուսածինն յիսուս միածին.

Ցնծայ մանուկ ամլորդին ընդդէմ մանկանն կուսորդւոյ. (Եփր. համաբ.։)

Խաղայր ցնծայր ընդդէմ կուսորդւոյն. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 5։ Շ. մտթ.։ Անան. ի յհ. մկ.։)

Ի նմանութիւն մեծի կուսորդւոյն խոնարհութեան։ Շ. (մտթ.։)


Կուտակ, աց

s.

heap, pile, accumulation, mass;
vault, roof;
swelling;
wave, surge;
globe, globule.

NBHL (5)

Կուտակ կացոյց զլերինս ի վերայ երկրի. ծբ. ՟Ժ՟Թ։)

Սուր ի գործ արկեալ՝ կուտակս կուտակս արկանէին. (Արծր. ՟Դ. 10։)

Զեռալ սկսանի (ծովն), եւ բարձրադեզ կուտակս յարուցնել. (Սարգ. ՟ա. պետ. ՟Ժ։)

Զծիրանեգոյն ալիսն՝ լեռնաձեւ կուտակսն. (Արծր. ՟Դ. 2։)

Անհուն հեծեալ եւ հետեւակ, իբրեւ զծովու ալեաց կուտակ. (Շ. եդես.։)


Կուտակադէզ

adj.

piled one upon another, heaped up, accumulated.

NBHL (1)

Յարեաւ ի վերայ նոցա զբօսանք կուտակադէզ ալեօք փրփրելոյ. (Ոսկ. գծ.։)


Կուտակեմ, եցի

va.

to heap, to pile, to amass, to accumulate;
to swell, to heave, to upheave;
to exaggerate.

NBHL (3)

Յորժամ ծով յուզեցի, եւ զալիսն վեր ի վայր կուտակիցէ. (Ոսկ. ես.։)

Իբրեւ զծով ալեօք կուտակեալ։ Իբրեւ զգետս կուտակեալ ջուր զջուրբ։ Իբրեւ զնաւ սահեալ ի վերայ ջուրց կուտակելոց. (Ես. ՟Ժ՟Ե. 12։ Երեմ. ՟Խ՟Զ. 7։ Իմ. ՟Ե. 10։)

Ալիք կուտակին վէտք վէտք. ծբ. ՟Ժ՟Գ։)


Կուտակումն, ման

s.

accumulation, heap;
swelling, heaving;
exaggeration.

NBHL (1)

Կուտակումն ալեաց. (Կիւրղ. ի կոյսն. Արծր. ՟Գ. 9։ Լմբ. սղ.։)


Կուտեմ, եցի

va.

to amass, to collect, to heap up, to heap together, to pile.

NBHL (4)

συλλέγω, συνάγω, στοιβάζωծ. իսթիֆ էթմէք ), συστρέφω, ἑκχέω congero, coacervo, cogo, congrego, constipo, effundo եւ այլն. Կոյտ առնել. հաւաքել ի մի, կամ յիրերաց վերայ, դիզել, բարդել զիրս. զեղուլ. եւ Ժողովեալ, գումարել զմարդիկ. դիզել, մէկտեղել.

Կուտել քարինս, կամ կարկառ մեծ ի վերայ, կամ շեղջս շեղջս, համբարս, զմոխիր. հորակոյտս. Զբլուր հողոյ. փայտ ի վերայ հրոյ։ Մի՛ կուտեսցէ զդովաւ հող։ Կուտեցէք (կամ հաւաքեցէք՛) յիս խնձոր։ Եռեալ կուտէր զայն ի սայլս իւր. եւայն։

Ժողովէին աւար բազում, եւ կուտէին արծաթ եւ ոսկի յոյժ. (Արծր. ՟Բ. 6։)

Զիա՛րդ յաճախ կուտէ պատասխանիս վասն շաբաթուն լուծանելոյ. (Երզն. մտթ.։)


Կուտոց, աց

s.

mass, pile;
body.

NBHL (2)

σωρός acervus ὅγκος moles, massa. Կոյտ դէզ. շեղջ. կարկառ. եւ Զանգուած. մեծութիւն. մարմին. քանակ.

Կուտոցս կայծկանց հրոյ դիզեալս. (Դիոն. երկն.։)


Կուրանամ, ացայ

vn. fig.

to become blind, to lose one's sight, to be deprived of sight;
to shut ones eyes, to be blind to;
— ճանապարհի, to be no longer practicable, to be stopped, unpassable or impassable (road).

NBHL (1)

Ակն իւր աջոյ կուրանալով կուրասցի։ տեսցեն աչք կուրացելոցն։ Կուրացան ծառայքն աստուծոյ։ Կուրացան միտք նոցա։ Կուրասցին ճանապարհք ձեր. յն. անապատ կամ աւեր եղիցին. (եւ այլն։)


Կուրաշաւիղ

s.

blind alley.

NBHL (1)

Շատ ջանացար կուրաշաւիղ իմն արահետիւք ծածկեալ. (Յհ. իմ. երեւ.։)


Կուրացուցանեմ, ուցի

va.

to blind, to make blind, to take away the sight, to excecate;
to dazzle, to offuscate;
կիրք —նեն զմիտս, passions cloud or darken the understanding;
cf. Շլացուցանեմ.

NBHL (1)

Հարցէ զաւակն ծառայի իւրոյ, եւ կուրացուցանէ. (Ոսկ. ես.։)


Կուց

s.

the hollow of the joined hands;
double handful.

NBHL (1)

cf. ԳՈՒՉ. Լծ. եւ Կից.


Կոփեմ, եցի

va.

to cut, to hew, to carve, to sculpture;
to polish;
to coin;
to forge, to fabricate;
to beat, to hammer;
— զպատկեր, to carve an image.

NBHL (3)

ծ. յն. գօ՛փդօ). λαξεύω, λατομέω, κόπτω , τύπτω incido, excido, caedo, tundo եւ այլն. Հարկանել, բախել կռանաւ, կամ մրճով եւ ուռամբ. տաշել, կոկել, հարթել, գործել կամ յարդարել զքար, զերկաթ, եւ զփայտ.

Քան զծառայս եւս չար կոփէին. (Ոսկ. ես.։)

Օ՛ծ զպարանոցդ քո, ես կոփեցից սրովն։ կոփեա՛ ուժով։ Կփեալ ուժգին՝ ետես զպատուական գլուխ նորա հատեալ։ Կոփեալ սրովն եսպան եւ զմիւս տղաձն. (Վրք. հց. ձ։)


Կոփիչ, չի, չաց

s.

stone-cutter;
chisel;
hammer, mallet.

NBHL (1)

Որ կոփէ. գործի կոփելոյ. եւ Տոփիչ. Թակ.


Կպրաձիւթ, ոյ, ով

s.

pissasphalte.

NBHL (1)

ἁσφαλτοπίσσα bitumen cum pice. Կուպր խառն ընդ յիւթ, խառնուրդ երկոցունց. խաթրան ու զիֆի խառնած՝ նաւ ծեփելու. (եբր. խէմր. լծ. ընդ կուպր)


Կպրաշաղախ

adj.

tarred, coated with tar.

NBHL (2)

Կպրով շաղախեալ՝ շաղեալ, ծեփեալ.

Ամբարտակ եւ աշտարակ շինեալ ... եւ զկռապաշտութիւնն՝ զկպրաշաղախ մեղսն. (Մեկն. ծն.։)


Կպրեմ, եցի

va.

to tar, to caulk.

NBHL (1)

ἁσφαλτόω bitumino, pice oblino. Կպրով ծեփել. կպերբ օծանել. սեւձըթել, խալաֆաթ ընել, զիֆթով ու խաթրանով ծեփ տալ.


Կռակտուց

adj.

having a crooked or bent beak.

NBHL (1)

Արծուի (այսինքն արծուոյ) է սահման. բարձրաթռիչ թեւաւոր, ըստ տեսակի կռակտուց, ըստ սեռի զօրաւոր կենդանի. այս այսաբար. (Ոսկիփոր.։)


Կռամոլ, աց

adj.

given to idols, idolatrous;
— պաշտօն, cf. Կռամոլութիւն.

NBHL (1)

Կարկամութիւնք կռամոլ ախտին՝ ողորմութեամբ խորտակեսցին. իմա՛ զարծաթասիրութիւն, որ է երկրորդ կռապաշտութիւն։


Կռանակուռ

adj.

beaten with the hammer.

NBHL (3)

Կռանաւ կռեալ. կռածոյ, եւ ոկւռ. չիքիճով ծեծած, եւ խիստ կռած.

Ընդդիմահար կոփուածոյ եւ կռանակուռ դիցն պաշտամանց. (Անան. եկեղ։)

Եւ զկռանակուռ ձոյլ ոսկի կամարն ընդելուզեալ մարգարտովք եւ ակամբք պատուականօք ընդ մէջ իւր ածէր. (Եղիշ. ՟Է։)


Կռանահար, աց

adj. s.

hammering, beating with a hammer;
smith.

NBHL (1)

Որ հարկանէ կռանաւ. կռանագործ. եւ Կռանահարութիւն.


Կռանահարութիւն, ութեան

s.

hammering.

NBHL (1)

Չէ ձուլածոյ, այլ կռանահարութեամբ գործեալ. (Երզն. քեր.։)


Կռանաձայնք, նից

s.

clang of the smithy, ring of hammers on the anvil, hammering, noise.

NBHL (1)

Կռաձայնս դարբնաց ահաւոր հրաշիւք արհաւիրս գործէին. (Խոր. առ արծր.։)


Կռանեմ, եցի

va.

to hammer, to beat, to forge.

NBHL (1)

Կռել կռանաւ. կռանահարել. կոփել. չեքիճով ծեծել.


Կռաշուրթն

cf. Կորակտուց.

NBHL (3)

ἁγκυλόχειλος curvi rostri, sive labri. որպէս թէ Կեռաշուրթն կամ կորաշուրթն. Կռակտուց. կռածագ.

Արծուեաց կռաշուրթն տեսակ. (Դիոն. երկն.։ Շ. հրեշտ.։)

Կռաշուրթն իբրեւ զարծուի. (Սահմ.։)


Կռապաշտ, ից

adj. s.

idolatrous;
idolater;
heathen.

NBHL (2)

Կործանիչ ելով կռապաշտ տաճարաց. (Անան. եկեղ։)

Զթանձրամած խաւարն կռապաշտականն աղջամղջին նսեմութեան փարատեցեր. (անդ։)


Կռապարիշտ

cf. Կռապաշտ.

NBHL (2)

Կռապարիշտ է ... որ զոչ ախորժելիս ստեղծ չէին կատարէ. (Նար. ՟Խ՟Ը։)

Տեանեն կռապարիշտքն զփառս նշանին քրիստոսի, եւ ամաչեալ կոծին. (Լմբ. սղ.։)


Կռեմ, եցի

va.

to cut, to dress stones with the hammer;
to carve, to hollow, to sculpture, to engrave, to chisel;
to hammer, to beat or strike the anvil;
to smooth, to polish;
դաշինս —, to make a convention, to contract, to enter into an engagement, to engage oneself;
— ուխտ, to conclude an alliance.

NBHL (2)

τύπτω, λατομέω caedo, incido, tundo եւ այլն. Կռանաւ կու՛ռ առնել. կռանալ. կոփել. կոկել. բախել. տաշել. ծեծել. շինել. եւ Պնդել.

Ճանապարհ զանձինս արարին ... եւ կռեալ պնդեալ կարծրացան. այսինքն կուռ եւ պինդ եղեն կոխոտմամբ. (Իգն.։)


Կռէժ

cf. Կռէզ.

NBHL (1)

ԿՌԷԶ ԿՌԷԺ. κόμμι gummi, -is, -a;
gummi arabica. (լծ. եւ շրէժ. թ. չիրիշ) Խիժ, հոյզ ծառոյ՝ որ մածնու եւ մածուծանէ. ... (ասի եւ Զամխ արապի. տաճկի կռէզ։ Իսկ Կուոյ կռէզ. սագահում, իբր հում սագըզ։) (Բժշկարան.։ Գաղիան.։ Հին բռ.։)