Definitions containing the research ճ : 10000 Results

Հրաշապատում

adj.

extremely well narrated;
relating wonders;
mysterious.

NBHL (1)

Հրաշալի բանիւ պատմօղ, ճառօղ. եւ պատմեալ, ճառեալ.


Հրաշատեսիլ

adj.

cf. Սքանչելատեսիլ.


Հրաշափառ

adj.

most majestic, — glorious, — august.

NBHL (4)

Ասացից զպատճառ հրաշափառիդ։ Հրաշափառ, զի բնութեանն սահմանի յաղթեաց. (Ճ. ՟Գ.։)

Առ սակաւ սակաւ ի ձեռն գործոցն եւ հրաշափառիցն կատարմանց աճէ. (Պիտառ.։)

Առ սակաւ սակաւ ի ձեռն գործոցն եւ հրաշափառիցն կատարմանց աճէ. (Պիտառ.։)

Առ սակաւ սակաւ ի ձեռն գործոցն եւ հրաշափառիցն կատարմանց աճէ. (Պիտառ.։)


Հրաշափառապէս

adv.

wonderfully, marvelously, admirably;
miraculously;
majestically, gloriously.


Հրաշափառութիւն, ութեան

s.

magnificence, august grandeur;
wonders, marvels.

NBHL (1)

Հրաշափառութիւն դրախտի, կամ տաճարի. (Պիտ.։ Նչ. եզեկ.։)


Հրաշունչ

adj.

fire-breathing;
vomiting fire, volcanic;
furious, raging, ardent.


Հրաշք, շից

s. fig.

miracle, marvel, wonder, prodigy, portent;
monster;
spectre, phantom, larvae, ghosts;
— իմաստութեան, prodigy of science, of wisdom;
—շս գործել, to work a miracle;
to perform miracles, to do or work wonders;
ի —շս զարմացման ածել, to surprise, to astonish, to stun, to amaze, to astound;
ո՜վ —շիցս, what a wonder ! good Heavens ! Goodness gracious !.

NBHL (1)

Հրաշիւք արուեստից։ Արուեստն, եւ հրաշք իւր։ Քան զամենայն գործոց քոց հրաշս։ Առ հրաշիցն սքանչելութիւն։ Անճառ հրաշիւք։ Հրաշից սքանչելեաց կամ զարմանալեաց. (Նար.։)


Հրապաշտ

cf. Կրակապաշտ.


Հրապարակագոյժ

adj.

made public, published, divulged every where, rumoured abroad;
— առնել, to publish, to make known far and wide, to divulge, to noise or rumour abroad;
— լինել, to become public, to take wind, to be published, divulged.

NBHL (1)

Յորժամ հրապարակագոյժ լինի, ոչ կարէ հաճոյ լինել աստուծոյ. կամ որ կայցէ հրապարակագոյժ՝ հազիւ կարէ լինել հաճոյ աստուծոյ. (Վրք. հց. ՟Գ։)


Հրապարականէծ՞՞՞լինիմ

vn.

to be publicly cursed.

NBHL (1)

Որ ճշդէ զցորեան, հրապարականէծ լինիցի. (Առակ. ՟Ժ՟Ա. 26։)


Հրապարակատես

adj.

seen by all, public;
հրապարակատես առնեմ, cf. Հրապարակեմ, cf. Յայտնեմ, cf. Հանդիսացուցանեմ.


Հրապարակացոյց՞՞՞առնեմ

sv.

to expose to public view, to show up in public.

NBHL (1)

Մի՛ հրապարակացոյց զինքեանս վասն վաճառուցն լինել. (Բրս. հց.։)


Հրապարակեմ, եցի

va.

to publish, to make public, to promulgate, to divulge;
to declare, to disclose, to report.

NBHL (1)

(Դեւն) զմեղսն այսօր հրապարակէ առնել, եւ զարդարութիւն ի վաղիւ հաճէ զմեզ պահել. (Սեբեր. ՟Ժ։)


Հրապուրական, ի, աց

adj.

attractive, enticing, alluring, engaging, seducing, insinuating, tempting, captivating.


Հրապուրանք

s.

cf. Հրապոյրք.

NBHL (1)

Ի հրապուրանաց հեշտութեանն քարշեալք։ Հրապուրանօք յուսայ յաղթել. ճխ. ՟Թ. ՟Ի՟Գ։)


Հրապուրեմ, եցի

va.

cf. Հրապուրեցուցանեմ.

NBHL (1)

Որ հրապուրէ եւ ուսուցանէ զչար, սատանայ է. եւ որ ոչ հրապուրին եւ ուսանին զչար, մարդիկ. ճխ. ՟Ի։)


Հրապուրիչ, չի, չաց

s. adj.

seducer, deluder;
instigator;
cf. Հրապուրական.

NBHL (1)

Սատանայի եւ հրեշտակաց նորա, որ հրապուրիչք են. ճխ. ՟Ի։)


Հրառու

adj.

fire-bearing;
— նուիրանոց, censer.


Հրասուզեմ

va.

to engulf in a vortex of flame;
to set fire to.


Հրավառութիւն, ութեան

s.

bonfire.

NBHL (1)

Զի՞նչ պատճառաւ սկսանիմք հրավառութեամբ զնախատօնակ գալստեանս. (Տօնակ.։)


Հրատ, ից

s. fig. ast.

fire;
pyre;
funeral pile;
fire, ardour;
Mars;
—ս արկանել, հարկանել, to kindle, to light, to set on fire.


Հրատեսիլ

adj.

like fire, flame-shaped;
fire-coloured.


Հրացայտ

adj. s.

emitting flames;
shining, sparkling, glittering;
— աչք, fire-flashing eyes;
—ք, fire-works.


Հրացանութիւն, ութեան

s.

shower of fire;
volley of musketry, discharge of fire arms;
report, detonation;
thunder-bolt.

NBHL (1)

Կարկուտք եւ հրացանութիւնք գուշակեն մեզ զահեղ բարկութիւնն. ճխ. ՟Ի։)


Հրացուցանեմ, ուցի

va.

to inflame, to set on fire, to burn;
to make red hot, to ignite.


Հրաւիրակ, աց

s.

inviter, host, hostess.


Հրաւիրան, ի

s.

cf. Հրաւէր ;
predestination.

NBHL (1)

Այսու շնորհիւ հրաւիրանօք կոչեաց։ Ի կոչումն հրաւիրանաց ուրախութեան հարսանեացն։ Որք հրաւիրանաւն կոչեցան ի հոգեւոր հարսանիսն. ճխ. ՟Դ. ՟Զ. ՟Ժ։)


Հրդեհ, ից

s.

fire, conflagration;
— ի ծովւ, ի նաւի, ship on fire out at sea;
fire on board ship;
— արկանել, հանել զ—, to fire, to set on fire, to give to the flames;
— վառեցաւ, it was burnt;
cf. Հուր;
cf. Ջրհան.

NBHL (1)

πῦρ, ἑμπρησμός ignis, incendium. Հուր. հրատ. հրձգութիւն, կրակ լուցեալ, եւ յայլեւայլ դեհս ճարակեալ.


Հրդեհեմ, եցի

va.

to burn, to kindle, to set fire to.

NBHL (1)

Տոչորեալ հրդեհեցան։ Հալեալ հրդեհին։ Հագագին դուռն հրդեհեալ. ճխ. ՟Ի։ Նար. ՟Հ՟Թ. եւ ՟Ի՟Գ։)


Հրեղէն, ղինի, նաց

adj. s.

of fire, fiery, igneous;
empyreal, celestial, spiritual, angelic;
—ք, the angels;
— երկինք, the Empyrean.

NBHL (1)

Հրեղէն սուր, կամ նետ։ Հրեղէն աղբիւր, գետք, տանջանք, որդունք։ Հրեղէն անիւք, կենդանիք, նետք. ճխ.։ Ժմ.։ Մանդ.։ Կոչ.։ Խոսր.։ Շ. հրեշտ.։)


Հրեշտակաբար

adv.

in an angelic manner, angelically;
like a messenger.

NBHL (1)

Զճշմարիտն հրեշտակաբար պատմէ. (Փիլ. լին. ՟Բ. 38։)


Հրեշտակաբնակ

adj.

inhabited by angels.

NBHL (1)

Զաստուածեղէն յարկս հրեշտակաբնակ տաճարացն. (Անան. եկեղ։)


Հրեշտակական, ի, աց

cf. Հրեշտակային.

NBHL (2)

Հրեշտակական մականունութիւն կամ անուանակոչութիւն, կարգ, քահանայապետութիւն, կարգաւորութիւն, տեղի, դասք, պարք, զօրութիւնք, օրհնութիւն, ազդումն. (Դիոն.։ Ագաթ.։ Յճխ.։ Նար.։ Խոսր.։ Սարկ.։ ՃՃ.։)

Հրեշտակական ճառագայթս յերեսաց անտի արձակէր. (Կոչ. ՟Ժ՟Ե։)


Հրեշտակահանգէտ

adj.

like or resembling an angel, angelic.


Հրեշտակային

adj.

angelic, belonging to an angel.

NBHL (1)

Հրեշտակային ձայն, կամ օրհներգութիւնք, կարգաւորութիւն, վարք. (Շար.։ Յճխ. ՟Ժ՟Ե. ՟Ի. ՟Ի՟Գ։ Ժմ.։)


Հրեշտականամ, ացայ

vn.

to become an angel, to live angelically, to lead an angelic life.

NBHL (1)

Յաղթեցին բռնաւորաց, եւ հրեշտակացան. ճխ.։)


Հրեշտակապէս

adv.

like an angel, angelically.


Հրեշտակերամ

s.

the hosts of the angels.


Հրէանամ, ացայ

vn.

to become a hebrew, to embrace judaism;
to judaize.


Հրէարէն

adv. adj.

in hebrew;
cf. Հրէական;
— ուսանել, խօսել, գիտել, to learn, to speak, to know hebrew, the hebrew language or tongue.

NBHL (1)

Ոչ գան ի ճշմարտութիւն աւետարանին, զի հեթանոսերէնք էին, եւ հրէերէնք. (Եփր. գաղ.։)


Հրկէզ

adj. s.

burnt, kindled, on fire;
fire;
— առնել, to burn, to kindle, to consume by fire;
— լինել, to burn, to be burnt or consumed by fire.

NBHL (1)

Հրկէզ առնել զայգի, կամ զտաճար։ Դրունք հրկէզք. (Ես. ՟Գ. 14։ ՟Ա. Եզր. ՟Ա. 55։ Նեեմ. ՟Բ. 17։)


Հրկիզում, զի

va.

cf. Հրկէզ առնեմ.


Հրկիզութիւն, ութեան

s.

cf. Հրկիզումն.

NBHL (1)

Հրկիզութիւն շինուածոցն։ Հրկիզութեամբ առկայթեալ մաշէ։ Հրկիզութիւն տաճարին կամ քաղաքին։ Ելաք ի սոդոմայ, եւ փախեաք ի հրկիզութենէն. (Խոր. ՟Բ. 46։ Յհ. կթ.։ Նախ. տոբ. եւ Նախ. եզեկ.։ Սարգ. ՟ա. յհ. ՟Ը։)


Հրկիզումն, ման

s.

burning, conflagration, fire.

NBHL (1)

Լցաւ ՟Հ ամ ի հրկիզմանէ տաճարին. (Նախ. ՟ա. եզր.։)


Հրձիգ

s.

fire-brand, incendiary, burner;
linstock;
—ք, conflagration, fire;
— նաւ, fire-ship;
— առնել, to set on fire, to set flames to;
— լինել, to be burnt, destroyed by burning.

NBHL (1)

Զվճիռ եհատ ի վերայ նոցա՝ հրձիգ լինել. (Ճ. ՟Բ.։)


Հօտ, ից

s. fig.

flock, flock of sheep, of goats, fold;
cf. Յօտ;
the faithful, the universal Church.

NBHL (1)

Առաւել ռմկ. որպէս Յօտ. հատեալ ուռ որթոյ. կտրած ասմայի ճուղ։ Վստկ.։


Հօտապետ, աց

s. fig.

pastor, chief of a flock;
bishop.

NBHL (1)

Մնասցո՛ւք ընդ ձեռամբ հօտապետին՝ առ նմա կալ միշտ եւ ճարակել. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 13։)


Հօտասէր

adj.

careful, fond of one's flock.


Հօտեմ, եցի

va.

cf. Յօտեմ.


Հօտերէց, րիցու

cf. Հօտապետ.

NBHL (1)

Վասն ողջ պահելոյ եւ անվնասս զհօտերէցսն։ Վիճէին ընդ հովուապետսն եւ ընդ հօտերէցսն խաշանց. (Փիլ. ՟ժ. բան. եւ Փիլ. իմաստն.։)