Definitions containing the research ճ : 10000 Results

Կշռակի

adj. adv.

cf. Կշիռ.

NBHL (1)

Դնէր ի պարսատիկն, եւ կշռակի ընդ աչամէջսն անցուցանէր։ Զարեգական գնացս ճանապարհացն գիտէ կշռակի։ Յարմարալից եւ կշռակի չափովք ընձեռեաց։ Կշռակի եւ չափաւոր գոյութեամբն ի մէջ երկոցունց չարապատահ դժնդակութեանցն զուարճացեալ. (Պիտ.։)


Կշռեմ, եցի

va. fig.

to weigh, to measure;
to weigh, to calculate, to examine, to ponder on, to take into, consideration;
to compare, to confront;
to shoot, to dart, to take good aim at, to hit the mark;
քաջ —, to weigh well, to ponder, to reflect with mature consideration, to pause;
— զխօսս իւր, to be cautious in one's words;
— զփոխարէն, to return like for like, to recompense, to reward, to renumerate;
— զհարուածն, to strike, to adjust one's blow;
— զամենայն աշխարհս, to be worth the whole world;
ըստ կշռելոյ ական, judged by eyesight;
եւ ոչ կշռեսցի արծաթ ընդ գնոց նորա, neither shall silver be weighed for the price therof.

NBHL (4)

ἴστημι, σταθμάομαι, ζυγοστατέω libro, pondero, appendo եւ այլն. Ընդ կշռով արկանել. չափել կշռով զծանրութիւն իրաց. եւ Կշռով տալ. անվրէպ հատուցանել. վճարել.

Կշռել զհեր գլխոյ։ Կշռել կշռով, կամ ի կշիռս արդարութեան։ Առցես կշիռս, եւ կշռեսցես զնոսա։ Կշռեցաք եւ տուաք զնոսա զարծաթ եւ զոսկին։ Կշռեալ տուաք։ Տաղանդ մի արծաթոյ կշռեսցես (այսինքն վճարեսցես)։ Կշռեցին նմա երեսուն արծաթի.եւ այլն։

Կշռել եւ խորհել, ասել եւ առնել՝ որ ի հաճոյս աստուծոյ. ճխ. ՟Դ։)

Յորժամ կշռեսցես դու ի գիրս աւետարանի խելամուտ լինիս։ Յամենեցունց ընդ միմեանս կշռեալ համեմատութենէն ճշմարիտ գիւտն հասանիցի։ Կշռիցէ զհռոմայեցւոց ժամանակսն ընդ յունաց։ Առ նինեաւ կշռի եգիպտացւոց ՟Ժ՟Զ հարստութիւնն. (Եւս. պտմ. եւ Եւս. քր.։)


Կշռուած, ոց

s.

weighing.


Կշռութիւն, ութեան

s. fig. ast.

weight, heaviness, weighing;
examination, judgment, consideration;
proportion, equality;
comparison;
Libration;
մէտ կշռութեան, equilibrium.

NBHL (1)

Մեծութիւն հասակի սահմանեալ չափաւոր կշռութեամբ։ Պատշաճագոյն չափով, եւ ուղղակի կշռութեամբ. (Պիտ.։)


Կշտամբանք, նաց

s.

reproach, upbraiding, reprimand, admonishing, reproof, reprehension, rebuke, scolding, chiding;
correction, admonition;
adjuration.

NBHL (1)

Ի յանդիմանութիւն կշտամբանաց մեծի աւուրն դատաստանի. ճխ. ՟Ժ՟Բ.)


Կշտամբեմ, եցի

va.

to reproach, to reprove, to scold, to reprimand, to admonish, to chide, to reprehend, to rebuke, to censure;
to correct, to punish;
to raise an outcry against, to cry out, to inveigh against;
to adjure, to exorcise.

NBHL (1)

Չէ՛ պարտ կշտամբել կամ երդմնեցուցանել՝ որ ոչ յեպիսկոպոսաց համարձակութին ունին կամ աստիճան ինչ։ Ոչ յեկեղեցւոջ եւ ո՛չ ի տուն չեն իշխան կշտամբել. (Կանոն.։)


Կոխած

s.

husks of grapes, refuse from the wine-press.

NBHL (1)

Իբրու Կոխելն եւ ճմլեալն Խաղաղոյ.


Կոխան

s. adj.

cf. Կոխ. — առնել, դնել, to tread, to tread upon, to trample or tread under foot;
— լինել, կալ, to be trodden, trampled under foot;
— տալ, cf. Տալ ի կոխ.

NBHL (3)

Խաշինք իմ զկոխան ոտից ձերոց ճարակէին. (Եզեկ. ՟Լ՟Դ. 19։)

Եղիցի կոխան իբրեւ զկաւ ի ճանապարհի. (Միք. ՟Է. 10։)

Մի՛ ճանապարհ՝ ոտից լիցիս, դու, եւ կոխան. (Երզն. ոտ. երկն.։)


Կոխեմ, եցի

va. fig.

to tread under foot, to trample on;
to rack, to grind;
to press, to crush, to squeeze;
to trample upon, to grind down, to ride roughshod over, to set at nought;
to invade, to make an invasion;
առ ոտն —, to trample under foot, to stamp upon;
— մարդկան զմիմեանս, to crowd or crush one another;
— զբանակս, to surprise, to make oneself master of, to take possession of the enemy's camp;
— զտուն ուրուք, to make a descent on, to invade;
յիշխանութեան —, to attain to dignity or honour, to be invested with power.

NBHL (2)

πατέω, καταπατέω calco, conculco. Դնել զոտս ի գետին. գնալ ի վերայ. հետս առնել. Ընդ ոտիւք առնուլ. ճմլել. լեսուլ. հնձան հարկանել. եւ Առ ոտն կոխել կամ հարկանել. արհամարհել. Ճնշալ. նուաճել. յաղթահարել.

Բազում անգամ ի միտս ձեր քննեալ կոխիջիք՝ մանր մանր ծամելով. այսինքն որոճեսջի՛ք. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 10։)


Կոխումն, ման

s.

cf. Կոխան;
լինել ի —, to be trodden under foot;
տալ ի —, to give to be trampled on.

NBHL (1)

Ի կոխումն գռեհաց տուեալ զհրամանն արքունի։ Յարագել ի կոխումն եւ ի կործանումն եւ յընկճումն եւ ի կորուստ ժողովրդեան տեառն. (Յհ. կթ.։)


Կոծադիր

adj.

lamenting, weeping.

NBHL (1)

Զկոծադի ոճիրս ի վերայ մեռելոց. (Յհ. կթ.։)


Կոծական, ի, աց

adj.

deplorable;
weeping, plaintive.


Կոծիմ, եցայ

vn.

to wear mourning;
to deplore, to lament;
to be beaten, tormented;
to be agitated, to upheave, to undulate.

NBHL (3)

κόπτομαι, κωκύω plango, ploro, lamentor. Կոծ առնուլ կամ առնել կամ դնել. ի կոծ մտնել. ծեծել եւ կոտորել զանձն լալեօք. աշխարել. սգալ ի վերայ մեռելոյ՝ լալեօք եւ ճչիւք. լալ՝ ծեծկուիլ.

Որ անյուսութեամբն լան եւ կոծին եւ ցտին զհրաժարեալսն հերկրէս. ճխ. ՟Ժ՟Բ։)

(Ջուրք ծովու) շրջին կոծին ընդ վայրս բազումս, մինչեւ քամին պարզին աղի ճաշակքն. (Վեցօր. ՟Դ։) Յածեալ կոծեալ քաջ հնչեցուցեալ ողբս ողորմելի։


Կոկանենի

s.

sloe-bush;
bullace-tree.

NBHL (1)

ռմկ. կոկանի ծառ. Փշուտ տունկ՝ վայրենի մանր եւ բոլորշի սալորոյ. լտ. սբի՛նուս. թ. քիւքէմ աղաճի.


Հինգետասան

cf. Հնգետասան.


Հինգերորդեմ, եցի

va.

to contribute the fifth part of, to take up or give the fifth part of the fruits.

NBHL (1)

ἁποπεμπτόω quinto, quintam partem solvo, vel exigo. Զհինգերորդ մասն ուրոյն հանել ի պէտս տրոց, վճարել, կամ պահանջել.


Հինգհարիւր, ոց

adj.

five hundred.

NBHL (1)

Ամս մետասան ընդ հինգհարիւրով. որ է ոճ յն. այսինքն հինգհարիւր եւ մետասան. (Եւս. քր. ՟Ա։)


Հինգհարիւրամեայ

adj.

of five hundred years.


Հինգհարիւրամենի

adj.

five hundred years old.


Հինգշաբաթի, թւոյ

s.

thursday;
աւագ, մեծ —, holy -;
գէր —, shrove -.


Հինգշաբաթեան

adj.

of thursday;
of five weeks.

NBHL (1)

Հինգշաբաթեան ժամանակս ամենեւին ոչինչ ճաշակեաց. (Վրք. հց. ՟Ի։)


Հինինամ, ացայ, ացի

vn.

to pant.

NBHL (1)

Այս է նորա անկամաւոր հինինալոյ պատճառ. (Նիւս. կազմ.։)


Հինինումն, ման

s.

panting, shortness of breath.

NBHL (1)

Զայսպիսի հինինումն ժողով (իբր նշանակ) տրտմութեան առնեմք, հեծեծումն զնա կոչելով։ Զհինինուն տուրեւառութեան շնչոյն ի ձեռն թոքոյն գործէ։ Կրթումն հինինման այրեցելոյն ջերմամբն յաճախագոյն լինի. (Նիւս. կազմ.։)


Հինօրեայ, էի, ից

adj.

old, aged, in years;
inveterate;
— հիւանդութիւն, chronic distemper.


Հիպէս

cf. Որպէս.

NBHL (1)

Մակբայ՝ մարտակաց, եւ կամ ճշգրտութեան. ո՛րպէս, ո՛րգոն, հի՛պէս. (Թր. քեր.։)


Հիւանդանամ, ացայ

vn.

to fall sick, to be ill.

NBHL (1)

Հիւանդանալ անհաւատութեամբ, կամ ի հաւատոց, կամ ի հաւատս։ Հիւանդացեալ խորհրդոց մարդկան. ճխ. ՟Ե։ Եւս. պտմ. ՟Ա. 4։ ՟Թ. 1. եւ 7։ ՟Զ. 42։)


Հիւանդարար

adj.

causing illness.

NBHL (1)

Հիւանդարար պատճառք. (Գէ. ես.։ Մաշկ.։)


Հիւանդացուցանեմ, ուցի

va.

to cause to fall sick, to make ill or infirm.

NBHL (1)

Գիտէր զախտարար պատճառս պատերազմին, որ գիտէ հիւանդացուցանել զբնութիւնս. (Սարգ. յկ. ՟Թ։)


Հիւանդոտ

adj.

weakly, sickly, of unsound constitution, infirm, valetudinary.


Հիւանդութիւն, ութեան

s.

indisposition, ailing, illness, sickness, infirmity, disease, complaint, disorder, malady, distemper;
passion;
թեթեւ, դժնդակ, վտանգաւոր, մահացու, ծանր —, slight, painful, dangerous, serious, fatal illness;
հիւանդանալ —, անկանել ի —, to catch, to contract a disease;
ախտանալ — անբուժելի, to be seized with an incurable malady;
զայրացուցանել կամ մեղմացուցանել զ—, to increase, to alleviate pain or sickness;
բժշկալ զ—, to cure;
անցուցանել զ—, բժշկիլ, կազդուրիլ ի —թէնէ, to get well, to be cured, recovered from illness;
կեղծել զ—, to feign sickness;
cf. Թօթափիմ, cf. Հինօրեայ.

NBHL (1)

ἁσθένεια, ἁρρωστία, μαλακία, νόσος aegritudo, infirmitas, morbus, languor. Վիճակ հիւանդի. խօթութիւն. ախտ. ցաւ. տկարութիւն.


Հիւթական, ի, աց

adj.

material, corporeal.

NBHL (1)

Ի բազումս ձգէ զհոգին ի հիւթական իրս, ի հոգս եւ ի խնամս. (Բրս. ճգն.։)


Հիւթանիւթ, ից

adj. s.

material;
material-things, matter;
root.

NBHL (1)

Խորհի ոք զաստիսս ի հիւթանիւթ իրս. ճխ. ՟Ժ։)


Հիւթեմ, եցի

va.

to form, to compose of matter.


Հիւպատ, ից

cf. Հիւպատոս.

NBHL (1)

Ի ՀԻՒՊԱՏՈՋՆ, կամ Ի ՀԻՊԱՏՒՈՋՆ. իբր Ի Հիւպատոսութեան. յամի իշխանութեան այս անուն կամ այն անուն հիւպատոսաց, եւ կայսերաց հիւպատեամբ ճոխացելոց. յն. իբադի՛ա. ὐπατεία consulatus, Cos. Coss. իբր consule, consulibus. այսինքն առ հիւպատոսաւ, առ հիւպատոսօք.


Հիւպատեան

s. pl.

the consuls;
cf. Հիւպատոսական.

NBHL (1)

Դահեկանս ճապաղել իբրեւ զհիւպատեանն հոռմայեցւոց. (Խոր. ՟Բ. 47։)


Հիւպատութիւն, ութեան

s.

cf. Հիւպատոսութիւն.


Հիւպատոսութիւն, ութեան

s.

consulship, consular dignity.


Հիւսեմ, եցի

va. fig.

to weave;
to plait;
to braid;
to twist, to enlace, to entwine, to intertwine;
to knit;
to compose, to write;
— զնենգութիւն, to hatch wickedness, to frame or get up a plot, to machinate, to devise.

NBHL (1)

Զանճառ պսակն, զոր հիւսեցին մատունք հզօրիդ. (Բենիկ.։)


Հիւսիսաբնակ

adj.

inhabiting the north, northern, northerly, boreal, septentrional, hyperborean.


Հիւսիսական, ի, աց

cf. Հիւսիսային.

NBHL (1)

Որ զխաւարն անգիտութեան հիւսիսականացս։ Ամենայն հիւսիսականաց։ Զհիւսիսականսն նուաճեալ. (Շար.։ Արծր. ՟Ա. 7։ Շ. վիպ.։)


Հիւսիսային

adj.

northern, septentrional, hyperborean, boreal.

NBHL (1)

Աճապարեաց հիւսիսայինն։ Կտրեաց զգլուխ հիւսիսայնոյն. (Զենոբ.։)


Հիւսնական, ի, աց

adj.

of a carpenter.

NBHL (1)

ՀԻՒՍՆԱԿԱՆՆ ἠτεκτονική . ըստ յն. ոճոյ, է Հիւսնութիւն.


Հիւրաբար

adv.

like a guest.


Հիւրամեծար

adj.

most hospitable, practising hospitality or liberality towards strangers.


Հիւրասիրութիւն, ութեան

s.

hospitality.

NBHL (1)

Այնչափ գտան հիւրասիրութեամբն հաճոյք աստուծոյ, մինչ զի զաստուած հանդերձ հրեշտակօք ընկալան եւ պատուսիրեցին. (Շ. ընդհ.։)


Հիւրընկալեմ, եցի

vn.

to receive travellers, to welcome, to entertain, to lodge, to shelter.


Հիւրութիւն, ութեան

s.

quality of a guest or stranger;
pilgrimage.

NBHL (1)

Են բազումք (ի կրօնաւորաց), որք հիւրութեամբ եկեալք յաշխարհ, պատահէ նոցա վախճան. (Շ. ընդհ.։)


Հիքութիւն, ութեան

s.

misfortune, misery, adversity, wretchedness.

NBHL (2)

ՀԻՔՈՒԹԻՒՆ կամ ՀԻԳՈՒԹԻՒՆ. Հէք գոլն. թշուառութիւն. ողորմելութիւն. խեղճութիւն.

Յամենայն կողմանց յորդեալ հիքութեանցն վտանկք։ Որ ամենաթշուառ հիքութեանցն եղանի պատճառ։ Եղկելիք յոյժ, եւ լի հիքութեամբ։ Կենազրաւ հիքութեամբ (այսինքն ողորմ մահուամբ). (Պիտ.։)


Հծծեմ, եցի

vn.

to whisper;
to murmur;
— ումեք յունկանէ or յունկն, to whisper in a person's ear.

NBHL (1)

συζητέω conquiro. Շշնջել ընդ միմեանս՝ հարցանելով եւ խնդրելով. փսփսալ, քսփսալ, հարցընել, վիճիլ.


Հմայեակ, եկաց

s. adj.

talisman, amulet, phylactery;
cf. Հմուտ.

NBHL (1)

ՀՄԱՅԵԱԿ. ա. Իբր Հմուտ. ճարտար. փորձ.