Definitions containing the research փ : 10000 Results

Կերպասագործ, աց

s.

silk-weaver, silk-manufacturer.

NBHL (1)

Եւ կազմէին կերպասագործք, ոսկեթել յօրինէին, զարդ հարսանեաց պատրաստէին. (Շ. տաղ հռիփս.։)


Կերպասեղէն, ղինի, նաց

adj.

made of silk, silken, silky


Կերպասի, սւոյ, սեաց

cf. Կերպասեղէն.


Կերպարան, ի, աց

s.

form, figure, visage, countenance, face, aspect, look;
presence, appearance, mien, bearing, deportment;
attitude, posture;
image, effigy;
semblance, representation;
state, condition;
character, temper, comportment;
rudiment, first element, idea;
idle fancy, whim, crotchet;
feint, pretext;
coat, dress;
cf. Կենդանագիր;
—ք բանից, sense, meaning or interpretation of a word;
անպաճոյճ —ք, a simple exterior;
անյողդողդ, աղաչաւոր —, firm countenance;
supplicating posture;
մեղկ —, an effeminate manner;
— լուրջ անժպիտ, cold, frigid, reserved, constrained air;
լուրջ եւ խիստ —, serious air, severe manner;
— սէգ եւ սպառնական, haughty, disdainful, proud, threatening air or manner;
ի —ս ծառայի, in the form of a servant;
առնուլ զ—ս ուրուք, to counterfeit the character of;
ունել զ—, զ—ս իրիք բերել յանձին, to appear like, to seem, to resemble;
ածել ի —ս, to shape, to form;
to figure;
զկերպարանս ճշմարտութեան ի ներքս բերել, to be probable, to have some truth in it;
կերպարանս տալ մտացածինս, to give false a idea of, to create an erroneous or exaggerated impression;
ընդունել զ—ս վանականութեան, to take the crowl.

NBHL (3)

Զբարբառն լսէին, եւ զկերպարանսն ոչ տեսանէին։ Կերպարանք իւրոց։ Տեսի, եւ ոչ էին կերպարանք առաջի աչաց իմոց, բայց միայն օդ եւ սօսափիւն լսէի։ Ոչ զկերպարանսդ ձեր զիւրաքանչիւր ես նկարեցի։ Այր բարկացօղ տգեղ է կերպարանօք։ Երեւեցաւ այրով կերպարանաւ։ Որ ի կերպարանս աստուծոյ է։ Զկերպարանս ծառայի առեալ։ կերպարանօք տտեալ իբրեւ զմարդ։ Նմանութիւն կերպարանաց մարդոյ։ Կերպարանք չորից կենդանեաց։ Կերպարանք երեսաց նոցա. կերպարանք մարդոյ, եւ կերպարանք առիւծու, եւ այլն։

Զառաքելոցն ունել զկերպարանս։ Խորդք ի թռչելն ձեւացուցանեն զկերպարանս գրելոյ։ Ընդունել զկերպարանս հանդերձիս։ Եփուտ, կերպարանք ինչ հանձնի է։ Զկերպարանս ձեւոյ սրբութեան։ Ըստ կերպարանաց խաչի կախեալ կային։ Կերպարան անձանց խոնարհից։ Կերպարանք ոգւոյս։ Կերպարանք ճշգրտագոյնք կամ ծիծաղելիք։ Ի կերպարանաց պատկերի բանին ծանուցեալ, եւ այլն։ Ու աստուած տեսանիցէ, անդ չեն ինչ պէտք կերպարանաց, եւ ոչ պէսպէս պատմուճանաց. (Սեբեր. ՟Գ։)

Համեմատի նիւթոյ՝ սեռ, իսկ տեսակի՝ այսինքն կերպարանի՝ տարբերութիւն։ Ի վերայ նիւթոյ կերպարանք գոլով՝ անհատեն զնիւթն։ Համեմատի տարբերութիւն՝ կերպարանի. իսկ կերպարան՝ որպիսի ինչ է՛ է, որպէս ասէ արիստոտէլ. (Անյաղթ պորփ.։)


Կերպարանակից

adj.

conformable;
like, similar, resembling;
— առնել, to conform;
— լինել, to comply with.

NBHL (2)

Կերպարանակից առնել զմարմին խոնարհութեան մերոյ ըստ նմանութեան մարմնոյ փառաց իւրոց. (Ժմ.։)

Զայսպիսի գեղեցկութեան պատկերս, որ կերպարանից է աստուածութեանն. փր. ծղկզրդ.։)


Կերպարանաւոր

adj.

feigned, disguised, counterfeited;
figured.


Կերպարանեմ, եցի

va.

to give form to, to form, to figure, to shape, to fashion, to model;
to represent.

NBHL (2)

Տեսակարար տարբերութիւն եղուտ գալով՝ զմեր գոյացութիւնս կերպարանէ. (Անյաղթ պորփ.։)

Կերպարանէ ի ներքին մարդն զկերպարանս փրկչին. (Յճխ. ՟Ժ՟Ա։)


Կերպարանիմ, եցայ

vn.

to conform;
to take the form, to put on or assume a look, state, manner or appearance, to give oneself airs;
to affect, to pretend, to simulate, to feign, to counterfeit, to give oneself out for, to set up as, to pass oneself off for;
զառաքինութիւն —, to simulate virtue or probity, to affect a sanctimonious exterior;
— զանմեղութիւն, զտղայութիւն, to put on a look of innocence;
to play the child;
զխլութիւն՝ զառատաձեռնութիւն —, to give a deaf ear to;
to pretend to be generous, liberal;
cf. Խելք.

NBHL (1)

Կարպարանիմ զդաւթին (առաքինութիւն), եւգործք զսաւուղայն կատարեմ։ Որ վասն իմ ի փորձ եկիր անիծից, կերպարանեալ զիմ նմանութիւն. (Նար. ՟Հ՟Ա. ՟Զ՟Ե։)


Կեցուցանեմ, ուցի

va.

to cause to live, to vivify, to give life to, to animate, to prolong life, to bring to life again, to reanimate, to revive, to revivify;
to save;
հաւատք քո կեցուցին զքեզ, thy faith hath saved thee.

NBHL (2)

ζωοποιέω, ζάω, σώζω , σώω vivifico, salvo, servo. Կենդանի առնել եւ պահել. փրկել. ապրեցուցանել. կենանացուցանել, եւ առողջացուցանել. կեանք տալ, ապրեցուցանել, խալըսել, ողջնցընել, առողջացնել.

Ապաքէն կեցուցանօղ զօրութեամբ տեառն փրկեալք լինէաք. (Յհ. կթ.։)


Կեցուցիչ, չի, չաց

adj. s.

giving life;
saviour, deliverer.

NBHL (2)

σωτήρ salvator, servator. Կեցուցանօղ. փրկիչ. փրկագործ. կենարար. ազատարար. փրկական.

Կեանք ի կանաց յայտնեցաւ մեզ՝ կեցուցիչ եւ փրկիչ. (Շ. տաղ.։)


Կզակակապ, ի

s.

chin-bandage;
chin-strap;
— լինել, to hold one's tongue, to be silent, speechless.

NBHL (1)

ԿԶԱԿԱԿԱՊ ԼԻՆԵԼ. Կապիլ կզակաց. ափիբերան լինել. լռել. բերանը կղպուիլ.


Կթան, աց

adj.

milch

NBHL (1)

Տանիմ զգայլն ի տուն, որ կթեն. ասեն. դա զամէն աշխարհիս կթան է հատուցեալ. զայ դ որպէս կթա՞ն տանիս. (Ոսկիփոր.։)


Կթեղի

s.

production, produce.


Կթեմ, եցի

va.

to milk;
to gather, to reap, to get in, to harvest, to get in the harvest, to collect the fruits;
to win at play;
— զկովն, to milk the cow;
— զայգի, to gather the grapes;
ի քարէ կաթն —, to skin a flint.

NBHL (1)

Ի դրախտին փափկութեան զպտուղն կենաց կթէի. (Նար. ՟Ժ՟Ը։)


Կթոց, աց

s.

fruit-basket.

NBHL (1)

Որպէս ի կթոցէ թափէին սեաւքն զմեղս կնոջն ի տումարէն. (Վրք. հց. ՟Դ։)


Կիզական, ի, աց

adj.

burning, caustic.

NBHL (2)

Յարփիափայլ եւ ի կիզական գոլ զնա ասացին. (Արիստ. աշխ.։)

Յարփիափայլ եւ ի կիզական ճառագայթից նորա. (Զքր. կթ.։)


Կիզելի, լւոյ, լոյ

adj.

burning, scorching;
cf. Կիզանուտ.

NBHL (1)

ԿԻԶԵԼԻ. φλέγων cremans, flammans, flagrans. Կիզիչ. կիզական. տոչորիչ. բոցակիզօղ. հրաբորբոք. հրափայլ.


Կիզեցուցանեմ, ուցի

va.

cf. Կիզում.

NBHL (1)

ԿԻԶԵՑՈՒՑԱՆԵԼ. Կիզել, եւ տալ կիզել կամ կիզիլ. էրել լափել.


Կիզիչ, չի, չաց

adj. s.

combustive;
canstic;
incendiary

NBHL (2)

Զնետս մուխս չարին հրեղէնս, այսինքն զխորհուրդս կիզիչս. փր. եփես.։)

Չարափառութեանն կիզիչ, եւ հատանօղ տապար. (Մագ. ՟Ի՟Թ։)


Կիզողական, ի, աց

adj.

incentive;
caustic.

NBHL (1)

Կիզողական հուր, կամ զօրութիւն, կամ փորձութիւն. (Շ. եդես.։ Գր. հր.։ Լմբ. պտրգ.։ Զքր. կթ.։)


Կիզումն, ման

s.

causticity;
ignition;
combustion;
burning;
conflagration.

NBHL (1)

Որոտմունք եւ փայլատակմունք, կիզմունք, եւ ամպահարութիւնք. (Արիստ. աշխ.։)


Կիզում, կիզի

va.

to burn, to set on fire, to set fire to, to fire;
— արեգական, to tan, to brown, to make swarthy.

NBHL (1)

ԿԻԶՈՒՄ ἑπυρίζω, κατακαίω incendo, uro, comburo. որ եւ ԿԻԶԱՆԵՄ, ԿԻԶԵՄ. Այրել. տոչորել. Խանձել. հրդեհել. լափել հրոյ. էրել.


Կիսաբաժին

adj.

divided in halves;


Կիսաբաց

adj.

half open.

NBHL (2)

կիսով չափ բացեալ. անկատար բացմամբ.

Թերաքամ կիսաբաց զլոյսն փայլեաց. (Վանակ. յուրախացիրն.։)


Կիսաբոլոր

s.

hemicycle, semicircle, half-circle.

NBHL (1)

Բոլորն քսան, կիսաբոլորն՝ տասն. (Ոսկիփոր.։)


Կիսագիր

s.

half a line.


Կիսագործ

adj.

half done, imperfect.

NBHL (1)

Զամենայն կամելով նորոգել՝ զամենայն էառ, զի մի՛ կիսագործ իցէ տնօրէնութիւնն. (Ոսկիփոր.։)


Կիսագունդ, գնդի

s.

half-sphere, hemisphere.

NBHL (1)

Որչափ արեգակն ի վերին կիսագունդս կայցէ. (Խոսր.։)


Կիսագօս

adj.

half-withered;
half-paralytic.

NBHL (1)

ոմն շնական փիլիսոփայ կիսագօս գոլով. (Սահմ. ՟Թ։)


Կիսակատար

adj.

half done, unfinished, imperfect, incomplete.


Կիսակեր

adj.

half eaten.

NBHL (1)

Զայլսն լափատեն, եւ ձրձելով կիսակեր թողուն. (Փիլ. տեսական.։)


Կիսակուժ

s.

half a jug or jarful.

NBHL (1)

Չափ կէս կժոյ.


Կիսակտուր

adj.

cut in two, in half;
cut off at the middle, divided in halves or in two, bipartite.

NBHL (1)

ἠμίτομος, ἠμιτμήτος dimidiatus. Կարեալ կիսով չափ. ընդ մէջ հատեալ. եւ Անկատար. թերատ. խեղ.


Կիսահաւ

s.

harpy, monster half bird half human.

NBHL (1)

Կիսահաւք, կիսագազանք. (Եպիփ. բարոյ.։)


Կիսաձայն, ից

s. mus.

half-tone;
semi-vowel;
diesis, semi-tone;
flat.

NBHL (1)

Կիսաձայնք են ութ, զ, ց, ն, ժ, շ, մ, ս, թ. կիսաձայնք ասին, զի փոքր ինչ նուազ քաջաձայնք են քան զձայնաւորսն ի մրմունջս եւ ի սռինչս (կամ շռինչս)։


Կիսամահ

adj.

half dead, faint;
swooned, fainted.


Կիսամասն

adj. s. adv.

half.

NBHL (3)

Բացափայլեմ զիմ տէրութիւնս ի վերայ բոլորից կիսամասինն. այսինքն ընտրելոց. (Զքր. կթ.։)

Իսկ ի դիրս Դամասկ. վրիպակաւ Կիսամասն, կիսամասունք, դնի, իբր Նմանամասն, նմանամասունք. ընթերցեալ ի յն. իմիմէրի՛ս, փոխանակ ընթեռնելոյ միօմէրի՛ս։

Զկիսամասն տպտղոյն ճաշակելով (եւայ) .. . եւ ադամայ առեալ ի ձեռանէ նորա զկէս պտղոյն՝ եկեր. (Եպիփ. ծն.։)


Կիսամասնեայ

adj.

half, in part, imperfect.

NBHL (1)

Ոչ սակաւ մի նայեցուած փայլական, ո՛չ կիսամասնեայ փոխատրութիւնն կարծիցի. (Նար. ՟Հ՟Դ. ՟Հ՟Է։)


Կիսանուն

adj.

mutilated (word).

NBHL (1)

Զանուանս անգամ զգրոյն չհամարձակի երկրորդել՝ որ ուսուցանելն կամիցի, այլ խեցխեղեփօք կիսանուն եւ բեկբեկելով. (Մանդ. ՟Ժ՟Ը։)


Կիսաստուած

cf. Կիսադիք.

NBHL (1)

Իցեն քոյով բանիւդ ի կիսածոցն, որչափ ի տրովադա վախճանեցան մատիւ. (Պղատ. սոկր.։)


Կիսասեւ

cf. Կիսասեաւ.

NBHL (1)

Ոչ աձնչափ սեաւ. կէս սեւ, սեւսըւուկ.


Կիսասեռ

adj.

epicene.

NBHL (2)

ἠμιγενής semigenitus, imperfectum genus habens. Անկատար ըստ սեռի. ըստ իմիք ի նոյն սեռէ. Հոտոցն ամենայն կիսասեռ է. եւ տեսակի եւ ոչ միոյ պատահեալ է զուգաչափութիւն առ ի ունել զիմն հոտ. (Պղատ. տիմ.։)

Հոտոցն ամենայն կիսասեռ է. եւ տեսակի եւ ոչ միոյ պատահեալ է զուգաչափութիւն առ ի ունել զիմն հոտ. (Պղատ. տիմ.։)


Կիսաւեր

adj.

half ruined.

NBHL (1)

Կիսով չափ աւերեալ.


Կիսեղկ

adj.

half-warm, tepid.

NBHL (1)

Որ է կէս մի եղկ. գաղջ. ոչ այնչափ ջերմ.


Կիսենթամնայ

s. gr.

division.

NBHL (1)

Կէս կամ փոքրիկ ենթամնայ՝ դնելի ի վերջ տողին, ուր անկատար մնայ, բառն. զոր օրինակ. ա-ռա-ւօտ. առ-նել, ա-սել. ե-ղեւ. ճա-նա-պարհ եւ այլն։ Իսկ մեծ կամ կատարեալ ենթամնայն դնի ի ձեռագիրս՝ ի ներքոյ բարդ բառից, որոյ մասունքն են նշանական. զոր օրինակ, բարձ--ընտիր, նոր--ընծայ. եւ այլն։


Կիսովին

adv.

half, in part, by halves.

NBHL (1)

կիսով չափ. ըստ կիսոյն.


Կիսօրեայ

adj.

dead prematurely.

NBHL (1)

Էր որ անզաւակ մնացին, եւ էր որ կիսօրեայ փոխեցան. (Ուռպ.։)


Կիտրոն, ի, իւ

s.

cedrat, citron.

NBHL (1)

κίτριον, κιτρία malum citrium, citromela, arbor citria. Ծառ, եւ պտուղ նորա՝ որպէս խոշոր լիմոն, կամ իբր վարունգ թանձր. եւ որպէս սեխ փոքր. աղաճ գավունու.


Կիրակամուտ, մտից

s.

sunday eve, saturday night.

NBHL (1)

Մեծ ջանիւ պատուէին զգիշեր կիրակմտին. (Ոսկիփոր.։)


Կիրառութիւն, ութեան

s.

use, employment.

NBHL (3)

Զբոլորն ուրասցին զփրկանակն զկիրառութիւնս։ Մարմնական կիրառութեամբն պատրեալն զթշնամին. (Թէոդոր. մայրագ.։)

Զփրկչականն պարտ եւ արժան է ասել զկիրընդունակութիւնս. (Յհ. իմ. երեւ.։)

Փրկչական կիրընկալութիւնքն, կամ փրկական կիրընկալութիւնքն. (Ճ. ՟Է.։ Ոսկիփոր.։ Խոսրովիկ.։)