Definitions containing the research ճ : 10000 Results

Ձօնիչ, չի, չաց

adj.

offering;
consecrating.


Ձօնումն, ման

s.

offering, gift;
dedication, sacrifice.


Ղ (ghad)

s.

the eighteenth letter of the alphabet, and the thirteenth of the consonants;
ninety, ninetieth;
It has much affinity with the letters խ and լ, and is sometimes confounded with them, for example : մժեղ — մժեխ, բաղդ — բաղտ;
In foreign words with a comma placed above, it is always pronounced լ.

NBHL (3)

Ղ. Երբեմն ի հայկական բառս լծորդ է ընդ խ. զի անխտիր գրի յոմանց բախտ, բաղդ. մժեղ, մժեխ. սանդուղք, սանդուխք. վախճան, վաղջան. եւ այլն. որպէս եւ եղբայր՝ ռամկօրէն ասի եխպար, ախպար։

Ղատն ղեկ առնուլ քեզէն ճարտար, նաւել յայս ծով տայ հմտաբար։ Ղատն՝ ղամբար վարէ քեզ լուսաւոր, եթէ իցես մարդ մըտաւոր. (Շ. այբուբ.։)

Ի սկզբնատառս բառից մերոց դուն ուրէք գտանի ղ. բաց յայլազգականաց վերածելոց ի լիւնէ ի զատ, եւ կամ ի հայկականաց կրճատելոց. զոր օրինակ ղեկ կամ ղեակ, է Ուղղեակ. եւ այլն. որպէս տեսցի ի կարգիս։


Ղակիշ, կշի, կիշի, աց

s.

intrenchment;
encampment;
camp;
army;
— ածել, գործել, to intrench, to throw up intrenchments, to pitch a camp.

NBHL (1)

ՂԱԿԻՇ. գրի եւ ԼԱԿԻՇ. եւ ՂԱՇԻԿ. Գունդ զօրաց. եւ Ճակատ. բանակ. ճամբար. եւ Պատնէշ բանակետեղ. որպէս պ. լէշքէր, եւ լէշքէրկեան.


Մագիստրիանոս

cf. Մագիստրոս.


Մագիստրութիւն, ութեան

s.

magistracy.


Մագլաւոր

adj.

furnished with claws, clawed.

NBHL (2)

Որ ունի զմագիլս. ճապռաւոր. ճիրանաւոր. ճանկաւոր. ...

Ըմբռնիցէ զգազանն չար, եւ մագլաւոր, կամ իբրեւ զարծուիս ճապռաւորս. (Վրդն. ծն.։)


Մագլեմ, եցի

va.

cf. Մագլցեմ.

NBHL (2)

ՄԱԳԼԵՄ ՄԱԳԼՑԵՄ ՄԱԳԼՑՏԵՄ գրի եւ ՄԱՔԼԵԼ. ὁνυχίζω ungue noto, vellico. Մագլօք կամ եղնգամբք հարկանել եւ վիրաւորել. ցտել. կռիւ ոտից ամ ձեռաց գտանել. ճանկել, ճանկռտել.

Ընթացեալ մատակ առիւծ մի, եւ ճիրանամբքն մագլցէր զկողս նորա. (Ճ. ՟Ա.։)


Մագլցեմ, եցի

va.

to claw, to scratch;
to clutch, to catch;
— or ի վեր —, to climb up, to climb, to clamber up, to ascend.

NBHL (2)

ՄԱԳԼԵՄ ՄԱԳԼՑԵՄ ՄԱԳԼՑՏԵՄ գրի եւ ՄԱՔԼԵԼ. ὁνυχίζω ungue noto, vellico. Մագլօք կամ եղնգամբք հարկանել եւ վիրաւորել. ցտել. կռիւ ոտից ամ ձեռաց գտանել. ճանկել, ճանկռտել.

Ընթացեալ մատակ առիւծ մի, եւ ճիրանամբքն մագլցէր զկողս նորա. (Ճ. ՟Ա.։)


Մազապուր

cf. Մազապուրծ.

NBHL (2)

Ապրեալ մազիւ եւեթ, կամ իբր ի մազէ վրիպելով. հազիւ ճողոպրեալ. փախստեամբ. ճորով մազէ խալըսած. ... յն. բայիւ διαφεύγω, φεύγω, ἑκφεύγω effugio, fugiens, evado.

Մազապուր ճողոպրիլ, կամ լինել, կամ ելանել, կամ զերծանիլ, կամ ապրիլ, կամ պրծանիլ. (՟Բ. Մակ. ՟Ժ՟Բ. 35։ եւ ՟Ժ՟Ա. 12։ ՟Գ. Մակ. ՟Ե. 19։ ՟Զ. 20։ Եւս. քր. ՟Բ։ Եղիշ. ՟Գ։)


Մազապուրծ

cf. Մազապուրծ զերծանիլ;
cf. Մազապուրծ ճողոպրիլ.


Մազեկամաս

s.

garment of goat's hair, or camlet.

NBHL (1)

Մազեայ կամաս, այսինքն զգեստ, պարեգօտ, շապիկ. (ի պրս. ճամ, ճամէ. (լծ. իտալ. գամիլէ, գամի՛լիա ).


Մազեղէն, ղինի, նաց

adj. s.

made or woven of hair, siliceous, hairy;
hair-cloth.


Մալեմ, եցի

va.

to bruise, to mash, to crush;
to break to pieces;
to chew;
to castrate, to geld.

NBHL (4)

δαμάζω domo θλάω contundo, collido θρίβω obtero. (լծ. հալել. իսկ պրս. մալէյտէն, շփել) Մեղմել եւ կակղել. ճնշել, տրորել, ճմլել. մաշել. ջախել. լեսուլ. նուաճել. եւ Մեղկել. իգացուցանել. ներքինացուցանել զկենդանեացն արուս.

Զթաղաղսմաւորն եւ զմալեալն եւ զքածաւարոտն եւ զհատեալն մի՛ մատուցանիցես տեառն։ Մի՛ մտցէ մալեալն եւ կրճատեալն յեկեղեցի աստուծոյ. (Օր. ՟Ի՟Գ. 1։)

Զօրէն պարսից (պարսաքարանց) ճարճատեալ՝ մալէ, յորս քաջամուխն լինի. (Մագ. լ։)

ՄԱԼԵԼ. Մանրել եւ կակղել զկերակուր՝ ծասքելով. որպէս եւ աղօրեաց զցորեանն. եւ մտաց որոճել զբանն.


Մալխ

cf. Մալուխ.

NBHL (3)

ՄԱԼԽ կամ ՄԱԼՈՒԽ. κάμηλος camelus եւ restis, funis crassior, rudens navis. Փոխադրութեամբ տառից լինի խամուլ, խամլ. այն է յայն լեզուս՝ քա՛միլօս, քամէ՛լուս, կամալ, ճամալ. այսինքն Ուղտ։ Եւ յայս միտ իմանան յոլովք զբան տեառն,

Բայց նոյն բառ ի մեզ, եւ գրեթէ յամենայն լեզուս նշանակէ երբեն եւ զՀաստ չուան, որ եւ Կառան, եւ Պարան նաւու. ... ուստի Մենինսքի ի լտ. դնէ անխտիր որպէս ուղտ, եւ պարան նաւու. եւ զանազանէ յարաբացին զբառքս ճէմէլ, ուղտ. եւ ճիւմմէլ. յորմէ եւ իտալ. կօ՛մենա, պարան.

(Իսկ ռմկ. մալուխ, է սեպ. կամ կարճ փայտ սրեալ եւ մխեալ։)


Մածանիմ, ծայ

vn.

cf. Մածնում.

NBHL (1)

Քանակեցար անքննին, մածար ճառագայթ. (Նար. ՟Լ՟Դ։)


Մածնում, եայ

vn.

to be glued, to stick or cling to, to adhere;
to join, to unite;
to curdle, to coagulate, to clot, to congeal.

NBHL (1)

Քանակեցար անքննին, մածար ճառագայթ. (Նար. ՟Լ՟Դ։)


Մակագանչութիւն, ութեան

s. rhet.

epiphonema.

NBHL (1)

Վերգանչումն, բարձրաձայնութիւն. ճիչ.


Մակագրեմ, եցի

va.

to inscribe, to write upon, to entitle;
to ascribe;
to compose.

NBHL (4)

Որք շրջաբերութիւն աստեղացն զպատճառ եղելոցն ամենայնի մակագրեն։ Այլեւ ո՛չ աստուծոյ այնպէս պարտ է մակագրել ամօթալիս նչ գործս եւ անիրաւս։ Հարկի, եւ ոչ յօժարութեան մակագրեն զչարութիւնն. (Նիւս. բն.։)

ՄԱԿԱԳՐԵԼ. ἑπιγράφω, συγγράφω inscribo, conscribo. Շարագրել. գրել. դրոշմել. արձանագրել. ճառել.

Զորս հանդերձեալ եմք մակագրել։ Սրբազան աջոյդ մակագրեալ ընկալայ զտառ։ Ոչ պերճաբանութեամբ զբոլորն բաւեմ մակագրել քեզ. (Մագ. ՟Ժ՟Գ. ՟Ժ՟Դ. ՟Կ՟Զ։)

Մերթ ոպէս Քերել (ըստ յն. ոճոյ).


Մակագրութիւն, ութեան

s.

cf. Վերնագիր.

NBHL (2)

Պիտի մակագրութեան՝ ձայնակից լինել դիտաւորութեան, եւ կարճառօտիւք զնա պարունակել։ Բազում անգամ անհաւաստի գոն մակագրութիւնք. (Անյաղթ պորփ.։)

Այսքան առկայասցի առ ասացեալս՝ պատճառ մակագրութեան. (Մագ. ՟Դ։)


Մակալեզու

adj.

epiglottis.

NBHL (1)

ἑπιγλωττός, σσός lingula, lingua minor, membrana gutturis. որ եւ ԶԱՆԳԻԿ. Վերագիր լեզուակ ի ներքսակողմն առաստաղի բերանոյն՝ իբրեւ բացարան եւ փակարան կոկորդի. լեզուակ. տիլճիք.


Մակաղեմ, եցի

va.

cf. Մակաղեցուցանեմ.


Մակաղեցուցանեմ, ուցի

va.

to fold or pen sheep.


Մական, ի, աց

s.

stick.

NBHL (1)

Ի ճախոյճրս մականի յակոբ հօտս բազում ստացաւ։ Մականաւ ծայրիւ հարեալ՝ զհամատարած ծովն վիմատառեաց. (Եղիշ. ՟Դ։)


Մականուն, նուան

s.

surname;
title.


Մակարդիմ, եցայ

vn. va.

to curdle, to coagulate, to clot, to congeal.

NBHL (1)

Մինչեւ խաչին շնորհիւ մակարդեալ մաքրեսցին ճաշակելիք մտացն յաղտից. (Խոսր.։)


Մակաւասար

adj.

plain, level, even, equal.

NBHL (2)

Փայլածուն զմակաւասար գօտին վիճակեցաւ. (Շիր.։)

Սերք են երեք. ար. իգ. չէզ. եւ են ոմանք՝ որ յաւելուն ի նոսա այլ եւս երկուս, հասարակ, եւ մակաւասար. եւ է հասարակ, ձի, շուն. (յն. ἅνθρωπος, ἴππος մարդ, ձի) իսկ մակաւասար, ծիծառն, աքիս. (յն. χελιδών, ἁετός ծիծառն, արծուի). (Թր. քեր.։) Ուր հյ. մեկնիչք ի զուր ճգնին ի մեր լեզու յարմարել զբանքս.


Մակեղոն, ի

s.

butcher's shop.

NBHL (1)

Որ ինչ վաճառիցի ի մակեղոնի, որ է ի մսավաճառանոցի, կերիջի՛ք. (Եզնիկ.։)


Մակեռակ

cf. Մակեռորդ.

NBHL (1)

Ի ձեռն այնց թուոց՝ որք ըստ երաճշտականութեան յարմարուըիւն են. չորիւքն, մակեռակիւն, քառասնիւն առ երեսունն. (Փիլ. լին. ՟Դ. 27։)


Մակեռորդ, աց

adj. s. gr.

sesquitertian;
triphthong.

NBHL (1)

Ի ձեռն այնց թուոց՝ որք ըստ երաճշտականութեան յարմարուըիւն են. չորիւքն, մակեռակիւն, քառասնիւն առ երեսունն. (Փիլ. լին. ՟Դ. 27։)


Մակընթացութիւն, ութեան

s.

flux or flow;
— եւ տեղատութիւն, the ebb and flow, tide.


Մակոյկ, կուկի, կաւ

s.

skiff, wherry, bark, boat;
— նաւու, yawl;
հնդիկ —, canoe.

NBHL (1)

σκάφη, σκάφος scapha, navigium, navis, vas cavum et oblongum. Նաւակ փոքրիկ ի ձեւ մագուգի կամ մուկի՝ մուճակի, այսինքն սանդալի ոտից. կուր.


Մահաբեր, ից, աց

adj.

mortiferous, death bringing, destructive, baleful, deleterious, deadly, fatal.

NBHL (4)

θανατηφόρος, θανάσιμος, φθοροποιός , ὁλεθροποιός, δηλήμων mortifer, lethifer, exitialis եւ այլն. Բերօղ զմահ (մարմնոյ կամ հոգւոյ). պատճառ կամ առիթ մահու. մահառիթ. ապականարար. սատակիչ.

Ի մէջ խորաձորոցն օձք եւ կարիճք լի թիւնաւոր մահաբերին լցեալք. (Խոր. պտմ. հռիփս. (այսինքն լ թիւնիւ, կամ թիւնաւոր մահաբերօք)։)

Մահաբեր կորուստ, կամ որոգայթ, կամ աղէտք, ախտ, ջերմն, երկիր, չարութիւն, վարք, հրամանք. (Ճ. ՟Գ.։ Պիտ.։ Մամբր.։ Վրք. հց. ՟Ը։ Փիլ.։ Յճխ. ՟Ժ՟Թ։ Եղիշ. ՟Գ։)

Մահաբեր անել ճանապարհ. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 38. (տպ. մահաբերաննել)։)


Մահագոյժ

cf. Մահագուշակ.

NBHL (1)

Հրեշտակ մահագոյժ անհրաժեշտ վճռի. (Նար. ՟Կ՟Ա։)


Մահազէն

adj.

armed with deadly weapons.

NBHL (1)

Բիւրս կուտեալ հաւաքեցի անձին իմում մարտիկ մահազէնս։ Մահազինացն կաճառք։ Սուսեր մահազէն՝ կենդանարար նշան խաչիս. (Նար. ՟Ի՟Ա. ՟Ղ՟Ա. եւ Նար. խչ.։)


Մահածին

adj. s. chem.

death bearing, mortiferous, mortal;
azote.

NBHL (2)

Ծնօղ՝ առաջնորդ՝ պատճառ մահու. մահառիթ. մահաբեր.

Բառնեալ անիծից՝ որ վասն յանցանաց մահածին ճաշակմանն. (Տօնակ.։)


Մահակիր

adj.

mortiferous, fatal, deadly, pestilential;
գուբ —, sepulchre, grave, tomb.

NBHL (1)

Խաչունակ մահակիր ճգանց. (Նար. կուս.։)


Մահահոտ

adj.

savoring of death, deadly, murderous, sanguinary.

NBHL (1)

Կրեցի ի դահճաց անտի մահահոտ իմն կտտանօք գանս։ Սասկ այսպիսի մահահոտ դրժողութեանցն։ Յայսպիսի մահահոտ չարութենէ. (Յհ. կթ.։)


Մահահրաւէր

adj.

inviting, provoking or causing death.

NBHL (1)

Կամ տարաբերեալ ի մահիճս մահահրաւէր. (Կեչառ. աղեքս.։)


Մահանամ, ացայ

vn.

to die, to expire;
to faint;
to mortify one's body.

NBHL (1)

Զգալիքս եթէ դոյզն ինչ ժամ զօդոյս տուրեւառութիւն ոչ ճաշակեն, մահանան. (Խոսր.։)


Մահաշունչ

adj.

pernicious, exhaling death, malignant, deathly.


Մահառիթ

adj.

causing death, mortiferous, mortal, pestilential.

NBHL (1)

Եղեալն առիթ կամ պատճառ մահու. մահաբեր. մահածին.


Մահարար, աց

adj.

death giving or causing.

NBHL (1)

Ծառն կենաց զմահարար պտղոյն ճաշակս դարնութեանն քաղցրացուցանէ. (Ճ. ՟Գ.։)


Մահացու, աց

adj. s.

deadly, mortal, mortiferous, pestilential;
cf. Մահկանացու;
mortal;
—ք, mortals;
mankind;
— մեղք, հիւանդութիւն, վէրք, թշնամի, deadly sin;
mortal sickness;
fatal wound;
deadly enemy.


Մահացուցանեմ, ուցի

va.

to cause to die, to put to death, to slay, to kill;
to mortify.


Մահացուցիչ, չի, չաց

adj.

killing, murderous, mortifying.


Մահկանացու, աց

adj.

mortal, subject to death;
mortiferous, deadly;
հէք —քս, we, poor mortals.

NBHL (2)

Եմ եմ եւ ես մարդ մահկանացու հանգոյն ամենեցուն։ Մահկանացուն զիա՞րդ խելամուտ լիցի ճանապարհաց իւրոց։ Բնակութիւն ամենայն մահկանացուի երկիր է։ Երկեար ի մահկանացու մարդոյ։ Մի՛ ի մարմինս մահկանացուս աստուածակերպ ճոխանալ։ Պա՛րտ է մահկանացուիս այսմիկ զգենուլ զանմահութիւն.եւ այլն։

Ադրիանոս մահկանացու ջրգողութեամբ անկեալ վախճանեցաւ. (Եւս. քր. ՟Բ։)


Մահկանացութիւն, ութեան

s.

mortality, mortal state.

NBHL (1)

θνήτον mortalitas. Մահկանացու գոլն. վիճակ մահկանացուաց.


Մահուչափ

adj. adv.

mortal, extreme;
mortally, to death;
— ատել, to hate mortally, to bear a deadly hatred, to abhor, to loath.

NBHL (1)

Լա՛ւ իցէ մարդոյ մահու չափ ճգնել, քան յայդպիսի օրինաց ուրանալ. (Եղիշ. ՟Բ։)


Մահտարաժամ, ից

s.

sudden death, untimely -;
plague, pestilence, contagion, infection, mortality.