Definitions containing the research ակն : 3462 Results

Փաղանուն

adj. s. pl.

univocal;
synonymous;
synonyma.

NBHL (1)

Էակն ստուգաբար փաղանուն ոչ կարէ գոլ. վասն զի ի փաղանունսն ոչ գոյ առաւել եւ նուազ. . . եւ դարձեալ փաղանունքն հասարակաբար տան անուան եւ իրի հաղորդութիւն. իսկ էակն ոչ հասարակաբար տայ. (Անյաղթ պորփ.։)


Փաղանունաբար

adv.

cf. Փաղանունապէս.

NBHL (1)

Եւ թէպէտ զամենայն ոք էակս կոչեսցէ, հոմանունաբար ասէ կոչեսցէ, եւ ոչ փաղանունակի. քանզի եթէ մի էր ամենեցունց հասարակ սեռ՝ էակն, փաղանունաբար ապաքէն ամենայն էակքն ստորոգէին. (Պորփ.։)


Փաղանունակի

cf. Փաղանունապէս.

NBHL (1)

Եւ թէպէտ զամենայն ոք էակս կոչեսցէ, հոմանունաբար ասէ կոչեսցէ, եւ ոչ փաղանունակի. քանզի եթէ մի էր ամենեցունց հասարակ սեռ՝ էակն, փաղանունաբար ապաքէն ամենայն էակքն ստորոգէին. (Պորփ.։)


Փաղանունապէս

adv.

univocally;
synonymously.

NBHL (1)

Եւ թէպէտ զամենայն ոք էակս կոչեսցէ, հոմանունաբար ասէ կոչեսցէ, եւ ոչ փաղանունակի. քանզի եթէ մի էր ամենեցունց հասարակ սեռ՝ էակն, փաղանունաբար ապաքէն ամենայն էակքն ստորոգէին. (Պորփ.։)


Փաղփաղուն

cf. Փաղփուն.

NBHL (1)

Ոչ է պարտ տկարացուցանել զփաղփաղուն եւ զփայլակնացայտ պայծառութիւնն (ականց պատուականաց). (Վրք. ոսկ.։)


Փայեթոն, ի, իւ, աւ

s.

Phaeton.

NBHL (2)

ՓԱՅԵԹՈՆ կամ ՓԱՅԻԹՈՆ. Բառ յն. Ֆաէ՛թօն. Φαέθον Phaeton. Անուն արքայի եգիպտացւոց, առ օրով եղեւ հրդեհ մեծ. այլ ըստ քերթողաց անուանի որդի արեգական. վարի եւ որպէս արեգակն, եւ լուսնթագ. զի ստուգաբանի լուսափայլ. հրափայլ.

Վերնագոյնն՝ երեւակն, համանգամայն եւ կռոնոսի կոչեցեալ բոլոր, եւ յետ այնմիկ փայիթոն, եւ արամազդայ ասացեալ. ապա հրատն. . . ապա արեգակնն. (Արիստ. աշխ.։)


Փայլական

s.

pyramid.

NBHL (1)

πυραμίς pyramis. Պիրամիդէս, որ է հրաձեւ կամ փայլակնաձեւ.


Փայլակեցուցանեմ, ուցի

va.

to cause to flash or flare.

NBHL (1)

ՓԱՅԼԱԿԵՑՈՒՑԱՆԵԼ. Փայլեցուցանել իբրեւ զփայլակն. ծագել.


Փայլակումն, ման

s.

flashing;
lightning;
flash, light.

NBHL (1)

φέγγος splendor. Փայլատակումն. փայլակելն. փայլակն. եւ Փայլումն. ցոլմունք. շողիւն.


Փայլատակեմ, եցի

vn. va. v. imp.

to lighten;
to throw out sparks, to scintillate, to sparkle, to gleam, to shine;
to cause to flash or sparkle;
— զփայլատակունս, to make the lightning flash;
բոց աստուածային յաչաց նորա —կէր, divine fire flashed from his eyes;
—կէ, it lightens.

NBHL (2)

Որպէս փայլակն փայլատակեալ ի ներքոյ երկնից։ Ի փայլատակել նորա առաջի նոցա։ Հուր փայլատակէր ի նմանէ. (Ղկ. ՟Ժ՟Ե. 24։ Սղ. ՟Ժ՟Է. 13։ Եզեկ. ՟Ա. 4։)

ՓԱՅԼԱՏԱԿԵՄ, եցի. ն. ՓԱՅԼԱՏԱԿԵՑՈՒՑԱՆԵՄ. ἁστράπτω fulguro, corusco, emitto fulgura. Ցայտեցուցանել զփայլեցուցանել. հանել զփայլակն. ծագել. փայլեցուցանել.


Փայլատակեցուցանեմ, ուցի

va.

cf. Փայլատակեմ;
կայծակունս յաչաց —, to flash fire from the eyes.

NBHL (1)

ՓԱՅԼԱՏԱԿԵՄ ՓԱՅԼԱՏԱԿԵՑՈՒՑԱՆԵՄ. ἁστράπτω fulguro, corusco, emitto fulgura. Ցայտեցուցանել զփայլեցուցանել. հանել զփայլակն. ծագել. փայլեցուցանել.


Փայլատակումն, ման

s.

lightning, flashing;
coruscation, scintillation, fulguration;
sparkling;
thunderbolt;
—կմամբ սատակել, to thunderstrike;
—կունս տեղալ, to rain lightnings and thunderbolts.

NBHL (2)

ἁστραπή fulguratio, coruscatio, fulgor, fulgur. Փայլատակելն. եւ Փայլակն. փայլատակունք. եւ Շողիւն. ցոլք.

ՓԱՅԼԱՏԱԿՈՒՄՆ. κεραυνός fulmen. Շանթ. կայծակն. կայծակ.


Փայլեմ, եցի

vn. va.

to shine, to glitter, to gleam, to flash, to sparkle, to glisten, to be resplendent;
to cause to shine, to give a lustre or brightness to, to polish, to furbish, to burnish;
խնդութիւն փայլէ յաչս նորա, joy shines in his looks.

NBHL (3)

Որ հանապաղատես յիշատակ երեւեալ տեառն՝ Յակոբայ զաւակին փայլիցէ։ Արեգակնապէս փայլէ ընդ երկնաւս։ Յանմատոյց լուսոյն փայլեցին իբրեւ զարեգակն։ Հուր աստուածութեանն փայլեաց ի դիմաց նորա։ Փայլեաց յերեսաց պատկերին որպէս լոյս. (Ագաթ.։ Խոր. վրդվռ.։ Յհ. կթ.։ Շ. մտթ.։ ՃՃ.։)

Փայլեն որպէս զարեգակն։ Փայլեն արդարքն յարքայութեան։ Յարեւելից փայլեաց ճառագայթ սուրբ խաչին։ Փայլեսցեն գործք բարեաց՝ ընդ լուսաթռիչ մարտիրոսսն։ Փայլեսցուք գործովք բարեաց ի յերկնային առագաստին. (Շար.։)

Ուր արեգակն քո փայլեաց զիմանալի լոյսն. (Վրդն. սղ.։)


Փայլեցուցանեմ, ուցի

va.

cf. Փայլեմ;
— զկօշիկս, to black or polish shoes.

NBHL (1)

Այսօր զփայլակն արքայութեան զլոյսն փայլեցուցանէ ի դժոխոց բնակութիւնն։ Զորս (զսուրբս) շուրջ փարելով զմիմեամբք փայլեցուսցուք. (ՃՃ.։)


Փայտակերտիկ

s.

nest made of twigs.

NBHL (1)

Տատրակն ի գործ արկեալ զդուզնաքեայ փայտակերտիկն. (Ագաթ.։)


Փայտանամ, ացայ

vn. fig.

to become wood, to be changed into wood;
to be benumbed, to become stiff.

NBHL (1)

Ի տուէ արեգակնակէզ լինէի, եւ ի գիշերապահն ի ցրտոյ փայտանայի։ (Յորմէ եւ Նչ. եզեկ.)


Փաշաման

s.

anguish, affliction;
blame, reproach;
— կրել, to suffer invectives;
to receive reproaches.

NBHL (1)

Երբ լուանաս (զքուռակ ձիոյ), օծէ՛ զագէտակն, եւ զփաշն. (Վստկ. ՟Յ՟Ժ։)


Փառաբաստութիւն, ութեան

s.

happiness.

NBHL (1)

Զնորակերտն ժառանգեցից փառաբաստութիւն.. . Զրկեցայ յառաջնակն փառաբաստութեանց։ Յոյս խնդացուցանօղ, անհոգ փառաբաստութիւն, եւ բարձրայօնակ ամրութիւն. (Պիտ.։ Գր. տղ. թղթ.։)


Փառազարդ, ից

adj.

adorned with glory, glorious.

NBHL (1)

Ստեղծեր (զմարդն) կենդանի փառազարդ եւ լուսազարդ երեսք, կամ պատկեր։ Զփառազարդ քո տիպ տիրական։ Զայսքան փառազարդ շնորհաց զընդունակն. (Ճ. ՟Ա.։ Արծր. ՟Դ. եւ ՟Ե։ Երզն. լս.։ Նար. կուս.։)


Փառազնոտի

s. ast.

Mars.

NBHL (1)

Հինգ աստեղացն, որք մոլորական անուանակոչին, որոց անուանքն են այսոքիկ. լուծ, եղջերու, ծկրաւորի, փառազնոտի, արտախուր. . . յառաջին հատուածն արեգակն եւ լուսինն գոյացան. (Զքր. կթ.։)


Փառք, ռաց

s.

glory;
honour, praise, fame, renown, celebrity;
majesty, splendour, magnificence.

NBHL (1)

Զարմանալոյ գիտեմք զանուն փառաց, յորժամ ոչ կարեմք թուել զմեծութիւն կամ զգեղեցկութիւն ուրուք, զբովանդակն այսու անուամբ ժողովեմք. մեծ փառս ունի ասեմք. (Գէ. ես.։)


Փաստաբանական, ի, աց

adj.

argumental, argumentative, oratorical.

NBHL (1)

Որ ըստ իմաստասիրութեան խորշեցուցանէ զփաստաբանականն տեսակն. քանզի հա՛րկ է այն՝ որ ստոյգն գիտէ, եւ զպատճառս ընդ նմին կարծել. (Փիլ. լին. ՟Դ. 22։)


Օդավար, աց

adj.

driven through the air.

NBHL (1)

Արդ ծածկի արեգակն յամպն, եւ հարեալ օդավարացն խաւարայնոց, եւ առեալ զարեգակն ընդ հիւսիսի ածեն ի հարաւ. (Պիտառ.։)


Օթագայանամ, ացայ

vn.

to lodge, to pass the night in, to sojourn, to dwell, to stay in a person's house.

NBHL (1)

Խառնաղանճից օթագայլելացն (կամ օթագելոցն) բացակն (ի բացի). (Երեմ. ՟Ի՟Ե. 24։ Յոբ. ՟Բ. 9։)


Օթագանամ, ացայ

vn.

cf. Օթագայանամ.

NBHL (2)

Խառնաղանճից օթագայլելացն (կամ օթագելոցն) բացակն (ի բացի). (Երեմ. ՟Ի՟Ե. 24։ Յոբ. ՟Բ. 9։)

Խառնաղանճից օթագայլելացն (կամ օթագելոցն) բացակն (ի բացի). (Երեմ. ՟Ի՟Ե. 24։ Յոբ. ՟Բ. 9։)


Օձամարտ, ից

adj. s.

inimical to serpents;
ophiomacus;
ichneumon.

NBHL (1)

Ջորեակն եւ գրուիճն եւ մարախն եւ օձամարտն. (Փիլ. այլաբ.։)


Օղ, ից, աց

s.

ring, slide;
curl, ringlet;
— շղթայի, link;
— ճարմանդի, button-hole.

NBHL (1)

Արասցե՛ս օղս ոսկիս, յորս ագուցանիցես զնիսն (սեանց)։ Ի վերայ երկոցուն օղոցն։ Զտախտակն յօղոց նորա մինչեւ ցօղս վակասին։ Պնդեցին զտախտակն յօղից նորա մինչեւ ցօղս վակասին։ Խառնեաց զփեղկսն ընդ միմեանս օղիւքն. (Ել. ՟Ի՟Ը. ՟Ի՟Թ. եւ ՟Ի՟Զ։)


Օտար, աց

s. adj. adv.

stranger;
foreign;
remote, distant;
other;
extraordinary, strange;
vainly, in vain, unjustly, wrongfully.

NBHL (1)

Որ ինչ ի զգալիս արեգակն, յիմանալիսն աստուած, ասաց ոմն յօտարացն. (Առ որս. ՟Է։)


Օրիորդութիւն, ութեան

s.

maidenhood, virginity.

NBHL (1)

Հաստատուն է առ իս պսակն օրիորդութեան իմոյ։ Որք ի հասակ օրիորդութեան կանայք. եր. ի ծն քրիստոսի. կամ Ճ. ՟Գ.։ (Լմբ. սղ.։)


Օրհաս, ի, աւ

s.

extremity, last moment, agony, death;
fate, destiny, fatality;
— մահու, the point of death, deaths-door;
յ— իւր ճեպել, to run to one's ruin;
ժամանէ յ— վախճանին, his last hour is at hand.

NBHL (1)

Այսպիսի օրհասաւ հրամայեցին զտնօրէն շիմսն ի վերջոյ ջնջել։ Անցուցանել զօրհասն։ Զմահաբեր զօրհասի ժամանակն զանցուցանել։ Անցեալ զօրհասաւն։ Քրկել զնոսա յանհնարին օրհասէն. (՟Բ. Մակ.։ ՟Գ. Մակ.։)


Օրհնաբան, ից

adj.

singing hymns, lauding, praising God.

NBHL (1)

զեռահիւսակն առնու զօրհնաբան՝ զփառաւորութիւնն սրոբէական. (Գանձ.։)


Օրհնութիւն, ութեան

s. mus.

benediction, blessing, doxology;
praise, laud, hymn, canticle;
blessings, great abundance, plenty, prosperity, wealth;
gift, present;
consecration;
the Eucharist;
eulogy;
relics;
instruments;
— օրհնութեանց, the Song of Songs, the song of Solomon;
— սեղանոյ, grace before meat;
— տալ, to bless, to pronounce the blessing;
առնուլ —, to receive the blessing, to be blessed;
to receive presents;
յ—ս համարիլ, to consider as a great blessing;
հայր, տուր ինձ զ— քո, father, your blessing.

NBHL (2)

Բաժակն օրհնութեան, ղսր օրհնեմք.եւ այլն։

Կնքեմք զցաւակնեալն անդամ պատուական խաչիւն. եւ օրհնութիւնս դնեմք ի վերայ, եւ դեղս. (Վրք. հց. ՟Բ։)


Օրօրք

s.

by-by, lullaby.

NBHL (1)

Անուն երգոյ, որպէս Օ՛Ր օ՛ր դեղգեղ մարց ի ննջեցուցանէր զզաւակն.


Աղիւսանման

NBHL (1)

Պատուանդան ոտիցն աղիւսանման։ Երեւեալ աղիւսանման ակն պատուական ի ձեւ խաչին. (Ագաթ.։ Շար.։ (ըստ Ելից. ՟Ի՟Դ. 10։))


Աղմկարար

NBHL (1)

Որ առնէ կամ յարուցանէ աղմուկս. աղմկիչ. խռովարար. տակնուվրայ ընօղ.


Ամբոխարար

NBHL (1)

ὁχληρός. turbulentus, molestiam adferens. Որ ամբոխ առնէ. խռովիչ. խռովարար. աղմկարար. տակնուվրայ ընօղ. ֆիթնէ գօփարըճը.


Ամենակերակրիչ

NBHL (1)

Զարեգակն, զամենակերակրիչն հուր. (Պիսիդ.։)


Քաջակազմ

adj.

well prepared, dressed;
strong constitutioned.

NBHL (1)

Հեծեալ յերիվարն քաջակազմ ոսկեհրաշ սարուցն՝ փայլէր իբրեւ զարեգակն. (Արծր. ՟Գ. 3։)


Քաջահայեաց

adj.

sharp-eyed, acute-looking.

NBHL (1)

Քաջ նկատօղ. նրբահայեաց. սրակն.


Քաջաղեղն, եղանց

adj.

having a strong how;
skilful in archery.

NBHL (1)

Ունօղ նագեղոյն եւ քաջաղեղան։ Քաջաղեղն զինուորաց զնպատակն նշաւակեալ։ Էր յոյցի քաջաղեղն յորսս. (Խոր. ՟Ա. 28։ Մագ. ՟Ա. ՟Լ՟Ե։)


Քաջայարմար

adj.

very suitable, becoming, very fit or proper, apt, appropriate.

NBHL (1)

Քաջայարմար վայելչականօք ի կրկնոցս վերջաւորս փողփողեալս։ Պայծ առանայ եւ արեգակն՝ հանդերձ բոլոր եւ քաջայարմար աստեղօք. (Անան. եկեղ.։ Զքր. կթ.։)


Քաջանուն

adj.

highly renowned, far-famed, celebrated, very famous.

NBHL (1)

Իսկ հետեւամարտութիւն առաւել քաջանուն բանիւ զյաղթանակն ունի գովութեան։ Հանգոյց զերկիրն քաջանուն փրկութեամբ. (Պիտ.։ Ճ. ՟Ա.։)


Քաջասնութիւն, ութեան

s.

good nurture or education.

NBHL (1)

Զվիճակն գադայ (ենգադդայ՝) ասացին պատշաճագոյնս ունել առ քաջասնութիւն ողկուզոցն. (Նիւս. երգ.։)


Քաջատես, ի, աց

adj. fig.

far-seeing, far-sighted;
far-piercing.

NBHL (2)

ὁξύδερκης, -κῶν, -κέστερος acutum cernens, perspicax διορατικώτερος perspacacior. Քաջ տեսօղ. կորովաբիբ. սրակն. սրատես.

Արծուի քաջատես։ պետրոս եւ յովհաննէս. մին սրագոյն (այսինքն բարկ), եւ մին քաջատես։ Աչք յորժամ ի խաղաղ օդս եւ ի մարգս եւ յաղբիւրս եւ ի դրախտս զբօսնուցուն, առողջագոյնք եւ քաջատեսք. նոյնպէս եւ՝ մտաց ակն եթէ յեղտիւրս հոգեւոր բանիցն ճարակիցի, սուրբ՝ յստակ եւ քաջատես լինի. (Ոսկ. փիլիպ. եւ յհ. եւ մտթ. յորմէ եւ Խոսր.։)


Քաջարի

adj.

very brave, valiant, gallant, valorous, courageous.

NBHL (1)

Քաջարիագոյնն այն եւ իմաստախոհ նահատակն. (Նիւս. ստեփ.։)


Քառաթեւեալ

adj.

cf. Քառաթեւ.

NBHL (1)

Զչարչարանաց խաչի ունել զօրինակն, չորրորդ տասամբք քառաթեւեալ. (Բրս. տեառնընդառաջ.։)


Քառաթեւեան

adj.

cf. Քառաթեւ.

NBHL (1)

Զչարչարանաց խաչի ունել զօրինակն, չորրորդ տասամբք քառաթեւեալ. (Բրս. տեառնընդառաջ.։)


Քառակաբար

cf. Քառակի.

NBHL (1)

Քառակաբար ասացեալ յաղագս սեռի եւ տեսակի։ Տեսակն բաժանի քառակաբար. (Անյաղթ պորփ.։ Տօնակ.։)


Քառամանեակ, նեկաց

s.

necklace, collar.

NBHL (2)

Քառամանեակն գեղեցկին լանջաց. (Նար. մծբ. եւ Նար. խչ. Նար. առակ. Նար. երգ.։)

Ընդ քառս պերճութեան լանջացն, զքառամանեակն ասէ, որ լինի ի վզանոցն՝ չորեքկուսի աղիւսանման՝ արծաթ կամոսկի։


Քառատեսակ

cf. Քառակերպ.

NBHL (1)

Կամ թէ զտապանակն քաւութիւնաբեր, եւ նոյն ինքն քառատեսակ. (Անան. եկեղ։)