Definitions containing the research որդ : 6045 Results

Գողումն, ման

s.

robbery;
stealth.

NBHL (2)

Հռեբեկա հրամայէր որդւոյն զգողումն օրհնութեանցն կեղծաւորեալ կերպարանօքն. (Ոսկ. ես.։)

Մատուսցէ զվասն գողման, նախ զգլուխսն, եւ ապա զհինգերորդ մասն ի վերայ. (Եփր. ել.։)


Գողունի, նւոյ, նեաց, նէից

adj.

cf. Գողուն.

NBHL (1)

Մին բուն հայր լինի որդւոց, եւ միւսն գողունի. (Եզնիկ.։)


Գողօն, ի

s.

theft, larceny, thing stolen.

NBHL (1)

Եւ ի գողոց գողունք խնդրին. (Յիսուս որդի.։)


Գոմ, գոս, գոյ, գոյր, գուցէ, գոլ, գոլով

vd.

to be, to exist, to subsist.

NBHL (5)

Բայ էական պակասաւոր, եւ այն ստէպ վարի յերրորդ դէմս. Գտանիլ կամ լինել իրօք. որ եւ ասի կայ, կայր, եւ այլն. է, էր. որպէս եւ ոչ գոյ, չգոյ, նոյն է ընդ Չի՛ք, չկայ, չէ՛.

Եթէ որդի էր, նմին նման գոյր. այսինքն լինէր, գտանիւր. (Եզնիկ.։)

Ո՞ր կին իցէ, որ գուցէ նմա դրամք տասն. (Մծբ. Ա։) Դուն ուրեք վարի յառաջին եւ յերկրորդ դէմս.

Աստուած գոլով՝ մարդ եղեւ, եւ ո՛չ՝ մարդ գոլով՝ աստուած եղեւ։ Աստուած իմացի՛ր զորդի յէութենէ գոլով հօր. (Կիւրղ. գանձ.։)

Որոց հաւատացին (զնա) որդի քո, որ էրն իսկ ճշմարտութեամբ գոլ. (Սարկ. աղ.։)


Գոյակից, կցի, կցաց

adj.

of the same nature;
consubstantial, coexistent.

NBHL (2)

Իսկ յարարածս՝ իբր Նոյնօրինակ եղանակ. հաղորդակից ի միում տեսակի կամ սեռի, եւ միանգամայն ըստ ժամանակի՝ ուր իցէ բանն զյատկութենէ իրաց. συνύπαρχων, συνῶν, συνοῦσα, συνόν cum alio existens

Որք գոյակիցք են (եղեալքս), կցորդակից եղիցին ի փառաբանութիւնս. (Վրդն. սղ.։)


Գոյապէս

adv.

substantially.

NBHL (1)

Որքան ինչ առել (այսինքն առգոլ, ներգոլ) ասի հօր՝ բնութեամբ եւ գոյապէս, այս ամենայն է որդի. (Կիւրղ. գանձ.։)


Գոյացութիւն, ութեան

s.

substance;
reality;
essence, being, creature.

NBHL (2)

Յաղագս գոյացութեանց։ Գոյացութիւն է, եւ այլն. (Արիստ. ստորոգ.) ուր առաջին գոյացութիւն կոչէ զանհատն. եւ երկրորդ զտեսակն եւ զսեռն։

Գոյացութեամբ ի նմա, իսկ զօրութեամբ արտաքոյ։ Այժմ ի մարմինս իմում իշխանական առաջնորդականն ըստ գոյացութեան է. իսկ ըստ զօրութեան յիտալիա կամ ի սիկիլիա. (Փիլ. այլաբ.։)


Գոյացուցանեմ, ուցի

va.

to create, to give existence;
to produce.

NBHL (1)

Ծնաւ յինքենէ զորդի, եւ ոչ արտաքուստ ( ի չգոյէ) գոյացոյց. (Կիւրղ. գանձ.։)


Գոյացուցիչ, չի, չաց

s.

creator, that gives existence or being.


Գոյաւոր, աց

adj.

existing, extant;
rich, opulent, wealthy.

NBHL (1)

Բուն գոլոլվ գոյաւոր, եւ կենդանի ի կենդանի հօրէ։ Քանզի է որդի կենդանի եւ գոյաւոր կամք հօր, եւ բանն նորա՝ որով զամենայն ինչ գործէ. (Կիւր. գնձ.։)


Գոյաւորութիւն, ութեան

s.

existence;
substance;
creature.

NBHL (1)

Զի քո գոյաւորութիւնդ (յն. իբօ՛սդասիս) եցոյց առ քո որդիս զքաղցրութիւն. (Իմաստ. ՟Ժ՟Զ. 21։)


Գոյեղինաբար

adv.

substantially.

NBHL (1)

Եթէ գոյեղինապէս ծնեալն ժառանգէ զծնողին էութիւն՝ ունելով զայս յինքեան, եւ ունի զամենայն ինչ զհօրն որդի, գոյեղինապէս ուրեմն ծնաւ. (Կիւրղ. գանձ.։)


Գոյութիւն, ութեան

s.

existence, being, nature, essence, substance, reality;
goods.

NBHL (2)

Ձայնդ որդի՝ ո՛չ է գոյութիւն, այլ՝ գոյութեան նշանակիչ։ Աստուծոյ գոյութիւն զի՞նչ է։ Որ ինչ է, եւ զի՞նչ է աստուած, այն՝ գոյութիւն ասի։ Ոչ այլ ինչ իմանալ, բայց ի գոյութենէ աստուծոյ եւ հօր զորդին ծնեալ. եւ այլն. (Աթ. ՟Ը։)

Երրորդ յերկոցունցն միջին շարախառնեաց տեսակ գոյութեան. (Պղատ. տիմ.։)


Գոնեայ

conj.

at least, above all things, however;
only, yet.

NBHL (1)

Վարանականք են, ոյք ակամայ ընտրելի առնեն զերկրորդն. ո՛րգոն, գէթ, գոնէ, փաթար. (Թր. քեր.։)


Գոռ

adj. s.

fierce, bold, haughty, warlike, martial;
noise, anger, crash, attack, assault.

NBHL (1)

Արմատ Գոռալոյ, եւ Գոռոզի. Գոռումն. գոչումն. դղորդ. խրոխտումն. յոյզք. գրգիռ մարտի. կուռ կուռ, որոտում, կռիւ. կիւռիւլթիւ.


Գոռոզանամ, ացայ

vn.

to be proud of, puffed up, elated.

NBHL (2)

Զառաջնորդն մի՛ գոռոզանալ պատուովն։ Զն՞նչ է գոռոզանալն. ամենայն որ ոչ վասն պիտոյից, այլ վասն պաճուճանաց առեալ, գոռոզութեան ունի ամբաստանութիւն. (Բրս. հց.։)

Կարօղք են գոռոզանալ ի վերայ երկրորդացն եւ երրորդացն բարեաց. (Փիլ. լին.։)


Դժուարավայր

adj.

rough, rugged;
steep.

NBHL (1)

Ճանապարհորդն տեսանէ հարթահատ դաշտս, եւ դժուարավայրս լերանց. (Ճ. ՟Թ.։)


Դժուարավաստակ

adj.

difficult to cultivate, rough, hard, uncultivated;
painful.

NBHL (1)

ἁνένδοτος non remissus, rigidus Ուր դժուարաւ լինի վաստակել. անտեղիտալի. կորդացեալ. կոշտ.


Դժուարաքակ

cf. Դժուարարձակ.

NBHL (1)

Ցանկութիւն, եւ հեշտ ցանկութիւն, դժուարք հակառակորդք, եւ դժուարաքակք են. (Փիլ. այլաբ.։)


Դժուարընկալ

adj.

that has trouble in conceiving or understanding;
difficult to understand, ohscure.

NBHL (1)

Իբրեւ աւելորդ ինչ բնական եւ դժուարընկալ։ Յորժամ ամբոխի առ ինքն նիւթն (աշխարհի), եւ դժուարընկալ լինի, կրթի ի քակտումն. (Առ որս. ՟Գ։)


Դժրանք

cf. Դրժանք.

NBHL (1)

Եւ ոչ նուազ ի դժրանաց, ի սուտանուն քրիստոնէաց. (Յիսուս որդի.։)


Դժրիչ

adj. s.

cheat, infidel, perfidious, disloyal, traitorous.

NBHL (1)

Ճանապարհորդէին զդժրող ճանապարհն. (Վրք. ոսկ.։)


Դժրող

cf. Դժրիչ.

NBHL (1)

Ճանապարհորդէին զդժրող ճանապարհն. (Վրք. ոսկ.։)


Դի, ոց

s.

dead body, corpse;
carcass.

NBHL (1)

Եւ մինչդեռ զդրունսն կանգնեսցէ, զկրցեր որդին դի հանցէ. (Կիւրղ. յես.։)


Դիեցուցանեմ, ուցի

va.

to suckle, to nourish with milk, to give suck.

NBHL (1)

Յարեայ ընդ առաւօտն դիեցուցանել զորդին իմ. (՟Գ. Թագ. ՟Գ. 21։)


Դիմաբանեմ, եցի

va.

cf. Ընդդիմաբանեմ.

NBHL (1)

Խրատեսցէ առաջնորդն զայնոսիկ, որք առաջի մարդկան դիմաբանեն կամ վիճին ընդ նմա. (Կլիմաք.։)


Դիմագրաւ, ից

adj. adv.

that exposes himself, that ventures, adventurous, hazardous;
adventurer;
hold, insolent;
boldly;
— լինել, to expose one's self, to venture

NBHL (2)

Որ ընդդէմ ոսոխին նախագրաւ բերի. իբր յառաջամարտիկ. ախոյեան. նահատակ. աձնամատոյց. ձեռներէց. յանդուգն. դիմակաց. հակառակորդ. առաջ նետուօղ.

Զղօղանջիւն դիմագրաւին. (Յիսուս որդի.։)


Դիմադարձ, աց

adj.

that resists, opposes;
contumacious, disobedient, contrary.

NBHL (1)

ἁντικείμενος, ἁντιστάς, προσκεκουκότως oppositus, adversarius, resistens որ եւ Ընդդիմադարձ. Դիմակաց. որ ի դիմի հարկանի կամ բախի. հակառակորդ. դէմ դարձօղ, դէմ կայնօղ.


Դիմակ, աց

s.

facet;
face, visage, presence;
sort, manner, fashion;
mask;
—ս արկանել, to mask, to put a mask on the face;
բառնալ զ—, to unmask;
— —, several, in several ways or manners.

NBHL (1)

Առ ստուերին դիմակ (երեւոյթ)։ Ի դրութիւն դիմակացն քառակուսեան լծորդացն։ Դիմակ տեսակօք։ Դիմակս դիմակս կերպից կերպից. (Նար.։)


Դիմանամ, ացայ

vn.

cf. Ընդդիմանամ.

NBHL (1)

Բայց ոչ դատեաց ըստ օրինին, ո՛չ դիմացաւ չար ոսոխին. (Յիսուս որդի.։)


Դիմառական, ի, աց

adj.

of prosopopoeia, that partakes of prosopopoeia;
allegorical, metaphorical.

NBHL (1)

Զբան եւ ըզգործ համանգամայն առ իս փոխեալ դիմառական. (Յիսուս որդի.։)


Դիմառութիւն, ութեան

s.

metaphor, allegory.

NBHL (1)

Իբրեւ յաստուած հաւատացին, իբրեւ զբժիշկ ճարտար առ հիւանդս կոչէին. յղեաց առ նոսա բան միջնորդի. յերկուց կողմանց դիմառութիւն ցուցանէ. (Մամբր.։)


Դիմեմ, եցի

vn.

to run, to fall upon one, to run to, to rush, to dart;
to have recourse, to apply.

NBHL (1)

Ի կարգն երկրորդ դիմեցից։ Դիմելով ի յաղն բուժիչ։ Ի խնդիր իմաստից դիմեալ. (Նար.։)


Դիպեցուցանեմ, ուցի

va.

to cause to touch or strike.

NBHL (1)

Յայս միտս դիպեցոյց տէրն ի քառասներորդին զվերանալն. (Տօնակ.։)


Դիպիմ, եցայ, այ

vn.

to happen, to arrive by chance;
to match, to suit.

NBHL (1)

Որ դիպի ի գլուխ ելեալ յերկրորդ ամին դարեհի։ Պինդարոս ընդ այն ժամանակս դիպէր։ Եւ այն այնպէս նոցա դիպէր ի կանանց գերեաց. (Եւս. քր.։)


Դիպող

cf. Դիպան.

NBHL (1)

Դիպող պատասխանի. (Յիսուս որդի.։)


Դիպումն, ման

s.

accident, occurrence, chance;
meeting, rencounter;
collision.

NBHL (1)

Դիպումն փորձութեանց նախանձորդին իւրոյ ըղձանայ. (Մանդ. ՟Ժ՟Բ։)


Դիտապետ, աց

s.

the chief shepherd, or overseer;
archbishop.

NBHL (1)

Պետ դիտաց. նախկին տեսուչ որպէս աստուած, եւ Փոխանորդ աստուծոյ՝ քահանայապետ, արքեպիսկոպոս, վերատեսուչ. առաջնորդ. նազըր.


Դիտաւորութիւն, ութեան

s.

intention, design, counsel;
destination, end, regard, look.

NBHL (1)

Մերթ որպէս Դիտողութիւն առաջնորդական. դիտապետութիւն. տեսչութիւն. անտեսութիւն.


Դիտողութիւն, ութեան

s.

observation;
remark;
speculation;
episcopacy;
— առնել, to observe.

NBHL (1)

Տեսչութիւն առաջնորդական. եպիսկոպոսութիւն.


Դիւատանջ

adj.

tormented by the devil, possessed.

NBHL (1)

Ընդ դիւատանջըս մոլեգին, ի գերեզմանսըն բնակողին. (Յիսուս որդի.։)


Դիւրագին

adj.

very cheap, of little value, vile, common;
— վաճառել, to sell at a very low price.

NBHL (1)

Վաճառեցին զիս դիւրագին. (Յիսուս որդի.։)


Դիւրամատոյց

adj.

accostable, accessible.

NBHL (1)

Հաւատացելոց դիւրամատոյց եւ ընդել. (Բրս. գորդ.։)


Եռ, ից

s. adj.

ebullition, hubbling;
three;
boiling;
third.

NBHL (1)

Իբրեւ արմատ ձայնիցս Երեք, եւ Երրորդ, նոյն է ընդ նոսա.


Եռաթիւ

adj.

three, composed of three numbers;
ternary.

NBHL (1)

Սուրբ երրորդութիւն, որ մի է, եւ եռաթիւերկրպագեալ քարոզի. (Եպիփ. ծն.։)


Եռալուսեան

adj.

having three lights.

NBHL (1)

Համապատիւն կցորդութեանց ... եռալուսեանն զուգակցութեանց. (Նար. ՟Հ՟Ե։)


Եռականգուն

adj.

of three cubits or fathoms.

NBHL (1)

Եռակ հաւատոց (որ յերրորդութիւնն) հետեւմամբ. (Սիսիան.։)


Եռահիւսակ

adj.

that consists of three things or words;
— նուագ, trisagion.

NBHL (1)

Փառք եռահիւսակ անձանց սուրբ երրորդութեանն, եւ միոյ տէրութեան. (Յիշատ.։)


Եռամ, ացայ, ացի

vn.

to boil;
to bubble;
to shudder;
to swarm;
to crawl.

NBHL (3)

ԵՌԱԼ. ἁναζέω, ἑκζέω, ἑκεράω ferveo, fluo, crepo Զայրանալ բորոտութեան, կեղոյ, ցաւոյ, եւ սորսորիլ եւ զեռեալ բղխեալ, յորդեալ որդանց, գորտոց, եւ կայտռիլ զեռնոց բազմութեամբ. վխտալ.

Եռաց ի նմա որդն, եւ նեխեցաւ. (Ել. ՟Ժ՟Զ. 20։)

Եռացին որդունք ընդ աչս նորա. (Եղիշ. ՟Է։ Եռաց յերկիր նոցա գորտ. Սղ. ՟Ճ՟Դ. 30։)


Եռամեայ

adj.

triennial.

NBHL (1)

Նստաւ կինն, եւ սնոյց զորդին իւր երամենաւ զուարակաւ. (Տօնակ.։)