Definitions containing the research փ : 10000 Results

Անուսումնութիւն, ութեան

s.

cf. Անուսութիւն.

NBHL (1)

Անուսումնութիւն յոր ինչ իրս եւ ձեռնարկիցէ, բնաւորեցաւ շփոթս յարուցանել. (Պիտ.։)


Անուստեք

cf. Անուրեք.

NBHL (1)

Ոյր չիք ուստն, կամ ուրն. ոչ փակեալ ընդ սահմանաւ կամ ընդ տեղեաւ. անուրեք. անուր.


Անուտելի, լւոյ, լեաց

adj.

uneatable, unfit for food.

NBHL (1)

Զփոքր սեխին եւ զանուտելին հեղուն. (Վրդն. սղ.։)


Անուրեք

adj.

not confined to one place, unbounded, infinite;
houseless, homeless.

NBHL (1)

Յանուրեք յանփախուստ օդն հայելով ուրանային. (Իմ. ՟Ժ՟Է. 9.). τὸν μηδαμόθεν φευκτόν. իմա՛ ըստ յն. յոչ ուրեք փախչելի, կամ յոչ ուստեք փախչելի. (զի օդն պատեալ է ամենայն ուստեք) կամ ըստ լտ. յորմէ ոչ իւիք ոք կարէր փախչել։


Անչարչարելի, լւոյ, լեաց

cf. Անչարչար.

NBHL (1)

Անշօշափելին, եւ անչարչարելին, որ վասն մեր չարչարեցաւ. (Ածազգ. ՟Բ։ Աթան. ՟Ա. ՟Բ. ՟Դ. ստէպ։)


Անչարչարութիւն, ութեան

s.

impassibility.

NBHL (1)

Ի բնութենէ իւրմէ՝ որ է անչարչարութիւն, փոփոխումն ընդունել ոչ կամի։ Աստուածային բնութեամբն ունի զանչարչարութիւն եւ զանմահութիւն. (Շ. թղթ.։)


Անպախարակելի, լւոյ, լեաց

adj.

irreproachable.

NBHL (1)

Զարդարեալ ցուցաւ յամենուստ անպախարակելի փառաւորութեամբ. (Պիտ.։)


Անպակաս

adj. adv.

faultless, perfect, accomplished, complete;
unfailing;
indefectible, inexhaustible;
perfectly;
without fail;
incessantly.


Անպահապան

cf. Անպահակ.

NBHL (1)

Պատասխանի՛ տուր ինձ ո՛վ վիճաբան դու, եւ անպահապան. (Առ որս. ՟Բ. յն.) փոքր մի այլազգ է։


Անպահպանաբար

adv.

negligently, without observation.


Անպաճոյճ, ճուճից

adj.

unadorned, simple, plain, unpolished.


Անպայման

adj. adv.

unlimited, immense;
without condition.

NBHL (2)

Ոյր չիք պայման եւ չափ. անչափ. անբաւ. եւ Տարապայման. մէֆրէթ.

Անչափութեամբ. անպատմելի օրինակաւ. յանչափս. յոյժ յոյժ. իֆրաթ.


Անպատասխանի

adj.

without answer;
— առնել, to confound.

NBHL (1)

ἁναπαλόγτος. inexcusabilis. Որ չունի տալ պատասխանի ի ջատագովութիւն անձին. ափիբերան. կարկեալ. ամօթապարտ.


Անպատերազմասէր

adj.

that loves not war, peaceable.

NBHL (1)

ἁπόλεμος. bello carens. ատ ի պատերազմէ, կամ ի փորձութենէ.


Անպատկառութիւն, ութեան

s.

effrontery, impudence, shamelessness;
irreverence, disrespect.

NBHL (1)

Փոքր համարեցաւ կամ զանպատկառութիւն ի հօրէն, եւ եղեւ ի յանէծս. փր. գող.։)


Անպատճառ

adj. adv.

without cause, — principle, causeless;
without reason or motive;
absolutely, peremptorily.

NBHL (2)

Եթէ մեծ է հօր ոչ յումեքէն լինել, ոչ ինչ նուազ որդւոյ՝ յանպիսւոյ հօրէ (գոլ). վասն զի անպատճառի փառացն հաղորդի, եւ յանպատճառէն (է). (Առ որս. ՟Գ։)

Պղատոն ասէ, մի է պատճառ ամենայնի, եւ ինքն անպատճառ է. (Ոսկիփոր.։)


Անպատշաճ

cf. Անպատեհ.


Անպատուասէր

adj.

that does not love honours.

NBHL (1)

Որ ոչ սիրէ կամ ոչ խնդրէ զպատիւ. խոնարհ. անփառասէր.


Անպատուեմ, եցի

va.

to dishonour.


Անպատուհաս

adj.

unpunished.


Անպատում

adj.

unspeakable, unutterable, inexpressible, ineffable.

NBHL (1)

Ասէ. նախանձեցուցի զձեզ յազգս անպատումս, վասն ազգին քրիստոնէից. փպ. օրին։)


Անպատսպար

adj.

insupported, unprotected, abandoned.

NBHL (1)

Զի ապրեսցուք մեք յանօրէն եւ յանպատսպարան մարդկանէ. այսինքն ի հալածչաց եւ ի կեղծաւորաց. փր. ՟բ. թես.։)


Անպատսպարան

cf. Անպատսպար.

NBHL (1)

Զի ապրեսցուք մեք յանօրէն եւ յանպատսպարան մարդկանէ. այսինքն ի հալածչաց եւ ի կեղծաւորաց. փր. ՟բ. թես.։)


Անպատրաստ, ից

adj. adv.

unprepared, unfurnished, unprovided;
յանպատրաստից, without preparation, unawares, unexpectedly;
cf. Յանկարծակի.

NBHL (3)

Անպատրաստ գտան գալստեան փեսային շիջեալ լապտերօք. (Շար.։)

Վնասեն օդոյ փոփոխմունք, կամ աշխատութիւնք անպատրաստք. (Խոսր.։)

ՅԱՆՊԱՏՐԱՍՏԻՑ. ἁφυλάκτως, ἁιφνίδιον. incaute, improvise. Յանակնկալ պահու. յանկարծակի. զաֆիլ, ափանսըզ.


Անպատրաստութիւն, ութեան

s.

want of preparation;
unfurnished state.

NBHL (1)

Զնախնի խաւարն գեղատխուր անպատրաստութեանն ի լոյս փոխեցեր. (Նար. գանձ հոգ.։)


Անպարագիր

cf. Անպարոյր.

NBHL (1)

ԱՆՊԱՐԱԳԻՐ որ եւ ԱՆՊԱՐԱԳԻԾ. ἁπερίγραφος, ἁπερίγραπτος. incircumscriptus, non circumscriptus, incomprehensibilis, immensus. Անպարագրելի. անպարոյր. անբովանդակելի. զոր չէ մարթ շրջափակել ծրիւ. անվայրափակ. անսահման. անեզրական. եւ անչափ. ընդարձակ յոյժ յոյժ.


Անպարագրութիւն, ութեան

s.

immensity.

NBHL (1)

Անպարագիրն կամ անբովանդակելին գոլ. անբաւութիւն. անչափութիւն.


Անպարապ

adj.

busy, not at leisure;
not engaged in business

NBHL (1)

Անպարապ լինելով ի մարմնամոլութեանն յղփութենէ. (Յհ. իմ. ատ.։)


Անպարապանամ, ացայ

vn.

to be busy, to be occupied.

NBHL (1)

Ոչ դատարկանալ. չլինել թափուր. չպակասիլ. չպարպիլ, լեցուն մնալ.


Անպարապութիւն, ութեան

s.

want of leisure, business.

NBHL (1)

σχολή. mora, studium, lucubratio. Դեգերումն. պարապումն. փոյթ. բանի մը հետ ըլլալը.


Անպարիմանալի

adj.

incomprehensible.

NBHL (1)

Յիշեա՛ անպարիմանալիդ զաշխարհակեցոյց տնօրէնութիւն։ Վասն անպարիմանալի պարանոցին (մօր քո եւ կուսի), զորով փարեցար. (Բենիկ.։)


Անպարիսպ

adj.

without rampart, unwalled.

NBHL (1)

Յաղագս մահուան ամենայն մարդիկ ի քաղաք անպարիսպ իցեն բնակեալ. (Ոսկիփոր.։)


Անպարծութիւն, ութեան

s.

want of boasting.

NBHL (1)

τὸ ἁκόμπαστον, ἁκενόδοξον. Չպարծելն. անփառասիրութիւն. խոնարհութիւն.


Անպարկեշտ, ից

adj. adv.

immodest, unchaste, indecent, bawdy, obscene;
dissolute, debauched;
—ս, indecently.

NBHL (2)

ἅσεμνος, incastus, impudicus, inhonoratus, ἁκάθαρτος, immundus, impurus. Օտար ի պարկեշտութենէ. անհամեստ. անամօթ. եւ Անվայելուչ. անմաքուր. աղտեղի. անսուրբ. անդէպ. էտէպսիզ, փիս, եագըշըգսըզ, պէթ.

Անպարկեշտ ծաղկեցեալ ալիքս եփրեմի. (Նար. ՟Բ.)


Անպարոյր

adj.

uncircumscribed;
unbounded, immense;
incomprehensible.

NBHL (2)

ἁπερίγραφος, incircumscritus, ἁπερίληπτος, qui comprehendi nequit, incomprehensus. ԱՆՊԱՐՈՅՐ որ եւ ԱՆՊԱՐՈՒՆԱԿԵԼԻ. Որ ոչն պարուրի. ոչ շրջափակեալ. անպարագրելի. անբովանդակելի.

Աստուած ոչ ժամանակի կարօտանայ, այլ՝ ամենայն անժամանակ եւ անպարոյր ի գիտութեան նորա կային անմարմնապէս. (Նախերգ. փիլ.։)


Անպարունակ

cf. Անպարոյր.

NBHL (3)

Անպարունակ եւ անվայրափակ կայենիցն. (Անան. եկեղ։)

Աստուածային անվայրափակ եւ անպարունակելի զօրութեանն. (Անան. եկեղ։)

Անպարունակելիդ վարակեալ դրժանօք. (Պիտ.) իբր անչափ եւ անհամար։


Անպարունակելի

cf. Անպարունակ.

NBHL (3)

Անպարունակ եւ անվայրափակ կայենիցն. (Անան. եկեղ։)

Աստուածային անվայրափակ եւ անպարունակելի զօրութեանն. (Անան. եկեղ։)

Անպարունակելիդ վարակեալ դրժանօք. (Պիտ.) իբր անչափ եւ անհամար։


Անպարսաւ

adj. adv.

irreproachable;
irreproachably


Անպարտական, ի, աց

adj.

not guilty;
innocent.

NBHL (1)

Ոչ պարտակեալ. չամփոփեալ. ցրիւ. ցիր եւ ցան.


Անպարտակիր

adj.

that suffers innocently, innocent.

NBHL (1)

Յանպարտակիրդ մարմին չափեալ զբնութեանս մերում զտաժանականն տագնապ. (Նար. ՟Հ՟Զ։)


Անպարտելի, լւոյ, լեաց

adj.

invincible, unquered;
insurmountable, unsubdued.


Անպէտ

adj. adv.

useless, vain, frivolous, insignificant;
vile, abject, miserable, despicable, worthless;
— առնել, to render useless, to spoil;
յանպէտ, յանպէտս, vainly.

NBHL (1)

Որոշել զպիտանացուն, եւ զանպէտն. (Անյաղթ պորփ.։)


Անպիտան

cf. Անպէտ.


Անպիտանութիւն, ութեան

s.

inutility;
littleness, insignificance;
baseness, vileness.

NBHL (1)

Անպիտանութիւն փայտի որթոյն. (Պիտ.։)


Անպտղաբեր

cf. Անպտուղ.


Անպտղաբերութիւն, ութեան

s.

infertility, unfruitfulness;
unprofitableness

NBHL (1)

Զանպտղաբերութիւնն ի քաջաբերութիւն փոխեսցէ. (Փիլ. յովն.։)


Անպտղութիւն, ութեան

s.

cf. Անպտղաբերութիւն.


Անպտուղ

adj. adv.

unprofitable, useless;
unfertile, unfruitful, barren;
un-profitably, uselessly.

NBHL (2)

Զանպտուղսն արդարութեան ցամաքեցուսցէ զփուշսն. (Ագաթ.։)

Մի՛ եղէց անպտուղ ի փոքր վաստակոյս։ Անպտուղ ի բազմերգութենէն լինիցիմ. (Նար. ՟Բ. եւ Նար. կ.։)


Անջան

adj. adv.

careless, remiss, negligent;
easily.

NBHL (1)

Որ ոչ ջանայ. անփոյթ. անհոգ. գայրէթսիզ.


Անջատեմ, եցի

va.

to separate, to detach, to disjoin, to disunite;
to uncouple.