Definitions containing the research ձ : 10000 Results

Կամահաճոյ

cf. Կամակատար.

NBHL (1)

Տո՛ւր սմա տէր զվարձս ամբակումայ քո կամահաճոյ մարգարէին. (Մաշտ.։)


Կամամահ լինիմ

sv.

to commit suicide

NBHL (1)

ԿԱՄԱՄԱՀ ԼԻՆԵԼ. Կամաւ մահ բերել անձին. անձնասպան լինել.


Կամայական, ի, աց

adj.

cf. Կամայ.

NBHL (2)

Կամայական յանձառութիւն, կամ կամարարութիւն, կամ սահմանս արկանել անձին. (Նար. ՟Հ՟Բ։ Արծր. յռջբ։ Ագաթ.։)

Առանց կամայականաց ձեռոց։ Զողջակէզսն եւ զկամայականսն. (Ղեւտ. ՟Ի՟Գ. 38։ Թուոց. ՟Ի՟Թ. 39։ Յուդթ. ՟Ժ՟Զ. 22։)


Կամայորդոր

adj.

voluntary.

NBHL (1)

Կամայորդոր ջան նահատակութեանց։ Կամայորդոր սրտիւք կատարէին զպաշտօն աղօթիցն։ Կամայորդոր յօժարութեամբ ետ զանձն իւր ի ձեռս զիֆուորաց։ Ժողովեցան իքով կամայորդոր յօժարութեամբ. (ՃՃ.։)


Կամապաշտութիւն, ութեան

s.

cf. Յամառութիւն.

NBHL (2)

Պաշտելն զկամս անձին. յամառութիւն.

Ինքնօրէն անձնահաճ կամապաշտութիւն. (Շ. ընդհանր.։)


Կամարանամ, ացայ

vn.

to bewed, to stoop, to grow crooked.

NBHL (2)

Կամար կամ կամարաձեւ լինել.

Խորանաձեւ կամարացեալ օդ վերնական։ Գմբեթաձեւ կամարացեալ նման ձեղուան. (Երզն. ոտ. երկն.։)


Կամարաւոր, աց

adj.

girdled;
enclosed.

NBHL (1)

Հազար ծառայք կամարաւորք կային առաջի սորա. (Վրք. հց. ձ։)


Կամաւոր

adj.

spontaneous, voluntary, free.

NBHL (3)

ἐκούσιος voluntarius, spontaneus. Ուր գոյ ազատ եւ յօժար կամք գործողին. անձնիշխանական. ազատ. կամայական. յօժարական.

Կամաւոր քեզ երկրպագեաց կոյսն. (Անյաղթ բարձր.։)

Կամաւորաբար մատուցանել կամ տալ, ընդունել, մեռանել յանձն առնուլ, կրել կիրս, երթալ զկնի. (Յհ. կթ.։ Նար.։ Խոսր.։ Սարգ.։ Շ. մտթ.։)


Կամաւորական, ի, աց

adj.

cf. Կամաւոր.

NBHL (1)

Կամաւորական նուէր, կամ լքումն շնորհին. ընդունելութիւն. կիրք. խաչ. (Նար. ՟Ա. ՟Խ՟Ե։ Կանոն.։ Ճ. ՟Ա.։ Գանձ.։)


Կամաւորաբար

adv.

cf. Կամովին.

NBHL (2)

Կամաւոր քեզ երկրպագեաց կոյսն. Անյաղթ բարձր.։

Կամաւորաբար մատուցանել կամ տալ, ընդունել, մեռանել յանձն առնուլ, կրել կիրս, երթալ զկնի. (Յհ. կթ.։ Նար.։ Խոսր.։ Սարգ.։ Շ. մտթ.։)


Կամաւորապէս

adv.

cf. Կամովին.

NBHL (2)

Կամաւորապէս կրել, կամ յանձն առնուլ բերել. (Յհ. իմ. երեւ.։ Շար.։ Շ. մտթ.։)

Կամաւորապէս անձնամատն. (Նար. ՟Ի՟Բ։)


Կամիմ, եցայ

vn.

to will, to intend, to mean;
— ընդ, to like, to wish, to please;
to be pleased with.

NBHL (2)

Կամին զխաղաղութիւն։ Կամի զկեանս։ Զպատուիրանս նորա նա կամի յոյժ։ Զողորմութիւն կամիմ։ Ոչ կամիմ զմահ ամպարշտին։ Ոչ կամեցաւ զօրհնութիւն։ Որպէս կամեցար՝ եւ արարեր։ Զօրս կամէր՝ հարկանէր, զորս կամէր՝ սպանանէր։ Կամելով կամէր տէր եղծանել զնոսա։ Միթէ կամելո՞վ կամիցիմ զմահ մեղաւորին։ Կամիմ, սրբեա՛ց։ Եղիցի քեզ՝ որպէս եւ կամիս։ Կամեա՛ց տէր փրկել զիս։ Կամիմք նշան ինչ տեսանել ի քէն։ Զի՞նչ կամիս։ Զի՞նչ կամիք՝ զի արարից ձեզ.եւ այլն։

Այն ինչ արեգակն ընդ երկիր ծաւալել կամէր։ Իբրեւ օրն հինգօրեայ շաբաթուց լուսանալ կամէր. իմա՛, ունէր, կամ հանդերձեալ էր. յն. ընդ ծաւալելն, ի ծագելն։


Կամնասայլ, ից

cf. Կամն.

NBHL (4)

Որպէս կամն զի ի վերայ ցորենոյ անցանէ, այնպէս հրեշտակնէ որ առակեալ է ի կամն, կասու։ Ոչ կամունս ածէ՛ ի վերայ, այլ գաւազան։ Անիւ գունդն է սայլի. եւ զսղոցաձեւն այլ թարգմանքն սրաբերան ասեն. զոր սովոր են այնպէս առնել զկամն, եւ այնու կասուլ զօրան. (Գէ. ես.։)

Մինչդեռ կամանամբ կասէր զցորեանն, օձահար եղեւ. (Բառ. ստեփ. լեհ.։)

Կոխիցէ ոք զկալ կամնասայլիւք։ Զանիւ կամնասայլին։ Իբրեւ զանիւս նորս սղոցաձեւ կամնասայլից. (Ես. ՟Ի՟Ե. 10։ ՟Ի՟Ը. 27։ ՟Խ՟Ա. 15։)

Ի կալ կամնասայլից անիւքն սղոցաձեւք զցորեանն չկտրեն. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 11։)


Կամովին

adv.

voluntarily, willingly, of one's own accord or free will.

NBHL (3)

Սպանանելով զիս կամովին, եւ նենգելով անձամբ անձին. (Յիսուս որդի.։)

Եւ միշտ կենդանին՝ մեռեալ կամովին։ Ես իմ կամովին՝ վասն իմ հաւատին՝ փոխան քրիստոսին մեռանել կամիմ։ Որպէս հօտ յաղին՝ այնպէս դիմեցին ի մահ կամովին. (Գանձ.։)

Մեծ մարդասիրի՝ շարժեալ կամովի՝ ի գործըս բարի. (Գանձ.։)


Կամրջեմ, եցի

va.

to bridge over;
to join or communicate with by a bridge.

NBHL (1)

γεφυρόω ponte jungo, pontem impono. Կամուրջ կազմել. ի ձեւ կամրջի գործել. կամրջաւ պատել.


Կայան, ից

s. ast. adj.

station, place, post, site;
position;
dwelling, residence, abode;
station;
cf. Կայուն;
վերին, գերակայիցն —ք, heaven.

NBHL (1)

Իմացեալ զկայանսն եւ զփոփոխեալսն. (Խոր. աշխարհ. ձ։)


Կայանամ, ացայ

vn.

to be composed;
cf. Կամ.

NBHL (2)

Որպէս խաւար ոչ ունի կայանալ մերձ անստուեր լուսոյ. (Շ. ամենայն չար.։)

Որ քամահէ զընչիւք, անտրտում կայանայ. պիտի լուսոյ ըստ ձձ. կայ մնայ։)


Կայարան

mar.

cf. Կայան;
station, rail-way station;
terminus;
wharf;
landing place;
— կառաց, coach-stand;
— ելից, մտից, departure;
arrival.

NBHL (1)

Բացաւ կայարան շիրմին՝ դիր գերեզմանին. (Գանձ.։)


Կայթեմ, եցի

vn.

to clap the hands or stamp the feet in sign of joy, to applaud, to load with applause;
to dance, to leap, to jump, to caper, to cut capers.

NBHL (4)

κροτέω, ἑπικροτέω applaudo, complaudo, concrepito. Կայթս հարկանել. բաբախել զձեռս եւ զոտս. դոփել ոտիւք. ոստոստել ուրախութեամբ. եւ Ծափել. շաչել. չառաչել. լծ. եւ կայտռիլ. խայտալ. ցաթկել, ցաթկտել, ծափ զարնել.

Կայթեցեր դու ձեռամբ քով, եւ տոփեցեր ոտամբ քով. (Եզեկ. ՟Ի՟Ե. 6։)

Ծափս հարից եւ կայթեցից. յն. բաբախեցից ձեռն ընդ ձեռն իմ։

Կայթեցէ՛ք ձեռօք. (Ածաբ. ծն.։ Եփր. յհ. մկր.։)


Կայթիւն

s.

clapping of hands;
stamping;
shouting, applause, cheers, acclamations;
caper;
clattering.

NBHL (2)

ԿԱՅԹԻՒՆ եւ ԿԱՅԹՈՒՄՆ. κρότος crepitus, strepitus, plausus, qui fit manu, pedibus, remis etc. Կայթք. կայթելն. ճայթիւն, ցայտիւն. բաբախիւն ձեռաց կամ ոտից, եւ այլն դոփիւն. ծափք.

Եւ ոչ կուրետացն հնչմունք, կայթմունք, եւ կաքաւն զինուք զաստուծոյ լալոյն զձայնն թաքուցանելով. (Ածաբ. ի ծն.։)


Կայլակ, աց

s.

drop, globule.

NBHL (1)

Ոլոռնաձեւ կայլակ վիժման. (Շար.։)


Կայծախառն

adj.

mixed with live coals;
smouldering.

NBHL (1)

Հնոցի մոխրով կայծախառն մածուցին։ Հալեալ ձիւթ՝ կայծակախառն մածուցին. (Ճ. ՟Դ.։)


Կայծակեմ, եցի

vn.

to sparkle, to throw out sparks, to emit rays of light, to lighten;
to fulminate.

NBHL (2)

ἁστράπτω fulguro, corusco, fulmino Կայծակունս արձակել, փայլատակել. շանթել. կածկըտել, կածկըլտալ. եւ կայծակ զարնել.

Կայծակէ յերկնից։ Որ որոտայն եւ կայծակէ. (Կոչ. ՟Զ. ըստ ձ։)


Կայծակնահար

adj. fig.

thunder-struck;
thundermg;
fulminating;
startling;
— ծառ, tree struck with lightning, ablasted tree;
— առնել, սատակել, to blast or strike with lightning, to thunders trike;
— եղեւ տուն նորա, his house has been struck with lightning.

NBHL (1)

Իբրեւ զհուր կայծակնահարեալ ընդ ոլորտս երկրիս մերոյ ի վեր բարձրացուցին զբոցն տոչորիչ. (Յհ. կթ.։)


Կայծքար, ի

s.

silex, flint.

NBHL (1)

Գայլախազ կամ խիստ քար, որ ընդհարեալ ի պողպատն՝ կայծս արձակէ. կայծքար.


Կայմ, ից

s.

mast;
sail;
weaver's beam;
— դրօչու, flag-staff;
կանգնել զ—ն, to raise a —;
խոնարհեցուցանել զ—ն, to unmast;
to dismast.

NBHL (2)

(ի կալոյ կամ ի կայուն գոլոյ, որպէս եւ ի յն. իսդօս) ἰστός malus, arbor navis եւ ἰστίον velum. Ստուար ձող նաւու իբրեւ բուն ծառոյ կամ սիւն փայտեղէն, յորոյ վերայ պարզի առագաստն. լայնաբար նշանակէ եւ զառագաստն,

Կայմն ամբարձման ի կայից իւրոց խլեցաւ. (Նար. ՟Ի՟Ե։)


Կայուն

adj.

stable, firm, constant, durable, immoveable;
— ինչք, real estate, houses & lands, lauded estate.

NBHL (1)

Այն՝ որ զբունութիւնըս լուծական, արար կայուն անմահական։ Բնութեամբ կայուն, անձամբ շարժուն՝ անշարժական։ Զի չեմ կայուն ես միշտ ի նոյն, այլ շրջական. (Շ. խոստով.) եւ իմ եղակ։ Իսկ ի գիրս Դամասկ. դնի եւ իբր Կացուցիչ, բաղկացուցիչ։


Կայսերագիր

adj.

written or signed by the emperor.

NBHL (1)

Առեալ զանընդդիմկաց հրամանն հանդերձ սակերօք կայսերադիր նշանակելով. (Կորիւն.։)


Կայսերազարմ, ից

adj.

of imperial family or race.

NBHL (1)

Ծիրանազգեցիկ կայսերազարմիցն թագ պարծանաց. (Գանձ.։)


Կայսերական, ի, աց

adj.

imperial.

NBHL (1)

Կայսերական զարդ, կամ պատկեր, ոսկի շար, զօրք, ձեռադիր, հրաման եւ այլն. (Ագաթ.։ Խոր.։ Նար.։ Յհ. կթ.։)


Կայտիռ

s.

rejoicing, exultation;
capering, friskiness, frolicsomeness, playfulness;
aquatic animal, fish.

NBHL (2)

Զկայտիռ զծովայնոցն, զզանազանութիւնս կենդանեացն ձեւոց. (Փիլ. յովն.։)

ԿԱՅՏԻՌՔ. Ի թանձրացեալն, որպէս Կայտառք. լողակք զեռունք.


Կայտռամ, ացի

vn.

to rejoice, to exult, to leap, to frisk or skip for joy, to romp, to sport, to frolic, to play, to be all alive.

NBHL (2)

Եռային (օձք) զմարմնով քիմովք եւ կայտռային զանդամօք իմովք. (Ագաթ.։)

Կայտռէին յերեսս երկրին (որպէս զձկունս թօթափեալս ի ցանցոյն). (Խոր. ՟Բ. 82։)


Կայտռեմ, եցի

vn.

cf. Կայտռամ.

NBHL (2)

Եռային (օձք) զմարմնով քիմովք եւ կայտռային զանդամօք իմովք. (Ագաթ.։)

Կայտռէին յերեսս երկրին (որպէս զձկունս թօթափեալս ի ցանցոյն). (Խոր. ՟Բ. 82։)


Կայտռունակ

adj.

containing fish or aquatic animals.

NBHL (1)

Ունակ կայտառաց յինքեան. պարունակօղ ձկանց.


Կանանի, նւոյ

s. pl.

women, the fair sex.

NBHL (2)

Զիւրեանց կանանին ընդ նոսա արձակեալ։ Ընդ կանանին տայր հրաման երթալ. (Բուզ. ՟Ե. 43։)

Ի մատուռն ուրեք երթալ՝ վասն կանանւոյ ոչ կամիմ. (Վրք. հց. ձ։)


Կանանցածին, ծնաց

adj.

born of & woman.

NBHL (1)

Ազատին ազգք կանանցածնաց ի ձեռն կուսին կուսածնի. (Տօնակ.։)


Կանաչագոյն

adj.

green;
dark green.

NBHL (1)

Անկեալն եւ նեխեալն յառնէ կանաչագոյն ( կամ կանանջագոյն) Կոչ. (ձ։ եւ Ճ. ՟Գ.։)


Կանաչացուցանեմ, ուցի

va.

to paint or stain green, to make green.

NBHL (2)

Վերստին կանաչացոյց զմեզ ի ձմեռային մեռելութենէ. (Ժող. հռոմկլ.։)

Եթէ տեսի՞ց զցող անձրեւոյն կանաչացուցանօղն հոգւոց ինձ արօտ. (Նար. ՟Ի՟Ե։)


Կանացաբար

adv.

womanlike, womanly;
— զարդարիլ, to adorn or bedeck oneself like a woman.

NBHL (1)

Կանացաբար նստուցին ի ձի մտտակի. (Եղիշ. ՟Է։)


Կանափ, ի

s.

hemp;
tow.

NBHL (1)

Կտաւատ, եւ կանափ։ Կանափն ընդունի զթանձր եւ զգէճ գետինն։ Կանափն ծեծես, եղն դուրս կուտայ, ա՛ռ եւ ի գո՛րծ ած. (Վստկ.։ Բժշկարան.։)


Կանգնաչափ

s. adj.

cubit measure;
cf. Կանգնեան.

NBHL (1)

Սիւնս կանգնաւորս, այսինքն կանգնաչափս։ Երկու կանգնաչափ թանձր կուտեալ. (Վրդն. ել. եւ Վրդն. թուոց.։)


Կանգնաւոր

adj.

cf. Կանգնագեղ;
cf. Կանգնեան.

NBHL (3)

ὁρθός rectus, erectus. Կանգնական, կանգուն. ուղղաբերձ. ուղղորդ. կանգնեալ. կայուն.

Զյառաջագոյն հնձեալսն ի բարդից մինչեւ ցկանգնաւորն. (Դատ. ՟Ժ՟Ե. 5։)

ԿԱՆԳՆԱՒՈՐ. Կանգնաչափ. ոյր բարձրութիւնն է այսչափ կանգուն.


Կանգնեան

adj.

a cubit long;
ժանիս —ս երեք, teeth three cubits long.

NBHL (1)

Ժանիս կանգնեասն երեք։ Եւ այլ ժանիս ձկանց կանգնեասն. (Պտմ. աղեքս.։)


Կանգնեմ, եցի

va.

to raise, to lift up, to re-instate, to re-establish;
to raise up, to erect, to set up, to found, to build, to rebuild, to construct.

NBHL (2)

ἑγείρω, ἑξεγείρω, ἁνορθόω, κατορθόω erigo, suscito ἁνίστημι statuo αἵρω levo եւ այլն. Կանգուն կացուցանել յոտին կամ ուղղորդ. ուղղել ի բարձրութիւն. ի վեր յարուցանել զանկեալն. կր. յառնել. յոտին կալ. աւարտիլ. կանգնել, կանգնիլ, կեցնել, կայնիլ, կենալ, տնկել, շտկել.

Եթէ գլորիցի մին, կանգնեսցէ զնա ընկեր իւր։ Ձեռն ձգեալ առ իս՝ կանգնեաց զիս ի ծունգս իմ, եւ ի թաթս ձեռաց իմոց։ Կանգնել զգլորեալս. զմենքենայս առ պարիսպն. զնիզակն ի վերայ վիրաւորաց։ Կանգնել արձան, նշան, զխորան. եւ այլն։ Կանգնել յերկրէ զտնանկն, կամ զաւերակս։ Կանգնեցէ՛ք զնովաւ նետակալս։ Յարիցեն մեռեալք, եւ կանգնեսցին՝ որ իցեն ի գերեզմանս։ Կանգնեցաւ որայն իմ, եկաց ուղղորդ։ Կանգնեցաւ, եւ նստաւ մեռեալն. եւ այլն։


Կանգուն, գնոց

s. adj.

cubit;
straight, standing, perpendicular, erect, on foot;
firm, stable;
— կալ, to be up or a foot;
to rise, to get up;
գնալ —, to be haughty, proud, vain;
նստաւ —, he sat upright;
եկաց —, he stopped, stayed, or did not pass beyond.

NBHL (3)

πῆχυς եւս եւ κύβιτον cubitus, -um . Անուն չափոյ, եւ ձող չափողական, ըստ հասարակ առման՝ Չափ միջոցի յարմկանէ ցծայր միջամատին, որչափ է եւ յուսոց ցարմուկն. այսինքն երկու թզաչափ. բայց սրբազան կանգունն էր կրկինն հասարակ կանգնոյ, այսինքն որչափ է ամբողջ բազուկն. ա՛յլ է եւ հսկայից կանգունն, եւ արքունին, եւ երկրաչափականն, եւ ազգայինն, եւ գաւառականն. զոր օրինակ Գ. Թագ. Է. 15. բարձրութիւն պղնձի սեան ասի լինել ԺԸ. կանգուն. որ ԼԵ դնի ի Բ. Մնաց. Գ. 15. եւ Երեմ. ԾԲ. 21. իսկ Փիլ. ել. Բ. 1. վեց թզաչափ դնէ զկանգունն, որպէս եւ զթիզն քիլ կոչէ. կանկուն .... եբր. ամմա.

ԿԱՆԳՈՒՆ 2 ա.մ. ὁρθός, ἑγερθείς rectus, erectus ἐστός, ἐστικός, ἁναστάς stans, surgens. եւ ընդ բայի. արմատ Կանգնելոյ. կայուն. որ կայյոտին. ուղղորդ. ուղիղ. ուղղաբերձ. հաստատուն. եւ Անթերի. կանկնած, կանկ առած, եւ կայնած, շիտակ, հաստատ.

Յայնժամ կանգուն կացեալ մեծին սահակայ։ Կանգուն կալով երկիրպագին հարեւանցի. (Խոր. Գ. 65։ Շ. բարձր.։)


Կանեփի, փւոյ

adj. s.

cannabine. drill, duck.

NBHL (1)

Ի կանեփոյ գործեալ. ձորձ ի հաստ կտաւոյ.


Կանեփուկ

s.

urtica cannabina.

NBHL (1)

Կանեփուկն թուփ ինչ է, որոյ սերմն նորա դեղ է, եւ նոյն դարձեալ կասեցուցիչ ցանկութեան։


Կանթեղակիր

adj.

lamp-bearing.

NBHL (1)

Որ բարձեալ կրէ զկանթեղ, զջահ.


Կանթեղաւոր

adj.

having a lamp.

NBHL (1)

ԿԱՆԹԵՂԱՒՈՐ կամ ԿԱՆԹԵՂՆԱՒՈՐ. Ունօղ զկանթեղ, զջահ. կանթեղակիր, լապտերակիր. ջահակիր. (դահիճ) որ ջահիւք խանձողէ զայլս.


Կանխագէտ

adj. s.

foreknowing, pre-scient;
diviner, foreboder;
prognosticator.

NBHL (1)

Միայն ինքն (աստուած) կանխագէտ է հանդերձելոց։ Թոյլ ետ անձնիչխանին (դիւին) ընդ անձնիշխանին (մարդոյ) ոգորել. ոչ նա կանխագէտ, եւ սա ոչ կանխագէտ. (Եզնիկ.։)