Your research : 290 Results for ե

Entries' title containing ե : 10000 Results

Երթեւեկեմ

vn.

"cf. Երթեւեկս առնեմ."


Երթեւեկիմ

vn.

cf. Երթեւեկեմ.


Երթեւեկութիւն (ութեան)

s.

going to and fro.


Երթումն (ման)

s.

walk, step.


Երիզ (ոյ)

s.

band, bandage, ligature, fillet, string.


Երիզապատ

adj.

bound.


Երիզապինդ

cf. Երիզապատ.


Երիզապնդեմ (եցի)

va.

to bind, to tie with a band.


Երիզուտ վայրք

s.

sandy plains.


Երիթամածեալ

adj.

driven in like a wedge.


Երիթացեալ

adj.

cf. Երիթամածեալ.


Երիթանամ (ացայ)

vn.

to sink down, to waste, to be consumed, to grow lean.


Երիկամնաժետութիւն (ութեան)

s.

nephritis.


Երիկամնժէտ

adj.

nephritic.


Երիկամունք (մանց)

s.

reins, kidney;
bowels, entrails;
խորտակել զ—նս, to break or sprain one's back.


Երիկեան

adj.

of yesterday;
— վարդապետ, ignorant doctor.


Երիկուն

adv.

towards evening.


Երինջ (րնջոց)

s.

heifer, young cow;
fit, wife, spouse.

• , բ, ու հլ. «էգ հորթ» ՍԳր., Եփր. եբր. 217. Կոչ. 263, լայնաբար՝ «կով» Ծն խա. 2=27. Ա. թագ. զ. 7=14, նմանու-թեամբ «հարս» Դատ. ժդ. 18. Փիլ. սամփս.։

• Հիւնք. պրս. էնճիրէ «փուշ, եղիճ» րա-ռից։ Scheftelowitz, BВ. 28(1904). 297 և 29(1905), 25 իբր բնիկ հայ՝ հնխ. treng' ձևից. հմմտ. ալբաներէն drenz «եղնիկ», որ ծագում է *trenzբ. ձևիզ. հմմտ. ալբան. droe «վախ» <*trauja,

• ռերմ. *ϑraujan։ Patrubány, ՀԱ, 1908, 152 կցում է հբգ. hrind, մբգ. rint, նբգ. Rind «եզ» բառերի հետ։ (Բայց այս բա-ռերը ըստ Kluge, 396 ծագելով հնխ. k'era-«եղջիւր» բառից, չեն կարող ձայ-նապես միանալ մեզ հետ)։ Petersson, KZ, 47, 257 յն. ἐριτο, «բուծ, ուլ», լիթ. éras, erytis, erukas, erytukas «գառ-նուկ», լեթթ. jers, հպրուս. eristian «գառնուկ», սերբ. jarina «գառան գեղմ», հսլ. jarici «բուծ», լատ. aries, -etis «խոյ» բառերի հետ՝ իբրև բնիկ հայ։ Պատահական նմանութիւն ունի սոգդ. rуnckh (կարղա՛ renčak) «տղայ, փոքրիկ»։

• ԳՒՌ.-Ալշ. Ախց. Երև. Կր. Հմշ. Մկ. Մշ. Ննխ. Սլմ. էրինջ, Ջղ. յերինջ, Շմ. լէրինջ, Գոր. Մժ. հէրինջ, Ոզմ. յէրէնջ՝, Ղրբ. հէ՛րէնջ, Ագլ. m՛րինջ. այս բոլորը նշանակում են «եր-կամեայ էզ հորթ», բայց Երև. փոխաբե-րաբար նշանակում է նաև «երեք տարեկան որթի մատ, որ առանձին տնկում են»։ Հմմտ. որթ։

• ՓՈԽ.-Հայերէնից է փոխառեալ մինցր. որիջի, որինջի «տաւար», որջի «կով» (տե՛ս Kипшипзе. Гpa-. и слов. миигр. яз. GHler. 1914, էջ 294).-Մառ, ИАН, 1912, էջ 834 ընդհակառակը հայերէնն է դնում փոխառու-թիւն, որ կրկնում է և Kипшидзe, անդ։ Բայϰ այդ ճիշտ կլինէր միայն այն դեպքում, երբ այդ բառը ուրիշ կովկասեան մի որևէ լեզուի մէր է, գոյութիւն ունեցած լինէր։


Երիվար (աց)

s.

horse, palfrey;
saddle or riding-horse;
— քաջնթաց, pad, ambling nag, stead;
cf. Ձի.

• , ի-ա, հլ. «լաւ ձի» ՍԳր., որից՝ երիվարիկ «հեծնելու և վարելու յարմար» (փիղի համար ասուած) Ա. մակ. զ. 30, երիվարաշատ Սեբեր., երիվարել «ձիա-վարել» Գեննադ. Ոսկիփ., երիվարութի ն «պատերազմ վարելը» ԱԲ, երիվարութի ն «ձի քշելը» Սոկր., չորեքերիվարեան Պիսիդ.։

• Ինճիճեան, Հնախօս. Գ. 20 և Capel. letti Armenia, թրգմ. Արշլ. արրտ. 1842, թիւ 108 «յերի վարօղ, կռնակը առնող տանող»։ ՆՀԲ պրս. [arabic word] rahvār «քա-օընթաց ձի»։ Klaproth, Mémoires, I, 437 սանս. arwa «արագ»։ Diefenbach, Berl. Jahrb. 1843, էջ 446 պրս. iswar (?)։ Windisch. 19 սանս. arvan, զնդ. aurvataspa։-Gosche, 48 զնդ. aurvat «ընթացիկ», սանս. arb, զնդ. āurv, պրս. rav, raftan «երթալ»։ Bötticher, ZDMG, 1850, 354 և Arica, 65, 63 ասոր. arvan, սանս. arvan։-ǰusti, Zendsp. 5 զնդ. aurva )t «արագ»։ Մորթման, ZDAG, 26, 591 բևեռ. iruiriagan։ Հիւնք. =ՆՀԲ. Patrubány. SA, 1, 209 սանս. arvr «արագ», բայց ազդուած հյ. երիս (3) բառից. իսկ MSL, 15, 136 հնխ. rêip արմատից՝ ար մասնիկով. հմմտ. ւն. ἐιείπω «տապալել»։ (Այս անմիտ ստու-գաբանութիւնը կրկնում է դժբախտաբար Walde, 654 և կցում լտ. ripa «եզերք» բառին)։ Մառ, Cpeд. nеpедвиж. 22 յն. elefas «փիղ» բառի հետ։


Երիվարաբոյծ

s.

horse-breeder.


Երիվարական (ի, աց)

adj.

horse, of a horse, equestrian.


Երիվարաշատ

adj.

having many horses.


Երիվարեմ

va.

to ride;
to lead, to guide.


Երիվարութիւն (ութեան)

s.

cavalcade, riding-horse.


Երիտասարդական (ի, աց)

adj.

youthful, juvenile, young.


Երիտասարդանամ (ացայ)

vn.

to be or become a young man, to make one's self look young again.


Երիտասարդանոց (աց)

s.

gymnasium, circus.


Երիտասարդապէս

adv.

youthfully.


Երիտասարդութիւն (ութեան)

s.

youth, youth-fulness, adolescence;
young people, young folks;
յաստիս երիտասարդութեան, in earliest youth;
եւ — անցանէ, young men will be young men.


Երիտասարդուհի (հւոյ, հեաց)

s.

Young woman, girl, maiden, lass


Երիր

adj. s. adv.

adj. s. adv. third;
three;
thirdly.


Երից անգամ

cf. Երիցս.


Երիցագոյն

adj.

more ancient, ancient, elder, eldest, senior;
first, principal.


Երիցախունբ

adj.

group of priests.


Երիցական (ի, աց)

adj.

presbyterian.


Երիցականութիւն (ութեան)

s.

presbyterianism.


Երիցակին

s.

priest's wife;
priestess.


Երիցակից (կցի, կցաց)

adj. s.

adj. s. companion of a senior or of a priest.


Երիցանի (անւոյ)

s. pl.

s. pl. the priests.


Երիցապետ (աց)

s.

archpriest.


Երիցացուցանեմ (ուցի)

va.

to make senior, to raise, to advance.


Երիցութիւն (ութեան)

s.

antiquity, seniority, full ago;
priesthood.


Երիցուկ (ցկի)

s.

camomile.


Երիցուհի

s.

priestess.


Երիցունիք

cf. Երիցանի.


Երիցս

adv.

three times, trebly;
very, much;
— ատելի, very hateful, very odious;
երանելի, very happy, thriee happy, blessed;
— անգամ, three times.


Երիւար

cf. Երիվար.

• , ի-ա, հլ. «լաւ ձի» ՍԳր., որից՝ երիվարիկ «հեծնելու և վարելու յարմար» (փիղի համար ասուած) Ա. մակ. զ. 30, երիվարաշատ Սեբեր., երիվարել «ձիա-վարել» Գեննադ. Ոսկիփ., երիվարութի ն «պատերազմ վարելը» ԱԲ, երիվարութի ն «ձի քշելը» Սոկր., չորեքերիվարեան Պիսիդ.։

• Ինճիճեան, Հնախօս. Գ. 20 և Capel. letti Armenia, թրգմ. Արշլ. արրտ. 1842, թիւ 108 «յերի վարօղ, կռնակը առնող տանող»։ ՆՀԲ պրս. [arabic word] rahvār «քա-օընթաց ձի»։ Klaproth, Mémoires, I, 437 սանս. arwa «արագ»։ Diefenbach, Berl. Jahrb. 1843, էջ 446 պրս. iswar (?)։ Windisch. 19 սանս. arvan, զնդ. aurvataspa։-Gosche, 48 զնդ. aurvat «ընթացիկ», սանս. arb, զնդ. āurv, պրս. rav, raftan «երթալ»։ Bötticher, ZDMG, 1850, 354 և Arica, 65, 63 ասոր. arvan, սանս. arvan։-ǰusti, Zendsp. 5 զնդ. aurva )t «արագ»։ Մորթման, ZDAG, 26, 591 բևեռ. iruiriagan։ Հիւնք. =ՆՀԲ. Patrubány. SA, 1, 209 սանս. arvr «արագ», բայց ազդուած հյ. երիս (3) բառից. իսկ MSL, 15, 136 հնխ. rêip արմատից՝ ար մասնիկով. հմմտ. ւն. ἐιείπω «տապալել»։ (Այս անմիտ ստու-գաբանութիւնը կրկնում է դժբախտաբար Walde, 654 և կցում լտ. ripa «եզերք» բառին)։ Մառ, Cpeд. nеpедвиж. 22 յն. elefas «փիղ» բառի հետ։


Ըմբերանեմ (եցի)

va.

to shut a persons mouth, to put to silence;
to leave one not a word to say, to dispirit, to convince, to put to a nonplus;
— զեզն կալոտի, to muzzle the ox.


Ըմբերանիմ

vn.

to keep silence, to hold one's tongue, to remain silent, to be struck dumb, to be tongue-tied.


Ըմբերելի (լւոյ, լեաց)

adj.

tolerable, bearable, light.


Definitions containing the research ե : 4575 Results