planted by J.-C.
Ի Քրիստոսէ տնկեալ. աստուածատունկ.
Մի ապականեսցէ կինճն զքո որթն քրիստոսատունկ. (Ճ. ՟Ա.։)
given by J.-C.
Ի քրիստոսէ տուեալ. քրիստոսաձիր. քրիստոսաւանդ.
Քրիստոսատուր փրկութեան հասելոյ։ Քրիստոսատուր ձեռնադրութեան։ Քրիստոսատուր աւետեաց աւետարանին։ Քրիստոսատուր խրատն. (Եգաթ։ Փարպ.։ ՃՃ.։ Խոսր.։)
transmitted, given or taught by J.-C.
Աւանդեալ ի քրիստոսէ.
Զարանց աստուածասիրաց քրիստոսաւանդ հրահանգելոց ճշմարտութեանն. (Ագաթ.։)
Ըստ ամենայն մասանց պատուելիք. իսկ ըստ քրիստոսաւանդ դաւանութեան աննմանք. (Նար. խչ.։)
Ի մերոց քրիստոսաւանդ դաւանութեանցս։ Քրիստոսաւանդ կարգօք Մագ. (՟Ա.։ Յհ. կթ.։)
Իսկ յասելն (Յհ. կթ.)
Լուծանել կամ դժրել զարքայդ քրիստոսաւանդ. իմա՛ պարգեւեալ մեզ ի քրիստոսէ, կամ պահօղ զքրիստոսական աւանդս։
Christ's vicar.
Փոխանորդ քրիստոսի.
Գրիգոր արթնական՝ քրիստոսափոխան. (Գանձ.։)
Christ's, of J.-C.;
christian, faithful.
Քրիստոնեայ. քրիստոսական. քրիստոսին.
Որք քրիստոսսեանքն են. յն. քրիստոսիքն, կամ ոյք քրիստոսի են. (Գաղ. ՟Ե. 24։)
Եկա՛յք ժողովուրդ քրիստոսեան։ Զտէրն ազատ, եւ զստրուկն ծառայածին՝ քրիստոսեան արարեալ. (Շար.։ Նար. ՟Զ՟Գ։)
Բաժակք քրիստոսեանք (սուրբ հռիփսիմեանք)։ Սուրբ եպիսկոպոսն սահակ արտախուրեցաւ քրիստոսեան պսակաւն (մարտիրոսութեան). (Ագաթ.։ Յհ. կթ.։)
having received J.-C.;
bound up in J.-C.
Որոյ ընկալեալ է յինքն զքրիստոս. քրիստոսակիր. աստուածընկալ. Զի հոգելից եւ քրիստոսազգեաց եւ քրիստոսընկալ լինիցիս։ Սա առնէ զքրիստոնեայս եւ քրիստոսընկալս։ Զքրիստոսընկալ սուրբ խաչն. (Մանդ. ՟Ի՟Բ։ Լմբ. ստիպ.։ Յհ. կթ.։)
sharing in the spirit and knowledge of J.-C.
Աստուածիմաստ. ունօղ յինքեան զիմաստ քրիստոսի՝ ըստ պօղոսի.
Քրիստոսիմաստ եկեղեցականաց (կամ եկեղեցականաց) նմանեալք. (Նար. յովէդ.։)
cf. Քրիստոսեան.
ՔՐԻՍՏՈՍԻՆ ՔՐԻՍՏՈՍԻՔ. Քրիստոնեայ, եւայլք. Քրիստոսեան, եանք.
Քրիստոսս գիտեմ զքրիստոսինս։ Տեսե՛ք զմեծութիւն մերոյ պատուոյս, քանզի քրիստոսիք անուանիմք։ Որ (պօղոս) զքրիստոսիսն վասն քրիստոսի սիրէր, եւ վասն նոցին չարչարիւր. (Աստուածաբ եւ Խոր. առ արծր.։ Ոսկ. յհ. ՟Ա. 18։ Խոսր.։)
having or bearing J.-C. in the heart.
χριστόληπτος christi sponsa. Ունօղ զքրիստոս յինքեան, եւ ըմբռնեալ ի քրիստոսէ. հարսնացեալ ի քրիստոսի.
ողջոյն տամ քրիստոսունակ կուսանաց. (Ածազգ. ՟Ը։)
denying J.-C.
Ուրացնօղ քրիստոսի. (յուլիանոս, եւ նմանիք նորա)։ (Գանձ.։)
cf. Քրձազգած.
Ագանէր (ստեւ ուղտու) քրձազգեաց լինելով. (Եպիփ. ծն.։)
Քրձազգեստ լինէր թագաւորն. (Ոսկ. ես.։)
Քրձազգեստ (կամ քրձազգաց) լինին. (մոխրաթաւալին. Գանձ.։)
chronologist.
like a cherub, angelically.
Ընդ սարկաւագացն քրովբէապէս ձեւանամբ։ Վերածեալ քրովբէապէս տուաք ի ձեռս քահանային. (Լմբ. պտրգ.։)
august, empress;
— Տիրուհի, Holy Virgin, Queen of heaven & earth.
• «հռովմէական ութերորդ ամի-աը (յունվարից սկսած)» Եւս. քր. կմբ.։
• = Յն. αύγουστος «օգոստոս ամիսը» որ փոխառեալ է լտ. augustus-ից. այսպէս է կոչուած հռովմայեցոց Օգոստոս կալտեր ա-նունով. բուն ծագումը և նշանակութիւնը տե՛ս օգոստա։-Հիւբշ. 367։
Այն է Աւգոստոս. բառ լտ. augustus. աւկու՛ստուս . իբրու բարեբախտ եւ գերափառ, մակդիր կոչումն հոկտաւիանոսի կայսեր, եւ յաջորդ ինքնակալաց. ըստ յն. սեբաստոս, կամ սէվեբդօ՛ս. σεβαστός . այսինքն պաշտելի, արգոյ, քաջ արանց.
Ել հրաման յաւգոստոս կայսերէ. (Ղկ. ՟Բ. 1։)
Աւգոստոս հռոմայեցւոց թագաւորեաց, որ սեբաստոսն յորջորջեցաւ. (Եւս. քր.։)
Թագաւորէ կայսր սեբաստոս ոկտաւիոս, որ եւ աւգոստոս ... յորմէ հետէ աւգոստեանք եւ սեբաստեանք (այսինքն օգոստոսք եւ սեբաստոսք) անուանեցան թագաւորք հռովմայեցւոց. (Շիր. քրոն.։)
Օգոստոս ինքնակալ կայսր կոստանդոս։ Ինքնակալի օգոստոս վաղեսի. (Խոր. ՟Գ. 5. 28։)
Օգոստոս ինքնակալ հոռոմոց կոմնենոս տէր մանուէլ. ողջլեր թագաւոր օգոստէ. (Շ. թղթ.։)
Եւ եւս՝ augustus αὕγουστος . Ութերորդ (երբեմն վեցերորդն) ամիս հռոմայեցւոց յանուն նորին կայսեր.
Աւգուստոս սեբաստոս անուանեցաւ (հոկտաւիանոսն), եւ զսեքտոսամիս՝աւգոստոս անուանեցաւ. (Եւս. քր.։)
Վախճան կենաց մարմնոյ առեալ՝ ցաւգոստոսի տասըն թուեալ. (Լմբ. ի շ.։)
Նախ քան զտասն կաղանդին օգոստեայ. (Ճ. ՟Գ.։)
imperial.
Յինքնակալաց բնակեալ. կայսերական.
Մատուցեալ ի յօգոստաբնակ պաղատ զինուորէր. (Նար. խչ.։)
august, majestic, grand, magnificent.
augustalis, imperialis σεβαστικός . Սեպհական աւգոստոսաց. կայսերական. եւ Օգոստափառ կայսերք.
Ընկալեալ զհրամանս օգոստոսական. (Ղեւոնդ.։)
Հրաժարեալ ի ծիրանափառ օգոստոսականացն. (Ագաթ.։ եւ Կորիւն.։)
Զօգոստոսական եւ զինքնակալ թագաւորսդ. (Յհ. կթ.։)
cf. Օգոստական.
այն է Աւգոստա. Բառ լտ. աւկուսդա՛, որ ըստ յն. սեբաստէ. augusta, imperatrix. որպէս գերափառ կամ պաշտելի տիրուհի՝ այն է Ինքնակալուհի. կայսրուհի, դշխոյ. տիկնաց տիկին. առխարհատիկին. մայր կամ կին իմքնակալի։ Իսկ ՕԳՈՍՏԱ՛ ՏԻՐՈՒՀԻ՞ կամ ՕԳՈՍՏԱՏԻՐՈՒՀԻ՝ տիրաբար ասի զերկրից թագուհւոյն.
Օգոստա թագուհի անցանէ. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Դ։)
Ունակ օգոստոսական փառաց. կայսերաշուք. մեծափառ.
Ինքնակալ եւ մշտայաղթ կայսեր կոստանդիանոսի՝ մեծ եւ օգոստափառ, թագաւորաց թագաւորի. (Թղթ. դաշ.։ Շ. թղթ.։ Նար.։)
fond of one's profit or gain, very interested.
Որ սիրէ զօգուտ իւր. օգտախնդիր.
Ընծայէ օգտասիրաց շահս եւ շքեղուինս. (Փարպ.։)
town-like.
Որ ունի զնիստ՝ զդիրս եւ զձեւ քաղաքի.
Ունի զշամշուլտեայ մեծ քաղաքանիստ դղեակն. (Ասող. ՟Գ. 30։)
Տեսանէր զտուն չաստուծոցն այնպիսի մեծամեծ լայնութեամբ եւ երկայնութեամբ եւ այնչափ բարձր պարսպաւ՝ իբրեւ փոքրագոյն քաղքանիստ մի. (Ոսկիփոր.։)
loving one's native place, patriotic.
φιλόπολις civitatis amans. Ունօղ զսէր առ քաղքա իւր
Կիւրոս՝ զօրավար ճ քաղաքասէր, բայց զուղիղ խրատէ ամենեւին բուռն ոչ հարեալ. (Պղատ. օրին. ՟Գ։)
Առ բարին եւ քաղաքասէրն, իբրու ասէ, փութացայց տալ պատասխանի. (Պղատ. սոկր.։)
Բարեացն յօժարեալք ի զդադար ի նմին առնուլն՝ քաղաքասէրք ելով միշտ. (Պիտ.։)
cf. Քաղցրախօսիկ.
Բարձրաձայն էր, եւ քաղցրախօս. (Սոկր.։)
Մինաս քաղցրախօս՝ արդար ընկերօքն. (Տաղ.։)
Իբր զմարդ քաղցրախօս՝ առնելով դատաստանս. (Վրդն. դան.։)
Շարժեաց զքաղցրախօս շրթունսն. (Լմբ. պտրգ.։)
Քնար քաղցրախօս՝ աստուածային հոգւոյն. (Շար.։)
Եւ գիշերոյ՝ հաւ քաղցրախօս զուարճական. (Երզն. ոտ. երկն.։)
Քաղցրախօս քարոզութեամբ։ Քաղցրախօս խրատու վարդապետութեանց։ Քաղցրախօս վարդապետութեամբ. (Համամ առակ.։ Երզն. լս.։ Ճ. ՟Ը.։)
speaking or singing sweetly, sweet, harmonious, tuneful;
cf. Քաղցրաբան.
Քաղցրախօսիկ ձայն տատրակի. (Շ. տաղ ի յհ. մկ.։)
flowing gently.
Հոսեալ քաղցրութեամբ. քաղցրաբուխ. քաղցրածաւալ. եւ Քաղցրաշունչ.
որք զքաղցրահոս յորդեցուցէք զհոսանս։ Ամպ քաղցրահոս երկնաւոր ցօղոյն։ Զօրէն գողտրիկ եւ քաղցրահոս անձրեւաց տեղասցին ի նոսա զանազանութիւնք շնորհաց. (Ճ. ՟Գ.։ Գանձ.։ Տօնակ.։)
Նաւ ասէ զեկեղեցի, զի հանդարտ եւ քաղցրահոս հողմով հոգւոյն ընդ հոսանուտ պտոյտս կենցաղոյս խաղաղութեամբ անցանէ. (Լծ. ածաբ.։)
sweetly, gently, softly.
որ եւ ՔԱՂՑՐԱԲԱՐ. Քաղցրութեամբ. հեզութեամբ եւ սիրով.
Իսկ բարեարար միածին որդիդ բարբառեալ քաղցրապէս՝ ասելով, եթէ եկա՛յք առ իս։ Եւ մեք քաղցրապէս ընկալցուք (զհիւրս). (Ճշ.։ Եւագր.։)
fond of sweets.
Զլեղին ճաշակելով, այլ քաղցրասէր դառնաճաշակ. (Գանձ.։)
cf. Քաղցրաշունչ.
ՔԱՂՑՐԱՍԻԳ ՔԱՂՑՐԱՍԻՔ. Ունօղ զսիւք քաղցր. քաղցրաշունչ.
Կարօտի տկար մակոյկ բանիս մեր քաղցրասիք հողմոց։ Չեմ արժանի շնչման հողմոց, եւ ոչ քաղցրասիգ օդոց. (Ոսկիփոր.։ Վրք. հց. ձ։)
Զհոսանուտ բնութիւն ջրոյ հանդարտեցոյց քաղցրասիգ օդով. (Վանակ. յոբ.։)
Ի քաղցրասիք հողմոց հոգւոյն՝ ալէկոծութիւնք ծփականք խաղաղանան. (Լծ. ածաբ.։)
Տեղի տայ յինքն քաղցրասիք լուսաւորութեանն Աստուծոյ. (Լմբ. սղ.։)
cf. Քաղցրաշունչ.
gelatine sugar.
brought up tenderly, in delicacy, delicate.
Քաղցրութեամբ փափուկ սնուցեալ՝ սնեալ.
Քաղցրասնոյց հայհոյիչ, զաւակ հայրատեաց. (Նար. ՟Խ՟Ը։)
cf. Քաղցրատեսիլ.
cf. ՔԱՂՑՐԱՀԱՅԵԱՑ. Հայեցաւ ի նոսա մղմախառն եւ քաղցրատես ակամբ. (Երզն. մտթ.։)
ՔԱՂՑՐԱՏԵՍ. ա. ՔԱՂՑՐԱՏԵՍԱԿ. ՔԱՂՑՐԱՏԵՍԻԼ. χρηστοειδής q.d. dulciformis, jucundus. (իսկ χριστοειδής christiformis ). Որ ունի զքաղցր տեսակ կամ զտեսիլ եւ զկերպարան.
Արկուցեալ ի տեսլենէ աստեղն, թէպէտեւ քաղցրատես եւս էր. (Եպիփ. ծն.։)
Առնուլ զքաղցրատեսակն (կամ զՔրիստոսեական) հանգիստ։ Ոչ ասացից աղօթս քաղցրատեսակս. (Դիոն. եկեղ. եւ Դիոն. թղթ.։)
Քաղցրատեսիլ եւ զուարճացեալ։ Քրքումք քաղցրատեսիլք. (Վահր. ոտ.։ Երզն. լս.։)
fine-looking, graceful, handsome.
ՔԱՂՑՐԱՏԵՍ ՔԱՂՑՐԱՏԵՍԱԿ ՔԱՂՑՐԱՏԵՍԻԼ. χρηστοειδής q.d. dulciformis, jucundus. (իսկ χριστοειδής christiformis ). Որ ունի զքաղցր տեսակ կամ զտեսիլ եւ զկերպարան.
Արկուցեալ ի տեսլենէ աստեղն, թէպէտեւ քաղցրատես եւս էր. (Եպիփ. ծն.։)
Առնուլ զքաղցրատեսակն (կամ զՔրիստոսեական) հանգիստ։ Ոչ ասացից աղօթս քաղցրատեսակս. (Դիոն. եկեղ. եւ Դիոն. թղթ.։)
Քաղցրատեսիլ եւ զուարճացեալ։ Քրքումք քաղցրատեսիլք. (Վահր. ոտ.։ Երզն. լս.։)
teaching with gentleness;
pleasant to learn.
Քաղցր յուսուցանել, եւ յուսանել.
Վարդապետքն քաղցրուսցոյց։ Զքաղցրուսոյց վարդապետն իւրեանց. (ՃՃ.։)
Քաղցրուսոյց ընթերցուածոց, հոգէպատում գրոց։ Քաղցրուսոյց վարդապետութեամբ։ Քաղցրուսոյց հրամանօք քոյով։ Քաղցրուսոյց բանիւ. (Կորիւն.։ եւ Նախ. գծ.։ Ագաթ.։ Մաշտ. սքեմ.։ Երզն. լուս.։)
Ծագել ի մեզ զքաղցրուսոյց քոյին գթութեցդ զշնորհս. (Բրս. աղ. ի հին ճշ։)
cf. Քամահեմ.
cf. Քանանիտ.
cf. Քանասարիկ.
• (յետնաբար ի-ա հլ.) բուն նը-շանակութիւնը անյայտ է. գործածւում և իբր մակդիր արաբացի վայրագ գայլի. Նար. կթ. էջ 177, Ճաշոց 231 ա (կտկ. չրչ.), Սիմ. ապար. 51 (սեռ. քանասարաց), որ և քանա-սարիկ Ոսկ. մ. ա. 22 (յն. չարագոյն), քաննասարիկ, քաննասարեան Տօնակ.։
• Հին բռ. մեկնում է «քաջասիրտ», ՀՀԲ «քաջասիրտ, յանդուգն, դժնեայ», ՆՀԲ «որպէս անյագ բերանաբաց, երա-գոտն և յափշտակիչ, չար յոյժ», ՋԲ
• «գիշատիչ, վայրագ», ԱԲ «վազուև. յափշտակող, վնատակար»։-Աւետի-քեան, Մեկն. Նար. Վենետ. 1859, էջ 352 պրս. քէմ «չար, ժանտ» + sar «գլուխ» բառերից՝ իբր «չարագլուխ» և կամ յն. քա՛ննօս, քանտօս «պատա-ռող»։ Տէրվ. Altarm. 61-62, Մասիս 1882 յուլ. 24, Լեզու 160 բուն «շնագը-լուխ», իբր սանս. çvaçīrša, պրտ sak-sar «շնագլուխ», կազմուած *քան «շուն» =սանտ. çvan, յն. ϰιων, լտ. can-և պրս. sar «գլուխ» բառերից։ Հիւնք. լտ. canis «շուն»+ պրս. sar՝ որ ստացել է «ծայր» նշանակութիսնը։
• ԳՒՌ.-Մշ. քանասար «գայլ»։
ՔԱՆԱՍԱՐ ՔԱՆԱՍԱՐԵԱՆ ՔԱՆԱՍԱՐԻԿ. գրի եւ ՔԱՆՆԱՍԱՐ, եւ այլն. (մարթի համեմատիլ այլեւայլ բառից եւ երբ. բայց ստոյգն է անյայտ) Մակչիր արաբացի գայլոյ՝ որպէս անյագ բերանաբաց, երագոտն եւ յափշտակիչ, չար յոյժ.
Գազանութեամբ քանասար գայլոցն արաբացւոց. (Նար. ՟Կ՟Թ։)
Հրամայէ ի շանց եւ ի խոզից զգուշանալ, եւ ի միւսոյ եւս քանասարիկ ազգէն գայլոց. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 22։) (չարագոյն)
Քաննասարեան գայլաբերան եւ խարդաւանօղ։ Գայլաբարոյ քաննասարիկ հերձուածողք. (Տօնակ.։)
իսկ Հին բռ. յումպէտս գրէ
Քանասար, քաջասիրտ։
cf. Քանասարիկ.
ՔԱՆԱՍԱՐ ՔԱՆԱՍԱՐԵԱՆ ՔԱՆԱՍԱՐԻԿ. գրի եւ ՔԱՆՆԱՍԱՐ, եւ այլն. (մարթի համեմատիլ այլեւայլ բառից եւ երբ. բայց ստոյգն է անյայտ) Մակչիր արաբացի գայլոյ՝ որպէս անյագ բերանաբաց, երագոտն եւ յափշտակիչ, չար յոյժ.
Գազանութեամբ քանասար գայլոցն արաբացւոց. (Նար. ՟Կ՟Թ։)
Հրամայէ ի շանց եւ ի խոզից զգուշանալ, եւ ի միւսոյ եւս քանասարիկ ազգէն գայլոց. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 22։) (չարագոյն)
Քաննասարեան գայլաբերան եւ խարդաւանօղ։ Գայլաբարոյ քաննասարիկ հերձուածողք. (Տօնակ.։)
իսկ Հին բռ. յումպէտս գրէ
Քանասար, քաջասիրտ։
wolf-like, ferocious, fierce.
ՔԱՆԱՍԱՐ ՔԱՆԱՍԱՐԵԱՆ ՔԱՆԱՍԱՐԻԿ. գրի եւ ՔԱՆՆԱՍԱՐ, եւ այլն. (մարթի համեմատիլ այլեւայլ բառից եւ երբ. բայց ստոյգն է անյայտ) Մակչիր արաբացի գայլոյ՝ որպէս անյագ բերանաբաց, երագոտն եւ յափշտակիչ, չար յոյժ.
Գազանութեամբ քանասար գայլոցն արաբացւոց. (Նար. ՟Կ՟Թ։)
Հրամայէ ի շանց եւ ի խոզից զգուշանալ, եւ ի միւսոյ եւս քանասարիկ ազգէն գայլոց. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 22։) (չարագոյն)
Քաննասարեան գայլաբերան եւ խարդաւանօղ։ Գայլաբարոյ քաննասարիկ հերձուածողք. (Տօնակ.։)
իսկ Հին բռ. յումպէտս գրէ
Քանասար, քաջասիրտ։
cf. Քանի՞ցս անգամ.
cf. Քանի՞ցս անգամ.
how many times ?
քանիցս անգամ, every time that.
happy, fortunate.
εὑδαίμων, εὑτυχής fortunatus, felix. Բարեբաստիկ. բարեբախտ. ճոխ, եւ ճոխաբար.
Ի քաջաբաստիկն ունի երանութեանն։ Զայլս վասն այլ իրիք քաջաբաստիկ զբնականոն ունելոյ սրակութիւնս ... Աստուածս անուանեցին. (Պիտ.։ Յհ. իմ. պաւլ.։)
well sprouted, flourishing;
good-tempered;
well affected.
Առաջի նորա զնորա պատգամն խօսիմք, զքաջաբայսս եւ զատոքս եւ զպտղաբերս. (Ագաթ.։)
Քաջաբոյսքն բազումս ծնանին աւելորդս քաջաբերութեամբք։ Յատուկ քաջաբոյս եւ մատառու ոգւոյ է. (Փիլ. լին. եւ Փիլ. իմաստն.։)
Բնութեան քաջաբոյս զարգացումն զուարթս եւ զարմանալիս յարդարէ. (Պիտ.։)
Սոկրատէս ճարտասան զքաջաբոյս աշակերտացն՝ աստուածոց մանկունս գոլ ասէր. (Պիտառ.։)
Թէ արծարած, մարդարէ գործէ. եթէ մանուկ քաջաբոյս առցէ, ծերոց առնէ դատաւոր. (Ածաբ. պենտեկ.։)
Ռաքէլ յուսով գիեցուցանէր զքաջաբոյս մանուկն (զյովսէփ). (Վրդն. ծն.։)
cf. Քաջաբոյս.
Զօրէն քաջաբուսիկ ագարակի. (Նչ. եզեկ.։)
fine vegetation;
good temper or nature;
happy disposition.
εὑφυΐα bona indoles, naturalis dexteritas. Բարի բնաւորութիւն. գեղեցիկ բոյս բարուց. պիթիմը՝ ասլը աղէկ ըլլալը.
Իսկ մտաց ընդհանուր զի՞նչ այլ, զոր ոչ Աստուած յառաջագոյն գործեաց՝ մտօք սերմանեալ քաջաբուսութիւն. (Փիլ. նխ. ՟Բ։)
in haste, hastily, diligently, promptly, rapidly, quickly, soon.
Գնաց ի լեռնակողմն փութապէս։ Փութապէս տարաւ զդանիէլ առաջի թագաւորին։ Ելեալ փութապէս յերուսաղէմ։ Յայնժամ փութապէս յոտս հասանէին ոնեայ։ փութապէս յղեցի զնա։ Ամք նոցա փութապէս անցին.եւ այլն։
Գտեալ զըղյալին՝ բերզէ զստոյգն փութապէս. (Խոր. ՟Ա. 8։)
Ոչ առ յապայ կատարելոց, այլ փութապէս վճարելոց. (Շ. եդես.։)
Վաղվաղակի փութապէս տագնապաւ հանէ զնա առ ի ծառոյն օրհնելոյ. (Եփր. ծն.։)
Որ զմարմինն փութապէս ստեղծնու (այսինքն ստածէ). (Պղատ. տիմ.։)
eager, impatient, in haste.
Որ փութայ սրտիւ. վաղվաղակոտ. կարճամիտ. անհամբեր.
Որպէս զի տեսլեամբ տեսլեամբ տապանակին քաջալերեսցին փութասիրտքն եւ ծանծաղասիրտք՝ կանայք եւ տղայք. (Եփր. յես.։)
smoke;
smoky.
• տե՛ս Փսոլոս։
Բառ յն. որ գրելի՛ է Փսոլոս. ψόλος fumus, fuligo ψολόεις, -όεν fumidus, fumosus, -um. Ծուխ. մուխ. կամ Ծխաբեր. միոտ.
Յայսպիսի ամպահարութեանցս՝ որմոխրատեսակ փոշի բերեն, փուլոսք անուանին. (Արիստ. աշխ.։)
process, action, law-suit.
պրս. փիւրսիզ. Հրացուփորձ. քննութիւն ատենական. (լտ. պռօչէսսուս)
Մինչեւ ի գլուխ չոքաւ փուրսիշն ամբաստանութեան. (Եղիշ. ՟Ե։)
Ա՛յլ է եւ Փոշիշ, զոր տեսցես. այլ ի գիրս Յհ. կթ. գրի որպէս փուրսիշ.
Փոշիշն ամբաստանութեան նորա յաճախէր։
fuchsia;
— ծիրանեգոյն, — coccinea.
short-sized, short, little.
Փոքրիկ հասակաւ. կարճահասակ. կարճիկ.
Էր մարմնով փոքրահասակ յոյժ։ փոքրահասակ այրուկ մի. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Ե. ՟Ի՟Զ։)
libellous, opprobrious, defamatory.
ὐβριστής injuriosus, contumeliosus ὐβρίζων, ἅδικος injurius Որ թշնամանս դնէ. թշնամանիչ. նախատիչ. հայհոյիչ.
Եւ ոչ անարգել կարեն զթշնամանադիրս իւրեանց. (Ճ. ՟Բ.։)
full of enmity;
injurious
ἑφύβριστος contumeliosus Լի թշնամանօք. նախատական եւ անարգական. սիրտ տաղօղ.
Ի խորհուրդս ամբարհաւաճութեան՝ կշտամբութիւն թշնամանալից. (Իմ. ՟Ժ՟Է. 7։)
offensive, insulting, injurious, outrageous, insolent, saucy, impertinent;
—նիկ բանք, offensive words or expressions.
Զբանս թշնամանիկս, եւ զլեզու յանդուգն։ Յողոքչացն մանաւանդ, եւ ոչ ի թշնամանչացն պարտ է խորշել. (Ոսկ. մտթ.։)
Ի Քրիստոս լինի մեղուցեալ թշնամանիչն (պատկերի նորա)։ Ի վերայ հարկանիլ հայհոյչացն եւ թշնամանողաց. (Յհ. իմ. պաւլ.։ Տե՛ս եւ ԹՇՆԱՄԱՆՈՂ. ՟Ա. Տիմ. ՟Ա. 13։ Տիտ. ՟Ա. 9։ Առակ. ՟Զ. 17։ ՟Ժ՟Է. 25։ ՟Ի. 1։)
cf. Թշնամանիկ.
Զբանս թշնամանիկս, եւ զլեզու յանդուգն։ Յողոքչացն մանաւանդ, եւ ոչ ի թշնամանչացն պարտ է խորշել. (Ոսկ. մտթ.։)
Ի Քրիստոս լինի մեղուցեալ թշնամանիչն (պատկերի նորա)։ Ի վերայ հարկանիլ հայհոյչացն եւ թշնամանողաց. (Յհ. իմ. պաւլ.։ Տե՛ս եւ ԹՇՆԱՄԱՆՈՂ. ՟Ա. Տիմ. ՟Ա. 13։ Տիտ. ՟Ա. 9։ Առակ. ՟Զ. 17։ ՟Ժ՟Է. 25։ ՟Ի. 1։)
cf. Թշնամանիկ.
Զբանս թշնամանիկս, եւ զլեզու յանդուգն։ Յողոքչացն մանաւանդ, եւ ոչ ի թշնամանչացն պարտ է խորշել. (Ոսկ. մտթ.։)
Ի Քրիստոս լինի մեղուցեալ թշնամանիչն (պատկերի նորա)։ Ի վերայ հարկանիլ հայհոյչացն եւ թշնամանողաց. (Յհ. իմ. պաւլ.։ Տե՛ս եւ ԹՇՆԱՄԱՆՈՂ. ՟Ա. Տիմ. ՟Ա. 13։ Տիտ. ՟Ա. 9։ Առակ. ՟Զ. 17։ ՟Ժ՟Է. 25։ ՟Ի. 1։)
cf. Թշնամանամ.
ԹՇՆԱՄԵՆԱՄ ԹՇՆԱՄԻՄ. ἁπεχθάνομαι, ἑχθραίνω, ἑκπολεμέομαι pro inimico habeo, infesnus fio Թշնամի լինել. դառնալ ի թշնամութիւն. թշնամութեամբ լինել ընդ այլս. թշնամանալ.
Թշնամեցա՛յք ընդ մադիանացիսն։ Մի՛ թշնամիցիք ընդ մովաբացիսն. (Թուոց. ՟Ի՟Ե. 17։ Օր. ՟Բ. 9. 19։)
Ոչ երբէք թշնամենալ ընդ առն քերթողականի. քանզի քերթողքն մեծ զօրութիւն ունին առ կարծիսն. (Պղատ. մինովս.։)
Զընկերութիւն մոռացաւ, ընդ ամենեսին թշնամեցաւ (տպ. թշնամանեցաւ). (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 2։)
Ընկալցո՛ւք զբարեկամսն թշնամեալս. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 2։)
Իսկ (Ղեւոնդ. ՟Բ.)
cf. Թշնամանամ.
ԹՇՆԱՄԵՆԱՄ ԹՇՆԱՄԻՄ. ἁπεχθάνομαι, ἑχθραίνω, ἑκπολεμέομαι pro inimico habeo, infesnus fio Թշնամի լինել. դառնալ ի թշնամութիւն. թշնամութեամբ լինել ընդ այլս. թշնամանալ.
Թշնամեցա՛յք ընդ մադիանացիսն։ Մի՛ թշնամիցիք ընդ մովաբացիսն. (Թուոց. ՟Ի՟Ե. 17։ Օր. ՟Բ. 9. 19։)
Ոչ երբէք թշնամենալ ընդ առն քերթողականի. քանզի քերթողքն մեծ զօրութիւն ունին առ կարծիսն. (Պղատ. մինովս.։)
Զընկերութիւն մոռացաւ, ընդ ամենեսին թշնամեցաւ (տպ. թշնամանեցաւ). (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 2։)
Ընկալցո՛ւք զբարեկամսն թշնամեալս. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 2։)
Իսկ (Ղեւոնդ. ՟Բ.)
enmity, hostility, hatred, aversion, misunderstanding;
ի — դառնալ, to become an enemy;
թշնամութեամբ լինել, կալ ընդ ումեք, to be at enmity, in contest with, on had terms;
թշնամութեամբ, in a hostile manner.
Եդից թշնամութիւն ի մէջ քո եւ ի մէջ կնոջդ։ Եթէ առ թշնամութեան մղեսցէ զնա։ Թշնամութեամբ ոխս պահէին.եւ այլն։
Ո՛չ այլոց զիս, եւ ոչ զայլս ինձ լինել ի թշնամութեան. (Յհ. իմ. երեւ.։)
unfortunate, melancholy, miserable.
Ծառայս թշուառական։ Յայտնել թշուառականիս. (Նար.։)
ταλαίπωρος miser եւ այլն. Թշուառ անձն, կամ իր. չուառական. տառապեալ. Տե՛ս (՟Գ. Մակ. ՟Ե. 21։ Սղ. ՟Ճ՟Լ՟Զ. 8։ Իմ. ՟Գ. 11։ ՟ԺԳ. 10։)
Թշուառականք են, որ ոչ զառաքինութեան փափագումն անապակ ընկալան։ Զմարմին զօրէն գերեզմանի կրելով՝ զթշուառական զոգիսն ի նմա թաղեցին. (Փիլ.։)
Կատարէր ի վերայ թշուառականին (Վասակայ). (Փարպ.։)
Աւա՛ղ թշուառական պատմութեանս. (Խոր. ՟Գ. 60։)
Թշուառական բանիցս. (Լմբ. սղ.։)
Ել ի դրախտէն յայս թշուառական կենցաղս։ Թշուառական կորստեան ամբարշտաց. (Նախ. ծն. եւ Նախ. իմաստ.։)
full of misery, miserable.
Զթշուառայեղց է տեսանել վատափառութիւն։ Միշտ թշուառայեղց տաժանութեամբ պաշարեալ. (Պիտ.։)
to become miserable;
to be miserable.
Թշուառութեամբ թշուառացաք։ Թշուառացաւ ամենայն երկիր։ Կործանեսցէ զսեղանս նոցա, թշուառասցին արձանք նոցա։ Թշուառացան դաշտք։ Թշուառացաւ ցորեան կամ մեծութիւն նոցա.եւ այլն։
Ի տուն եղբօր քո մի՛ մտաներ թշուառացեալ. այսինքն ի տառապեալ գոլդ. (Առակ. ՟Ի՟Է. 10։)
Ոմանց ողորմութիւն՝ իբրու թշուառացելոց, եւ ոմանց պատիժք պատուհասից իբրու չարաց՝ զհետ երթան յիրաւի. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)
Թշուառացելումս, կամ թշուառացելոյս։ Ակնս թշուառացեալ։ Զթշուառացեալս գլուխ։ Թշուառացեալ շնձոյս. եւ այլն. (Նար.։)
Զդէմս առնու մարգարէս զժողովրդեան թշուառացելոյ. (Մխ. երեմ.։)
cf. Թշուառութիւն.
Իսկ (Ոսկ. մ. ՟Բ. 10։)
Ոտնհար եւս լինիմք թշուառանացն. յն. թշուառացս, կամ թշուառականացն։
to render miserable.
ταλαιπωρέω, ταλαίπωρος ποιέω miserum facio Ի թշուառութիւն հասուցանել. խեղճ ընել.
Վա՛յ այնոցիկ՝ որ թշուառացուցանեն զձեզ. բայց զձեզ ոչ ոք կարէ թշուառացուցանել. (Ես. ՟Լ՟Գ. 1։)
Եւ եկեալ, զիս թշուառացուցանել կամելով, պատճառաւ իմն ցաւակցի. (Պիտ.։)
Թշուառացուցանէր ի ջուրն զվիշապն ապստամբ. (Վրդն. ել.։)
Թշուառացուցանէր զանձն իւր, եւ զամենայն օր կայր ի սուգ. (Հ=Յ. նոյ. ՟Ի՟Է.։)
deplorable, lamentable, pitiable.
Թշուառելի վշտօքս շրջապատեալ. տպ. թշուառաբեր. (Ոսկ. լս.։)
misery, misfortune, evil, calamity, wretchedness, disastrous state;
ի — անկանել, to fall into misfortune or misery;
դառնալ ի —, to be unfortunate.
ταλαιπωρία, ἁτυχία, δυσημερία miseria, infelicitas Վիճակ թշուառ կամ թշուառացելոց. հիքութիւն. չուառութիւն. տառապանք. աղէտք. ձախողակք. դժբախտութիւն, անյաջողութիւն, ողորմելիութիւն, խեղճութիւն. Տե՛ս (Սղ. ՟Լ՟Ա. 4։ ՟Կ՟Ը. 21։ Ես. ՟Խ՟Է. 11։ ՟Ծ՟Թ. 7։)
Թշուառութիւն ի թշուառութենէ հասցէ. (Յովէլ. ՟Ա. 15։)
Յարգեն զթշուառութիւն, եւ պարսաւեն զյաջողուածս. (Եղիշ. ՟Բ։)
miserable, unhappy.
Հիքոյս եւ թշուառուհւոյս. (Կեչառ. աղեքս.։)
tongue-tied, stuttering, stammering, that speaks thick.
Լեզուք թոթովք. (Ես. ՟Լ՟Բ. 4։)
Զօրէն քաղթնատաց թոթով բարբառք. (Փիլ. լիւս.։)
Եւ պարզ լիցի լեզու թոթով։ Թոթով լեզուաւն յաղթէր կորովաբանիցն. (Ոսկ. ես.։ եւ Ոսկ. ՟բ. կոր.։)
Ի ձեռն թոթով ծանրախօսին. (Եփր. ծն.։)
to stammer, to stutter;
to lisp, to speak thick.
ψελλίζω balbutio Թոթով լեզուաւ խօսել. կակազել.
Որպէս թոթովելն անարժան իցէ ճարտարախօսին. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 17։)
Զունկն մերձ առ բերան դնեմք՝ ուր բան ինչ թոթովելով լսեմք. (Մաշկ.։)
Զի մի՛ ի սկզբան անդ զյոռութեան խորհուրդս զանպատեհս զմտաւ ածել յանձն առնուցու ոք, թո՛ղ թէ զպղծութեանցն՝ ի մտի եդեալ, թոթովել գտանիլ. (Վրք. հց. ձ։)
act of stuttering, impediment of speech, lisping, stammering.
Թոթովութիւն աստ զանզգամութիւնն ասէ. (Գէ. ես.։)
to be left, given, conceded;
to be abandoned, outcast, rejected, derelict, forlorn, permitted, allowed, conceded, lawful;
to relent, to slacken;
— ի հաւատոց, to waver or vacillate in the faith;
— ի մտաց իւրոց, to change opinion;
բղջախոհութեամբ թողանալ, to give one's self up to luxury, to lead a dissolute life;
թողացեալ կին, divorced woman.
ԹՈՂԱՆԱՅ. Թող կամ թոյղ՝ այսինքն թոյլ տուեալ լինի, թողեալ կամ թողացուցեալ լինի. լինի ներել կամ զիջանել. իբր յն. συγχωρέω, προχωρέω indulgeo եւ այլն. թող կըտըրուի, թոյլ կըտըրուի.
Ո՛չ թողասցի ձեզ ի սակէն ձերմէ եւ ոչ ինչ. յն. ոչ բարձցի. (Ել. ՟Ե. 11։)
Մեզ ոչ թողացաւ այս. (Բրս. հց.։)
Յողդողդելով մրցին միտքն, եւ ոչ թողանան ի վեր հայել. (Նեղոս.։)
Թողացան ի շնորհացն Աստուծոյ. (Վրք. հց. ՟Բ։)
Որ մխիթար թողացաւ լինել մահկանացու բնութեանս. (Վրդն. ծն.։)
Կամ իբր Թուղանալ. թուլանալ. կասիլ. թուլնալ, ետ կենալ. ... καθυφίεμαι remittor
Թողասցին բազումք ի հաւատոց. (Մեսր. երէց.։)
Զի փորձեսցէ, եթէ թողացա՞ւ ի մտաց անտի իւրոց. (Ճ. ՟Ա.։)
Տեսանե՞ս, թէ զիա՛րդ եւ ի տրտմութեան անդ չթողանան ի չարէն. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 2։)
Որպէս են ճշմարիտ եւ հարազատ որդիք. այլք յերկրորդ ամուսնոյ, այլք ի թողացելոյ, եւ այլք յաղախնոյ. (Կլիմաք.։)
starting-post, barrier.
ԹՈՂԱՐԱՆ ἁφετήριον locus, unde cursu certaturi dimittuntur որ եւ ԱՐՁԱԿԱՐԱՆ. Արձականոց. տեղի ասպարիզի՝ ուստի թողեալ լինի ընթացօղն, կամ լարն եւ վանդակն ի պահու արշաւելոյ ձիոց եւ կառաց.
Մինչդեռ իբրու ի թողարանի յարձակմունքն քո շարժեալ են, առ ուղիղն ընթացս ճեպեցի՛ր։ Իբրու զօրէն յարձականոցէ իմն ի թողարանէ՝ միմեանց փոխանակ (ընդդէմ) պատահել. (Փիլ. լին. ՟Դ. 129. 220։)
to permit, to let, to allow, to concede, to forego, to relax.
Թողացո՛ ինձ զերկուս ամիսս։ Թողացո՛ զձեռն քո։ Թողացո՛ ի լծոյն։ Թողացոյց նոցա արքայն. (Դտ. ՟Ժ՟Ա. 37։ ՟Ա. Մնաց. ՟Ի՟Ա. 15։ ՟Բ. Մնաց. ՟Ժ՟Ա. 15։)
Թողացուցից ամենայն տեղեացն վասն նոցա. (Ծն. ՟Ժ՟Ը. 26։)
Ի ստէպ ստէպ վաստակոց երկոցն թողացուցանեն։ Իսկ զքահանայապետին գործն ոչ ումեք գործել թողացուցեալ է. (Փիլ.։)
Ի բաց թողացուսցէ ըստ առաջին հրամանին. (Եղիշ. ՟Գ։)
Մի՛ թողացուսցես լինել տնակից ինձ Բելիարայ. (Նար. ՟Կ՟Զ։)
Թէ ի բաց թողացուցանէիր զփքումն տէրութեանդ. այսինքն ի բաց դնէիր. (Եղիշ. ՟Բ։)
Ըստ պատշաճի յանդիմանօղ, սուրբ, գթած, թողացուցանօղ. (Կլիմաք.։)
Յանդրանկութենէն թողացուցանելովն վասն ոսպանն (այսինքն անկանելովն). (Կիւրղ. ծն.։)
Թողացուցանէր տողունս ի վերայ պարանոցին (դիւահարն). (Ճ. ՟Ա.։)
remission, relaxation, pardon, discharge, release, deliverance;
defection;
խնդրել —, to ask pardon, to make excuses;
— տալ, շնորհել, to pardon, to grant pardon, cf. Ներեմ;
— արա ինձ, I beg pardon, excuse me;
have the goodness;
with permission, by your leave;
— առնել ումեք, to pardon, to condone, to absolve;
— առնել երկրին, to remit taxes or tribute;
to condone the burdens of taxation, to lighten;
to let the earth lie fallow;
— առնել ի կապանաց, to unbind, to release;
— լինել մեղաց ումեք, to be absolved, or freed from the effects of sin.
ἅφεσις, ἅφεμα dimissio, remissio, permissio Թողուլն զպարտիս, զծանրութիւն հարկաց, զմեղս, եւ այլն. թոյլտուութիւն. թողացուցումն. արձակումն. ազատութիւն. ներումն. շնորհումն. քաւութիւն. եբր. եօպէլ. (ուստի յոբելեան)
Քարոզել գերեաց զթողութիւն։ Թողութիւն առնել երկրին, ընկերի իւրում, եղբօրն զպարտուց։ Հատուսցուք ձեզ թողութիւնս բազումս. (Ես.։ Երեմ.։ Ել.։ Օր.։ ՟Ա. Մակ. ՟Ժ. 28։)
Թողութիւն շնորհեա՛ ննջեցելոց, կամ մեղաւորացս։ Շնորհել զթողութիւն. (Շար.։)
Այլ եւ այլ ոճով ասի.
Աղաչեցին թողութիւն առնել զօրէնսն իւրեանց (այսինքն թողացուցանել)։ Վասն որոյ իրաց թողութիւն արար ձեզ. (՟Բ. Մակ. ՟Ժ՟Ա. 24. 35։)
Եւ ոչ զայրին թողութիւն տալ նմա յամուսնութեան. այսինքն թոյլ տալ քահանայապետին. (Փիլ. քհ. ՟Թ։)
Մասնաւոր քահանայիցն թողութիւն արարեալ է (այսինքն թոյլ տուեալ է) ոչ միայն կոյս, այլեւ այրիս ածել. (անդ. ՟Ժ։)
Ի թողութիւն հարկաց։ Ածէր զթագաւորն ի հաւանութիւն, զի թողութիւն արասցէ նոցա ի կապանաց իւրեանց. (Եղիշ. ՟Բ. եւ ՟Ը։)
abandonment, resignation, desertion, cession, renunciation, alienation, estrangement;
permission.
Խնդրէ զպատճառն իմանալ թողմանն յԱստուծոյ. (Վրք. հց. ՟Ժ։)
permission, allowance, concession, grant;
alienation;
toleration.
Ահարկուք երեւեսցին յիմմէ թոյլտուութենէ առ ի խրատ մարդկան. (Արշ.։)
blackish, brown, swarthy.
Թխագոյն. սեւագոյն.
Արտեւանունս թոյրաթուխս (կամ թոյաթուխս) ներքոյ եւ արտաքոյ անտառախիտս. (Ոսկ. կող. ՟Ժ՟Բ։)
stipendiary;
that has a benefice;
hired person;
pensionary, pensioner;
beneficed clergyman.
Որ ուտէ զթոշակ յանհոգս. որովայնապարար.
Թոշակակեր, եւ ոչ ի մի ինչ կերակրոց հրաժարող. (Նոննոս.։)
to hire, to keep in pay;
to pension;
to purvey.
Թոշակաւ պատուել, կամ որպէս պաշարօք իւիք յուղարկել.
Որ ի բագնեաց կռոցն իւրեանց թոշակեցին։ Թոշակեաց նա զծառայսն Դաւթի անարգանօք. (Եփր. դտ. եւ Եփր. թագ.։)
Նոցին թղթովք թոշակեսցի յոր ճանապարհ դիմեացն. (Կանոն.։)
to torment, to torture, to vex;
to treat with violence, to beat, to strike, to cudgel, to hit, to bemaul, to beat, to death.
Թոպեցան յերկունս գանից. (Շար.։)
Մատո՛ հանգստեան զթոպեալս. (Նար. ՟Հ՟Բ։)
Այսր անդր ոտնառութեամբ թոպիւր. (Ճ. ՟Ա.։)
Կոշկոճեցան. Յակովբ է, որ յաշտարակէն ընկեցեալ թոպեցին. (Ոսկ. եբր.։)
Թոպեցան ի սուր սուսերի. (Յհ. կթ.։)
to be cruelly beaten;
to be killed by blows;
— ի սուր սուսերի, to be slain.
beating, thrashing, blow, stroke;
torment, vexation.
Թոպիւն կոչէ. (Ոսկ. եբր.։)
cf. Թոպիւն.
Թոպիւն կոչէ. (Ոսկ. եբր.։)
cudgel;
pruning-knife, hedging-bill.
Թէպէտ յաճախեցեր զթոպոլոց քո ի վերայ ոստոց իմոց, զհին տերեւս ոչ կարասցես թափել յինէն. (Վանակ. յոբ.։)
grandson;
granddaughter, grandchild;
թոռունք or թոռանց թոռունք, descendants, children's children, progeny, race, lineage, family.
ἕκγονος, ἕγγονος nepos Զաւակ զաւակի. զարմ. սերունդ. թոռ, տղին տղան.
Որդիս եւ թոռունս ունիցի. (՟Ա. Տիմ. ՟Ե. 4։)
Զթոռունս քահանայապետիցն. (՟Բ. Մակ. ՟Ա. 20։)
Կադմեայ թոռին իւրոյ։ Ի Գառնկայ թոռանէ նորա։ Առ Արտաշիսիւ թոռամբ Վաղարշակայ. (եւ այլն. Խոր.։)
Գրիգորիսի թոռոյն Գրիգորի. (իբր ռմկ. թոռուն ). (Կաղանկտ.։)
Ի թոռանց թոռունս. (Գէ. ես.։)
Ի թոռանց թոռանսն Քանանու ի գաբաւոնացիսն կատարեցաւ. (Ոսկ. ես.) (յն. ի ծնանելսն ի Քանանէ)։
great grand-child.
ԹՈՌՆԻԱՅ կամ ԹՈՌՆԵԱՅ. Թոռն թոռին, որ է հինգերորդ ազդ։ Կանոն.։ Կամ որպէս Երրորդ եւ չորրորդ ազգ, էգ զաւակ թոռին.
Զիւրն թոռնիայ, որ է իւր որդւոյ կամ դստեր դուստր ... Առ իւր խորթուն թոռնիայն կամ առ հարսին թոռնիայ. (Նախ. ղեւտ.։) Իսկ ԹՈՌՈՐԴԻ, կամ ԹՈՌՆՈՐԴԻ, Որդի թոռին. որ է չորրորդ ազգ։ (Կանոն.։)
Որպէս եւ յօրինակս ինչ (Եղիշ. ՟Ա։)
Արշակայ արքայի՝ որդւոյն Տիրանայ, թոռորդւոյն Տրդատայ. այսինքն թոռն Խոսրովու որդւոյ Տրդատայ։
cf. Դիւթեմ.
ἑπᾴδω, ψιθυρίζω incanto, mossito, susurro Դիւթել զօձս, կամ թոթովելով եւ մրմնջելով կարդալ զօձն եւ այլն. կախարդել. կախարդանօք մեղմել, կապել, շշնջել. եւ Գրգռել. թելադրել. սադրել. կարդալ, փսփսալ.
Երգ եւ բան, է՛ որ զախտսն թովեալ ողջացուցանէ. (Փիլ. բագն.։)
Զայսպիսիս մոլորութիւնն թովէ տակաւին, եւ այսպիսի իմն խորհրդակից լինի. (Ածաբ. ժղ.։)
Թովեմ զպահեցօղսն առ իղձս կերակրոց. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Թ։)
Թովեալ զեպարքոսն վասն մահու երից ստրատելացն. (Ճ. ՟Բ.։)
Զչար խորհրդով մեղկեալսն՝ որք թովեն զսատանայ, հարկանէ մեղօք. (Նախ. ժող.։)
Հանապազորդ կայ յողոքել (կամ ի բողոքել) եւ ի թովել զգազանացեալ բնութիւնս մարդկան. (Եփր. զղջ.։)
cf. Դիւթ.
ἑπᾴδων, ἑπῳδός incantator, incantans Որ թովէ զօձս. գէտ. կախարդ. դիւթ. կարդացօղ. Տե՛ս (Սղ. ՟Լ՟Է. 6։ Ժող. ՟Ժ. 11։ ՟Բ. Մնաց. ՟Լ՟Գ. 6։)
Տեսանեմք (զօձն) ի հնարագիտութենէ թովչաց զգօնացեալ. (Եզնիկ.։)
Ամուլն ծնաւ զթովիչն մեղաց։ Որովհետեւ եկն թովիչս եւ քաւիչ, ոչինչ դատապարտութիւն է ի մեզ. (Եփր. համաբ. եւ Եփր. հռ.։)
cf. Դիւթութիւն.
ἑπαοιδή, ἑπάσαι incantatio, incantamentum Արուեստ թովելոյ. թովելն. կախարդանք. դիւթութիւն.
Արձակեմ ի ձեզ օձս կոտորիչս, յորս ոչ մտանիցեն թովչութիւնք. (Երեմ. ՟Ը. 17։)
Իբր թովչութեամբ իմն կախարդել սովորեալ են. (Փիլ. լիւս.։)
Զքարբս իգակերպս կալեալ թովչութեամբք. (Եզնիկ.։)
Նմանութեամբ ասի.
Թովչութիւն կնոջն բանդարգել տայր առնել եւ գլխատել (զյհ. մկրտ) վասն զարդարն խօսելոյ. (Սարկ. հանգ.։)
cf. Թորեցուցանեմ.
ῤύω fluo, profluo στάζω stillo Ծորեցուցանել. հոսել. քամել. հեղուլ. կաթեցուցանել. վազցընել, կաթեցնել.
Թորացուցանել զլորձունս, կամ փրփուր. (ՃՃ.։)
Զոր ի ներքս ի միտս բղխէ, զայն բերանն արտաքս թորացուցանէ. (Երզն. մտթ.։)
Մի՛ զկայծակունս բարկութեան հոսման հրեղինաց թորացուցաներ ի վերայ հրաբորբոք մարմնոյս. (Բենիկ.։)
to distil;
to flow down, to drop;
to sweat;
— արութեանց մարմնոյ, to suffer gonorrhea.
Արտօսր ի վերայ թորեցուցեալ. յն. արտասուեալ. (Փիլ. իմաստն.։)
Ոչ սակաւ արտօսր թորեցուցեալ (կամ թորացուցեալ). (Մագ. ՟Խ՟Ա։)
Զոր (զլոյսն) յարփւոյ անտի ըստանձնեալ՝ թորեցուցանէ (ի վայր). (Մագ. ՟Կ՟Ե։)
Գրեթէ արձանն մինչեւ ցայժմ արտօսր թորէ. (Պիտ.։)
Արտօսր ինչ թորեալ։ Թափուր զմեզ թորեսցէ (ի դուրս). (Մագ. ՟Թ. եւ ՟Ի՟Ե։)
ԹՈՐԵԼ կամ ԹՈՐԻԼ. չ.ձ. Ծորիլ. սորսորիլ. հոսիլ. բղխել. վազել, կաթել.
Արտասուք ընդ ծնօտս նոցա թորէին. (Յհ. կթ.։)
Եթէ արութիւնք թորեսցեն. (Փիլ. քհ. ՟Ժ՟Ա։)
to distil;
to cause to drop or sweat.
Արտօսր ի վերայ թորեցուցեալ. յն. արտասուեալ. (Փիլ. իմաստն.։)
Ոչ սակաւ արտօսր թորեցուցեալ (կամ թորացուցեալ). (Մագ. ՟Խ՟Ա։)
Զոր (զլոյսն) յարփւոյ անտի ըստանձնեալ՝ թորեցուցանէ (ի վայր). (Մագ. ՟Կ՟Ե։)
Գրեթէ արձանն մինչեւ ցայժմ արտօսր թորէ. (Պիտ.։)
Արտօսր ինչ թորեալ։ Թափուր զմեզ թորեսցէ (ի դուրս). (Մագ. ՟Թ. եւ ՟Ի՟Ե։)
to distil;
to drop, to fall drop by drop.
ԹՈՐԹՈՐԵԼ կամ ԹՈՐԹՈՐԻԼ. Ստէպ կամ սաստիկ թորել, ծորիլ. սորսորիլ.
distillation, ejection, evacuation.
Թորելն, իլն. ծորումն. հեղումն. հոսումն. վազելը.
Արտասուացն թորմամբ։ Թորումն արտասուաց. (Յհ. իմ. ատ.։ Բենիկ.։ Ուռպ.։)
Ի թորմանէ բոսորայ կայլակք կաթուածոց. (Նար. մծբ.։)
Արփիափայլ ճառագայթից՝ բազմօրինակ թորման լուսոյդ. (Բենիկ.։)
arithmetic, ciphering, science of numbers;
algorism;
ուսուցիչ թուաբանութեան, ciphering master.
supputation, reckoning;
epoch, date.
Ըստ Ղուկայ թուաբերութեանն. (Վրդն. դան.։)
Եղեւ վերափոխումն սորա ի ոխէ. թուաբերութեանն տումարի հայոց. (Սկեւռ. լմբ.։)
numeral, numerical;
date;
epoch;
era;
դնել զ—, to put the date, to date;
—աւ, dated;
ան-, undated;
—ն, arithmetic.
Անուն դասական, թուական, բացարձակ։ Թուական է, որ զթիւ նշանակէ. (Թր. քեր.։)
Յինքեան ունի զամենայն համեմատութիւնս, զթուականն, եւ զերկրաչափականն. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)
Յորում ոչ ամք եւ ոչ ամիսք են թըւական. (Շ. իմ. եղակ.։)
Թուական ամօք եկն ի կատարելութիւն (աճման ըստ մարմնոյ). (Մամբր.։)
Եթէ մինչեւ ի կատարումն թուականին հասցես, անթիւն քան զթուականն բազմագոյն մնայ. (Եղիշ. խչ.։)
Թիւ կատարեալ, ըստ թուականն արհեստից։ Թւական կարգի կարօտի։ Թուական արուեստաւորք (թուաբանք). (Վրդն. ծն. եւ Վրդն. ել.։)
ԹՈՒԱԿԱՆՆ. գ. ἁριθμητική arithmetica, ars numerorum, et numerandi Ըստ յն. ոճոյ, (զօրութեամբ իմանալով զբառն արուեստ,) Թուաբանութիւն. արուեստ համարողութեան. եւ Թիւն. հաշիւ.
Թուականն բաղկանայ ի տարորոշ քանակէն։ Զթուականն փիւնիկեցիք գտին, որպէս վաճառականք գոլով. եւ այլն. (Սահմ. ՟Ժ՟Է։)
Տասնեակն ունի զկատարումն թուականին, եւ թուականն զնիւթական գոյութիւն աշխարհիս. (Եղիշ. մատն. տն.։)
ԹՈՒԱԿԱՆ. ἑποχή epocha, aera, annus Չափ ժամանակի. ուրոյն հաշիւ ամաց յերեւելի անցից եւ այսր. թվական.
Ի վեց հարիւր հայոց թուական, եւ այլն. (Յս. որդի.։ Յիշատ.։ եւ Պատմագիրք։)
Յաւե՛լ ի նոյն թուականն (շրջանի, այսինքն ՟Շ՟Լ՟Բ. ամաց) թիւ մի. (Արշ.։)
Կալ ՟Մ՟Հ՟Ը. զհոռոմին թուական։ Եւ այս թուական է, որ ըստ հոռոմին զաւետեացն զօր ի չորեքշաբաթու ածէ. (Տօմար.։)
ciphering;
calculation, account;
era, epoch.
Արհեստք թուականութեանն եւ երաժշտականութեանն. (Մագ. ՟Ի՟Ե։)
Վաճառականք գոլով, եւ թուականութեան պէտս ունելով։ Իսկ ի թուականութենէ այսպիսի ինչ է. ի թուոցն ոմանք, եւ այլն. (Սահմ. ՟Ժ՟Է. եւ ՟Ե։)
Որք թուականութեանն են պարապեալ արհեստի. (Լմբ. սղ.։)
Թուականութիւնս՝ մտաց անբարդելիս. (Նար. ՟Ձ՟Ա. (այսինքն հաշիւս)։)
Ի թուականութիւնս քառասներորդաց. (Լմբ. պտրգ.։)
Եւ որպէս Թուական ժամանակաց.
Կարգ թուականութեան թորգոմեանս համարոյ. (Յհ. կթ.։)
Յորում էր թուականութեանս մեր ամք ՟Ն՟Զ. (Լաստ. ՟Ժ։)
of the same number, counted together;
fellow.
ἑναρίθμιος, ἑναρίθμος adnumerandus կամ բայիւ, συναριθμέω, ἑναριθμέω cunnumero, adnumero, -or Ի միասին թուեալ. ի մի կարգ դասեալ կամ համարեալ.
Թուակից եղիցի (այնոցիկ), որք զանձինս իւրեանց ընծայեցուցին տեառն։ Արժան է ընդունել եւ թուակից առնել եղբայրութեանն. (Բրս. հց.։)
Աստուած ուրեմն է, եւ ո՛չ արարելոցս թուակից. (Կիւրղ. գանձ.։)
Զհոգին Աստուծոյ՝ ամենայն գիր ... ընդ հօր եւ ընդ որդւոյ թուակից եւ փառաբանակից ասէ. (Աթ. ՟Ա. ՟Բ. եւ ՟Ժ՟Բ։)
Որք եւ թուակից յիշին աստուածայնոյ եւ թագաւորականի երրորդութեանն. (Լմբ. յայտն.։)
Թուակից եղիցի հօտի ընտրելոց քոց։ Թւակից զսա առնել ընտրեալ աստուածային հօտի քո. (Մաշտ.։)
to aggregate.
Զեփրեմ ասաց, եւ զՅուդայ. թուակցեաց զՄովաբ. (Բրս. սղ.։)
Ժա՛մ է ձեզ (մոլորելոցդ) եւ ընդ որդւոյ թուակցել եւ ի նոյն յարել զի ձեռն նորա եղեալ ստացուածքս։ Ընդ հրեշտակս թուակցել զհոգին։ Կամ ընդ հրեշտակս թուակցեալ լինի որդի. (Աթ. ՟Ժ՟Բ։)
aggregation.
Ի սահմանս մնացեալ բարեպաշտութեան ի միաւորութեան եւ ի թուակցութեան (երրորդութեան). (Ածաբ. ի կիպր.։)
Եւ քեզ ընդ հօր անհասի՝ թուակցութեամբ հոգւոյդ անճառի վայելէ փառք. (Նար. ՟Ձ՟Ա։)