to engulf in a vortex of flame;
to set fire to.
ՀՐԱՍՈՒԶԵԼ. Սուզանելն կամ ընկղմել ի մէջ հրոյ. թաղել ի հուր.
Հրասուզել զքաղաքս, կամ զմարդիկ. (Մագ. ՟Ե. ՟Ի՟Է. եւ Մագ. ոտ.։)
Հրասուզիլ բազկաց եւ կողից։ Հրասուզեալ անձն, կամ բնութիւնս. (Ճ. ՟Ա.։ Բենիկ.։)
bonfire.
Վառելն զհուր. կրակ վառելը.
Զի՞նչ պատճառաւ սկսանիմք հրավառութեամբ զնախատօնակ գալստեանս. (Տօնակ.։)
cf. Հրատարակումն.
publication, publicity, promulgation, proclamation.
Եւ այս դարձեալ՝ հրատարակումն յաղթութեանն քրիստոսի. (Լմբ. սղ.։)
pyrotechnical.
cf. Հրարուեստք.
pyrotechnics.
butt-end, stock.
shower of fire;
volley of musketry, discharge of fire arms;
report, detonation;
thunder-bolt.
Ցանումն հրոյ. հուր ցանեալ. կրակ թափելը.
Գոլորշաձեւ հրացանութիւնք. (Անան. եկեղ։)
Ի հրացանութենէ փայլական հրոյ հոսեալ յօդս. (Իգն.։)
Աւարառութիւնս, եւ տնկակոտորութիւնս, եւ զհրացանութիւնս զնոքօք զեղեալ. (Յհ. կթ.։)
ՀՐԱՑԱՆՈՒԹԻՒՆ. κεραυνός fulmen. Շանթ. երկնառաք կայծակունք. որ եւ ՀՐԱՑԱՆ ԲԱՐԿՈՒԹԻՒՆ. կայծակ.
Կարկուտք եւ հրացանութիւնք գուշակեն մեզ զահեղ բարկութիւնն. (Յճխ. ՟Ի։)
Սարսափելի իմն փայլատակմունք հրացանութեամբ. (Ճ. ՟Բ.։)
Որոտմունք եւ հրացանութիւնք. (Բրս. սահմ. կրօն.։)
Փայլատակմունս, եւ հրացանութիւնս. (Սկեւռ. յար.։ եւ Երզն. մտթ.։)
Զգեցաւ տէր զօրութիւն. զո՞ր զօրութիւն. թերեւս հրացանութի՞ն, կամ սաստ, կամ պատուհաս. ո՛չ բնաւ. այլ զի՞նչ, զտկարութիւն. (Լմբ. պտրգ.։)
to inflame, to set on fire, to burn;
to make red hot, to ignite.
Ի հուր փոխարկել. շանթացուցանել. կրակ դարձընել.
Հրացուցանել զկօշիկսն պղնձիս. (Ճ. ՟Ա.։)
Կայծակունս արծարծանէ, այսինքն հրացուցանէ. (Գէ. ես.։)
Վտակք երկոտասան աղբերս քարոզութեան զջուրսն մկրտութեան աւազանին հրացուցին. (Փարպ.։)
Հրացուցեալ, եւ չայլայլեալ զհրեշտակն ի մորենւոջն. (Եզնիկ.։)
invitation.
Զհրաւիրումն երթալոյ յանձն առեալ. (Յհ. կթ.։)
Ընտրութիւն առաքելոցն, հրաւիրումն հայրապետացն. (Խոսր.։)
proof by fire.
Առնես հրափորձութեամբ զքննութիւն. (որդւոց մարդկան. Շար.։)
Ի ջեռեալ հրափորձութիւն սերոբէիցն. (Նչ. եզեկ.։)
pyracantha.
incendiary;
fire-brand.
cf. Հրդեհումն.
πυρκαϊά incendium. Հրդեհելն, իլն. եւ Հրդեհ. հրկիզութիւն.
Հեղեղօք ողողէ, եւ հրդեհութեամբ ի մասնէ բոցակէզ առնէ. (Արիստ. աշխ.։)
Պատուհասին հրդեհութեամբ. (Շ. յուդ. ՟Թ։)
conflagration, burning, combustion;
inflammation.
Աւերումն աւանաց, եւ հրդեհումն շինուածոց. (Խոր. ՟Գ. 68։)
Որ ոչ պակուցեալ կիզու առ ի հրդեհումն տոչորման. (Անան. եկեղ։)
Ոմն, եւ հրդեհմունք իւր. (Նար. ՟Զ։)
embassy.
πρεσβεία legatio. Հրեշտակութիւն. պատգամաւորութիւն.
Ըստ հրեշտակագնացութեան ... որ յօտար աշխարհի ինչ է. (Փիլ. իմաստն.։)
Բազում անգամ երթեւեկութիւն հրեշտակագնացութեանն լինելոյ. (Խոր. ՟Ա. 14։)
Առ միմեանս մեր միաւորութիւն զնոյն իմանողացս առ տէր հրեշտակագնացութիւնս հասանելով. (Բրս. թղթ.։)
cf. Հրեշտակագունդ.
ՀՐԵՇՏԱԿԱԳՈՒՄԱՐ ՀՐԵՇՏԱԿԱԳՈՒՆԴ. Գումարեալն ի բազմութենէ հրեշտակաց ի մի գունդ, կամ ի գունդս գունդս.
Հրեշտակագումար դասուց բազմութիւն. (Գանձ.։)
Առաջի ամենայն հրեշտակագունդ զօրուն. (Ագաթ.։)
Հրեշտակագունդ խառնուածով տուն առ տուն երգ առեալ՝ ընդ վերին զօրացն միաւորին. (Յհ. իմ. եկեղ.։)
assembled, composed of angels.
ՀՐԵՇՏԱԿԱԳՈՒՄԱՐ ՀՐԵՇՏԱԿԱԳՈՒՆԴ. Գումարեալն ի բազմութենէ հրեշտակաց ի մի գունդ, կամ ի գունդս գունդս.
Հրեշտակագումար դասուց բազմութիւն. (Գանձ.։)
Առաջի ամենայն հրեշտակագունդ զօրուն. (Ագաթ.։)
Հրեշտակագունդ խառնուածով տուն առ տուն երգ առեալ՝ ընդ վերին զօրացն միաւորին. (Յհ. իմ. եկեղ.։)
angelic nature;
embassy, message, deputation, delegation;
—ս առաքել, առնել, to send ambassadors, deputies, to depute, to send a commission.
Հրեշտակային բնութիւն, եւ պաշտօն.
Պատիւ հրեշտակութեան. (Սարգ. ՟ա. պետր. ՟Բ։)
Մանաւանդ՝ ատգամաւորութիւն. դեսպանութիւն. հրեշտակագնացութիւն. πρεσβεία legatio ἁποστολή missio. էլլելիք.
Հրեշտակութիւն առաքեալ՝ աղաչեսցէ ի խաղաղութեան։ Ի ժամանակի հրեշտակութեանն։ Ոչ գո՛յ հրեշտակութիւն (կամ պատգամաւորութիւն) յաւուր պատերազմի. (Ղկ. ՟Ժ՟Դ. 32։ ՟Բ. Մակ. ՟Դ. 11։ Ժող. ՟Ը. 8։)
Որում զհրեշտակութիւն միջնորդութեանն հաւատաց. (Խոսր.։)
cannonade.
cannonade.
hebraism.
to convert to judaism.
judaism.
ἱουδαϊσμός Հրէայ գոլն. հրէական ազգ, եւ բնութիւն նորա, սովորութիւն, օրէնք, կրօնք. տե՛ս (՟Բ. Մակ. ՟Ժ՟Դ. 38։ Եսթ. ՟Ը. 17։ Գաղ. ՟Ա. 13. 14։)
Թողուլ զօրէնս հրէութեան. (Խոր. ՟Բ. 7։)
Լքեալ հրէութիւնն յետնեալ. (Նար.։ ՟Ժ՟Գ։)
Քարոզէի զքրիստոնէութիւն եւ զհրէութիւն միանգամայն. (Սարգ. յուդ. ՟Ա։)
Ասէր առ հրէութիւնն (այսինքն առ հրէայս). (Ոսկ. ես.։)
cf. Հրձգութիւն.
Հրձգութիւն. հրացանութիւն. շանթ.
Շարժմանց ահագնից, եւ հրընկեցութեանց եղեալ ի բիւզանդիոն. (Խոր. ՟Գ. 52։)
cf. Հրկէզ առնեմ.
Կարմրագոյն շամփրօք զմարմին սրբոյ վկային հրկիզուին. (Ճ. ՟Ա.։)
cf. Հրկիզումն.
որ եւ ՀՐԿԻԶՈՒԹԻՒՆ. Հրձգութիւն. հրով կիզուլն եւ կիզանիլն. հրդեհ. էրելը, էրիլը, կրակ.
Հրկիզութիւն շինուածոցն։ Հրկիզութեամբ առկայթեալ մաշէ։ Հրկիզութիւն տաճարին կամ քաղաքին։ Ելաք ի սոդոմայ, եւ փախեաք ի հրկիզութենէն. (Խոր. ՟Բ. 46։ Յհ. կթ.։ Նախ. տոբ. եւ Նախ. եզեկ.։ Սարգ. ՟ա. յհ. ՟Ը։)
Խորտակէին եւ զնմանութիւն պայծառացեալ խաչին քրիստոսի, եւ հրկիզութեամբ բառնային ի միջոյ. (Ղեւոնդ.։)
Սերոբէ հրկիզութիւն թարգման։ Բոցեղինացն սրոբէից, եւ քրովբէականացն հրկիզութեանց. (Շ. բարձր.։ Անան. եկեղ։)
burning, conflagration, fire.
Հրկէզն լինել. հրկիզութիւն.
act of casting fire;
jet of fire;
conflagration;
thunderbolt.
cf. Աճառ.
cf. Հրճուալից.
ՀՐՃՈՒԱԼԻ ՀՐՃՈՒԱԼԻՐ ՀՐՃՈՒԱԼԻՑ. Լի կամ լցեալ հրճուանօք. ցնծալից. ուրախալից.
Հրճուալի ձայնիւ օրհնէր զաստուած. (Ճ. ՟Ա.։)
Հրճուալիր բերկրալից ուրախութեամբ բարգաւաճեալ. (Զքր. կթ.։)
Հրճուալից էին։ Հրճուալից կենացն. (Պիտ.։)
Բոլոր անձամբ հրճուալից լինի. (Համամ առակ.։)
Պարք աստեղացն հրճուալից փայլեն. (Զքր. կթ.։)
Հրճուալից զուարճանան. (Պիտ.։)
cf. Հրճուալից.
Հրճուալի ձայնիւ օրհնէր զաստուած. (Ճ. ՟Ա.։)
ՀՐՃՈՒԱԼԻ ՀՐՃՈՒԱԼԻՐ ՀՐՃՈՒԱԼԻՑ. Լի կամ լցեալ հրճուանօք. ցնծալից. ուրախալից.
Հրճուալիր բերկրալից ուրախութեամբ բարգաւաճեալ. (Զքր. կթ.։)
Հրճուալից էին։ Հրճուալից կենացն. (Պիտ.։)
Բոլոր անձամբ հրճուալից լինի. (Համամ առակ.։)
Պարք աստեղացն հրճուալից փայլեն. (Զքր. կթ.։)
Հրճուալից զուարճանան. (Պիտ.։)
joyful, gay, cheerful, merry.
ՀՐՃՈՒԱԼԻ ՀՐՃՈՒԱԼԻՐ ՀՐՃՈՒԱԼԻՑ. Լի կամ լցեալ հրճուանօք. ցնծալից. ուրախալից.
Հրճուալի ձայնիւ օրհնէր զաստուած. (Ճ. ՟Ա.։)
Հրճուալիր բերկրալից ուրախութեամբ բարգաւաճեալ. (Զքր. կթ.։)
Հրճուալից էին։ Հրճուալից կենացն. (Պիտ.։)
Բոլոր անձամբ հրճուալից լինի. (Համամ առակ.։)
Պարք աստեղացն հրճուալից փայլեն. (Զքր. կթ.։)
Հրճուալից զուարճանան. (Պիտ.։)
gladdening, cheery, joyous, mirthful.
τερπνός jucundus. Ուրախական. զուարճացուցիչ. զուարճալի.
Հրճուական են բանքս. (Վրդն. երգ.։)
to rejoice with, to congratulate.
ՀՐՃՈՒԱԿԻՑ ԼԻՆԵԼ. Ուրախակից, խնդալից լինել. հրճուիլ ի միասին.
Հրճուակից լինել անմարմին զինուորութեանցն. (Նանայ.։)
joy, mirth, rejoicing, cheerfulness, gaiety, sportiveness, delight, pleasure;
—նս ումեք կազմել, ի —նս ածել զոք, to rejoice, to delight, to cheer;
ի — նս խնճոյից, in the merriment of a feast.
Ուրախութիւն. ցնծութիւն. զուարճութիւն. բերկրանք.
Ի հրճուանս ածեն զզօրս հրեշտակաց. (Յճխ. ՟Ժ՟Բ։)
Հրճուի, եւ հրճուանս այլոց կազմէ։ Բերկրելոց հրճուանք. (Խոսր.։)
Հրճուանք ծերոց։ Նար. (՟Ղ՟Գ։)
Աստուածայնոց, կամ իմանալի հրճուանաց. (Մաքս. եկեղ.։)
to rejoice, to divert, to amuse;
— զլսելիս, to delight the ears, to charm, to please.
τέρπω delecto, exhilaro. Ուրախ առնել. զուարճացուցանել. հաճել.
Գրեթէ զայն ասեմք գոլ գեղեցիկ երաժիշտ, որ զվեհագոյնսն եւ զբաւականապէս խրատեալսն հրճուեցուցանէ. (Պղատ. օրին. ՟Բ։)
Փոխանակ երգոյ, որ հրճուեցուցանէ զլսելիս. (Աթ. ՟Թ։)
to be joyful, in a merry mood, to thrill with joy, to leap for joy, to be transported with joy, to shout for joy, to be overjoyed, to exult, to rejoice greatly, to be in a rapture of joy, to be beside oneself with joy.
Զուարճ լինել. զուարճանալ. զուարթանալ. ցնծալ. խայտալ. ուրախ լինել. խնդալ.
Հրճուի իւրաքանչիւրո ոք ի վաստակս ձեռաց իւրոց. (Խոսր.։)
(Անդաստան) ծաղկացն գունաւորութեամբ հրճուեալ։ Քաջուղէշ բուսակօք հրճուէի. (Պիտ.։)
Հրճուիմք այսօր մեք հոգեպէս. (Տաղ.։)
Ի տեսանելն զնա վաս իմ պատարագ ի վերայ սրբոյ սեղանոյն ... հրճուէի, եւ համբուրել փափաքէի. (Լմբ. սղ.։)
cf. Հրճուական.
Հրճուողական հնչմամբ, կամ ձայնիւ, կամ խնդութեամբ. (Դիոն. թղթ.։ Շար.։)
Զրուցատրութեամբ հրճուողական ի մէջ բերեալ՝ ասէր. (Ճ. ՟Ա.։)
headland, promontory, cape, foreland.
fiery nature;
ardor, heat.
Բնութիւն հրոյ. եւ Այրեցողութիւն. ջերմութիւն.
Ապա թէ թերաբորբոք իցէ հրութիւնն՝ առ ի յոչ ուժգին հարկանել ամպոցն, պրեստեր կոչի, որ ասի կիզիչ. (Արիստ. աշխ.։)
roucou, arnotto (dye).
helva, a sweet meat.
• «ալիւրով և շաքարով (կամ թէ ռուպով և կամ մեղրով) և իւղով պատրաս-տըւած ուտելիք. տճկ. հալվա». ունին միայն ՀՀԲ և ՋԲ. հնից աւանդուած չէ և կայ միայն նոր գաւառականներում։ Բառիս վկայութիւ-նը գտնում եմ այժմ Նաղաշ Յովնաթանի տաղերում, հրտր. Չօպանեան, Փարիզ 1910, էջ 92. «Ջենէք թազայ գառն ու շիշակ եփէք եղաձու և հարուշակ»։ (Հրատարակիչր սխալ-մամբ ուզում է ուղղել հարիսայ)։
• = Պհլ. [hebrew word] ︎ ︎ irošak հոմանիշից, որ թէև չէ աւանդուած, բայց ունինք պհլ. ❇ afrošak «հալվա» (WZKM 18, 281) որի հետ հմմտ. պրս. [arabic word] farusā, [arabic word] ︎︎ áfruša, [arabic word] āfrūsa «ալիւրով, կարա-ռով և մեղրով պատրաստուած մի տեսակ քաղցրեղէն. հալվա». որից փոխ առնուած է նաև քրդ. hewružk «ճմուռ, կարագով տաք հաց» (ըստ Justi, Dict. Kurde, էջ 447)։-Հիւբշ. 185.
• Ուղիղ մեկնեց նախ ԳԴ՝ համեմատև լով պրս. ֆիւրիւշէ «հրուշակ» ձևի հետ։ Հիւբշ. ZDMG 35 (1881), էջ 661 պրս. farūša։ Հիւնք. պրս. [arabic word] farūšak «ձաւար»։ Stackelberg WZKM 18 (1904), 281 պհլ. afrōšak «հալվա» բա-ռից։
• ԳՒՌ.-Ջղ. խրուշակ, խուրուշակ, Ագլ. հրէ՛շmկ, Պռ. հիւրիշէկ. այլուր զոյութիւն չունի այս բառը. բայց ձևից երևում է, ոռ շատ հին է և փոխառութիւնը տեղի է ունե-ցած պահլաւական շրջանին։
ignited, burning.
Զջերմն եւ զհրուտն տարածեն զշունչն։ Զհրուտն նորա զովացուցանելով։ Բնաւորեցաւ հրուտն խնդրել իմն զայն, որ բորբոքիցէ զնիւթն. (Նիւս. կազմ.։)
cattle-stealer.
episcopacy;
bishopric.
Հովուապետութիւն. առաջնորդութիւն.
Որ կայցէ գլուխ ժողովրդեանն հօտապետութեան. (Բուզ. ՟Գ. 13։)
cousin, daughter of father's sister.
cousin, daughter of father's brother.
step-father.
Եթէ ի տան հօրուի աշխատեալ իցէ, իբր վարձկանի առցէ վարձ. (Մխ. դտ.։)
to be angry, mad, to sour, to turn sour, to get worse.
δυσχεραίνομαι aegre fero Դժկամակիլ. դժուարիլ. դառնանալ. դժարը գալ, երեսը թթուեցնել.
to endeavour, to study, to labour.
Նայեսցիս ընդ ծիծառն անջատ եւ միանձն, տեսանե՞ս զիա՛րդ դալակիցի, տկար զօրութեամբն առնիցէ դադար անձին. (Վեցօր. ՟Ը։)
that produces verdure, grass.
χροηφόρος viridia gramina ferens Բերօղ յիւրմէ կամ յինքեան զդալարի եւ զդալարութիւն. կանանչեղեն բուսցընօղ, կամ կանանչութիւն ունեցօղ.
Ի վերայ բուսոյ եւ դալարաբեր երկրի։ Ի հրոյն դալարաբեր լինել արգելեալ. (Փիլ. նխ. ՟ա.։)
Եւ վայր դալարաբեր հայրական ծոցածին ծաղկին. (Նար. կուս.։)
ԴԱԼԱՐԱԲԵՐ ԼԻՆԵԼ. ն. ԴԱԼԱՐԱԲԵՐԵՄ, եցի. յիւրմէ զդալար բոյս. բուսուցանել. վերընձիւղել.
Դալարաբեր լինել զարդարութեանն սերմանս. (Ոսկ. ղկ.։)
Դալարաբեր լինել քաջածաղիկ եւ յոգնապտուղ վարուց առաքինութեան. (Ոսկիփոր.։)
(Գաւազանն ահարոնի) որ իբրու ցամաք գոլով՝ նոյն ժամայն իսկ դալարաբերեաց. (Անյաղթ բարձր.։)
to produce verdure;
to become green, to become green again.
ԴԱԼԱՐԱԲԵՐ ԼԻՆԵԼ. ԴԱԼԱՐԱԲԵՐԵՄ. յիւրմէ զդալար բոյս. բուսուցանել. վերընձիւղել.
Դալարաբեր լինել զարդարութեանն սերմանս. (Ոսկ. ղկ.։)
Դալարաբեր լինել քաջածաղիկ եւ յոգնապտուղ վարուց առաքինութեան. (Ոսկիփոր.։)
(Գաւազանն ահարոնի) որ իբրու ցամաք գոլով՝ նոյն ժամայն իսկ դալարաբերեաց. (Անյաղթ բարձր.։)
green, covered with verdure, verdant, fresh.
Գեղեցիկ դալարութեամբ. կանաչագեղ.
Իբրեւ զխնձոր զուարճացեալ ի վերայ բարձրաբերձ դալարագեղ ծագի ճղաց ծառոյն. (Վրք. ոսկ.։)
cf. Դալարագեղ.
Զդալարագունիցն զվաճառումնն, եւ ոմանք զդնելն արասցեն. (Պղատ. օրին. ՟Ը։)
cf. Դալարագեղ.
Որ զգեցեալ ունի զդալարութիւն. դալարաբեր.
furnished with new hair.
Զգլուխն իւր դալարահեր կալցի. (Մծբ. ՟Ծ՟Ը։ (որ ի Ղեւտ. ՟Ծ՟Գ. 45. գլուխ մերկ ասի։))
to become green, verdant, to sprout.
βλαστάνω germino Կանաչանալ. բողբոջել, սաղարթանալ. ուռճանալ, եւ զուարճանալ. կանանչնալ, ծնիլ
Դալարացաւ գաւազանն ահարոնի. (Թուոց. ՟Ժ՟Ե. 8։)
Դալարացան դաշտք յառաջին պտղաբերութիւնն եւ ի զարդ. (Արշ.։)
Ըստ նմանութեան ծառոց, որ ոռոգին ջրով, եւ ապա դալարանան. (Շ. բարձր.։)
Նմանութեամբ, Զուարթանալ, եւ Բեղնաւորիլ.
Դալարացեալ զուարճանան հեթանոսք. (Զքր. կթ.։)
Դալարացան, եւ ծնան զբազմութիւն։ Դալարացաւ արգանդ նորա. (Վրդն. ծն.։)
meadow, pasture-field;
verdant.
Սոյնպէս բուսոց՝ դալարավայր, կանաչ անկեալ (կամ կանաչացեալ). (ծաղկաւէտ. Մագ. քեր. եւ Երզն. քեր.։)
Ոչ է պատմել զհրաշատեսակ, զաստուածատունկ, բուրաստան, դալարավայր վայելչութեանցն զգեղեցկութիւն. (Գանձ.։)
what produces greenness.
χλοοποιός, χλωροποιός herbam producens, viride reddens Որ դալար առնէ, դալարացուցիչ. կանանչցընօղ.
Դալարարար եւ կենդանարար է ջուրն. (Կոչ. ՟Ժ՟Է։)
cf. Դալարանամ.
ԴԱԼԱՐԵՄ եւ ԴԱԼԱՐԻՄ. cf. դալարացուցանել, եւ դալարանալ.
Ի դալարել եւ ի ծաղկեցուցանել. (Սարգ. յուդ. ՟Բ։)
verdure, grass, herbage, vegetables.
Որպէս դալարի բուսցին, զուարճասցին։ Որպէս դալարի խոտոյ։ Իբրեւ զդալարի բանջարոյ, եւ զդալարի տանեաց։ Բուսուցեր զխոտ ի լերինս, (եւ) զդալարի ի ծառայութիւն մարդկան, եւ այլն։
Աճէ դալարի, որ մերձ է ի ջուր. (Նեղոս.։)
Զառողջ եւ զանվնաս բանիցն ճարակեցուցանել դալարիս. (Յհ. իմ. ատ.։)
cf. Դալկահար.
Ախտաժէտ՝ որ ունի զդալուկն.
Լերդացաւի եւ դալնկոտի գինի մատուցանէ. (Եփր. աւետար.։)
forger, counterfeiter.
Այն՝ որ դահեկան հատանէ ապախտ, կամ հատանէ մասն ինչ յարքունի դահեկանէ. սուտ ստակ տպօղ, կամ ստակ կտրօղ. գալպազան.
chief of hangmen;
officer.
ἁρχιδεσμώτης princeps captivorum, ἁρχιμάγειρος princeps coquorum Պետ եւ գլուխ դահճաց, կամ պաշտօնէից ատենի. ... եբր. սարթապախիմ. ըստ յն. նաեւ աղճը պաղը, եւ խասապ պաղը Տե՛ս (Ծն. ՟Լ՟Է. 36։ ՟Լ՟Թ. 1։ ՟Խ. 4։ ՟Խ՟Ա. 10. 12։ ՟Դ. Թագ. ՟Ի՟Ե. 8։ Դան. ՟Բ. 14. եւ այլն։)
Մատուցին եւ նոքա զպարանոցս առաջի սրոյ դահճապետին։ Եկն դահճապետ մի արքունի. (Եղիշ. ՟Ե. ՟Ը։)
Առաքեաց զինուորս դահճապետօք հանդերձ. (Ճ. ՟Ա.։)
wild mint;
calamint;
origan.
ԴԱՂՁՆ կամ ԴԱՂՁ. ὁρείγανον, -ος origanum, -us;
mentha, pulegium, calina Անանուխ վայրի. ըստ ոմանց ազգ զոպայի, իբրեւ Զուիրակ. ... (Գաղիան.։ Բժշկարան.։ Վստկ.։)
Ջրային կրայ եթէ ուտիցէ ի մսոյ իժի, երթայ ուտէ դաղձն, եւ այնու անցուցանէ զտապ նեղութեան. (Վեցօր. ՟Թ։)
Մի՛ բուսցի յայգիս մեր դաղձն վնասակար. (Ճ. ՟Բ. որ ի ՟Ե.) լաւ եւս գրի գաղձն։
Պատատեալ դաղձն վնասակար զորտից գրաստուն։ Զանպատշաճ բուսանել դաղձինն վնասակարի. փոխանակ գրելոյ, գաղձն, գաղձին։
to be amazed, blind.
ԴԱՄԱՐԻԼ. իբր Պաշարիլ ի դամս, կամ շուարիլ, յիմարիլ. գումարիլ. յն. շլանալ, կուրանալ.
sepulchral, funeral;
funeral ovation.
Դամբանական ձայն, տառ, ճառ. (Մագ. ՟Ա. ՟Զ. ՟Ժ՟Դ։ Գր. տղ. առ տուտ)
ԴԱՄԲԱՆԱԿԱՆՆ. գ. ԴԱՄԲԱՆԱԿԱՆ ԵՐԳ. τὸ ἑλεγεῖον, τὰ ἑλεγεία carmen elegiacum, κηδεία funeratio Եղերերգութիւն.
Վերծանեսցուք ... զդամբանականն ուժգնակի. (Թր. քեր.։)
Զգեստք իսկ դամբանական երգոցն՝ ո՛չ պսակք վայելեն թերեւս, եւ ոչ ոսկեհուռն զարդք. (Պղատ. օրին. ՟Է։)
to inter, to bury.
Պատուով անդ զամենեսին դամբարանեաց։ Անդ ի վանքն իւր դամբարանեցաւ. (Մարթին.։)
Ի սուրբ ուխտին դամբարանեալ, որ է դրազարկ անուն ձայնեալ. (Վահր. վիպ.։)
cf. Դայեկաբար.
Դայեկաբար սնուցանել. (՟Գ. Մակ. ՟Գ. 9։ Փիլ. յովն.։ Կորիւն.։ Մամբր.։ Պիտ.։)
Սնուցեր դայեկապէս. (Նար. ՟Ե։)
to nourish, to bring up, to educate.
τιθηνέω, μαιεύομαι nutrio, obstetricor foveo Որպէս դայեակ դիեցուցանել, դարմանել, սնուցանել. դաստիարակել. հրանհանգել.
Երախայքն տակաւին հայրականօքն բանիւք դայեկեալք։ Սրբազանիցն ամենիմաստն հանճար նախ դայեկէ զնոսա ներգործականաւ կերակրով։ Երգ եւ ընթերցմունք զանկատարսն դայեկեն առ կենդանարար որդեգրութիւն. (Դիոն. եկեղ.։)
Հայրաբար մտերմութեամբ զվարկն հատուցանելով դայեկեն. (Պիտ.)
foster-brother.
ԴԱՅԵԿՈՐԴԻ կամ ԴԱՅԵԱԿՈՐԴԻ. σύντροφος collactaneus, una educatus Որդի համարեալն դայեկի իւրոյ, կամ իբր հարազատ զոյգ ընդ այլում. դայեկասնունդ. միասնունդ. սննդակից. կաթնեղբար. Տե՛ս (՟Ա. Մակ. ՟Ա. 7։ ՟Բ. Մակ. ՟Թ. 29։ Գծ. ՟Ժ՟Գ. 1։)
Պատուէ զիւր դայեակորդին զմանդակունին արտաւազդ (Խոր.՟Բ. 79։)
trill, modulation, quaver, warbling.
ԴԱՅԼԱՅԼԻԿՔ գրի եւ ԴԱԼԱԼԻԿՔ. τερέτισμα sonus musicus, μονῳδία cantio solitaria Երգ երաժշտական. տաղ. քաղցրաձայնութիւն. առանձին գեղգեղումն. խաղո՛ւն ձայն, խաղ. ... (կայ եւ պրս. դալաճ, դալաշ. ձայն, հնչիւն)
Ներդաշնակապէս, այսինքն զդայլայլիկսն նման սմին թեթեւս ընթացուցանել։ Ըստ նմին խորհրդոց եւ ստեղծանին ամենայն դայլայլիկքն հագներգութեամբ. (Մագ. քեր.։)
Զգուսանական դայլայլիկսն. (Երզն. քեր.։)
Դայլայլիկք (ի գիշերի), արբեցութիւնք. (Ոսկ. գծ.։)
Իսկ երաժշտականին՝ այլ իսկ առ դալալիկսն, եւ նմանականսն։ Որ պարերգողսն են, եւ դալալիկսն, մի (գլխաւոր), ոչ նուազ, քան եթէ երեսուն ամաց լինելով. (Պղատ. օրին. ՟Զ։)
cf. Դան.
μαχαίριον, ἑνχειρίδιον culter, cultellus Գործի հատանելոյ ի մասունս մասունս, որպէս թէ՝ հատ հատ, դանէ դանէ. կտրոց. սուր փոքրիկ.
Եդին դանակ նմա, որպէս զի հատցէ եւ կերիցէ. (Բուզ. ՟Է. 7։)
Ընդէ՞ր արկ յակովբ իւղ ի վերայ վիմին. մա՛րթ էր եւ դանակաւ նշանակ ինչ առնել։ Թերեւս չունէր դանակ. զիւղն զիա՞րդ ունէր. (Կիւրղ. ծն.։)
Որպէս ոք զդանակ ստանայ վասն զհաց հատանելոյ, եւ զայլեւս կերակուրս. (Սարգ. յկ. ՟Դ։)
Սուր դանակաւ հատանել. (Ճ. ՟Ա.։)
Դի՛ր դանակ եւ սուր ի ձեռին. (Նեղոս.։)
Արար յեսու նաւեայ դանակս գայլախազեայ. (Եղիշ. յես.։)
mite, penny, obole.
Երկու գարւոյ կշիռն դանգ մի է. (Վրդն. ել. ՟Լ. 19։)
ԴԱՆԳ կամ ԴԱՆԿ. Իբրու չափ կշռոյ է Քառորդն տրամոյ, եւ վեցերորդ մասն ամենայն իրաց. պ. տանէ, (այսինքն հատիկ) տանգ, տէնկ
ԴԱՆԳ. ὁβολός obolus, nummus minutus Իբրեւ չափ դրամոյ՝ յետինն եւ փոքրագոյնն յիւրում կարգի, ոսկի կամ արծաթի եւ այլն. որ եւ ասի ՓՈՂ. դէնկէ որ եւ դրամ. փուլ, ֆուլ որ է փող.
Կամ ἁσσάριον as, assis;
assarium որ է Չորիր մասն ունկւոյ։ (Մտթ. ՟Ժ. 29։ Ղկ. ՟Ժ՟Բ. 6։)
Դանկս երկուս առնում յաւուր մի ի ձեռագործէ, եւ ծախեմ ի պէտս իմ երկու փողս։ Երիս դանկս ոսկի։ Վաստակէր դրամս դանկոյ միոյ (ոսկւոյ). (Վրք. հց. ՟Ժ՟Ա. ՟Ժ՟Դ։)
ԴԱՆԿԻ ՄԻՈՅ, կամ Երկուց, կամ Երից. իբր Դուզնաքեայ. սուղ ինչ. չնչին. թեթեւ. մեկ երկու ստըկնոց.
Գանձդ ամենայն բարութեան շնորհեա՛ ինձ դանկի մի չափ ի քո սերմանէդ. (Եփր. աղ.։)
Երկու դանկօք զբոլոր ողորմութեան զվարձս ընկալաւ։ Երկուց դանկաց հաւասար մեղանչիցէ. (Եփր. յղ. գող.։)
very slow.
Որ յողորմութիւն առնել դանդաղագին է. (Եւագր. ՟Ի՟Բ։)
cf. Դանդաղագին.
ὁκνηρότερος segnior Առաւել դանդաղ. պղերգագոյն. յուլագոյն.
Դանդաղագոյն գործէ (զմասունսն). (Փիլ. քհ.։)
Դանդաղագոյնք լինիցին առ ի զնոյն ժողովել (դաս ուսման)։ Ապա եւ մեք առ մնացորդսն ե՛ւս դանդաղագոյնս լինիցիմք. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 3։ Ոսկ. մ. ՟Ա. 2։)
cf. Դանդաղագին.
Ուր իցէ դանդաղութիւն.
Բաւական է յայտնութիւն միայն քաջութեանն, եւ վաղվաղակի խափանին դանդաղականքն. (Ոսկ. ես.։)
thickened, thick;
standing (water).
Թանձրամած. թանձրութեամբ անշարժ մնացեալ. թանձրցած, լըղտ կապած.
Գտաք մեք ջուր անդ դանդաղամած թանձրացեալ. յն. ջուր թանձր. (՟Բ. Մակ. ՟Ա. 20։)
to loiter, to trifle, to slumber, to dally, to waver.
Ոչ դանդաղեցար ի յառնելն եւ թողուլ զճաշ քո. (Տոբ. ՟Ժ՟Բ. 13։)
ὁκνέω, κατοκνέω, ἁποκνέω cunctor, gravor, piget me, defugio ԴԱՆԴԱՂԻՄ գտանի եւ ԴԱՆԴԱՂԵՄ, եցի. չ. Ծանր եւ յամր շարժիլ. յապաղել յուլանալ. պղերգանալ. յետնիլ. տնտընալ, ուշ շարժիլ.
Մի՛ դանդաղիցիս, կամ մի՛ դանդաղեսցի գալ. (Թուոց. ՟Ի՟Բ. 16։ Յուդթ. ՟Ժ՟Բ. 12։ Գծ. ՟Թ. 38։)
Դանդաղիլ առ փրկութիւն. (Սարգ. ՟բ. պ. ՟Ա։)
Ի հրամայելն սարկաւագին, զտէր աղաչեսցուք, ո՞վ է որ դանդաղի ի յաղաչելոյն. (Լմբ. պտրգ.։)
cf. Դանդաղ.
Դանդաղկոտ է յաղօթս. (կամ ի պատուիրանս տեառն. Նեղոս.։ եւ Բրս. հց.։)
Ո՛չ բարի, յորժամ իցէ դանդաղկոտ առ տուրս ընչից. (Պղատ. օրին. ՟Ե։)
Աստուած ո՛չ է դանդաղկոտ. (Լմբ. սղ.։)
cf. Դանդաչումն.
cf. Դանդաչկոտ.
to waver, to hesitate;
to grope;
to talk idly, to dream.
παραφέρομαι, περιφέρομαι vacillo, σείομαι moveor, πλάνομαι erro, ἑνυπνιάζω insomnio, φαντάζω imaginor Աստանդիլ, շարժլիլ, տատանիլ. տարաբերիլ՝ մարմնով կամ մտօք կամ բանիւ. ցնորիլ. յերազել. բանդագուշել. բաջաղել. բարբաջել.
Յուսմունս պէսպէսս եւ յօտարաձայնս մի՛ դանդաչէք։ Դանդաչեցին յարբեցութենէ ցքւոյն։ Առ հասարակ մոլորեալք դանդաչեն ի վերայ լերանց։ Իբրեւ քնով դանդաչեալք. (Եբր. ՟Ժ՟Գ. 9։ Ես. ՟Ի՟Ը. 7. եւ ՟Ի՟Բ. 5։ Յուդ. 8։)
Որպէս դու դանդաչես. (Յհ. իմ. երեւ.։)
Որպէս առասպելն յունաց դանդաչէ. (Գէ. ես.։)
Վաղենտիանոս մասն աստուածութենն զմարմինն դանդաչեալ. (Աթ. ՟Դ։)
Քանզի ի բազում ժամս ի քուն յամեն, յարուցեալ դանդաչեն զխելագարս. (Ոսկ. ՟ա. տիմ.։)
Ցնդեցուցանեմ զմիտս աղօթականին, եւ կամ քնով դանդաչեմ. (Ճ. ՟Ա.։)
Գինի դանդաչեցուցանէ եւ մոլորեցուցանէ. (Ածաբ. կարկտ.։)
Ոչ զանգակ նիւթոյ պղնձոյ դանդաչեցուցեալ. (Նար. ՟Ղ՟Բ։)
wavering.
(եթէ չիցէ գրելի Դանդաղկոտ) cf. դանդաչուն.
Դանդաչկոտք յոյժ, եւ մեղկեալք ի ծուլութենէ. (Մագ. ՟Ա։)
contractor, that contracts;
— լինել, to contract, to make an agreement, to negotiate.
Որոյ եդեալ է դաշինս ընդ այլում.
harmonious.
Զդաշնակաւորն եւ զքաջամատն ո՛չ ձայնիւ առաւել քան մտօք ցուցանել։ Վասն ի շարժմանն եղելոյ ձայնիցն դաշնակաւորաց. (Փիլ. ել.։)
to harmonize;
to tune.
ԴԱՇՆԱԿԵԼ. Ըստ Հին բռ. մեկնի Նուագել, լաւ եւս՝ Դաշնաւորել յարմարել զձայն ընդ ձայնի։
confederate, leaguer;
conspirator;
— լինել, to confederate, to unite, to league, to accede, cf. Դաշնաւորիմ.
Որոց դաշնակից գոմք։ Որում եւ ես դաշնակից գոմ. իբր հաւան, ձայնակից. (Լծ. պորփ.։ Երզն. մտթ.։)
confederate, allied;
stipulated, conventional.
συνωμότης conjuratus, confoederatus Դաշնակից. ուխտակից, դաշնադիր. միախոհ. համախոհ.
Որ էին դաշնաւորք աբրահամու. (Ծն. ՟Ժ՟Դ. 13։)
Հաւատարիմ ուխտի դաշնաւորք. (Նար. առաք.։)
Զիւրոց դաշնաւորացն գուշակել. այսինքն մատնել զհամախոհս. (Եւս. քր. ՟Բ։)
Որ ոխս ունի ընդ եղբօրն, դաշնաւոր է սատանայի. (Եզնիկ.։)
Պա՛րտ է ասացուածին դաշնաւոր գոլ. (Պիտ.։ նոյնպէս եւ Փիլ. ել. ՟Բ. 38. ըստ մի ձեռ։)
to agree;
to confederate, to ally;
to conspire, to plot.
ԴԱՇՆԱՒՈՐԵՄ ԴԱՇՆԱՒՈՐԻՄ. συντίθημι, συμφωνέω , ὀμολογέω, σπένδω paciscor, foedus ineo, confoederor Դաշամբք հաստատել. ուխտել. դաշինս կռել. դաշնաւոր լինել. հաշտիլ. միաբանիլ. խօսք դնել կամ տալ.
Սակս կատարելոյ զուխտն միայնակեցութեանն, զոր դաշնաւորեաց ի ծովուն. (Ճ. ՟Բ.։)
Զխոստումն, զոր առ իս դաշնաւորեցին. (Ճ. ՟Գ.։)
Ընդ աղախնացելոցն որ ի մեզ՝ դաշնաւորեցաւ հեշտութեամբ՝ ճաշակելեաց եւ հոտոտելեաց. (Յհ. իմ. ատ.։)
opening or entrance to a plain or field.
Բերան դաշտի, այսինքն մուտք կամ ելք նորա.
campestral, flat;
— վայր, plain, flat country, meadow.
rural;
flat, level;
villager, countryman.
Եղեւ գժտութիւն երբեմն ի մէջ լեռնականաց եւ դաշտականացն ծաղկանց. (Մխ. առակ.։)
Գունդս գունդս վանականաց՝ դաշտականս լեռնականս հաստատէր. (Ագաթ.։)
Բնակեալքն յանտառս՝ յուսացեալք իցեն իբրեւ զդաշտականս. (Գէ. ես.։)
part or side of the country.
Ի դաշտակողմանն եւ ի լեռնակողմանն. (Յուդթ. ՟Ժ՟Ե. 3։)
Ել սահակ շրջել ընդ դաշտակողմն ընդ երեկս աւուրն. հեբրայեցի՝ յաղօթս կալ ասէ. (Եփր. ծն.։)
plain, in form of a plain.
Բըլուրք լերամբք հալեսցին, եւ դաշտաձեւ աշխարհ լինին. (Յս. որդի.։)
Ի միջոց ինչ դաշտաձեւ՝ լերանց բարձրագունից. ա՛յլ ձ. դաշտաց եւ լերանց։
cf. Դաշտական.
Վասն անհարթութեան լեռնայնոյն եւ դաշտայնոյն։ Զլեռնային եւ զդաշտային (վայրս) սերմանեաց եւ տնկեաց. (Փիլ. լին. եւ Փիլ. բագն.։)
Ըստ կարգի մատակարարեալ (աստուծոյ) զլեռնայինս եւ զդաշտայինս. (Մխ. առակ.։)
to become a plain, to be flat.
Լինել որպէս զդաշտ հարթ. դաշտաւորիլ. տափարակիլ. եւ Նկուն լինել. դաշտի պէս տափկիլ.
Դաշտացեալ եւ կոխան լեալ։ Դաշտացեալք ընդ ոտիւք բանսարկուին. (Լաստ. ընթերց.։)
Ի ձեռն առաջին կնոջն դաշտացաւ բնութիւնս մեր, եւ կոխան եղեւ ոտից թշնամւոյն. (Ոսկիփոր.։)
monthly.
Հրաժարել ի դաշտանիկն մերձենալոյ. (Բուզ. ՟Դ. 4։)
Դաշտանիկք սպասաւորք են նոցա. յն. կանայք. (Թղթ. բարուք.։)