Your research : 92 Results for հ

Entries' title containing հ : 6084 Results

Հոլովեմ (եցի)

va. gr.

to roll, to turn;
to move, to change;
to decline.


Հոլովեցուցանեմ (ուցի)

va.

cf. Հոլովեմ.


Հոլովիմ (եցայ)

vn. gr.

to roll, to wind, to turn;
to wallow;
to decline.


Հոլովումն (ման)

s. gr.

rolling, rotation, whirling;
movement, turn, vicissitude;
declension.


Հոծ (ից)

adj.

dense, thick, compact, condensed;
full, quite full, abundant.

• . արմատ առանձին անգործածաեան որից հոշական «կոչական» Սիւն. քեր. 202 Թր. քեր. 17, 62. Քերդ. քեր. 172, 176. Մագ. քեր. 247. «բացագանչական» Անյ. պերի-արմ. հոշել «կոչել» Բառ. երեմ. էջ 185, որից նաև ՓԲ։

• ՆՀԲ յուշ առնել ձևից է հանում։


Հոծեմ (եցի)

va.

to thicken, to condense;
հոծեալ բերան, thickened utterance.


Հոծիմ (եցայ)

vn.

to be condensed, to grow thick;
to fill, to be filled.


Հոծիչ

cf. Հերհեր.


Հոծութիւն (ութեան)

s.

density, thickness, denseness.


Հոկտեմբեր (ի)

s.

October.

• (սեռ. -ի) «մարտից հաշ-ուած ութերորդ ամիսը» (ըստ լատինական տումարի) Եւս. քր. Երզն. մտթ. գրուած է նաև ոկտոբռ, սեռ. ոկտոբռի Սոկր. 196, ոկ-տոմբր Սոկր. 639, ոկտոմբրի Սոկր. 310, 670. նոր բառեր են հոկտեմբերեան, հոկ-տեմբերիկ։

• = Յն. ὄϰτώβριος, որ փոխառեալ է լտ. october հոմանիշից. բուն նշանակում է «ութերորդ ամիս» և կազմուած է լտ. octo «ութը» բառից. տարածուած է բոլոր եւրո-պական և այլ լեզուների մէջ. ինչ. գերմ. Ok-tober, ֆրանս. octobre, իտալ. ottobre, ռուս. вктябрь ևն. հայ բառը այսպէ՛ս է ձևափո-խուած, ազդեցութեամբ սեպտեմբեր, նոյեմ-բեր և դեկտեմբեր բառերի. հմմտ. վրաց. ოკტომბერი ոկտոմբերի՝ որ նոյն ամսա-նունների ազդեցութեամբ ստացել է աւելորո մ ձայնը։-Հիւբշ. 367։

• Ուղիղ մեկնեց նախ ՆՀԲ։

• ԳՒՌ.-Գրականից փոխառութեամբ կայ նաև գաւառականներում. ինչ. Ննխ. հօգդէմ-փէր, Պլ. հօքդէմփէր, Ղրբ. հօկտէմբէր ևն։


Հող (ոյ, ով)

s. fig.

earth, clay, dust;
ground, land, soil;
land, territory, dominions;
tomb;
նախնական, երկրորդական, երրորդական, անցողական, ողողական —ք, primitive or primordial, secondary, tertiary, transport, alluvial soil or rock;
— թափչի, fuller's earth;
—ի գլուխ լինել, — արկանել զգլխով, to throw dust or ashes on one's head;
ի — իջանել or ննջել, to be buried;
—ոյ եւ պատանաց չլինել արժանի, to be unworthy of burial, of funeral honours;
to be left unburied, without a tomb;
տալ —ոյ զմարմին, to inter, to bury, to entomb.

• , ո հլ. «հող, գետին», լայնառաս նաև «գերեզման, կալուած, արտ» ՍԳը. Բուս. Եզն. որից հողաբեր Ագաթ. ճողաբլուր Ես. իե. 2, հողագործ ՍԳր. հողաթաւալ Ա-գաթ. հողաթափ ՍԳր. հողախառն Բ. մկ. ղ. 41. հոոածին Իմ. է. 1. Երեմ. խթ. 33. հո-ղակալ Կոչ. հողամաղ «թռչունը» ՍԳր. «փո-շու շամանդաղ» Եզն. հողեղէն ՍԳր. Եզն թանձրահող Պիտ. փիլ. Շիր. անօսրահող Նոնն. 15. թեթևահող Փիլ. այլաբ. ևն։ Նոր բառեր են հողատէր, հողատիրութիւն, հողա-տիրական, հողազուրկ, սակաւահող, կաւա-հող, սևահող, աւազահող, հողաբաժանութիւն ևն։

• = Բնիկ հայ բառ՝ հնխ. pol-ձևից. սրա մերձաւոր ցեղակիցն է հսլ. polje «դաշտ, արտ». բուն նշանակում է «բացավայր» և նոյն է հյ. հոլ. «բաց, մերկ» բառի հետ. աւելի ընդարձակ տե՛ս անդ։

• Schrōder, Thesaur. 45 եբր. [hebrew word] xōl «աւազ» բառից է դնում հյ. խօլ, որով անշուշտ ուզում է հասկանալ հող։ (Այս բառի հետ Մառ. Ocн. Taблицы, էջ 5 միացնում է ասոր. ❇ xāla «աւազ», մանդ. [hebrew word] hīllīa «փոշի» և վրաց. sila «աւազ», որոնց արմատը դնում է սեմ. qllհյ. հող բառը չէ յիշում)։ Klap-roth, As. polygl. 100 պրս. xak «հող»

• բառի հետ։ ՆՀԲ լծ. յն. հիւլէ և χόος χῶμα «հող», սանս. կօ, արաբ. (եմա-պրս.) xak «հող»։ Peterm. 26, 38 լտ. solum։ Böttich. Arica 79, 312 սանս. oula, ռուս. polū, գերմ. Feld։ Lag. Ur-gesch. 801 հսլ. pole, անգսք. folde, fild։ Տէրվ. Մասիս 1881 մայ" 5 լտ. pulvis «փոշի» և սանս. purisa։ Karo-lides, Րλ. συγϰρ. 102 կպդվկ. χαίζι «դաշտ», յն. χαμαί, γαμελός, լտ. hu-mue.-Meillet MSL 8, 154 համեմա-տում է հսլ. polye և ռուս. полт «տախ-տակամած, յատակ» բառերի հետ։ Tho-maschek, Die alten Thrak. II, 18 լիթ. pilis «բերդ», piltas «լցեալ», յն. πόλιշ «քաղաք», թրակ. πόλτυν «փայ-տեայ տուն» բառերի հետ։ Հիւնք. հիւղէ բառից։ Pedersen, Հայ. դր. լեզ. 61 չի ընդունում հսլ. polje և ռուս. полe, ինչ-պէս նաև լտ. pulvis և ամէնից աւելի յարմար է գտնում լտ. solum «յատակ, հիմք, երկիր, ոտքի տակը»։ (Սրա հետ միացւում են հիռլ. fol, գոթ. sulja, հբգ. sola, անգսք. solu «ոտքի տակը». հմմտ. նաև ֆրանս. sol, իտալ. suolo, սպան. suelo «հող, գետին». նախաձևն է հնխ. suol-, sul-ըստ Walde 723, որոնք սակայն չեն կարող տալ հյ. հող ձևը)։ Karst, Յուշարձան 423 թթր. hól «հոռ»։ Մառ. ИАН 1917, 330 ավար. xur «դաշտ»։

• ԳՒՌ.-Ալշ. Կր. Մշ. հող, Երև. Խրբ. Շմ. հօղ, Սչ. հօղ, ֆըղ, Ագլ. Տփ. հուղ, Ասլ. հէօ՛ղ, Զթ. հիւղ, Կր. Հճ. ֆող, Ախց. Երև. Ննխ. ֆօղ, Ակն. ֆէօղ, ֆէղ, Սեբ. ֆէղ, Գոր. վէղ, Ղրբ. վըէղ, Ջղ. Սլմ. Վն. խող (սեռ. Վն. խուղու), Պլ. Ռ. խօղ, Մկ. Ոզմ. Տիգ. Տփ. խուղ, Մրղ. խուէղ, Սվեդ. խիւղ, Հմշ. խէօղ։ Նոր բառեր են անհող, հողաբան, հողագուղձ, հողածածկ, հողահամ, հողահանել, հողա-հարկ, հողահոտ, հողափարտակ, հողդար, հողդրամ, հողել, հողլաթ, հողկալ, հողշոր, հողկիկ, հողմաղ, հողշաղ, հողգլուխ, հողոտ. հողոտիլ, հողոց, հողսորիկ, հողսրիլ, հող-վար, հողվարք, հողվրդի (Հճ. հօղվէդի), հողտապան, հողք (որ և միջ. հյ. հողք «գե-րեզման» Սմբ. պտմ. 130)։

• ՓՈԽ.-Թրք. գւռ. Զիլէի հողլաթ (Յուշար-ձան էջ 327). մեր բառից (իբր հին փոխա-ռութիւն) կարող է լինել նաև քրդ. խօլ «հող, երկիր, գետին»։


Հողաբարդ

s.

alluvion.


Հողաբեր

adj.

produced by the earth.


Հողաբիր

adj.

digging the earth.


Հողաբլուր (բլրոց)

s.

hank of earth, embankment, mound, dike, dam, mole, break-water;
causeway;
rampart, intrenchment;
—ս կանգնել, to intrench, to fortify with trenches.


Հողաբլրակ (աց)

s.

ridge, border, shelving-bed.


Հողաբոյս

adj. s.

born of, or produced by the earth;
—ք, produce of the earth.


Հողագոյն

adj.

earth-coloured.


Հողագործ (աց)

s.

agriculturist, farmer, cultivator, husbandman, ploughman.


Հողագործութիւն (ութեան)

s.

husbandry, agriculture, tillage.


Հողագունտ (գնտոյ)

s.

terrestrial globe, the globe.


Հողադարան

adj.

living in the earth;
earthed.


Հողադրամ

s.

burial-tax;
land-tax.


Հողազանգուած

adj.

kneaded or formed of earth, earthly, terrestrial.


Հողաթաւալ

adj. fig.

rolling on the earth, or in the dust;
mundane, worldly.


Հողաթափ (ից)

s.

slipper;
pump;
list-shoe.


Հողախառն

adj.

mixed with earth;
earthy.


Հողախշտի

cf. Գետնախշտի;
հանգիստ, resting place in earth, grave, sepulchre, tomb.


Հողածին

cf. Հողածնեալ.


Հողածնեալ

adj.

earth-born.


Հողածուխ

s.

turf, peat.


Հողակալ (աց)

s.

land-holder.


Հողակեր (աց)

adj.

earth-eating, feeding on earth.


Հողակերտ

adj.

made of earth, earthen.


Հողակոյտ

cf. Հողաբլուր.


Հողակոյտ բլուր

cf. Հողաբլուր.


Հողակոշտ

s.

clod of earth, glebe.


Հողահարկ

s.

land-tax.


Հողահեղձ

adj.

smothered by the earth.


Հողահերձ

adj.

quite full of earth;
earth-cleaving.


Հողահմայ

s.

geomancer.


Հողահմայութիւն (ութեան)

s.

geomancy.


Հողամաղ (ի)

s. zool. s.

s. zool. diver, coot;
cormorant;
—ք, dust;
atom, corpuscle, mote.


Հողամասն

cf. Հողահարկ.


Հողային

chem.

cf. Հողեղէն;
humic;
որդն —, earth-worm, mawworm.


Հողանամ (ացայ)

va.

to be reduced to earth, to return to dust.


Հողանիւթ

cf. Հողանիւթեայ.


Հողանիւթեայ

adj. s.

cf. Հողեղէն;
vegetable mould, mould, soil, humus.


Հողանման

adj.

like earth, earthy.


Հողապատեան

adj.

covered or surrounded with earth.


Definitions containing the research հ : 2940 Results