billow, wave, swell, surge, breaker;
mountain, hill, height, eminence, rising ground;
փրփրադէզ —, foaming billows.
κῦμα (յորմէ թ. գում ). fluctus, undae, tumor maris. որ գրի եւ ԿՈԽԱԿ. (զոր տեսցես. Լծ. եւ Գահ. իբր դար) Ուռոյցք ալեաց ծովու. ալիք, մանաւանդ լեռնաձեւ. տալզա.
Ի ծովու կոհակացն վերընթացութիւնքն։ Կոհակաց բարձրութիւնք ընդ լուսին միշտ շրջաբերեալք ըստ ոմանց սահմանեալ ժամուց. (Արիստ. աշխ.։)
Իբրու կոհակք հեղեղոյ բերելով զցաւս. (Պղատ. օրին. ՟Ե։)
Ոչ մրրիկ ինչ ծովանման, եւ ոչ կոհակք լեռնանմանք. (Յհ. կթ.։)
Ծով է ինձ ծփանաց՝ կենցաղոյս բերմունք. Յորում կոհակօք բազմօք անթիւ դիմեցմանց տատանեալ հոգիս. (Նար. ՟Ի՟Ե. տե՛ս եւ ՟Հ՟Թ. ՟Ձ՟Զ. եւ Նար. խչ.։)
Ծով կոհակս լեռնաձեւս յարուցանէ. (Սարգ. յկ. ՟Բ։)
Իբր ի ծովու կոհանք կուտին ի յեռանդանըն կատսային. (Յիսուս որդի.։)
ԿՈՀԱԿ. ὅρος mons. Ուռոյցք ցամաքին որպէս լեառն, ի ձեւ ալեաց դիզացելոց. (Լեռ. տաղ։)
Զհովիտս եւ զկոհակս. Բարձրացեալ կոհանք եւ բլւրք. (Սհկ. կթ. արմաւ.։)
Կոհանք լերանց։ Ի սուրբ կոհակին գողգոթայ, կամ ձիթաստանեաց։ Ի սուրբ կոհակ ձիթենեաց. (Զքր. կթ. ստէպ։)
Սփռեալ ընդ գլուխս կոհակացն եւ ընդ հովիտս։ Կոհակաց ի կոհակս վազս առեալ ընթանացին ի վերայ լերանց. (Յհ. կթ.։)
Ցանկալի է աշխարհն աղուանից ամենագիւտ շահիւք ի բարձրաբրձ կոհակացն կաւկասայ. (Կաղանկտ.։)
Լերինն կովկասու բարձրաբերձ կոհակացն սառնամանեաց. (Ուռպ.։)
• , ի-ա հլ. (գրուած. նաև կոխակ) «մեծ ալիք» Յհ. կթ. Նար. Սարգ. Յս. որդի. «լեռնակ, բլուր» Յհ, կթ. 391. Արծր. էջ 254 Կղնկտ. Օրբել. արդի գրականի մէջ ընդու-նուած է միայն առաջին նշանակութեամբ, ինչպէս են նաև գրաբարի բոլոր ածանցեալ ձևերը. կոհակալիր Արծր. կոհակաւէտ Մագ կոհակումն Անան. եկեղ. կոհականք Լմբ. իմ. յոգնակոհակ Սկևռ. աղ. բազմակոհակ Նար. Լմբ. ժղ. Ճառընտ.
• = Պհլ. *kohak «լեռ. 2. ալիք» բառից։ Սրա արմատականն է հպրս. [other alphabet] kaufa-, զնդ. kaofa-, պլհ. ❇ջ kof, պազենդ. koh և պրս. օ koh, որոնք բոլոր նշանակում են «լեռ». (ծագում են հնխ. qeu-p ձևից, որ տե՛ս Pokorny 1, 372)։ Բառիս վրայ աւեւա-նալով -ak մասնիկը՝ ձևացել է պհլ. kofak, որի «լեռնակ և ալիք» նշանակութիւնները աւան-դուած չեն և կայ միայն «թամբ» նշանա-կութեամբ։ Այնուհետև պհլ. kofak դարձել է *kohak. այս յետին պհլ. ձևից փոխառեալ է հյ. կոհակ և նրա ժառանգներն են պրս. [arabic word] kōha «թամբի բարձը մասը, ևեն-դանիների՝ յատկապէս ուղտի սապատը, ծո-վի մեծ ալիք», [arabic word] kōhak «լեռնակ» (Horn § 875)։-Հիւբշ. 173։
• Ուղիղ մեկնութիւնը տուաւ նախ ԳԴ. էջ 672բ (սակայն ցանկի մէջ մոռացել է նշանակել)։ ՆՀԲ լծ. գահ «ռառ»։ Lag. Gesam. Abhd. 62 պրս. kōha «լեռ» բառից ձևաւորուած է դնում. (ծանօթ չէ հայերէնի «լեռնակ» և պարս-կերէնի «ալիք» նշանակութեանց)։ Տէրվ. Մասիս 1882 փետր. 27 և Հիւնք. պրս. քիւհէ։