Definitions containing the research որդ : 6045 Results

Մեղսածին

adj.

born in sin.

NBHL (1)

Յորմէ խաւարըն մեղսածին՝ հալածական անհետ լինին. (Յիսուս որդի.։)


Մեղսամակարդ

adj.

hardened in sin, in iniquity.

NBHL (1)

Առաջնորդս մեղսաճաշակս խարդաւանաց։ Մեղսաճաշակս գազան։ Մեղսաճաշակն գոյիւք յուղարկիցիմ յորովայն մահու. (Պիտ.։)


Մեղսասէր

adj.

inclined to transgress, delighting in sin, wicked, criminal.

NBHL (1)

Հանցես եւ զիս՝ յորոց նեղիմ ... եւ ի բանտից մեղսասիրին. (Յիսուս որդի.։)


Մենակեաց, կեցաց

cf. Միայնակեաց.

NBHL (1)

Մենակեաց, անապատակեաց։ Առաժնորդ մենակեցաց։ Լնոյր զամենայն անապատս մենակեցօք. (Բուզ. ՟Զ. 6. 15։)


Մենակեցութիւն, ութեան

s.

solitary life, solitude;
lonesomeness.

NBHL (1)

Եկն անդստին ընդ նմին ի բնէ գազանութիւն առիւծու, եւ մենակեցութիւն. որ ոչ ունի հաղորդութիւն ընդ տոհմակցի իւրոյ, այլ զվայրենամիտ յեղուզակութիւնն զմենակեցութիւնն սիրէ. (Վեցօր. ՟Թ։)


Մենամարտ, ից

adj. s.

gladiatorial;
relating to duels;
gladiator;
duelist;
cf. Մենամարտութիւն.

NBHL (2)

Զիս փրկեսցես հայցմամբ նոցին՝ յաջակողմեան մենամարտին. (Յիսուս որդի.։)

Եւ կարծեցի զիս ընդ նոսին՝ յաղթել կռուոյ մենամարտին. (Յիսուս որդի.։)


Մեռելոտի, տւոց

adj. s. fig.

dead;
carcass;
idols, image.

NBHL (1)

Եւ մաշկեկաւ մեռելոտին (այսինքն մեռելոտեաւ), անցո՛ ընդ կեանս այս երկրային. (Յիսուս որդի.։)


Մեռելութիւն, ութեան

s.

deadness, want of animation, privation of life;
mortality;
mortification;
— արգանդի, the being past bearing, impotence, sterility.


Մեռուցանեմ, ուցի

va.

to cause the death of, to put to death, to kill;
to mortify.

NBHL (1)

Տէր մեռուցանէ, եւ կեցուցանէ։ Դու չարչարեցեր զորդի նորա՝ մեռուցանել. (՟Ա. Թագ. ՟Բ. 6։ ՟Գ. Թագ. ՟Ժ՟Է. 20։)


Մետասան, ից

adj. s.

eleven.

NBHL (1)

Զմետաստան որդիս իւր։ Մետաստան աստեղք երկիրպագանէին ինձ։ Մետաստան աշակերտք։ Յարուցեալ պետրոս հանդերձ մետաստանիւքն.եւ այլն։


Մետաքս, ից, աց

s.

silk;
անգործ —, raw silk;
գործարան —ի, silk-manufactory.

NBHL (4)

(որ եւ յն. մէ՛դաքսա, մէդա՛քսիօն. որպէս բառ օտար լեզուի. զի ըստ բնիկ յն. ասի սիրիգօն ի սիր, այսինքն շերամ որդանէ). μέταξα, μετάξιον, σηρικόν sericum. Թել եւ հիւսք շերամ որդան. եւ Կերպաս ի նոյն ի նիւթոյ.

Ասեն, եթէ ի հնդիկս որդունք թնանին զմետաքս կերպասացն. (Ոսկ. ՟ա. տիմ. ՟Բ։)

Սաղարթ իւր (թթենւոյն) նիւթ է մետաքսոյ, զոր որդունք ծնանին, յորմէ կերպասք լինին. (Մխ. առակ. ՟Ժ՟Գ։)

Յորդանց զազրացելոց հարստանան, յորոց մետաքսն յառաջ գան. (Նանայ. յռջբ։)


Մետաքսեայ, էի, ից

cf. Մետաքսեղէն.

NBHL (1)

Հովուաց եւ անդէորդեաց մետաքսեայս զգենուք պատմուճանս. (Ասող. ՟Գ. 3։)


Մետրապօլիտ, լտաց

s.

metropolitan.

NBHL (1)

Երրորդ դասք եկեղեցւոյ մետրապօլիտք, որք ըարգմանին մայրաքաղաքացիք. (Մխ. դտ.։)


Մերակերպ

adj.

of our form or nature, human, incarnate.

NBHL (1)

Նոցին կցորդեալ՝ մարմնոյդ վերարկուաւ՝ մերակերպան խառնութեամբ. (Նար. ՟Ծ՟Դ։)


Մերթ

adv.

sometimes, now and then, from time to time;
cf. Երբեմն.

NBHL (1)

Մերթ ի նախատինս եւ ի նեղութիւնս խայտառակեալք, մերթ կցորդք այնպիսեաց վաստակաւորացն լինել. (Եբր. ՟Ժ. 33։)


Մերկ, ոյ, ոց, ի, աց

adj. fig. prep. adv.

naked, bare;
unadorned, plain, simple, evident;
impudent, brazen-faced;
without;
evidently, obviously, palpably;
— ընդ — մարտընչել, to wrestle naked.

NBHL (1)

Զմնացորդսն ընկենոյր, զի մերկ մարտիցէ. (Վանակ. յոբ.։)


Մերկացուցանեմ, ուցի

va.

cf. Մերկանամ.

NBHL (1)

Որ ի վերայ յորդանանու մերկացար, եւ մերկացուցեր զայն՝ որ մերկացոյց զնախաստեղծն ի դրախտին. (Ժմ. յն.։)


Հոսանուտ

adj. fig. s.

flowing, running, fluid;
transitory, transient;
fluid;
ելեկտրական — electric fluid.

NBHL (1)

ՀՈՍԱՆՈՒՏ χυτός fluidus. որ եւ ՀՈՍԱԿԱՆ. Որ ինչ հոսի առ լուծականութեանն. հեղուկ. լոյծ. եւ Յորդահոս։ Նմանութեամբ՝ Անցաւոր. վաղանցուկ. դիւրասահ. դիւրագայթ. վազօղ անցնօղ բան.


Հոսանք, նաց

s. phys.

stream of water, watercourse;
overflowing, flowing out;
water-fall;
current, stream;
— հոգւոյն, the gifts of the Spirit;
— հրոյ, volcanic eruption;
torrent of flame;
— չարեաց, a torrent of ills;
—նս ջուրց իջուցին աչք իմ, my eyes have become water-brooks, my eyes run down with rivers of water.

NBHL (1)

ՀՈՍԱՆՔ ῤύσις, ῤοή, ἅφεσις flxus, effluentia, remissio νάμα fluentum, latex σύρτις syrtis եւ այլն. որ եւ ՀՈՍՔ, ՀՈՍՈՒՄՆ. Խաղացք եւ վազք, ուղխք, յորձանք. բղխումն. զեղումն. յորդութիւն ջուրց, նմանութեամբ՝ եւ ամենայն իրաց.


Հոսիչ, չի, չաց

adj. s.

shedding, pouring out;
scattering, spreading;
dispersing;
winnowing-fan.

NBHL (1)

Որոշումն հոսողին՝ երկրորդ գալուստն քրիստոսի. հոսիչն՝ յանդիմանութիւնն. Եփր. աւետար.։ Ի նոյն միտս ասի եւ Հոսող՝ որպէս հոսիչ, այսինքն հեծանոց.


Հովանի, նւոյ, նեաւ

s. fig. adv.

shadow, shade, umbrage;
auspice, conduct, shield, defence, guard;
— ընդ —նեաւ, in the shade, under the shadow of;
with the protection or under the auspices of;
— լինել, առնել, cf. Հովանաւորեմ;
աւուրք իմ որպէս — անցին, my life has passed away like a shadow.

NBHL (1)

cf. ՊԱՏՍՊԱՐԵՄ. իբր պատել ասպարաւ, այսինքն վահանաւ, որ է լծորդ ընդ Հովանի. որպէս եւ Ասպարն ընդ ռմկ. սիբեր յն. ասբիս.


Հովուաբար

adv.

pastorally.

NBHL (1)

Առաջնորդք՝ աւազակք, որք ընդ որմ եւ ընդ երդս մտանէին, եւ ոչ հովուաբար ընդ դրունս. (Պտմ. վր.։)


Հովուական, ի, աց

adj.

pastoral, pastorly, shepherdly;
— գաւազան, shepherd's crook;
crosier;
— թուղթ, կոնդակ, pastoral letter;
— կեանք, կենցաղ, pastoral life;
— մախաղ, շուն, shepherd's bag, scrip;
shepherd's dog.

NBHL (2)

ποιμενικός, ποιμνικός, ποιμαντικός, ποιμένιος pastoralis, pastoritius. Որ ինչ ա՛նկ է հովուի, եւ հովուութեան. եւ Առաջնորդական. եպիսկոպոսական.

Քանզի պարսիւ հովուականին (այսինքն հովուութեան, կամ հովուականաւ), դոյզն քարիւ հեղեղատին. (Յիսուս որդի.։)


Հովուապետ, աց

s. fig.

chief shepherd;
Jesus-Christ;
pontiff, archbishop.

NBHL (1)

ἁρχιποιμήν princeps pastorum. Գլուխ եւ պետ հովուաց. եւ Քրիստոս տէրն մեր. որ եւ Հօտապետ. եւ Փոխանորդն քրիստոսի. քահանայապետ. եպիսկոպոսապետ.


Հովուասէր

adj.

loving, faithfully following the shepherd.

NBHL (1)

Որ սիրէ զհովիւ իւր. հաւատարիմ առ հովիւն կամ առ առաջնորդնն.


Հովուեմ, եցի

va. fig.

to tend, to pasture, to feed one's flocks;
to have the cure of souls;
to lead, to conduct, to guide;
մահ —եսցէ զնոսա, death will pasture on them.

NBHL (1)

(տր. եւ հյց. խնդրով) ποιμαίνω pasco. Առնել զգործ հովուի կամ հովուութեան. արածել զխաշինս. տածել. դարմանել. եւ Առաջնորդել. չօպանութիւն ընել, արծել.


Հովուութիւն, ութեան

s. fig.

pastorate, pastorship;
pastoral care, cure of soils.

NBHL (1)

(գրի վրիպակաւ եւ Հովութիւն) որ եւ ՀՈՎՈՒԱԿԱՆՈՒԹԻՒՆ. Հովիւ գոլն. գործ եւ պաշտօն հովուի. առաջնորդութիւն.


Հուժկու

adj.

strong, vigorous, robust;
powerful, potent, mighty.

NBHL (1)

Երկու որդիք հուժկուք էին դաւթի. (Սեբեր. ՟Զ։)


Հուղկահար

cf. Հուղկահարու.

NBHL (1)

ՀՈՒՂԿԱՀԱՐ եւ ՀՈՒՂԿԱՀԱՐՈՒ. Հարօղ ուղեկի կամ ուղեկանի՝ այսինքն ուղեւորի. որ հարկանէ եւ կողոպտէ զճանապարհորդս. աւազակ. յելուզակ. հէն.


Հուղկահարու, աց

s.

highwayman;
robber, brigand, assassin.

NBHL (1)

ՀՈՒՂԿԱՀԱՐ եւ ՀՈՒՂԿԱՀԱՐՈՒ. Հարօղ ուղեկի կամ ուղեկանի՝ այսինքն ուղեւորի. որ հարկանէ եւ կողոպտէ զճանապարհորդս. աւազակ. յելուզակ. հէն.


Հպատակեմ, եցի

vn.

cf. Հպատակիմ.

NBHL (1)

ἑπιμελέομαι, θεραπεύω curo, curam gero, colo. Հպատակ կալ. հնազանդիլ. ներքոյ արկանել զանձն. մանաւանդ Խնամով ծառայել. արբանեկել. հանապազորդել ի սպասու. պաշտել. հոգալ. փոյթ տանել. զհետ լինել. պարապել. հանապազորդել սրտի մտօք.


Հպատակութիւն, ութեան

s.

subjection, dependence;
vassalage;
submission, obedience, deference, subordination;
devotedness, devotion;
care, attention;
— օրինաց, veneration, respect for the laws.

NBHL (1)

ՀՊԱՏԱԿՈՒԹԻՒՆ. որպէս Հպատականք. εὑπρόσεδρον assiduitas, perduratio ἑπιμέλεια procuratio. Հանապազորդութիւն ի սպասու. պաշտօն. ուշադրութիւն եւ խնամարկութիւն.


Հպատակօրէն

adv.

dependently, with subjection or submission.

NBHL (1)

Ըստ օրինակի հպատակ կալոյ. միամիտ ծառայութեամբ. հանապազորդելով ի սպասու.


Հպումն, ման

s.

cf. Հպաւորութիւն.

NBHL (2)

Հպութեամբ եւ առաջնապէս։ Երեւեցուցանելով զորդի առ հպութիւն հօր. (Դիոն. երկն. ՟Ժ՟Բ։ Կիւրղ. գանձ.։)

Հպումն յաստուած։ Հաղորդեալ ի ձեռն իմացականին հպման. (Լմբ. սղ.։)


Հպտանք, նաց

s. fig.

exaggeration or affectation in dress or ornament, ridiculous medley, dandyism, finery, spruceness, puerile ornament, bibs and tuckers;
affectation, affected ways, mincing air, simpering.

NBHL (1)

πολυτέλεια, βλακεία, φαντασία sumptuositas, mollities, immaginatio. որ եւ ՀՏՊՏԱՆՔ. Աւելորդ եւ խենէշ զարդ. սեթեւեթանք. պչրանք. տղայական եւ կանացի պաճուճանք կամ ցնոցք.


Հռնչիւն

s.

snorting or rattling in the throat;
— մահուան, death-rattle.

NBHL (2)

Խռնչիւն. ձայն կոկորդի աննշան. խռլտոց, խշռտոց.

Առ ի գոչիւն հեղման արեանն, եւ ի հռնչիւն կոկորդին (ի խողխողիլն). (Եղիշ. դտ.։)


Հռոմ

cf. Հռովմ.

NBHL (1)

Հռոմք իսկ բարձին զառաջնորդութիւնն հրէից։ Զկնի նորա հռօմք. (Եւս. պտմ. ՟Ա. 6։)


Հսկեցող

adj.

cf. Հսկող.

NBHL (1)

Արթուն մտօք ըստ հըսկողին. (Յիսուս որդի.։)


Հսկող

adj.

watchful, vigilant.

NBHL (1)

Արթուն մտօք ըստ հըսկողին. (Յիսուս որդի.։)


Հսկողութիւն, ութեան

s.

cf. Հսկութիւն.

NBHL (1)

Ի հսկման հաղորդեալ ի ժամ երեկոյին պաշտաման. (Փարպ.։)


Հսկութիւն, ութեան

s.

watching, wakefulness, sleeplessness;
vigilance.

NBHL (1)

Ի հսկման հաղորդեալ ի ժամ երեկոյին պաշտաման. (Փարպ.։)


Հսկումն, ման

s.

watch, vigil;
vigil, eve of a feast.

NBHL (1)

Ի հսկման հաղորդեալ ի ժամ երեկոյին պաշտաման. (Փարպ.։)


Հրաժարական, ի, աց

adj. s.

renouncing, abdicating, resigning, taking leave of;
resignation;
leave of absence;
տալ — ողջոյն, to take one's leave, to say good-bye, to bid farewell to;
— կեանք, retired or solitary life.

NBHL (1)

Խրատուս ոմն հրաժարական, եւ ոմն յորդորական. (Պիտ.։)


Հրաժարեմ, եցի

va. vn.

to cause to renounce or abdicate;
to dismiss, to discharge;
to forbid, to prohibit, to interdict;
to renounce, to abstain, to deprive oneself of, to forego, to forbear, to refrain, to desist, to resign;
to deny, to disown, to refuse;
to take leave of, to bid farewell to;
to die, to decease;
— յաղանդոյ, to abjure, to recant, to renounce;
— յաշխարհէ, to renounce the world;
to enter a convent;
— յիշխնանութենէ, to abdicate, to resign, to tender, to lay down or throw up one's commission;
— ի թագաւորութէնէ, to abdicate the crown;
աղաչեմ զքեզ կալ զիս հրաժարեալ, I pray thee have me excused, I beg you excuse me, I pray you to be kindly indulgent towards me.

NBHL (1)

Հրաժարեաց զձեզ յաւուր շաբաթու գործել ինչ։ Հրաժարեաց զնոսա յորդիութեան պայմանէն. (Նանայ.։)


Հրածին

adj.

producing fire.

NBHL (1)

Հրածին է որդն եւ թինաւոր. (Եղիշ. ննջ.։)


Հրակերպ

adj.

cf. Հրակերպեան.

NBHL (1)

Ոսկեփառ եւ հրակերպ շքով։ Հրակերպ աչք, դէմք, ձայն աստուծոյ, անքուն որդն. (Նար. խչ.։ Լմբ. յայտն.։ Ճ. ՟Ա.։ Վրդն. ել.։ Մարաթ.։)


Հրահոսեմ

vn.

to flow like a torrent of fire.

NBHL (1)

Զեկեղեցւոյ զառաջնորդս հրահոսեալ զօրացոյց. (Ածաբ. խչ. ի Ճ. ՟Գ.։)


Հրամանատարութիւն, ութեան

s.

command, authority.

NBHL (1)

Զառաջնորդութիւն վերակացութեանն տէրունական տանն հրամանատարութեանն. (Բուզ. ՟Գ. 13։)


Հրային, այնոց

adj.

igneous, fiery, pyric, ardent.

NBHL (2)

Փոխարկեցեր զբնութիւն հրային՝ ի մեղմագոյն ցօղ անձրեւին. (Յիսուս որդի.։)

Լուսինն խոնաւ է, եւ արեգակն ջերմ. ոմն զօդ գիճին որպէս զառէջս մանէ նուրբ, եւ այլ ոմն հրային ազբամբ զնոյն յարմարեալ՝ պատմուճան զգեցուցանեն կենդանեաց որպէս որդեկաց զտուրեւառ շնչոցն կենդանութեան. (Լմբ. սղ.։)


Հրաշածաղիկ

s. bot.

balsamine, balsam.

NBHL (1)

Ո՞ւր է իմ ծնեալ որդեակն այն հրաշածաղիկն. (Տաղ.։)