cf. Պատկառանք.
αἱδώς verecundia. Պատկառելն. պատկառութիւն. պատկառանք.
Պարկեշտութիւն, պատկառումն, եւ խորշումն. (Արիստ. առաք.։)
Եւ զիս պատկառումն ունի յոյժ, մինչ զի ոչ կարեմ նկատել զպատկերս ձեր. (Ճ. ՟Գ.։ 10)
icon, image, effigy;
painting, picture, representation;
likeness, figure, portrait;
statue, idol;
sight, visage, face;
design, project, plan;
type, symbol;
doll;
—ք, the Divine Person;
— աւուրն, the day of the week or month;
hymn for the day;
գեղեցիկ —աւ, of fine presence, of noble aspect;
— ըստ —ի, in the image of, in the likeness of;
ի սոյն —, in this way or manner;
cf. Համառօտագիծ.
• , ի-ա հլ. «նկար, դէմք, կերպա-ռանք, արձան, կուռք ևն» ՍԳր. Եփր. թգ. «օրինակ, գաղափար, տեսք, երևոյթ, ազգա-համար, պորտ» Խոր. Վրք. հց. Մխ. դտ. որից պատկերագիր Ոսկ. մ. ա. 9. պատկե-րագործ Ագաթ. պատկերակերպ Ագաթ. պատկերակուռ Ոսկ. մ. գ. 7. պատկերա-պաշտ Ագաթ. պատկերասէր Ագաթ. մար-դապատկեր Եւս. քր. յայտապատկեր Կոչ. բազմապատկեր Եփր. յես. անպատկեր Սե-բեր. առնապատկեր Խոր. Պտմ. աղէքս. դի-ւապատկեր Յայսմ. պատկերազարդ, պատ-կերակալ, պատկերահանդէս, պատկերասը-րահ (նոր բառեր) ևն։
• -Պհլ. ❇ patkar, արձանագրութեանց պհլ. patkal(ī̄), պրս. [arabic word] paikar, քրդ. pei-ker, հպրս. patikara-«պատկեր», մանիք. պհլ. ptkār «կերպարանք» (ИАН 1907, 546), սոգդ. patkarāk «պատկեր». կազմը-ւած է pati-մասնիկով kar «անել, շինել» արմատից. հմմտ. սանս. pratikrti-«պատ-կեր»։ Իրանեանից են փոխառեալ նաև ա-սոր. [syriac word] ︎ patkarā, քաղդ. [arabic word] pat-kar, արաբ. [arabic word] fitkar «պատկեր, արձան, ևուռք»։-Հիւբշ. 224։
• Նախ ԳԴ պրս. փէյքէր։ Նոյնը նաև ՆՀԲ և Peterm. 21։ E. Boré, JAs. 1841, 646 քաղդ. պրս. և պհլ. ձևերի հետ։ Gildemeisrer ZKM 1842, 212 սանս
• պրս. և ասոր. ձևերի հետ։ Windisch, д2 սանս. pratikrti։ Եւրոպա 1849, 200 հպրս. և պրս. բառերի հետ։ Ուղիղ են նաև Böttich. Rudim. 52, 212, ZDMG 1850, 360, Arica 80, 345, Lag. Ges. abd 79 Urgesch. 202, Spiegel, Ւuzw. Gram. 187, Müller SWAW 38, 572 ևն։-Հիւսք. պրս. զնդ. և հպռս. համարելի ձևերի հետ նաև յն. πά́ται-ϰοι «նաւորդաց պահապան դիք»։
• ԳՒՌ.-Ջղ. պատկերք, Սլմ. պատկերք՝, Վն. պատկերք, պատկեռք, Ախց. Երև. Կր. պատկէրք, Ագլ. Շմ. պատկէր, Մրղ. պատ-կէրք, Հւր. պաթկէրք, Տփ. պա՛տկիր, պա՛տ-կիրք, Մկ. պատկիրք՝, Սչ. բադգեր, Ննխ. բադգէր «մարդու պատկեր», բադգէրք «եկե-ղեցական պատկեր», Հճ. Հմշ. բադգէր, Սեբ, բադգէր, բադգէրք, Տիգ. բmդգէր, Զթ. բադ-գիյ, բադգիր, Պլ. բաթգէրք, բարգէնք, Ակն. Ռ. բարգէնք, Ալշ. Մշ. պադվերք, Ասլ. բար-յէ՝թ, բարյէ՝*. թրքախօս հայերից էնկ. bar-ket «պատկեր» (Բիւր. 1898, 865)։
Կենդանագրութիւն փրկչական պատկերին, որ կայ յեդեսացւոց քաղաքին յուռհայ. (Խոր. ՟Բ. 29։)
պ. բէյքէր. εἱκών imago, efficies, species τύπος forma, figura ἅγαλμα simulacrum ἁνδριάς statua. Նմանութիւն կերպարանաց օրինակեալ՝ որպէս ի հայելւոջ, կամ նկարեալ, դրօշեալ. արձան. եւ ըստ Աստուածաբանին սահմանելոյ՝
Այս է պատկերի բնութիւնն, նմանութիւնն լինել սկզբնատիպին. (Առ որս. ՟Ե։ սուրէթ, թասվիր, թէմսալ, շէքլ.)
Արասցուք մարդ ըստ պատկերի մերում։ Արար Աստուած զմարդն ի պատկեր իւր. ըստ պատկերի Աստուծոյ արար զնա։ (Ադամ ծնաւ զՍէթ) ըստ պատկերի իւրում։ Մի՜ առնիցէք ձեզ դրօշեալս՝ նմանութիւն ամենայն պատկերի։ Զպատկերս նորա (Բահաղու) խորտակեցին մանր։ Ապաքէն որպէս ի պատկերի շրջի մարդ։ Հարցանիցեն զդիսն իւրեանց եւ զպատկերս իւրեանց։ Դու ա՜րքայ, տեսանէիր պատկեր մի ... ահաւոր էր յոյժ պատկերն։ Ո՞յր է պատկերս այս կամ գիր. ասեն, կայսեր։ Փոխեցին զփառս անեղծին Աստուծոյ ի նմանութիւն պատկերի եղծանելի մարդոյ։ Կերպարանակից լինել պատկերի որդւոյ իւրոյ։ Որ է պատկեր աներեւութիւնն Աստուծոյ, եւ այլն։
Առ մարդով՝ նմանական է պատկեր, իսկ առ Աստուծով՝ բնութեամբ. (Աթ. ՟Թ։)
Պատկեր որդւոյ ասի եւ է Հոգին Սուրբ. (Աթ. ի հոգին սուրբ.։)
Յաղագս հոգւոյս եղեւ ասացեալ մարդս պատկեր Աստուծոյ եւ ո՜չ վասն մարմնոյս ... որպէս ամենայն գիրք Աստուածաշունչք ցուցանեն. (Շ. թղթ.։)
Զգեցար պատկեր հողեղինի՝ պատկերըդ հօր անփոխելի. (Ժմ.։)
Զսրբոցն պատկերս պատուել ի գովեստ Աստուծոյ, եւ ի յիշատակ քաջութեան նոցա. (Սարկ. քհ.։)
Գրեալ է եւ սուրբն Բասիլիոս, եթէ պատիւ պատկերին նորա է, յորոյ անուն տպաւորեալ է. (Հ=Յ. նոյ. ՟Ի՟Թ.։)
Արար փոքր պատկերունս, եւ ի թաքստեան պահէր. (Հ. յուլ. ՟Ժ՟Դ.։)
Ի բազում ճգնութենէն իբրեւ զանշունչ պատկեր եղեւ. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Դ։)
Փախոյց զնա Մեղքող, եւ եդ ընդ նորա պատկեր ի գահոյսն. (Եփր. թագ.։)
Այն է տիրապէս պատկեր (այսինքն կենդանագրութիւն, իսկութիւն) քրիստոնէի, ժուժկալութեամբ զախտսն սպանանել. (Սարգ. ՟ա. պ. ՟Թ։)
Եւ ապա մարգարէն ընկենու զպատկերն (զնմանութիւնն, զառակն, զպատրուակն), եւ ասէ (ցԴաւիթ). դու ես, թա՜գաւոր. (Ճ. ՟Ժ.։)
Յոբ պատկեր է վշտաց, Դանիէլ՝ իրաւանց, Նոյ պատկեր է անստացուածութեան. (Վրք. հց. ձ։)
Ի սոյն պատկեր եւ մեզ պարտ է դիտել. այսինքն յայսմ, կամ ըստ այսմ օրինակի. (Լմբ. առակ.։)
ՊԱՏԿԵՐ. Տեսիլ. երեսք. դէմք. կերպարան. տեսք. եիւզ.
Որոյ անձն եւ պատկեր՝ որպէս եւ է իսկ մեր Աստուծոց. (Խոր. ՟Ա. 8։)
Էր յոյժ գեղեցիկ պատկերօքն։ Էր վայելուչ հասակաւ, եւ գեղեցիկ պատկերաւ. (Վրք. հց. ՟Դ. եւ ՟Ժ՟Դ։)
Կին պատկերօք ես դու. (Ոսկիփոր.։)
Այլ անսովոր է ասել՝ որպէս Անձն աստուածային.
Խոստովանիմք յերիս կատարեալ պատկերս, եւ ի մի աստուածութիւն. (Վրք. սեղբ.։)
ՊԱՏԿԵՐ. Ծնունդ, ճիւղ տան. պորտ. կէօպէկ.
Մինչեւ յերիս պատկերս միմեանց տացի կտակն, այսինքն ի թոռինն ժառանգութիւնն։ Ոչ խափանի սահմանադրութիւն մեռելոյն մինչեւ յերիս պատկերս. (Մխ. դտ. յօրէնս թգ.։)
Ի վեցն յունվարի հանդիպել եւ մկրտութեանն աւուր, թէպէտ եւ պատկեր աւուրն ոչ նմանապէս. (Շ. թղթ.։)
Մոռացայ զպատկեր աւուրն. (Վրք. հց. ՟Թ։)
ՊԱՏԿԵՐ ԱՒՈՒՐ ասի եւ շարականն ըստ աւուր պատշաճի, որ եւ ԿԱՆՈՆ։
iconology.
iconoclast, image-breaker.
portrait-painter;
effigy;
iconographist.
Գրօղ, նկարօղ զպատկեր. պատկերահան. թասվիր եազան՝ չըգարան, ... թասվիրճի.
Որպէս քաջ պատկերագիրքն զի յոտից սկսանին. (Վրդն. պտմ.։)
Եւ Նկարագիր. տեսիլ. գոյն.
Ասիցէք, եթէ եւ աչաց օգնէ պատկերագիր ոսկւոյն. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 9. յն. դրոշմ ոսկի երեւեալ։)
painter;
sculptor.
Զպատկերագործդ ո՞չ տեսանես. զի պղինձ ոչ առնելով՝ պատկերս կազմէ։ Պարտ էր արդեօք զնոյն ինքն զկենդանագիրսն եւ պատկերագործսն առաւելութեամբ պատուոց աստուածացուցանել։ Ասեմք ի պատկերագործէ ծախել (այսինքն ծախիլ) զպղինձն ի պատկերն. (Փիլ. նխ. ՟բ. եւ Փիլ. ՟ժ. բան. եւ Փիլ. տեսիլ աբր.։)
Ընդ պատկերագործն զարմանամք։ Զոր դու Աստուածս անուանես, կրսեր են քան զպատկերագործսն. (Ոսկ. մրգր. ՟Բ։ Ճ. ՟Ա.։)
Ի կարծր ինչ նիւթոց՝ պատկերծագործաց զստեղծուածս պատկերաց թողլով յիշատակարանս. (Պիտ.։)
Սարապիսն. (զոր գործեալ էր Բրաքսիս պատկերագործ. Մագ. ՟Ի՟Դ։)
ՊԱՏԿԵՐԱԳՈՐԾ. εἱκονογράφος, ζωγράφος pictor. Պատկերագիր. պատկերահան. պատկեր քաշօղ.
Պատկերագործք նմանահանք, ճշգրտագործք, գեղատախտակք. (Ագաթ.։)
Տեսիլք պատկերի, եւ նկարք ամենայն զպատկերագործն յայտ արարեալ յինքեան ցուցանեն. (Եպիփ. սղ.։)
Առաքեաց առ նա զԱնանէ, եւ պատկերագործ մի Յովհաննէս անուն. (Հ. օգոստ. ՟Ժ՟Զ.։)
painting;
sculpture.
Գործելն զպատկեր որպիսի եւ իցէ.
Առաւելութիւն սիրոյ պատկերագործութեանն. (Սարկ. պատկ.։)
Ամենայն ինչ ընդ գործովք արուեստին անկաւ (ի կռել զկուռս) բայց միայն գայլախազն (ազատ) մնաց ի պատկերագործութենէ. (Մեկն. ղկ.։)
Եւ Առնելն Աստուծոյ զմարդ ի պատկեր իւր.
Զմարմնոյ ծանրութիւն հոգիացուցեալ՝ զարարչականն ճշմարտեն պատկերագործութեանն նմանութիւն. (Երզն. քեր.։)
Կամ Պատկեր եւ նմանութիւն ի վեր երեւեալ. εἱδολοποιΐα.
Այն որ ի հայելւոջն է պատկերագործութիւն. (Պղատ. տիմ.։)
iconographical.
to take or draw the likeness or portrait of;
to portray, to paint, to depict, to describe.
εἱκονογραφέω imaginem describo, pingo, delineo. Նկարել. արձանագրել. պատկերքը քաշել, փորել.
Պատուէին եւ ելլենացիք զնա պատկերագրեալս. (Նոննոս.։)
Աստ եկեղեցական կարգք զանդ ունակութիւնս որպէս անմարմինս պատկերագրեն. (Մաքս. ի դիոն.։)
Օրինակօք զարագաստուեր կեանքս պատկերագրէ։ Մտաւորաց՝ սրբոց՝ նրբից. այսու զհրեշտակս պատկերագրէ. (Լմբ. իմ.։)
Վերնական եւ աստուածային բարեացն ի կերպ կազմածին ստուգապէս պատկերագրօղն՝ աստուածասէր թագաւորն Հայոց Հեթում. (Երզն. քեր. յիշատ.։)
Լուացեալ կաթամբք զաննենգ եւ զյստակ մաքրութիւն անձանց հաւատացելոց նկարագրէ, որ պատկերագրեցան ի դէմս Քրիստոսի Աստուծոյ (այսինքն կերպարանակից եղեն Քրիստոսի). (Նիւս. երգ.։)
portrait-painting;
description, painting;
iconography.
cf. ՆԿԱՐԱԳՐՈՒԹԻՒՆ (ըստ ամենայն առման). εἱκονογραφία pictura, delineatio, descriptio.
Աննմանս միմեանց համարեսցի զսրբոցն իմացութեանց յասացելոցն պատկերագրութեանց։ Զաստուածայնոյ իւղոյ ունելով վերաշարժականսն զօրութիւնս ըստ նշանակականի պատկերագրութեանն. (Դիոն. երկն. եւ Դիոն. եկեղ.։)
Տեսարան, յորում յիշատակէր քաջացն անմոռանալի քաջութիւնք՝ ի բազմութենէ պատկերագրութեանցն ցուցելոց. (Պիտ.։)
Ի բազմաստուած մոլորութեան պատկերագրութեանն պղծեցին զամենայն նիւթ. (Տօնակ.։)
spectroscope.
illustrated, adorned with engravings or pictures, illuminated;
— յօրինել, to illustrate, to adorn with engravings, to illuminate.
to be like, to resemble.
ՊԱՏԿԵՐԱԶԳԵՍՏ ԼԻՆԵԼ. Զգենուլ՝ կրել յանձին զպատկեր եւ զնմանութիւն այլոյ.
Միայն մարդկային մի՞տքս պատկերազգեստ եղեալ (Աստուծոյ), պատիւ առեալ ի բնութենէն մեծ իմն. (Փիլ. լիւս.։)
Պատկերազգեստ լինի ցանկութեամբ արծաթսիրութեան եւ մեծութեան (իբր կռովք). (Վրք. հց. ՟Է։)
painter.
Պատկերագործ. պատկերահան.
(Աբգար առ Յիսուս) առաքեաց պատկերակազմ մի. (Տէր Իսրայէլ. օգոստ. ՟Ժ՟Զ.։)
spectral analysis.
painted;
— նկարագիր, portrait, likeness.
Որ ինչ ունի զկերպ եւ զտեսիլ պատկերի. նկարեալ. դրոշմեալ. քանդակեալ.
Իբրեւ ետես թագաւորն զգեղապանծ վայելչութիւն պատկերակերպ եւ նկարագիրն Հռիփսիմեայ. (Ագաթ.։)
Շինէ ի նմա փողոցս հրաշալիս, պատկերակերպս. (Արծր. ՟Բ. 6։)
Զոսկին փոխանակեաց ի ձեռն պատկերակերպ դահեկանին. (Եղիշ. թղմ.։)
Արձանս պատկերակերպս ի քարանց եւ ի փայտից ի ձեռն արուեստից նիւթեն. (Վրք. ոսկ.։)
of the same figure, conformable, resembling, like;
— լինել, to conform, to take the form of, to resemble.
Որ ունի զնոյն պատկեր նմանութեան. կերպարանակից.
Զմարդիկ պատկերակից քո խողխողել կամիս։ Զարդարն զՍէթ, որ էր պատկերակից Ադամայ. (Եղիշ. ՟Ը։ Ճ. ՟Ը.։)
Քրիստոսի իսկ պատկերակից եւ ժառանգակից եղեալ. (Իսիւք.։)
Պատկերակից եղեր հողեղէն բնութեանս. (Շար.։)
Մարմնակից եւ պատկերակից մեր եղեալ։ Որ յանարգ արգանդէ կոչես քեզ պատկերակիցս. (Նար. ՟Ծ՟Գ. ՟Կ՟Գ։)
Տպաւորագոյն են նմանութիւնք իբր պատկերակիցք միատեսակք. (Նար. ՟Ժ՟Թ։)
sculptor.
Որ կռէ՝ քանդակէ զպատկեր.
Անդրիանտագործ պատկերակուռ. (Ոսկ. մ. ՟Գ. 7։)
conformity, resemblance likeness.
Պատկերակիցն գոլ. կերպարանկցութիւն.
Չեն նման երեսք երեսաց ... ունելով ի պատկերակցութիւնն՝ զորակութեան սեռին օտարութիւն, ի խաղաղութեան եմք. (Լմբ. առակ.։)
Ընդէ՞ր երեսացն ասէ փրկիչ (Դաւիթ), եւ ոչ զայլ մարմինն ակնարկէ. ասա՜ զպատկերակցութիւն ասէ, զի պատկերակցութեամբն պատուեաց Աստուած զմարդն. (Ոսկիփոր.։)
portrait-painter.
Պատկերադիր. նկարիչ.
Հրամայեաց ածել առաջի նորա պատկերահան զոմն. (Ճ. ՟Ա.։)
painting.
strikingly handsome.
iconomachus.
εἱκονομάχος qui imagines oppugnat, iconoclastes. Մարտնչօղ եւ հալածիչ սուրբ պատկերաց, եւս եւ խաչի, եւ նշխարաց սրբոց.
Վրթանիսի քերթողի յաղագս պատկերամարտաց. (Վրթ. քերթ.։)
Պատկերամարտքն՝ որ իջին յաղուանս, պղտորեցին զերկիրդ ձեր. (Կաղանկտ.։)
Ի ժամանակս պատկերամարտիցն զնորին իսկ զանարատ Աստուածածնին զերանելի պատկերն ընկեցին ի ծովակն՝ որ կոչի Ղազարու. (Հ. կիլիկ.։)
iconomachy, iconoclasty, war against images.
εἱκονομαχία imaginum oppugnatio, iconoclastia. Մոլորութիւն եւ գործ պատկերամարտից.
Ի պատկերամարտութենէ (ելին) ի խաչամարտութիւն. (Յհ. իմ. պաւլ.։)
Աղանդդ այդ յետ առաքելոցն երեւեցաւ, եւ պատկերամարտութիւնդ նախ ի հոռոմս. (Կաղանկտ.։)
to be reflected in, to be the picture of, to take the form, to be formed, printed, impressed, represented;
to make oneself conformable, like.
μορφοῦμαι formor. Կերպարանիլ. զգենուլ զպատկեր այլոյ. տիրապէս ձեւանալ. նմանիլ. եւ Տպանալ.
Զի՞նչ՝ վերջին պատկերանալս, եւ կատարումնս։ Նովիմբ պատկերանալ հաւատովն, եւ առաջին մերով յուսովն. (Առ որս. ՟Է եւ ՟Ժ՟Գ։)
Թէ իմանայր զինքն պատկեր Աստուծոյ. զբաղեցուցանէ՞ր զսիրտ արտաքոյ կրօնիցն՝ յոր պատկերացաւ. (Շ. յկ. ՟Ժ՟Թ։)
Ի մէջ կենդանւոյն Աստուծոյ, եւ մարդկան պատկերացելոց աստուծոյ. (Լծ. ածաբ.։)
Գեղեցկամասնութիւն (գիտեմ սրբոց) զպատկերանալն ի կերպարան սկզբնատպին. (Սկեւռ. լմբ.։)
Սիրոյն պատուիրանի լրումն, որով պատկերանայ աշակերտութիւն (Քրիստոսի). (Գէ. ես.։)
Ի սուրբ յարութենէն (քրիստոսի) մինչեւ ցմեծագոյն փողոյն հնչումն, յեօթներեակ դար շաբաթուն պատկերանայ. (Տօնակ. այսինքն օրինակ լինի նմանութեամբ։)
Սովորիս եւ մեղկիս, եւ խորհուրդքն պատկերանան եւ տեղի առնեն եւ բոյն դնեն ի սիրտդ. (Եփր. մաքր. այսինքն տպաւորին իբր պատկեր։)
iconolater;
idolater.
Պաշտօնեայ պատկերաց դից. կռապաշտ.
Զպատկերասէրսն եւ զպատկերապաշտսն. (Ագաթ.։)
Եւ եւս՝ Այն որ նիւթապէս բերի ի պաշտել զսուրբ պատկերս՝ առանց յարգելոյ զբուն սուրբսն.
Ոչ զսրբոցն պատիւ կամիմ փոքրկացուցանել, այլ զոմանց պատկերապաշտաց չար վնասամտութիւն եւ սխալանս կամիմ զգաստացուցանել. (Սարկ. պատկ.։)
Ոչ նիւթապաշտ եւ պատկերապաշտ լինել (ի պատուելն զպատկերս սրբոց). (Սարկ. հանգ.։)
iconolatria;
idolatry.
Կռապաշտութիւն.
Սկիզբն պատկերապաշտութեան եղեւ Բէլ (Նեբրովթ). (Արծր. ՟Ա. 2։)
(Հայկ) խրախուսեալ յԱստուած՝ սատակեաց զնոյն ինքն զկենդանին զառաջնորդն պատկերապաշտութեան (զբէղ). (Վրդն. լուս.։)
fond of images;
idolatrous;
amateur of pictures.
Սիրօղ զպատկերս դից, այսինքն զկուռս.
Զի զպատկերագործսն եւ զպատկերասէրսն եւ զպատկերապաշտսն՝ յիւր պատկեր աստուածութեանն հնազանդեցուսցէ. (Ագաթ.։)
cf. Պատկերակերպ.
Յերփն երփն շրջշրջելով զդրօշեալ պատկերատիպսն, եւ զզանազան յօրինուածսն. (Արծր. ՟Ե. 6։)
cf. Պատկերադէտ;
cf. Խտրադիմայ.
cf. Պատկերեմ.
μορφόω formo, figuro. Տալ պատկերանալ. նկարագրել. տպաւորել. կերպարանել.
Պատկերացո՜ Տէր զանհրաժեշտ գալուստ քո առաջի աչաց իմոց, կամ մերոց. (Եփր. աղ. եւ Մաշտ.։)
to paint, to form, to figure, to put on a form;
to represent, to impress or imprint;
to conform;
— ի միտս, to picture or represent to oneself, to fancy.
Պատկերացուցանել. կերպացուցանել. ձեւացուցանել. նմանեցուցանել. տպաւորել զպատկեր իւր, եւ յինքն առնուլ զպատկեր իրացն.
Որ զհողս զայս պատկերեալ ձեւացոյց, ի հող մահու սերմանի՝ անշնչացեալ։ Հանճարովն զերկիրս հաստատեաց, եւ զմարդն յինքն պատկերեաց. (Ածաբ. խչ.։)
Խաչին փրկութեամբ զմարդն առ ինքն պատկերեաց. (Կամրջ.։ եւ Լծ. կոչ.։)
Միտք արու եւ առաքինի նման նոցա կամի լինել. զիւրսն ծնունդս եւ զինքն բնաւիմբ պատկերեալ. (Վրդն. ծն.։)
Ստեղծ ձեռօք, եւ պատկերեաց բանիւ. (Երզն. մտթ.։)
Զոր խորհրդեամբըն պատկերեալ, եւ իւր ինքեան կերպարանեալ. (Շ. վիպ.։)
cf. Պատկերանամ.
Պատկերանալ. ձեւանալ. նմանիլ.
Ի մարդոյ ստեղծանիլն՝ նախ սերմանի յարգանդ, ապա պատկերի, եւ ապա աճէ, եւ ապա զարգանայ. այս է չորք դարք. (Մեկն. ծն.։)
Հրեշտակք այնքան գեղեցկութեամբ պատկերեալք եւ տպաւորեալք, մինչեւ այլք լինել լոյսք, եւ զայլս լուսաւորել կարացեալք՝ առաջին լուսոյն հոսմամբ եւ բաշխմամբ. (Առ որս. ՟Է։)
Փառօք բարձրութեան շնորհին պատկերեալք. (Նար. առաք.։)
Ոչ փոխեաց զվարս իւր (խոնարհականս), այլ ըստ Աստուծոյ պատկերեալս՝ ի խոնարհութեան զարդս. (Ասող. ՟Գ. 32։)
Հաւատամք եւ զադամ պատկերեալ բարւոյն (այսինքն հաստեալ ի պատկեր Աստուծոյ). (Կիր. պտմ.։)
Զմատանին պատկերեալ թողեալ ի հանապազորդ յիշատակ. իմա՛ պատկերաւոր, դրոշմեալ պատկերաւ ի պէտս կնքոյ։
striking resemblance;
fancy, imagination.
Պատկերիլն, պատկերանալն. պատկեր. նմանութիւն. կերպաձեւութիւն. եւ Երեւակայութիւն.
Զսուրբ եկեղեցի զպատկերումն եւ զտպաւորութիւն Աստուծոյ բերել ասէր երանելի ծերն։ Մոռացմամբ աներեւութացուցանել զտպաւորութիւնսն եւ զպատկերմունս։ Որով ամենայն հիւթականն պատկերմունք առ ի յանձնէն արտահալածին. (Մաքս. եկեղ.։)
cf. Պատկինիմ.
to be ingrafted.
to graft;
cf. Պատուաստեմ.
իսկ կ. իբր ձ. ἑγκετρίζω, -ομαι insero, -or. որպէս թէ Պատկանել զտունկ առ տունկ. այն է պատուաստել. պատկինել, պատրուսել.
Տունկ տնկելոց ես այսու հետեւ (ի) հոգեւոր դրախտի անդ ի վայրի ձիթենւոյ անտի յընտանի ձիթենի անդր պատկինեալ. (այլ ձ. պատկի՜ն կեալ. հին տպ. ի պատկին կեալ)։ Եթէ յառաջ մինչդեռ պատկինսդ՝ պիտոյ է արբուցանելդ եւ գործելդ, յետ տնկելոյն ո՞չ եւս առաւել գեղեցիկ է. (Կոչ. ՟Ա։)
redoubling.
Շարագրի միակն պատկութեամբ, եւ անշարագրելի է ինքնութեամբ. (Ոսկիփոր.։ 17)
cause, author;
occasion, matter;
principle, origin;
reason, subject, motive;
fault, offence, misdeed, crime;
pretext, excuse, subterfuge;
—աւ, ի —ս, on account of, for the sake of, for, because of, out of regard for;
under pretence of;
ի —ս քո, for your sake, for you;
— տալ, to give occasion to;
—ս առնուլ, to take as a pretext, to pretend, to allege;
— լինել, to be the cause or author of;
to dissemble;
—ս ի մէջ ածել, to allege, plead, urge or adduce reasons;
բառնալ զ—ս, to take away the motive or grounds;
պատճառել —ս մեղաց, to seek excuses for sins;
առանց իրաւա ցի —ի, without a real motive, causelessly, groundlessly, unreasonably.
• , ի-ա, ո հլ. «պատճառ. 2. ա-ռիթ. 3. պատրուակ. 4. յանցանք» ՍԳր. Եզն. Ոսկ. ես. և մ. ա. 13. Եւս. պտմ. եփր. թգ. Ագաթ. յաճախ անեզական է գործածւում, ինչ. Զի նա առաջին պատճառք և ճշմար-տութեան պատճառք. Ոսկ. ես. էջ 382. որիղ պատնառել ՍԳր. Եզն. պատճառաւոր Եզն. պատճառանք ՍԳր. Եւս. քր. Բուղ. եիր. ղևտ. պատճառախնդիր Եզն. տօնապատնառ Յիշատ. Ոսկիփ. կամ պատնառնամակ տօ-նից «տօնապատճառ» (նորագիւտ բառ) Յի-շատ. 1267 թ. (Շողակաթ, էջ 31), անպատ-ճառելի «անմեղ» Տիմոթ. կուզ, էջ 287. խօ-թապատնառ «սուտ հիւանդ ձևացած» Բուզ. յոգնապատճառեան Նար. կենապատնառ Պիտ. բարեպատճառ Օրբել. գերաաատճառ Մաքս. պատնառաբանել, դրդապատճառ (նոր բառեր) ևն։
• Müller SWAW 38, 588 paiti-նախ-դիրով պրս. č̌āra «միջոց, ճարակ» ռա-ռից։ Հիւնք. պրս. badkār «չարագործ» բառից։ Patrubány ՀԱ 1908, 154 պատ մասնիկով՝ ճառ «խօսք» բառից։
• ԳՒՌ.-Ագլ. Ախց. Մրղ. Շմ. Ջղ. Տփ. պատճառ, Կր. պաճճառ, Սեբ. Տիգ. բադջառ, Ննխ. բադջառ, բաջջառ, Երև. Մկ. պաճառ, Մշ. պաջառ, Սչ. բաջառ։ Որից պատճառա-ւոր Երև. Ղրբ. Ննխ. Տփ. «յղի»։ Թրքախօս Հայոց մէջ՝ էնկ. badǰar կամ badjar' «իբր փաստ խօսուած մանրավէպ մը» (Բիւր. 1898, էջ 865)։
Անուն կռոցն եւ պաշտօն՝ ամենայն չարի սկիզբն եւ պատճառք։ Սա է պատճառք ամենայն չարեաց։ Ջանացայց լինել ձեզ պատճառք բարեաց։ Եղեւ ամենայն հնազանդելոց իւրոց պատճառք փրկութեանն յաւիտենից։ Հարցեալ միմեանց զպատճառսն.եւ այլն։
Ամենայն իրի անհնար է առանց պատճառի ի լինելութիւն հասանել. (Պղատ. տիմ.։)
Աստուստ իմա՛ զԱստուած՝ ո՜չ պատճառ չարեաց. (Անյաղթ հց. իմ.։)
Կանխագիտութիւնն (Աստուծոյ) չէ պատճառք չարեաց։ Դնեն եւ նոքա մի ինչ ինքնակաց՝ պատճառ ամենայնի. (Եզնիկ.։)
Փափագէ ամենայն բանական բնութիւնս՝ Աստուծոյ եւ առաջին պատճառին. (Առ որս. ՟Գ։)
Չէ՜ ընդ մի համար՝ զհայր մոռանալ, եւ զԱստուած. զի Աստուած՝ առաջի՜ն եւ ճշմարի՜տ պատճառ. (Գէ. ես.։)
Գեղեցկութեանն տուիչ ինքն է, եւ բարութեանն զանձնիշխանութիւնն արար պատճառ. (Եզնիկ.։)
Ասա՜ մեզ դու զպատճառ վնասուն, եթէ օրէնք մեր իցեն պատճառք անվաստակ լինելոյ առաջի քո. (Եղիշ. ՟Բ։)
Ամենայն բարեաց պատճառ խոնարհութիւն է. որպէս ամենայն չարեաց պատճառ հպարտութիւնն. (Ոսկ. ես.։)
Պատճառք ձեր յազգացդ են, որ շուրջ են զձեօք։ Պատճառս առին մեղքն պատուիրանաւն։ Միայն զի ազատութիւնն ձեր ոչ լինիցի ի պատճառս մարմնոյ։ Պատճառս տամք ձեզ պարծանաց վասն մեր։ Մի՜ ինչ պատճառս տալ հակառակորդին ի հայհոյութեան աղագս.եւ այլն։
Զի պատճառս տացէ թշնամւոյն մերձենալ ի մարտ. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 13։)
ՊԱՏՃԱՌՔ կամ ՊԱՏՃԱՌ. πρόφασις praetextus. Պատճառանք, պատրուակ. պէհանէ, մահանա.
Ի պատճառել զպատճառս մեղաց։ Պատճառս խնդրէ այր՝ որ կամիցի քակել ի բարեկամաց իւրոց։ Պատճառք ստութեան են։ Խնդրէին պատճառս զԴանիէլէ։ Բայց արդ չիք ինչ պատճառք վասն մեղաց իւրեանց.եւ այլն։
Առ ի հատանելոյ զպատճառն պատճառախընդրացն. (Եզնիկ.։)
Միայն պատճառ սակաւս զպատմութեանց, եւ այլն. (Եւս. պտմ.։)
Ես եւ ոչ մի ինչ պատճառս գտանեմ ի նմա։ Եւ ոչ մի ինչ պատճառ մահու գտեալ. (Յհ. ՟Ժ՟Ը. 38։ Գծ. ՟Ժ՟Գ. 27։)
Նախ վճարեալ զնա յամենայն պատճառոյ՝ յայնժամ խնդրէ զնա ի բազմութենէն. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 38։) (Ստէպ դնի հոլովդ Պատճառոյ՝ եւ ի գիրս Դիոնեսիոսի.։)
Ի ՊԱՏՃԱՌՍ Ի ՊԱՏՃԱՌ ԱՌ ՊԱՏՃԱՌԷ ՊԱՏՃԱՌԱՒ Ի ՊԱՏՃԱՌԱՑ. Յաղագս. աղագաւ. սակս. վասն. եւ Պատճառանօք. ընդ պատրուակաւ. համար, սեպ. սէպէպինտէն.
Եւ ոչ ի պատճառս ագահութեան. (՟Ա. Թես. ՟Բ. 5։)
Ի պատճառս ձեր, կամ ի ձեր պատճառս. (Եղիշ. ՟Գ։)
Իբր թէ ի պատճառս խաղաղութեան. (Խոր. ՟Բ. 18։)
Ի պատճառս սովոյն. (Նախ. ծն.։)
Յանարգելութեանս պատճառ. (Նար. ՟Լ՟Զ։)
Խոնարհեցուցանէր զինքն առ ամենեսեան՝ խօսելով ընդ նոսա ի պատճառս սիրոյ. (Եղիշ. ՟Բ։)
Ի հատուածի պատճառս. (Արծր. ՟Դ. 12։)
Հատուածի պատճառաւ փախստական լինի յԱրտաշրէ, եւ զհետ մտանելով զօրացն պարսից՝ առ պատճառէ՝ որպէս թէ փախստական վարելով զնա. (եւ այլն. Խոր. ՟Բ. 71։)
Ոչ ետ տեղի այսմ Գուրգէն՝ յերկուց պատճառաց. մի՝ զի եւ այլն. (Արծր. ՟Գ. 13։)
Առաքեցաւ (Սաւուղ) խնդրել զէշսն, եւ հաս յայս պատճառ մինչ առ Սամուէլ. (Եփր. թագ.։)
Յերկիրն եգիպտացւոց իջուցեալ զնոսա առ հաց ի բերան՝ սովոյն պատճառաւ, որ լինին եւ այլն. (Ագաթ.) (ուր հին տպ. վրիպակաւ ունի, պատճառաւոր լինին)։
to reason.
etiology, reasoning.
αἱτιολογία causae redditio, ratio, caussalis particula. Պատճառական բան, բառ նշանակ պատճառի.
Զի յայտնի լիցին ... ասեն ոմանք՝ եթէ այդ ոչ է պատճառաբանութիւն։ Զի գիրն լցցի, եւ այլն. Առանձին է այս օրինակ գրոց, իբրեւ զպատճառաբանութիւն դնելով զպատահմունս, որ յարտաքս ելմանէն (այսինքն յելից իրացն). (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 10. եւ 35։)
to adduce a reason in excuse, to excuse oneself.
Պատճառանս դնել, կցկցել.
Խուժիկն պատճառադրելով խօսէր ընդ նմա այլաբանութիւնս. (Փարպ.։)
pretext, excuse, plea.
Պատճառանք. հնարք. եւ Պատճառս ի մէջ առնուլն.
Առանց նորա ամենայն խորհեալքն ի նոցանէ եւ պատճառադրութիւնք եւ արարուածք՝ թերիք եւ անկատարք։ Յիշելով երանելոյ խուժկին զպատճառադրութիւնսն վարդապետին հեթանոսաց Պօղոսի. (Փարպ.։)
Առանց յապաղելոյ եւ պատճառադրութեան հասանիցիք ի սահմանեալ ժամադրութիւնն. (Շ. թղթ.։)
seeking pretexts or subterfuges.
Որ խնդրէ պատճառանս. պատճառասէր. հնարիմաց.
Առ ի հատանելոյ զպատճառն պատճառախնդրացն. (Եզնիկ.։)
Կարծէին լինել կարող ըստ պատճառախնդիր խորհելոցն զերծանել խաբէութեամբ. (Փարպ.։)
causative, causal.
ἱτιατός caussatus, effectus. Պատճառաւորն. գործ. արգասիք.
Եկեսցուք ի պատճառականացն ի պատճառն կոյս. (Դիոն. եկեղ.։)
Պատճառն պատճառականաց անեղն էն. (Ոսկիփոր.։)
Կամ Ուր իցեն պատճառանք ինչ.
Բայց մի՜ բարուր պատճառական՝ դըներ զհասակդ մանկական. (Շ. առ ապիրատ.։)
causality.
accomplice in the cause.
συναίτιος . Գործակից ի պատճառ գոլն.
Ոչ պատճառակիցք, այլ պատճառք գոլ. (Պղատ. տիմ.։)
Պատճառակցօք իսկ այսոքիւք գոյացեալ. (անդ.) (ուր հոգեղէնք դնին որպէս գործակիցք ի լինելութեան նիւթականաց)։
Պատճառ գծի գրոյ՝ գրողն. իսկ պատճառակից՝ գրիչ եղէգն. (Պրոկղ. շղկ.։)
cause, motive;
pretext, excuse, cloak, colour;
—նօք, under pretence of;
վասն որո՞յ, վասն որո՞ց or յի՞նչ —նաց, why ? for what cause ?
ամբարտաւանութեան —նօք, on account of pride;
զբօսանաց —նաւ, for walking;
պէսպէս —նօք, under different pretexts;
բառնալ զ—նս, to take away the pretext.
πρόφασις, ἕμφασις praetextus, species. Պատճառք ճարտարեալք, սնոտիք. պատրուակ. արտաքին երեւոյթ. պեհանէ, մահանա.
Գնայր Հեղէոդրոս, պատճառանօք՝ իբրեւ սորին ասորւոցն եւ տաճկաստանի քաղաքացն զաշակերտութեամբ շրջել։ Պատճառանօք յերկարել զաղօթս։ Պատճառանօք՝ որպէս թէ առաջոյ կողմանէ զխարիսխն ձգելոյ իցեն։ Եթէ պատճառանօք, եւ եթէ ճշմարտութեամբ. (՟Բ. Մակ. ՟Գ. 8։ Մրկ. ՟Ժ՟Բ. 40։ Գծ. ՟Ի՟Է. 30։ Փիլ. ՟Ա. 18։)
Կողմնեցուցեալ ի մահիճսն քնոյ պատճառանօք. (Մամիկ.։)
ՊԱՏՃԱՌԱՆՔ. αἱτία causa. Որպիսի եւ իցէ պատճառ. սէպէպ.
Անկեալ կիսամահ՝ վասն որոյ պատճառանաց (ա՜յլ ձ. վասն որոց պատճառաց) մեռանէր՝ յայտ առնէր։ Վասն այսր պատճառանաց աղաչեցի, եւ այլն. (Իմ. ՟Ժ՟Ը. 18։ Գծ. ՟Ի՟Ը. 20։)
Վասն այսպիսի ինչ պատճառանաց (այսինքն անցից անցելոց). (Եւս. քր. ՟Ա։)
Բայց թէ յի՞նչ պատճառանաց գալուստ նոցա այսր, ո՜չ գիտեմ. (Խոր. ՟Բ. 54։)
Որ կատարեալն են սիրով նորա, բարձրագոյն են նոքա ի պատճառանաց օրինաց (իբր ի խտրանաց, կամ յերկիւղէ) Եփր. (ղեւտ.։)
Գտանի եւ յեզականն, Պատճառանաւ, որպէս նխ. Ի պատճառս. աղագաւ.
Իբրեւ զբօսանաց պատճառանաւ (այլ ձ. պատճառաւ). (՟Բ. Մակ. ՟Դ. 46։)
Մեծարանաց պատճառանաւ առ ինքն կոչէր. (Բուզ. ՟Ե. 3։)
caused, occasioned;
created, done, made;
guilty, culpable.
αἱτιατός ex caussa procedens, productus, effectus. Ունօղ զպատճառ. պատճառեալ. մանաւանդ՝ եզականն, արարած.
Նախախնամութիւն աստուածպետութեանն յամենայն պատճառաւորացս է օրհնաբանելի. (Դիոն. ածայ. ստէպ։)
Թողեալ զպատճառն՝ պատճառաւորացն պաշտօն մատուցանիցեն. (Եզնիկ.։)
Միայն առիթ պատճառաւորացն. (Նար. ՟Ղ՟Գ։)
Զպատճառէն Աստուծոյ, եւ զպատճառաւորացս գոյեղինաց. (Վրդն. ծն.։)
ՊԱՏՃԱՌԱՒՈՐ. αἵτιος reus. Տուօղ պատճառս կամ զառիթ. վնասաւոր. յանցաւոր.
Տրտմեալ հարցանէին՝ վասն մեղաց, յոր պատճառաւոր չէին. (Բրսղ. մրկ.։)
Արարեալ զնա, ասէ, յանդիման, ոչ ինչ գտի զնա պատճառաւոր. (Ոսկ. գծ.։)
Որ թէպէտ եւ պատճառաւոր գտանիցի, սակայն ոչ տան զնա անդրէն յաքսորս դարձուցանել. (Վրք. ոսկ.։)
Զամենայն պատճառաւորս ինչ (համարեալս) չարչարէր դառնագոյն. (Վրք. հց. ձ։)
to take for motive.
Պատճառս առնուլ.
(Ադամ) ի ծառոյն պատճառաւորեալ յանկումն անյարիր. (Նար. ՟Ղ՟Գ։ 1)
cf. Թաթառ.
ԹԱԹԱՌ. Լաւ եւս՝ Թա՛թ առն, ըստ գրոց, ՟Գ. Թագ. ՟Ժ՟Ը. 4։ կամ ԹԱԹԻՌ, թռոյ, ով. որ կարծի նշանակել զվայրիջեալ թաթաձեւ կնճիթ ամպոյ՝
ի բանն (Սարգսի. յկ. ՟Ժ՟Ա։) Ահա ամպ փոքրիկ ի վերայ ծովուն, եւ հանէ իբր թաթռով իմն ջուր ի ծովէն. (ռմկ. խօրթումով) բայց գուցէ գրելի էր Թաթով իմն, որ միաբանի ընդ պատմութեան գրոց։ Իսկ ռմկ. թաթաւ ՝ է Անձրեւ։
to plunge, to immerse, to soak, to steep, to drench, to imbue.
ԹԱԹԱՒԵՄ βάπτω tingo, mergo μολύνω polluo, inqino εἱσκυκλέω voluto φυράω misceo, subigo περιβάλλω afficio որ եւ ԹԱԹԱՂԵՄ, ԹԱԹԱԽԵՄ. գրի եւ ԹԱՒԹԱՒԵԼ, եւ ԹԱՒԹԱՒՓԵԼ. Թանալ եւ ներկանել իբր ի խորս թաղմամբ. մխել եւ ընկղմել. շաղախել. զանգանել. խառնել. թաւալել. եւ այլն. թաթղել, թաթախել, մալակոնել, պըլըշտկել եբր. թաաապալ, թինէք եւ այլն.
Թաթաւեցին զպատմուճանն յարեանն։ Պղծեցան թաթաւեցան յարեան մեռելոտւոյ։ Մշտիկ զոպայի թաթաւեալ յարեան։ Ձագք նորա արեամբ թաթաւին. (եւ այլն. Ծն. ՟Լ՟Է. 1։ Ես. ՟Կ՟Գ. 3։ Ողբ. ՟Դ. 13։ Ել. ՟Ժ՟Բ. 22։ Եզեկ. ՟Ժ՟Զ. 6. եւ 22։ Յոբ. ՟Լ՟Թ. 30։)
Որ կամիցին մխել ի բանս մատենիցդ այդրէն ի դոյն թաթաւել. (՟Բ. Մակ. ՟Բ. 26։)
Յամենայն անասնական ցանկութիւնս թաթաւիլ. (Բրս. մկրտ.։)
Թաթաւիմ տղմով, թաւալիմ ի մեղս. (Ժմ.։)
Թաթաւել ընդ սնոտի փառս. (Փարպ.։)
Ծանրացեալ եմք, եւ աստէն թաթաւիմք, քանզի ոչ կամիմք մերկանալ։ Զի՞ եւս իբրեւ կենդանիք աստէն յաշխարհի ընդ սոյն թաթաւիք. (Եփր. ՟բ. կոր. եւ Եփր. կողոս.։)
cf. Թաթաւուն.
Որ սիրելեօքն լինին թաթակուչք յաշխարհիս։ Թաթաւուչ համբակօք (այսինքն զաւակօք), կամ երամովք, կամ ընչիւք. (Պիտ.։)
full, very full;
running over, full to the brim;
furnished;
endowed;
adorned.
Զի՞նչ է եթեր. օդք տարածք եւ թաթաւաւունք, տեսիլ սուրբ յստակ, լի հողմօք բազմութեան. (Պիտառ.։)
to supplant, to trip up;
to insnare, to dupe, to deceive.
πτερνίζω calcepeto, supplanto, insidefior, decipio Խաբել. դաւել. թաթիւ ոտից կարթել. հարկանել զգարշապարս.
Յիրաւի կոչեցաւ անուն նորա Յակովբ, զի թաթեաց զիս այս ահա երկիցս անգամ։ Թաթող ախտիցն Յակովբ։ Թաթեցելոյ ախտին եւ ընկճեցելոյ՝ անկցի հեծեալն յետս կոյս։ Թաթել եւ կարթել եւ հերքել, այլ ոչ թաթիլ եւ կարթիլ եւ հերքիլ. եւ այլն. (Փիլ.։)
Յակոբ զգարշապարէ եղբօր իւրոյ թաթէր. (Բառ. ստեփ. լեհ.։)
glove;
cf. Ձեռնոց.
Ի ձեռս իւր ագիցէ թաթպանս եւ քահանայապետական մատանին ի վերայ ... արկցէ զթաթպանսն իւր ի ձեռս իւր. (Մաշտ. ջահկ.։)
cf. Թալամ.
Փառաւորեցաւ ի լերին անդ, եւ թալացան անկան աշակերտքն յահէն. (Ոսկ. ես.։)
Մինչչեւ կատարելապէս թմբրիլ եւ թալանալ (կամ թալալ) եւ ընկղմիլ, ի զկնի այնր ի միւս եւս գինարբուս պատրաստին. (Փիլ. տեսական.։)
Վաստակեալ լքեալ թալացեալ. (Յհ. կթ.։)
Որ ծարաւի է ... թալանայ, եւ այսր անդր տատանի. (Լմբ. սղ.։)
Քուն զթալանալն ասէ ի տեսլենէն, զոր օրինակ աչք ի բազում լուսոյ այլայլին. (Տօնակ.։)
to abhor, to detest.
Յորմէ չէ՛ արժան գարշել, անտի միանգամայն զերեսս դարձուցեալ թալկաս. յն. լոկ, բացադառնաս. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 12։)
to fall into a fainting fit, to faint, to swoon, to fall in a swoon;
to feel giddy, dizzy, to have a swimming in the head.
ὁλιγοψυχέω sum animo pusillo Թալուկ կրել. թալանալ յոյժ. թուլանալ իսպառ. նուաղիլ, լքանիլ. կթոտիլ. վհատիլ. մարիլ, մարմրիլ, սիրտը անցնիլ կամ կոտրիլ.
Հովանի թռչնոյ՝ պատանւոյն թալկացելոյ. (Խոր. ՟Բ. 7։)
Թալկանային վատքն. (Լաստ. ՟Ժ՟Ա։)
Թալկացեալք էին (յերեսաց վշտաց). (Շ. յկ. ՟Կ՟Ա։)
Եթէ բանիւք յասելն թալկանայ մարգարէն, ո՞րչափ չար իցէ տեսանել զսպանեալսն. (Մխ. երեմ. (գրածն, հալկանայ. որպէս թէ հալիլ մաշիլ)։)
swoon, fainting, lipothymy.
Թալկանալն, թալթալ խաղալն. որպէս յն. ἁποπληξία վերնոտութիւն. սարա.
Զախտ գլխոյն, եւ զցաւս ոտին, եւ կամ զթալկացումն յանկարծակի. (Ոսկ. ապաշխ. ՟Ե։)
that causes fainting.
Որ տայ թալկանալ կամ թալթալ խաղալ.
cf. Թախանձ;
թախանձանօք, humbly, in a suppliant manner, earnestly, urgently.
cf. ԹԱԽԱՆՁ. ըստ ՟Ա. նշ.
Ի մշտադատս հեծութեանց՝ ձանձրացուցիչս թախանձանաց. (Նար. ՟Հ։)
Եթէ զպատուիրանս իմ պահեսջիք, մնասջիք ի սէր իմ. եւ ե՛ւս թախանձանօք, որպէս ես ասէ զպատուիրանս հօր իմոյ պահեցի, եւ մնամ ի սէր նորա. (Բրս. հց. (իբր առաւել ժտութեամբ, որպէս զօրագոյն կամ ազգողագոյն եւ շարժիչ բանիւ)։)
Եւ ըստ ՟Բ. նշ.
Ի բազում թախանծանաց սրտի իմոյ։ Յամառեալ պնդին ի սուգ տրտմութեան ... անհնարին թախանձանօք. (Մանդ. ՟Ժ՟Է. ՟Ի՟Գ։)
Բազում կսկիծ լալոյ, եւ աղէտ թախանձանաց եղեւ. (Ուռհ.։)
troublesome, importunate, annoying, tedious, tiresome, disgusting.
Իբր Ձանձրացուցիչ, եւ տաղտուկ. ἑπαχθής molestus
Մի՛ այսուհետեւ դժուարեսջիք, եթէ թախանձելիք ինչ իցեն բանքդ. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 15։)
Առաջինն սէր հաստատեցաւ ընդ ձեզ եւ ընդ թագաւորն իմովս թախանձելի միջնորդութեամբ. (Լմբ. պտրգ.։)
Թախանձելի մտածութեամբ, եւ մրրկեալ խորհրդովք զմտաւ ածի. (Մագ. ՟Ի՟Ը։)
to solicit earnestly, to importune, to entreat with earnestness;
to molest, to annoy, to vex, to torment, to cease not from entreating, or causing annoyance.
ἑνοχλέω turbo, molestus sum, perturbo, molestiam creo ὐπωπιάζω sugillo Նեղել եւ աշխատ առնել՝ ժտելով. ստիպել. ձանձրացուցանել.
Պատմեաց նմա, քանզի թախանձեաց զնա. (Դտ. ՟Ժ՟Դ. 17։)
Կամ թէ թախանձիցէ՞ ոք զքեզ, զի տացես պատասխանի. (Յոբ. ՟Ժ՟Զ. 3։)
Պա՛րտ է անամօթ զողորմութիւնն Աստուծոյ թախանձել. (Կլիմաք.։)
Տէրն քո ընդ այն ցասնու, յորժամ ոչ ստէպ թախանձիցես. եւ դու իշխես ցասնուլ՝ յորժամ թախանձիցիս. (Ոսկ. ես.։)
Ի թախանձելոյ կանանցն կատարէ զկամս արքայի. (Խոր. ՟Բ. 23։)
Զանսահմանելիդ միշտ թախանձեսցէ. (Նար. ՟Ծ՟Դ։)
Թախանձել զվրէժխնդրութիւն, կամ զկատարումն. եւ այլն։ Թախանձէ Աստուծոյ. (Լմբ. պտրգ. եւ Լմբ. սղ.։)
Նեղիլ. կարօտիլ. եւ Թախծել.
Ոչ ինչ կարի իմիք թախանձիցիս. (Ոսկ. եբր. ՟Ի՟Ը.) յն. կարօտիցիս. այսինքն նեղեսցիս կարօտութեամբ։
Թախանձեալ եւ մորմոքեալ սրտիւ. (Զքր. կթ.։)
Կամ Անցանել ըստ չափն. յանցանել. πλημμελέω incomposite ago, pecco
Այն ինչ արդեօք՝ որ թախանձեսցի ի սոցունց՝ արտաքս ելանել կամ ի ներքս մտանել. (Պղատ. տիմ.։)
cf. Թախանձեմ.
Թախանձեցոյց զնա եւ պարտասեցոյց զնա մինչեւ ցմահ. (Դտ. ՟Ժ՟Զ. 16։)
Թախանձեցուցանէր զնա՝ տեսանել զմիմեանս, եւ առնել սէր եղբայրական. (Կաղանկտ.։)
cf. Թախանձանք.
ὅχλος perturbatio, molestia, moles, tumultus ἁηδές injucundum որ եւ Թախանձ. թախանձանք, Ստիպումն ձեռնարկութեամբ. եւ յոյզ բանից. նեղը խօթելը, մտնալը. զօռ.
Ոչ մի ոք ի սահմանացդ ընդ թախանձութեան մեղադրանօք անկանի։ Կրթեա՛ զքեզ կոչեցելովն առ ի բազմաց թախանձութիւն. (Անյաղթ պորփ. եւ Անյաղթ ստորոգ.։)
Կամ Նեղութիւն. անձկութիւն. տաղտկութիւն. դժկամակութիւն.
Ժուժկալութեամբն (խնդրօղ երից նկանակաց՝) յաղթեաց թախանձանացն ... Որ ոչ թախանձութեամբ զգածի (Աստուած), եւ ո՛չ քնոյ ծառայէ. (Սեբեր. ՟Թ։)
Զբազում թախանձութիւնն, եւ զյետոյ բնաւորեալն ... որ են խռովեցուցիչք։ Վասն առ մարմնոցն թախանձութեան տեսանել լինելով։ Եթէ հանդերձեալ են ծիծաղել զինեւ, ոչ իցէ ինչ թախանձութիւն՝ խաղալով եւ ծիծաղելով շրջել ի հանդիսարանի. (Պղատ. տիմ. եւ Պղատ. եւթիփռոն.։)
Իսկ որ գրի ի Վարս ոսկ. ըստ հին ձեռ.
Գիտելով քո զբազում թախծութիւնս իմ.
cf. Թախանձանք.
Թախանձելն. ժտելն. ժտութիւն.
Ամենագորով թախանձմամբ ընդ եղծման ջրողողն զազրագործաց կրկին վշտացար. (Նար. կ.։)
sorrowful, mournful;
sorrowfuily, mournfully.
Տխուր. տխրական. ցաւագին.
of a mournful countenance, melancholy, sorrowful, sad.
Թախծեալ դիմօք. տխուր երեսօք.
Ամենայն ինչ սգազգեստ եւ թախծադէմ երեւի (յելս աշնայնոյ). (Պիտ.։)
full of sadness, of hitter grief, very sad, painful, bitter;
— առնել զոք, to afflict, to sadden, to cast down.
ԹԱԽԾԱԼԻ ԹԱԽԾԱԼԻՑ. Լի կամ լցեալ թախծութեամբ. տխուր. տխրական.
Թախծալի եւ տրտմականն (կիրք) ի նինուէացւոցն ի մարգարէն շրջեցաւ. (Փիլ. յովն.։)
Կացեալ ի վերայ ծնկաց իւրոց՝ թախծալից զղջմամբ, եւ արտասուօք դնէր աղերս ամենահաստիչ փրկչին. (Կաղանկտ.։)
sorrowful, grievous, melancholy.
Տխրական, տրտմական.
Եւ այս են պատկանեալ թախծականացն կերպագրութիւնք. (Նար. ՟Ի՟Զ։)
Րոտեա՛ զերկունըս թախծական. (Շ. թղթ.։ Շ. ոտ.։)
cf. Թախծութիւն.
Ընչից կորստեամբ ի բախձանս զմեզ արկանելով. (Ոսկ. անոմ. ՟Դ։)
Տրտում թախծանօք անցեալ գնացի. (Յհ. կթ.։)
Կողկողագին թախծանօք հոգւոյ։ Ողորմագին թախծանօք հեծէ։ Դարձցին վտանգք թախծանացն ի հոգեւոր խրախճանութիւն. (Նար. ՟Ի՟Գ. ՟Ի՟Դ. ՟Լ՟Բ։)
to saddden, to afflict, to make desolate.
Տալ թախծել. տխրեցուցանել. զկծեցուցանել.
to grieve, to be afflicted, to mourn.
ԹԱԽԾԻՄ σκυθρωπάζω, σκυθρωπέω vultu tetrico et tristi sum, contristor, moestus sum τρύχομαι affligor κατανύσσομαι compungor որ եւ ԹԱՂԾԻՄ. ԹԱՂՁԻՄ. լծ. թախանձիլ. եւ մաղձոտիլ. Տխրիլ. տրտմիլ կսկծմամբ. ցաւագնիլ. մաղձոտ ու տրտում կենալ, երեսը կախել.
Ոդի՝ որ ի տրտմութեան, թախծեռ շրջի. (Առակ. ՟Ժ՟Ե. 13։)
Տարաժամ սգո թախծեալ հայր. (Իմ. ՟Ժ՟Դ. 15։ տե՛ս եւ Երգ. ՟Խ՟Է. 5։ Յոբ. ՟Ժ. 1։ Ողբ. ՟Ա. 7 (որ չի՛ք յն)։)
Թախծեցաւ երկիր ի ներքոյ ոտից ձերոց. (Եղիշ. ՟Գ։)
cf. Թախծական.
Պատճառ թախծելոյ. տխրեցուցիչ. կամ թախանձեցուցիչ.
sorrow, grief, sadness, affliction, melancholy;
mourning.
ἁηδία moeror ἁγωνία agonia, angor, anxietas որ եւ ԹԱԽԻԾ, ԹԱԽԾԱՆՔ. Կսկիծ սրտի. տխրութիւն դիմաց. նեղութիւն. տագնապ.
Գոյն երեսացն ցուցանէր զսրտին թախծութիւն. (՟Բ. Մակ. ՟Գ. 16.)
Յանդիմանէ զքո ոգւոյդ տրտմութիւն՝ թախծութիւն դիմացդ. (Փիլ. յովն.։)
Նմանապէս եւ ի զղջանալն՝ ընդ թախծութիւն հոգոցս այսոցիկ ոչ առնէ անտես. (Սարգ. ՟ա. պ. ՟Ժ՟Ա։)
mallet;
large hammer;
pavers beetle, rammer.
ԹԱԿ կամ ԹԱԿՆ. որ եւ ռմկ. թակ. ասի եւ ԹԱԿԱՂ։ Փայտ գնտածայր՝ ի հարկանել զցիցս. բիր մեծագլուխ. կոփիչ, տոփան. կռան.
Թակաւ բաղխէին. (Բառ. ստեփ. լեհ.։)
Եւ Կենդանի ինչ անյայտ կամ կեղծեալ վասն օրինակի, որ ի յունականն է Մուկն.
Ցուցանէ յումեմնէ կենդանւոյ, որ կոչի թակն. քանզի թակն ասելով՝ տեսակ իմն անբան կենդանւոյ նշանակէ. իսկ ակն՝ ոչ եւս տեսակ կենդանւոյ. ապա ուրեմն ներթականս՝ ակնս ոչինչ նշանակէ։
Որպէս զայն կենդանի, որ կոչի թակն. զոր թէ զմի գիրն առնու ոք յետ, նա նշանակէ ակն։
small beetle;
architrave.
Երկուց միջնորդաց, այսինքն երկու նշանաւս թակաղակին եւ փայտին. (Լծ. նար.։)
Ըզժամահար փայտն այրեցին, եւ զթակաղաղսըն կորուսին. (Գր. տղ. յերուսաղէմ.։)
capital (of a pillar);
— նաւու, top (in the rigging of a ship).
ῤόπαλον, κρόταλον clava, fustis, crepitaculum Թակ. մանաւանդ ուռն կոչնակի փայտեղէն.
Կարկռճմամբն թակաղին ի վերայ փայտին։ Թակաղն, այսինքն երգիչն (ձայնահան)։ Զկրկտելն թակաղին ի փայտն. (Լծ. նար.։)
Տախտակք եւ խոյակք, եւ խարիսխք եւ թակաղակք։ Ընդելուզեալ ոսկւով մակաւասար թակաղակին. (Մագ. ՟Ժ՟Ա. ՟Ժ՟Գ։)
to entrap, to ensnare, to decoy;
to take in a net, to catch, to lace;
to entangle, to allure, to dupe.
Թակարդօք պատել, փակել, պաշարել, շաղել, որսալ. եւ Կապել.
Իբրեւ վարմաւ որսորդաց թակարդեալ զլեառն (եւ զբնակիչս). (Լաստ. ՟Ժ՟Ա։)
Ի զբաղմանց աշխարհիս թակարդեալ. (Լմբ. պտրգ.։)
Զազատ ջոկս անասնոց թակարդեալ տոռամբք, ընդ ո՛ր կամիմք՝ ածեմք. (Լմբ. սղ.։)
Թակարդէ զմենքենայս իւր հրեշտակն հակառակ. (Շ. ՟ա. յհ. ՟Ի՟Գ։)
felt head-piece.
Սաղաւարտ՝ թաղեայ (որպէս կարծի).
Զթաղակ ի գլուխն եդեալ մանուկն աղեքսանդր. (Բառ. ստեփ. լեհ.։)
to be buried together.
Թաղակիցք եղաք մեք (Քրիստոսի՝) մկրտութեամբն. (Կոչ. ՟Ե։)
Որովհետեւ հոգի ընդ մարմնոյ ոչ թաղակցի, ունայն են բազում վաստակք յաղագս թաղման. (Ոսկիփոր.։)
cf. Թաղակցիմ.
Թաղակիցք եղաք մեք (Քրիստոսի՝) մկրտութեամբն. (Կոչ. ՟Ե։)
Որովհետեւ հոգի ընդ մարմնոյ ոչ թաղակցի, ունայն են բազում վաստակք յաղագս թաղման. (Ոսկիփոր.։)
cf. Թաղանթագէղ.
Առագաստաձեւ թաղանթազարդ զմոմն անօսրէ. (Վեցօր. ՟Ը։)
bat-winged, having membranous wings.
Ի միաթեւաց մինչեւ ի բազմաթեւս եւ զատաթեւս եւ կցաթեւս եւ թաղանթաթեւս առ մեզ կենդանեացս են, եւ ոչ ի վեր անդ. (Պիտառ.։)
worked in felt.
Թաղեայ պատկերացն խօսել տային. (Վրդն. պտմ.։)
Թաթարք պաշտօն ինչ ոչ ունէին, բայց միայն պատկերս թաղեայ, զոր տակաւին կրեն ընդ ինքեանս ի պէտս կախարդութեան. (Մաղաք. աբեղ.։)
to inter, to bury, to entomb, to inhume;
to bury in the ground, to pay the last honours;
to hide.
θάπτω sepelio, humo κατορύσσω defodio Դնել ընդ հողով զմեռեալն. ծածկել ի շիրմի. կամ Հետախաղաղ առնել զիմն ի խորս. ամփոփել. թաքուցանել.
Փորեցի, եւ առի զսփածանելին ի տեղւոջէ անտի, ուր թաղեցի զնա. ա՛յլ ձ. թաքուցի զնա անդ. (Երեմ. ՟Ժ՟Գ. 7։)
Ըստ առաւելութեան մահն, որ է հոգւոյ թաղեցելոյ յախտս եւ ի չարիս. (Փիլ. այլաբ.։)
Շնչեցին ընդ երեսս նորա չորք հողմք երկնից, եւ թաղեցին զնա ցօղով։ Արարիչն գիտէ՝ զինչ թաղեալ կայ յաշխարհի։ Ի լռութիւն նորա թաղեալ է զօրութիւն նորա. (Եփր. թագ. եւ Եփր. ծն.։)
to harden, to become hardened.
Հաստացեալ թաղիացեալ լինի ուրեք միսն. (Վրդն. ղեւտ.։)
rumpled, disordered, discomposed.
Թաղկեալ վարսիւք. թաւահեր. թաւամազ. մազոտ.
to grow tighter, thick, to condense, to be condensed.
ԹԱՂԿԻՄ որ եւ ԹԱՂԿԱՆԱՄ, ացայ. չ. συμπίλουμαι, πίλουμαι, συστρέφομαι constipor, concolvor, conglomeror Թաղկ եւ հոծ եւ խիտ լինել. խտանալ. թաղիանալ. կծկիլ. իբրու թաղիք կամ կծիկ լինել.
Եւ ի սոցանէ տակաւին (այսինքն եւ եւ՛ս) թաղկեալն՝ զջուր հոսէ։ Մինչեւ ջուր արդեօք եւ բռնութեամբ զերկրի (զհողոյ) դատարկսն ի միասին թաղկացեալ ունիցի։ Կարծրագոյն իսկ, եւ հոծագոյն թաղկեալ։ Թաղկեալ կօշկացն (յն. թաղկելոց, եւ կօշկաց) լինելութիւն. (Պղատ. տիմ. եւ Պղատ. օրին. ՟Ժ՟Բ։)
Ամպ է թանձրութիւն գոլորշատեսակ թաղկեալ, ծննդական ջրոյ. (Արիստ. աշխ.։)
Թլիփն անկուած խիտ եւ հոծ, եւ կարի յոյժ թաղկեալ է։ Մորթ թաղկեալ. (Փիլ. ել. եւ Փիլ. լիւս.։)
Եւ կամ խոտն՝ խիտ, կուռ, եւ թաղկեալ է թանձրութեամբ. (Վրդն. ծն.։)
thickness, condensation.
Կարկուտ լինի ըստ ձիւնաբերին դառնալով ի թաղկմանէ անգայտութեան ի սերտութիւն. (Արիստ. աշխ.։) (յն. յոլորտանալոյ ձիւնաբերին, եւ յառնլոյ զծանրութիւն ի թաղկմանէ։)
Զախտս գլխոյ, եւ զցաւս ոտից, եւ զթաղկումն յանկարծակի, եւ զծանրութիւն ապականութեան ստամոքաց. (Ոսկ. նին.։)
funeral, funereal;
— հանդէս, funeral, burial, funeral rites, procession or train.
Զմեռեալս հոգամք թաղմանական հանդիսիւ. (Բառ. ստեփ. լեհ.։)
sepulture, burial, interment;
funeral;
զ— իշոյ թաղիլ, to be buried like an ass.
ταφή sepultura κηδεία funeratio Թաղիլն, եւ ելն. ամփոփումն ի գերեզման. եւ Դիապատումն, յուղարկաւորութիւն. թաղում.
Կայ ի թաղման ի նմին տեղւոջն. (Զենոբ.։)
Զթաղումն իշոյ թաղեսցի. (Երեմ. ՟Ի՟Բ. 19.) իմա՛ թաղմամբ իշոյ, կամ անթաղ մնասցէ. այլք իմանան՝ ի գերեզման իշոյ. զի անխտիր ասի, ոչ լինել թաղման կամ գերեզմանի արժանի։
thick, close, compact, dense;
client, stable.
(յորմէ Թաթաղուն) Թաղկեալ. խռկեալ. խճողեալ. կուռ. խիտ. տխած, կոխած.
Երկինք՝ թաղուն սերտութեամբն։ Վերին հաստատութիւնն՝ թեթեւ բնութիւն է, որ ունի զսերտութիւն եւ զթաղուն կազմութիւն. (Վեցօր. ՟Բ։ եւ Ոսկ. մտթ.։)
Զխստէ եւ զթաղուն բնութենէ յայտ առնէ. (Վրդն. ծն.։)
cf. Թամբեմ.
to saddle, to harness.
որ եւ ԹԱՄԲԱՀԱՐԵԼ. Համետել. հանդերձել զգրաստ.
Ստրատորքն, որք զձին թամբեն, եւ հեծուցանեն զարքայն. (Մխ. դտ.։)
Ձի թամբեալ պատրաստ պահեն. (Կաղանկտ.։)
Նմանութեամբ, որպէս Սանձել. հանդարտել.
merchant;
shopkeeper;
retailer;
inn-keeper
Վաճառական (ըստ ար. թաճիր. յոքն. թիւճճեար ).
Եղեւ այր թանգար արուեստիւ, եւ հմուտ վաճառականութեան. (Արծր. ՟Բ. 4։)
Եւ Պանդոկապետ. տէր կապելայից. κάπηλος caupo
mercantile, com-merciale;
esteemed, precious, dear.
Բացցուք զթանգարական վաճառս հանթից, վաճառեսցուք լսելեաց զգիւտս աշխատութեան մերոյ. (Ագաթ.։)
treasure, treasury;
museum;
cabinet, collection.
Ընծայիւք եւ պատարագօք բազմօք յարքունի թանգարանաց, այլ եւ ի տանէ սրբարանաց մերոց։ Առնուլ թանգարանսն գանձուց եւ կարասեաց նոցա. (Յհ. կթ.։)
to shun, to elude, to set one's self free, to steal, or to get away, to escape, to fly from, to avoid;
to be ashamed, to shuffle, to use chicanery;
-զելով խօսել, to speak with respect or reverence.
ὐποστέλλω, -μαι subtraho me Հնարիլ ճողոպրել զանձն (յամօթոյ, յերկիւղէ, եւ այլն). խորշիլ. խոյս տալ լռելեայն. քաշուիլ, սկըրդիլ ելլալ.
Կամ թէ թանգուզիցէք, զի դուք ամենեքին դատաւորք եղերուք. (Յոբ. ՟Ժ՟Գ. 8։)