Your research : 1328 Results for ս

Entries' title containing ս : 8176 Results

Փոխաստեղծեմ

va.

cf. Փոխակերպեմ.


Փողարական արուեստ

sn.

trumpeter's vocation.


Փոշետեսակ

adj.

like dust, powdery;
very small, thin, light.


Փոշետեսակութիւն, ութեան

s.

atom, mote, minute particles.


*Փոսահատ

s.

grave-digger.


Փոսահերձ

adj.

excavated, hollow.


Փոսացուցանեմ, ուցի

va.

"cf. Փոս հատանեմ."


Փոսափորեմ, եցի

va.

"cf. Փոս հատանեմ."


Փոսեմ, եցի

va.

"cf. Փոս հատանեմ."


Փոսուռայ, ից

s.

fire-fly;
— անթեւ, glow-worm.

• -Յն, *φωσουρά́ հոմանիշ բառից, որ կազ-մուած պիտի լինի φως «լոյս» և Օυթα «ագի, պոչ» բառերից. բայց այս բառը յոյն մա-տենագրութեան մէջ աւանդուած չէ՝ ո՛չ հին, ո՛չ բիւզանդական և ո՛չ էլ նոր շրջա-նում. կազմութեան կողմից հմմտ. πυγολαμ-πίς և λαμπυρίς «լուսատտնիկ», -Հիւբշ. 387։


Փոստ

s.

measure, th part of a pot.

• «չափ է. սափորի իօ մասը» Նչ. Եզեկ. ուրիշ վկայութիւն չկայ։


Փոսփոր, ի

s.

phosphorus, cf. Լուսածին.


Փոսփորական, ի, աց

adj.

phosphoric.


Փոսփորականութիւն, ութեան

s.

phosphorescency.


Փոքրկապէս

adv.

little by little, by degrees.


Փսալմոս

s.

psalm.

• «սաղմոս». մէկ անգամ գոր-ծածում է Լմբ. սղ. յռջ. իբր հյ. սաղմոս բա-ռի համապատասխան յոյն ձևը. Բառ. երեմ. էջ 326 էլ ունի փսաղմոս։

• = Յն. φαλμός «սաղմոս»,-Հիւբշ. 377։ Ուղիղ մեկնեց ՆՀԲ։


Փսալտ, աց

s.

psalmist.


Փսենաս

s.

fig-insect, cynips, gall-insects.

• «արու արմաւենու և արու թզե-նու բեղմնափոշին, որ հասարակ կամ էգ բոյսի վրայ են ցանում պտղաբերութեան համար». մէկ անգամ ունի Վեցօր. էջ 98։


Փսիաթ, աց

s.

mat, rush-mat.

• «պրտուից (ճիլից) կամ արմաւի տերևից հիւսուած ծածկոյթ, խսիր» Վրք. հց. որից փսիաթեայ «խսիրից շինած» Վրք. հց։ Արևմտեան գրականում գործածական է փսիաթ, մինչ արևելեանը ունի միայն խսիր.

• = Յն. ώιαϑος «խսիր», որ և նոր յն. Ֆαϑί. բառիս ծագումը անյայտ է ըստ Boisaq 1077։-Հիւբշ. 387։


Փսիաթագործ

s.

mat-maker.


Փսիաթեայ

adj.

made of mat;
woven with rushes.


Փսիաթին

s.

small mat;
tissue of rushes.

• «փոքր խսիր» Վրք. հց. բ. 455։ = Յն. φιαϑιον որ նախորդի նուազականն է։-Հիւբշ. 387։


Փսխած, ի

s.

vomit;
շուն դառնայ ի — իւր, the dog returns to his vomit.


Փսխեմ, եցի

vn. va.

vn. va. to vomit, to cast or throw up, to puke, to spew.


Փսխեցուցանեմ, ուցի

va.

to cause to vomit.


Փսխեցուցիչ, չի, չաց

adj. med.

vomitive, emetic;
դեղ —, puke, puker.


Փսխումն, ման

s.

vomiting.


Փստածաղիկ

adj.

pronounced on the top of tongue.


Փստղենի

s. bot.

s. bot. pistachio-tree.


Փրիսայ, ից

s.

dry brushwood, faggots.


Փրփրատեսակ

adj.

resembling froth, foam-like.


Քահանայապէս

adv.

like a priest, sacerdotally.


Քաղաքանիստ

adj.

town-like.


Քաղաքասէր

adj.

loving one's native place, patriotic.


Քաղցրախօս

adj.

cf. Քաղցրախօսիկ.


Քաղցրախօսիկ

adj.

speaking or singing sweetly, sweet, harmonious, tuneful;
cf. Քաղցրաբան.


Քաղցրահոս

adj.

flowing gently.


Քաղցրապէս

adv.

sweetly, gently, softly.


Քաղցրասէր

adj.

fond of sweets.


Քաղցրասիգ

cf. Քաղցրաշունչ.


Քաղցրասիք

cf. Քաղցրաշունչ.


Քաղցրասինձ

s. chem.

s. chem. gelatine sugar.


Քաղցրասնոյց

adj.

brought up tenderly, in delicacy, delicate.


Քաղցրատես

cf. Քաղցրատեսիլ.


Քաղցրատեսիլ

adj.

fine-looking, graceful, handsome.


Քաղցրուսոյց

adj.

teaching with gentleness;
pleasant to learn.


Քամահանս առնեմ

sv.

cf. Քամահեմ.


Քանանիդաս

cf. Քանանիտ.


Քանասար

cf. Քանասարիկ.

• (յետնաբար ի-ա հլ.) բուն նը-շանակութիւնը անյայտ է. գործածւում և իբր մակդիր արաբացի վայրագ գայլի. Նար. կթ. էջ 177, Ճաշոց 231 ա (կտկ. չրչ.), Սիմ. ապար. 51 (սեռ. քանասարաց), որ և քանա-սարիկ Ոսկ. մ. ա. 22 (յն. չարագոյն), քաննասարիկ, քաննասարեան Տօնակ.։

• Հին բռ. մեկնում է «քաջասիրտ», ՀՀԲ «քաջասիրտ, յանդուգն, դժնեայ», ՆՀԲ «որպէս անյագ բերանաբաց, երա-գոտն և յափշտակիչ, չար յոյժ», ՋԲ

• «գիշատիչ, վայրագ», ԱԲ «վազուև. յափշտակող, վնատակար»։-Աւետի-քեան, Մեկն. Նար. Վենետ. 1859, էջ 352 պրս. քէմ «չար, ժանտ» + sar «գլուխ» բառերից՝ իբր «չարագլուխ» և կամ յն. քա՛ննօս, քանտօս «պատա-ռող»։ Տէրվ. Altarm. 61-62, Մասիս 1882 յուլ. 24, Լեզու 160 բուն «շնագը-լուխ», իբր սանս. çvaçīrša, պրտ sak-sar «շնագլուխ», կազմուած *քան «շուն» =սանտ. çvan, յն. ϰιων, լտ. can-և պրս. sar «գլուխ» բառերից։ Հիւնք. լտ. canis «շուն»+ պրս. sar՝ որ ստացել է «ծայր» նշանակութիսնը։

• ԳՒՌ.-Մշ. քանասար «գայլ»։


Քանասարեան

cf. Քանասարիկ.


Definitions containing the research ս : 3092 Results