Definitions containing the research փ : 10000 Results

Իրագործեմ, եցի

va.

to effect, to do, to execute.

NBHL (1)

Ի հրամնէ իսկ սրբոյն յովսեփայ այն իրագործիւր։ Այն բան պատերազմի ընդ սպային գուրգենայիրագործի. (Յհ. կթ.։)


Իրազեկութիւն, ութեան

s.

information, knowledge, investigation.


Իրակութիւն, ութեան

s.

action, act, deed.

NBHL (1)

Զի զյաղագս մարդկան իրակութիւնն արասցէ, զփրկութիւն մարդկան գործեալ. (Աթ. ՟Դ։)


Իրան, աց

s.

trunk, upper part of the body.

NBHL (3)

Եւ ծածկեսցէ որոտութիւնն զամնայն բորոտութիւն իրանացն ի գլխոյ մինչեւ ցոտս. յն. շօշափականին. (Ղեւտ. ՟Ի՟Գ. 12.)

Անհանգիստ իրանամբք ի տուէ եւ ի գիշերի զփրկութիւն հայցելով տիեզերաց. (ՃՃ.։)

Իրանք՝ մարմինն է եւ անդամք. (ուստի անիրան՝ է անմարմին). (Լծ. փիլ.։)


Իրաւ, աց

s. adj. adv.

justice, equity, law;
just, true, lawful;
justly, reasonably, rightly;
— առնել, to do justice, to justice;
դուք ձեզէն տուք զ—ն, be ye yourselves the judges, judge for yourselves.

NBHL (1)

Արդ տու՛ր իրաւ, ո՛վ որ պատուհասեսդ. փր. ել.։)


Իրաւաբանեմ, եցի

va.

to speak truth;
to plead;
to practise law.

NBHL (1)

Իոկ հայրդ բարերար զանչափութիւն սիրոյն յայտնելով իրաւաբանէր առանձ (Սկեւռ. աղ.։)


Իրաւաբար

adv.

cf. Իրաւապէս.


Իրաւադատ

adj.

that judges righteously, just, equitable, incorruptible.


Իրաւապէս

adv.

justly, worthily, equitably, deservedly.

NBHL (2)

Ոչ կամեցաւ իշխանութեամբ փրկել միայն, յլեւ իրաւապէս ... իրաւմամբք փրկեցին. եւ այլն. (Խոսր. պտրգ.։)

Իրաւապէսառ հոգին յարէ զբերկրումնն, մարմնական բարբառով մեծացուցանել զնա, եւ հոգւովն ցնծալ յաստուած փրկիչն։ Իրաւապէս ուրեմն ասացաւ խորտակումն թագաւորութեան բանսարկուին. (Կիւրղ. ղկ.։)


Իրաւասէր

cf. Արդարասէր.

NBHL (1)

Հաւանեցուցեալզնոսա իրաւասէր բանիւք. (Ոսկիփոր.։)


Իրաւացի, ցւոյ, ցեաց

adj. adv.

just, equitable, right, reasonable;
lawful, legal;
honest, worthy, righteous;
justly, equitably, reasonably;
— է, it is right, just.

NBHL (1)

Իւր առանձին ունել ամուսին ... խորշեաց յօտարէն եւ յանիրաւէն, եւ քո իրաւացաւն շատացիր ... Ի քո իրաւացոյն խորշել տայ, եւ յանիրաւն փարել. (Լմբ. առակ.։)


Իրաւացուցանեմ, ուցի

va.

to justify, to approve, to do justice;
— զիրաւունս այրուոյն, to support the cause of widows;
— զոք թագաւորել, to confer the right to reign, to legitimate the reign.


Իրաւունք, ւանց

s. pl. adv.

right, justice, equity;
due;
law;
duty;
reason;
rectitude, uprightness;
right, faculty, power, competence;
իրաւամբք or ըստ իրաւանց, by right, rightfully, justly, duly, lawfully;
որո՞վ իրաւամբք, by what right ? with what authority ? աստուածային —, divine-right;
ամենայն իրաւամբք, with all one's authority;
—նս առնել or ընտրել, to render justice, to judge;
զիրաւունս ուրուք ի գլուխ հանել, to justify completely;
առնել ումեք —նս ի ձեռաց թշնամեաց, to free one from his adversaries, to acquit;
—նս համարել՝ վարկանել, to think, or repute right, to think it proper, to believe oneself right;
—նս տալ, to show with reason, to bring proofs;
to justify, or exculpate oneself;
զիրաւունս ցուցանել, to prove one's rights, to adduce or allege proofs in one's defence;
to contest, to bring an action against;
—նս հանել, to judge rightly;
to justify;
զ—նս ի նա հանել, to pronounce judgment in one's favour;
զիրաւունս իւր կացուցանել, զիրաւունս անձին ցուցանել, to put in one's claim, to avail oneself of one's rights;
—նս խնդրել, to ask for justice, to demande one's right;
պինդ կալ յիրաւունս, պահանջել զիրաւունս, to sustain one's rights;
թիւրել զիրաւունս, to cavil, to sophisticate, to overstain the law;
— են նոցա բողոք ունելոյ, they have reason for complaint;
եւ իրաւամբք արդեօք, that is not without reason.

NBHL (1)

δικαίωμα, δίκη, δικαίωσις , κρίμα jus, justitia. (ի ձայնէս Իրաւ, որոյ արմատն է Իր. ընդ որում լծ. լտ. Եու՛ս, եուրիս. եւ արաբ. շէրի. որպէս եւ իռս է իրաւունք ժառանգութան)։ Ասի եւ ԻՐԱՒ։ Որպէս Արդարութիւն. արդար եւ ուղիղ դատաստան. իրաւացի եւ արդարացի ինչ. կանոն եւ օրէնք ուղղութեան. եւ Գործ ուղիղ. եւ Իրաւացի պատճառ, փաստ. հախ.


Իրողութիւն, ութեան

s.

affair, transaction, circumstance;
occupation, employment, negotiation of affairs, business, practice;
cf. Գործ.

NBHL (1)

Ի նա ստեփաննոսին տեսանեմքուղղապէս իրողութիւն. (Մագ. ՟Կ՟Է։)


Իրոցեմ

cf. Իրագործեմ.

NBHL (1)

Գործելն փոխանակ իրոցել (ասելոյ) է. (Փիլ. այլաբ.։)


Իցի՛ւ, իցի՛ւ թէ

adv.

cf. Իցէ՜ թէ;
why? for what reason ?

NBHL (3)

Իցիւ, յորժամ ասէ, թէ լինիցի. արդ. որ է շփոթութիւն ընդ նախընթաց ձայնս, իցէ՞ թէ։

Դամնոն ոտիւք կաղ էր. գողացելոյ կոշկացն, իցի՛ւ, ասաց, թէ յարմարիցի գողոյն. (Ոսկիփոր.։)

Խնդրել (էր) իցիւ քո գոնեա թէ զի մեռուցից զսաւուղ, եւ ոչ կեցուց զսամուէլ. փր. թագ.։)


Իւղաբեր, ից

adj.

that produces, or brings oil, ointment or essence.

NBHL (1)

Ձեզ աւետիք է իւաբերաց՝ խնկաբերից կանանցդ երջանկաց. (Գանձ.) (որ է անսովոր հոլով)։ Գրի եւ իբր ռմկ. Եղաբեր, ից. (Սկեւռ. յար.։ Ոսկիփոր.։)


Իւղաբուղխ

adj.

that produces oil, oily, unctuous.


Իւղագլխեմ, եցի

va.

to anoint the head, to initiate, to conseerate, to ordain.


Իւղագլխիմ, եցայ

vp.

to be initiated;
to be consecrated, ordained.


Իւղագլխութիւն, ութեան

s.

hair-ointment;
sacred unction for the head only;
initiation;
admission to the rites and mysteries of a religion.


Իւղագլուխ

adj.

anointed;
initiated, sacred.

NBHL (2)

Իւղագլուխք, խորհրդապէտք. (Լծ. փիլ.։)

իւղագլխեալ, եւ իւղագլուխ, կախարդացվատթարաց անուանք են. փոխանակ ասելոյ՝ ձօնելոց առ հեթանոսս, եւ համարելիոց իբր աստուածարեալս, եւ խորհրդազգածս դից։


Իւղագործ, աց

s.

perfumer;
cf. Իւղարար.

NBHL (3)

μυρεψός unguenti coctor, unguentarius. (եւ որպէս իւղագործական) μυρεψικός ad unguentrium pertinens. որ եւ ԻՒՂԵՓԱՑ. Կազմիչ իւղոց անուշից ի պետս օծման, բուրման եւ այլն. ըստ յն. ասի՝ միւռոնեփեաց. միսկճի.

Իղ եփեալ ըստ արուեստի իւղագործաց։ Խունկս եփեալս գործ իւղագործաց. (Ել. ՟Ը. 25. 35։ ՟Լ՟Է. 29։ ՟Ա. Թագ. ՟Ը. 13։)

Զմուռս եւ կնդրուկ յամենայն փոշւոյ իւղագործաց. (Երգ. ՟Գ. 6։ ՟Ե. 12։ ՟Ը. 2։)


Իւղարկեմ, եցի

va.

to oil, to anoint, to grease.

NBHL (1)

Իւղարկեալք է անուն քո. լինի եւ երկու բառ, իւղ արկեալ, այսինքն թափեալ կամ հեղեալ։


Իւղնձիւղ

adj.

oil-producing;
փայտ, olive-tree.


Իւղիկ

s.

a little oil.

NBHL (1)

Դոյզն եւ չափաւոր իւղ. ձէթ.


Իւր, ոց

pron.

his, her;
his own;
—ով անձամբ, personally, in person;
իբրեւ —ոյ հայէր մեծութեանն, he considered riches as belonging to himself;
— առնել, to be appropriated;
cf. Իւրացուցանեմ;
յ— վերայ or ի վերայ —, on him;
—քն, his relations, friends, dependents.

NBHL (3)

Ի չափու իւրում ընթացից (այսինքն իւրոց). (Նար. ղ. ՟Խ՟Ը։)

ԻՒՐ, կամ ԻՒՐԵԱՆ, րեաբ, կամ րեւ, կամ րեաւ, իւրեանք, եանց, եամբք. գ. դերանուն էական. αὑτοῦ, ἐαυτοῦ sui ipsius, sibi, se եւ այլն. Ինքեան. անձին իւրոյ. ինքեանք. իսկ փոխանակ եզակի ուղղականի պակասելոյ՝ դնի ինքն կամ Անձն. ինքը, իր, իրեն, իրենք, իրենց.

Ասէին եւ իւրեանք։ Իւրեանք անփորձ են. (Լմբ. ժղ.։)


Իւր, եանց, եամբք

s.

himself.

NBHL (3)

Ի չափու իւրում ընթացից (այսինքն իւրոց). (Նար. ղ. ՟Խ՟Ը։)

ԻՒՐ, կամ ԻՒՐԵԱՆ, րեաբ, կամ րեւ, կամ րեաւ, իւրեանք, եանց, եամբք. գ. դերանուն էական. αὑτοῦ, ἐαυτοῦ sui ipsius, sibi, se եւ այլն. Ինքեան. անձին իւրոյ. ինքեանք. իսկ փոխանակ եզակի ուղղականի պակասելոյ՝ դնի ինքն կամ Անձն. ինքը, իր, իրեն, իրենք, իրենց.

Ասէին եւ իւրեանք։ Իւրեանք անփորձ են. (Լմբ. ժղ.։)


Իւրական, ի, աց

adj.

his own, his.

NBHL (1)

Վասն օտար փարձութեանց իւրական ստանան զտրտմութիւն։ իւրական առաքինութեամբ. (Սահմ. ՟Ը. ՟Ժ։)


Իւրային, այնոյ

adj. s.

his, his own;
—քն;
his parents, servants;
his works, deeds, property, wealth, goods.

NBHL (1)

ինքնաբուն իւրայնոյփառացն զօրութեամբ վերացեալ. (Ագաթ.։)


Իւրաստեղծ

adj.

created by himself.


Իւրացուցանեմ, ուցի

va.

to appropriate to himself;
to usurp.

NBHL (1)

Յափըշ տակելով իւրացուցանեն զօտարին. (Բրսղ. մրկ.։)


Իւրոյին

adj.

his, his own.


Իւրութիւն, ութեան

s.

the act of appropriation;
property, substance.

NBHL (2)

Ոչ այնպէս զմարմնոյն նկարագրութիւն, որչափ զիւրութիւն զառ ի նոցանէ ուղղելոց առաքինութեանցն բացայայտէ. (Բրս. ծն.։)

Բնաւորական էութիւն մարդոյ անփոխարինելի մնաց յիւրութեանն ընդ բանին միաւորութեան. (Շ. թղթ.։)


Լ (lioun)

s.

the twelfth letter of the alphabet, and the seventh of the consonants;
thirty, thirtieth.

NBHL (1)

Գիր բաղաձայն ի կարգէ կրկնակաց, անուանեալ Լիւն. բարակ քան զղ. որ եթէ փափուկ հնչեսցի որպէս զղամմա յունաց, յորժամ եւ նա կոչի յոմանց ղիւն։


Լալական, ի, աց

adj.

that weeps, plaintive, mournful, dreary, sad;
groaning, moaning, wailing;
—ք, female mourners, hired female weepers at funerals, mutes;
—ն, faculty of weeping.

NBHL (1)

ԼԱԼԱԿԱՆՆ. գ. Կարողութիւն լալոյ եւողբալոյ. Եթէ էր ծիծաղականն գոյեղ ի մեզ բաղկացական, ապա եւ լալականն. վասն զի եւ նա մնայնում մարդոյ գոյ։ Իսկ ծիծաղականն եւ լալականն ընդդիմակք միմեանց են. Անյաղթ պորփ


Լալութիւն, ութեան

s.

cf. Լալիւն.

NBHL (2)

Ջանայ խափանել ի մեռելոյն ըզմոլեկան լալիսն. (Կաղանկտ.։)

ամենայնփեսայից լի էին բերանք ողբոց լալութեան. (՟Ա. Մակ. ՟Ա. 28։)


Լալումն, ման

s.

cf. Լալիւն.

NBHL (2)

Ջանայ խափանել ի մեռելոյն ըզմոլեկան լալիսն. (Կաղանկտ.։)

ամենայնփեսայից լի էին բերանք ողբոց լալութեան. (՟Ա. Մակ. ՟Ա. 28։)


Լակեմ, եցի

va.

to lap up, to lick up.

NBHL (2)

Լեզուլ. լափել.

Նախ զջուրն լակեսցուք, եւ ապա կերիցուք զկաշին. եւ սկսան լակել. (Ոսկիփոր.։)


Լակոնացի, ցւոյ

adj. s.

Laconic;
Spartan;
Lacedaemonian

NBHL (1)

զառ տնկին արկանելի, եւ զերեւելի (այսինքն զթափանցիկ կտաւ) լակոնացի. (Ես. ՟Գ. 22։)


Լայնադէմ

adj.

having a bloated face, whose features are too large.

NBHL (1)

լայն եւ տափարակ դիմօք. Երեսը լայն.


Լայնադիր

adj.

of a wide and roomy situation.

NBHL (1)

Որպէս ի վերայ լայնադիր կամրջաց. (Եպիփ. ծն.։)


Լայնալանջ

adj.

high chested, broad chested;
— երասանակք, rudders, helms.

NBHL (1)

Ի ծովս ընթանային, ի թեւս թեթեւս թռչէին, յերիվարս փայտակերտս ելանէին (ի նաւս), զերանակս լայնալանջս (զղեակս) ըմբռին. (Ճ. ՟Ը.։)


Լայնալիճ

adj. s.

well-bent (bow);
a well-braced bow, a great and strong bow, a far-shooting bow.

NBHL (1)

Առեալ զհաստաբեստ աղեղն իւր, եւ լայնալիճ գըրկօք կորովակի փրթուցեալ. (Ուռպել.։)


Լայնաձիգ

adj.

long-drawn, far stretched, long and large;
—ք երկրի, the immense size of the earth.

NBHL (1)

Սոփոկղէս ասէ, մի է աստուած, որ արար զերկինս, եւ զլայնաձիգս երկրի, եւ զծով. (Ոսկիփոր.։)


Լայնանամ, ացայ

vn.

to widen, to stretch, to extend, to grow larger, to branch out;
— մարմնոյ, թիկանց, to pick up flesh, to fatten, to get fat, plump, chubby, stout.

NBHL (1)

Զլայնացեալ թիկունս փափկութեամբն հոգիացուցանես. (Լմբ. սղ.։)


Լայնատարր

cf. Լայնասփիւռ.


Լայնացուցանեմ, ուցի

va.

to widen, to enlarge, to extend;
to dilate, to stretch;
to unfold, to unrol, to draw out, to spread, to open.

NBHL (2)

Ծով լայնացուցանէ զբերանն, բազում ինչ գոչէ, եւ թքանէ զփրփուրն արտաքս. (Պիսիդ.։)

Արեգակն երբեմն ժողովէ, եւ երբեմն լայնացուցանէ զչափ աւուրցն. (ՃՃ.։)


Լայնեղունգն

adj.

having wide nails (human), hoofs (horses).

NBHL (1)

Մարդ է ուղեւորագնաց լայնեղունգն, (կամ լայնեղունկն). (Սահմ. ՟Գ։ Անյաղթ պորփ. Դամասկ.։)


Լայնշի

adj.

rather large, wide;
flat.

NBHL (1)

Լայն ձեւով. ափարակ. լանկեկ. տափակեկ.