Definitions containing the research ահ : 10000 Results

Հռչակաւոր

adj.

famous, renowned, celebrated, far-famed.

NBHL (2)

εὑκλεής, ἑπίσημος, περιβόητος celebris, insignis, illustris, pervulgatus, decantatus. Որ ոք կամ որ ինչ ունի զհռչակ անուան կամ գովութեան. հռչակեալ. հռչակելի. մեծահբամաւ. անուանի. երեւելի. ականաւոր. նշանաւոր. հոյակապ.

Պահապանեացն հռչակաւոր եւ ազգական արարեալ զաստուածագործ յարութիւնն. (Ագաթ.։)


Հռչակեմ, եցի

va.

cf. Հռչակեցուցանեմ.

NBHL (1)

Ասացեալ զոր հռչակելոց էր զնահատակութիւնն. (Փարպ.։)


Հսկայաձեւ

adj.

gigantic, huge, colossal, colossean;
— անդրի, colossus, colosse, colossal statue.

NBHL (1)

Ունօղ զձեւ հսկայի. վիթխարի. յաղթանդամ եւ բարձրահասակ.


Հսկողութիւն, ութեան

s.

cf. Հսկութիւն.

NBHL (2)

Ի հսկմունս, ի պահս. (՟Բ. Կոր. ՟Զ. 5։)

Հսկումն ծառայից։ Գիշերական հսկմունքն առ պահպանութիւն ընչիցն. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 13։ Սարգ. յկ. ՟Զ։)


Հսկութիւն, ութեան

s.

watching, wakefulness, sleeplessness;
vigilance.

NBHL (2)

Ի հսկմունս, ի պահս. (՟Բ. Կոր. ՟Զ. 5։)

Հսկումն ծառայից։ Գիշերական հսկմունքն առ պահպանութիւն ընչիցն. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 13։ Սարգ. յկ. ՟Զ։)


Հսկումն, ման

s.

watch, vigil;
vigil, eve of a feast.

NBHL (2)

Ի հսկմունս, ի պահս. (՟Բ. Կոր. ՟Զ. 5։)

Հսկումն ծառայից։ Գիշերական հսկմունքն առ պահպանութիւն ընչիցն. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 13։ Սարգ. յկ. ՟Զ։)


Հսկուն

adj.

awake.

NBHL (1)

Նաւապետն հսկուն պահեսցէ զնա ուղիղ. (Մծբ. ՟Ժ՟Թ։)


Հրաբաժակ, ի

s. fig. adj.

fire-cup;
punishment by fire;
fiery, full of fire.

NBHL (1)

Հրաբաժակ հոսանօք գետահետեալ ցուցանէ զառուս առաքելական աստուածառաքն վտակաց. (Անան. եկեղ։)


Հրաբորբոք

adj.

all on fire, it flames, burning, glowing, blazing, flaming;
— սրտմտութիւն, gust of passion;
impetuous, fiery wrath.

NBHL (1)

Հրաբորբոք ջահք, կանթեղք, ճառագայթք. (Խոր. հռիփս. եւ Խոր. վրդվռ.։)


Հրադէզ

adj.

heaping up fire.


Հրազէն, զինաց

s.

cf. Հրահար;
—ք, fire-arms, guns, muskets, rifles;
artillery, ordnance.


Հրաժարեմ, եցի

va. vn.

to cause to renounce or abdicate;
to dismiss, to discharge;
to forbid, to prohibit, to interdict;
to renounce, to abstain, to deprive oneself of, to forego, to forbear, to refrain, to desist, to resign;
to deny, to disown, to refuse;
to take leave of, to bid farewell to;
to die, to decease;
— յաղանդոյ, to abjure, to recant, to renounce;
— յաշխարհէ, to renounce the world;
to enter a convent;
— յիշխնանութենէ, to abdicate, to resign, to tender, to lay down or throw up one's commission;
— ի թագաւորութէնէ, to abdicate the crown;
աղաչեմ զքեզ կալ զիս հրաժարեալ, I pray thee have me excused, I beg you excuse me, I pray you to be kindly indulgent towards me.

NBHL (1)

Հրաժարեալ զնոսա նիխորոյ՝ արձակէր սիրով։ Հրաժարեալ թագաւորին վաղարշու զվահան եւ զամենայն նախարարս, արձակէր խաղաղութեամբ. (Փարպ.։)


Հրաժարութիւն, ութեան

s.

cf. Հրաժարումն.

NBHL (2)

ՀՐԱԺԱՐՈՒԹԻՒՆ ՀՐԱԺԱՐՈՒՄՆ. ἁποταγή renuntiatio եւ այլն. Հրաժարելն. հրաժեշտ. չյօժարելն. խորշումն. արգելումն. մեկնիլն. չու. ելք յաշխարհէ, որպէս մահ, եւ կրօնաւորութիւն.

Կատարեալ հրաժարումն է՝ զաննախանձութիւն ուղղել եւ առ կեալն, եւ զվճիռ մահուն ունել։ Արդ է հրաժարումն՝ լուծումն ի նիւթական կապանացս. (Բրս. հց.։)


Հրաժարումն, ման

s.

renouncing, giving up, resignation, renunciation, abdication;
dismission;
departure from this life, decease, death;
monastic life;
—ումն յանձնէ, ի կամաց անձին, resignation, self-denial, thorough self-forgetfulness, abnegation.

NBHL (2)

ՀՐԱԺԱՐՈՒԹԻՒՆ ՀՐԱԺԱՐՈՒՄՆ. ἁποταγή renuntiatio եւ այլն. Հրաժարելն. հրաժեշտ. չյօժարելն. խորշումն. արգելումն. մեկնիլն. չու. ելք յաշխարհէ, որպէս մահ, եւ կրօնաւորութիւն.

Կատարեալ հրաժարումն է՝ զաննախանձութիւն ուղղել եւ առ կեալն, եւ զվճիռ մահուն ունել։ Արդ է հրաժարումն՝ լուծումն ի նիւթական կապանացս. (Բրս. հց.։)


Հրաժեշտ, ի

s.

renunciation, renouncing, relinquishment;
abdication;
resigning, resignation;
denial, refusal;
leave of absence;
dismission, discharge;
permission;
parting, leave;
farewell, adieu, good-bye;
— առնել, տալ, cf. Տալ հրաժարական ողջոյն;
to renounce, to give over, to relinquish, to resign;
to retire from, to leave off;
to bid adieu or farewell;
ի —ի կացուցանել, to dismiss, to discharge, to send or turn away;
առնուլ — անդարձ, to bid an eternal farewell, to bid adieu for ever.

NBHL (2)

Հրաժեշտ ի մահաբեր գործոյ, կամ ի պատարագաց (զոհից). (Նախ. իմ. եւ Նախ. ես.։)

Հրաժեշտ առին մահ եւ խաւար ի ծագել լուսոյն եւ ի գալ կենացն. (Յճխ. ՟Զ։)


Հրալից

adj.

full of fire, ardent, burning.

NBHL (1)

Ջահ վառեալ սուրբ սերովբէն՝ կայր ի սպասու հրալից վիմին. այսինքն վերեզմանին քրիստոսի. (Շ. տաղ.։)


Հրախաղաց, ի

adj.

accompanied with fire.

NBHL (1)

Յահաւոր եւ ի հրախաղաց շաբաթին. (Տաղ.։)


Հրախառն

adj.

mixed with fire.

NBHL (1)

Հրախառն կայլակք կողահոս հիւթից։ Հրախառն ջուր սուրբ աւազանին. (Անան. եկեղ։)


Հրածորան

adj.

diffusing or spreading fire.

NBHL (1)

Որ ծորէ կամ բղխէ զհուր, եւ կամ իբրեւ զհուր. հրահոսան աղբիւր իմանալի հրոյ.


Հրակէզ առնեմ

sv.

cf. Հրակիզեմ.

NBHL (1)

Այսօր աստուածաշունչ քնարն յովհաննէս ի գլուխ ահաւոր եւ հրակէզ մերձենայր. (Թէոդոր. կուս.։)


Հրակիզեմ, եցի

va.

to burn, to fire, to set on fire.

NBHL (1)

Հրակիզեաց զամենայն սահմանս, կամ զսոդոս եւ զգոմոր, կամ զիշխանութիւնս. (Մանդ. ՟Ժ՟Թ։ Զքր. կթ. խչ. եւ Զքր. կթ. չրչր.։)


Հրաձգութիւն, ութեան

s.

cf. Հրձգութիւն.

NBHL (1)

Իբրեւ յերկնուստ ահագին հրաձգութիւնք (կամ հրձգութիւնք) եռային. (Եղիշ. ՟Զ։)


Հրաձեւ

s. adj.

pyramid;
cf. Հրակերպ.

NBHL (1)

Ի հրաձեւ տեսակ՝ անուշահոտ բուրմամբ լցան արարածք, եւ սրբեցան վարուք. (Տաղ.։)


Հրամայական, ի, աց

adj. s. gr.

imperative, imperious, lordly, dictatorial;
imperative mood.

NBHL (1)

Խոնարհութիւնք են հինգ, սահմանական, հրամայական, ւ այլն. (Թր. քեր.։)


Հրամայեմ, եցի

va.

to command, to order, to enjoin, to impose, to prescribe;
to permit, to allow, to authorize;
to establish, to settle, to dispose;
ոչ —, to forbid, to prohibit, to proscribe, to interdict.

NBHL (2)

κελεύω, προστάττω, συντάττω եւ այլն. jubeo, mando, praecipio եւ այլն. (լծ. պ. ֆէրմուտէն. յն. խրիմադի՛զօ) Հրաման կամ պատուէր տալ. պատուիրել. տիրաբար առաջադրել. պարտս ի վերայ դնել ի կատարել. կարգաւորել. տնտեսել. կարգել. սահմանել. եւ Թոյլ տալ։ (Գրի եւ կարճելով իբր ռմկ. Հրամել )։

Հրամայեա՛ աստուած զօրութեամբ քով։ Գործոցն՝ զոր հրամայաց աստուած առնել։ Որպէս հրամայեաց նմա հրեշտակն, կամ մովսէս, կամ փարաւոն։ Եղեւ զոր հրամայեցերն։ Հրամայեա՛ ինձ գալ առ քեզ ի վերայ ջրոցս։ Հրամայեաց նմա ռոճիկս յիւրոց խորտկացն։ Քահանայքն յերուսաղէմ հրամայեսցեն ի ծախս տեառն։ Հրամայեաց շրթամբք իւրովք։ Աստուած իմ, որ հրամայեցեր զփրկութեանցն յակոբայ։ Որպէս օրէնքն հրամայէին։ Հրամայեցաք, զի եւ այլն։ Լսել զամենայն՝ որ հրամայեալ է քեզ ի տեառնէ.եւ այլն։


Հրամանաբեկ լինիմ

vn.

to perish miserably.

NBHL (1)

Ի վերայ տանեացն աստուածահար եղեալ՝ հրամանաբեկ լինէր, եւ կործանեալ յերկիր՝ յոգւոցն ցամաքէր. (Կոչ. ՟Զ։)


Հրամանադրեմ, եցի

vn.

to give orders;
to impose;
to decree.

NBHL (1)

Հրաման դնել. հրամայել. սահմանել.


Հրամանակատար

s. adj.

executor, proxy;
mandatory;
obedient.

NBHL (1)

Կատարօղ հրամանին. պատուիրանապահ. կամակատար.


Հրամանատու, աց

adj.

commanding, permitting.

NBHL (1)

Վասն մահկանացու հրամանատուին զայն արութիւնս կատարէաք. (Եղիշ. ՟Ե։)


Հրամանատուութիւն, ութեան

s.

cf. Հրամանատրութիւն.

NBHL (1)

Յաստուածուստ հրամանատուութեանցն սպասահարկեալ. (Անան. եկեղ։)


Հրամանատրութիւն, ութեան

s.

command, order, ordination;
leave, license, permission.

NBHL (1)

Ասեն, եթէ հրամանատրութիւն եղեալ էր առ հոմերոս, թէ յորժամ խնդիր ինչ ոչ կարասցէ լուծանել, յայնժամ մահասցի։ Յաղագս հրամանատրութեան կրիւսոսի. (Նոննոս.։)


Հրայրեցութիւն, ութեան

s.

burning;
conflagration, fire, flames.

NBHL (2)

Աւերեն զտունն հրայրեցութեամբ։ Հրայրեցութեան, կամ շարժման. (Մանդ. ՟Ժ՟Դ։ Սահմ. ՟Թ։)

Զայն հրայրեցութիւն՝ հանդերձ պահօք մտեալ՝ կոխէին մանկունքն. (Բրս. պհ.։)


Հրանուտ

adj.

all fire, ardent, burning.

NBHL (1)

Հրանուտ եւ արփիահրաշ ճառագայթիւք։ Հրանուտ եւ աստուածպետական սուրբ հոգին. (Զքր. կթ. ծն. եւ Զքր. կթ. մկրտ.։)


Հրաշագեղ

adj.

charming, graceful, of admirable beauty.

NBHL (1)

Հրաշագեղ խորանն աստուծոյ։ Հրաշագեղ դիտանոց սրբոյն սիոնի։ Հրաշագեղ տաճար. (Արծր.։ Ճ. ՟Ը.։ Վահր.։)


Հրաշադէտ, դիտի

adj. s.

fond of portents or prodigies;
soothsayer, conjurer.

NBHL (1)

Արք հրաշադէտք (կամ կիսահմայք) են. (Զաք. ՟Գ. 8։)


Հրաշազան

adj.

admirable, wonderful;
astonishing, surprising.

NBHL (1)

Հրաշալի որպիսութեամբ. զարմանազան. սքանչելի. սխրալի. ահաւոր.


Հրաշալի, լւոյ, լեաց

adj.

wonderful, marvelous, worthy of admiration, surprising, amazing.

NBHL (3)

Ամենասրբուհի՛ գերագոյ եւ հրաշալի։ Հրաշալի բարբառք։ Հրաշալի յարութիւն։ Հրաշալի նախահարք։ Հրաշալի ճգնութեամբ. (Շար.։)

Վասն զկապ սիրոյ հրաշալւոյն անխզելի պահելոյ։ Հրաշալի արուեստիւ հելլեն գրչութեամբ. (Խոր. ՟Բ. 6։ ՟Գ. 53։)

Չարք հրաշալի մահուամբ կորիցեն. (Վանակ. յոբ.։)


Հրաշակերտ, ից, աց

adj. s.

extremely well built or done, wonderful, astonishing, surprising;
masterpiece;
եօթն —ք, the seven wonders.

NBHL (1)

ἑξαίσιος eximius, magnificus, stupendus. Հրաշիւք իմն, կամ հրաշալի ճարտարութեամբ կերտեալ, կառուցեալ, յօրինեալ. հրաշալի. հրաշափառ, վսեմ. եւ Հոյակապ եւ մեծագործ ինչ. սքանչելի եւ ահաւոր գործք.


Հրաշատեսիլ

adj.

cf. Սքանչելատեսիլ.

NBHL (1)

Մի՛ զայդպիսի հրաշատեսիլ տիպ պատկերաց տար յապականութիւն մահու։ Զկերպարանս հրաշատեսիլս. (Ճ. ՟Ա.։)


Հրաշափառ

adj.

most majestic, — glorious, — august.

NBHL (2)

Հրաշալի փառօք. գերահրաշ. մանաւանդ գերափառ, իբրու գեր ի վերոյ քան զվարկ կամ զկարծիս, ինչ մի արտաքոյ կարծեաց. սքանչելի եւ հիանալի յոյժ. որպէս յն. բարա՛տօքսօս. παράδοξος, θαυμασιώτατος praeter opinionem, inopinatus, admirabilis, paradoxus. խելքէ վեր.

Ասացից զպատճառ հրաշափառիդ։ Հրաշափառ, զի բնութեանն սահմանի յաղթեաց. (Ճ. ՟Գ.։)


Հրաշափառապէս

adv.

wonderfully, marvelously, admirably;
miraculously;
majestically, gloriously.

NBHL (2)

Հօրն ի ձեռն առեալ զսուրն՝ (իսահակ) ապրէր հրաշափառապէս։ Ի վերայ ծայրից ալեացն գնայր հրաշափառապէս. (Պրպմ. ՟Ի՟Բ։)

Եթէ մատուցանիցես պատարագ քո, զայս հրաշափառապէս եւ նախատիպ՝ առ քահանայս առնուլ յարմարագոյն է. (Բրս. հց.։)


Հրաշափառութիւն, ութեան

s.

magnificence, august grandeur;
wonders, marvels.

NBHL (1)

παράδοξον paradoxum, miraculum τὸ ἑξαίρετον excellentia. Մեծահրաշ փառաւորութիւն. գերապանծութիւն. անկարծելի վսեմութիւն. հրաշք.


Հրաշք, շից

s. fig.

miracle, marvel, wonder, prodigy, portent;
monster;
spectre, phantom, larvae, ghosts;
— իմաստութեան, prodigy of science, of wisdom;
—շս գործել, to work a miracle;
to perform miracles, to do or work wonders;
ի —շս զարմացման ածել, to surprise, to astonish, to stun, to amaze, to astound;
ո՜վ —շիցս, what a wonder ! good Heavens ! Goodness gracious !.

NBHL (2)

cf. ՀՐԱՇ. θαῦμα miraculum, res mira, admiratio τέρας prodigium . Սքանչելիք. գործ զարմացուցիչ՝ որպէս գեր ի վեր քան զբնութիւն կամ զկարծիս. նշան կամարհեստ աստուածային, ահաւոր եւ հիանալի. որպէս եւ հրաշալի գոլն. ահաւորութիւն, եւ հիացումն. հրաշանալն. զարմանք.

Դեւք ահաւոր հրաշիւք արհաւիրս գործէին. (Խոր. առ արծր.։)


Հրապարակախօսութիւն, ութեան

s.

discourse pronounced in public, oration, harangue, sermon, declamation.

NBHL (1)

Զասացեալսն մեծին իսահակայ ի պարսից հրապարակախօսութեանն. (Խոր. ՟Գ. 65։)


Հրապարակակալութիւն, ութեան

s.

democracy.

NBHL (1)

Հրապարակակալութիւն, սուղ իշխանութիւն, եւ հարստահարութիւն. (անդ. ՟Ը։)


Հրապարակեմ, եցի

va.

to publish, to make public, to promulgate, to divulge;
to declare, to disclose, to report.

NBHL (1)

(Դեւն) զմեղսն այսօր հրապարակէ առնել, եւ զարդարութիւն ի վաղիւ հաճէ զմեզ պահել. (Սեբեր. ՟Ժ։)


Հրապարիսպ

adj.

fire-walled.

NBHL (1)

Քաղաքս հրապարիսպ անմահ արքայիդ աւերեալ. (Բենիկ.։)


Հրապուրական, ի, աց

adj.

attractive, enticing, alluring, engaging, seducing, insinuating, tempting, captivating.

NBHL (1)

Ճաշակեաց նախահայրն զհրապուրական պտուղն. (Զքր. կթ.։)


Հրապուրեմ, եցի

va.

cf. Հրապուրեցուցանեմ.

NBHL (1)

Հրապուրել հրապուրէ նա, այլ ոչ եթէ բռնութեամբ յաղթահարել կարէ. (Կոչ. ՟Բ. 5։)


Հրավառ, ից

s. mech. adj.

fire-lighter;
stoker, fireman;
bellows blower;
ardent, inflamed, burning.

NBHL (1)

Պահէր զկրօնաւորն յամենայն հրավառ նետից. (Վրք. հց. ՟Գ։)