Definitions containing the research օր : 9873 Results

Հրաժարական, ի, աց

adj. s.

renouncing, abdicating, resigning, taking leave of;
resignation;
leave of absence;
տալ — ողջոյն, to take one's leave, to say good-bye, to bid farewell to;
— կեանք, retired or solitary life.

NBHL (1)

Յօրինացն ոմանք հրամայական (կամ հրամանական) էին, եւ ոմանք հրաժարական. (Երզն. մտթ.։)


Հրաժարեցուցանեմ, ուցի

va.

cf. Հրաժարեմ.

NBHL (1)

Օրէնք հրաժարեցուցանէ. եւ հրաժարեցուցանելով յաղագս քաղաքին երեւի իսկ, եւ երեւեսցի. (Պղատ. օրին. ՟Թ։)


Հրաժեշտ, ի

s.

renunciation, renouncing, relinquishment;
abdication;
resigning, resignation;
denial, refusal;
leave of absence;
dismission, discharge;
permission;
parting, leave;
farewell, adieu, good-bye;
— առնել, տալ, cf. Տալ հրաժարական ողջոյն;
to renounce, to give over, to relinquish, to resign;
to retire from, to leave off;
to bid adieu or farewell;
ի —ի կացուցանել, to dismiss, to discharge, to send or turn away;
առնուլ — անդարձ, to bid an eternal farewell, to bid adieu for ever.

NBHL (2)

Կոծ դնեն, թողեալ զյուսով եւ զօրհնութեամբ զհրաժեշտն. (Կանոն.։)

Հրաժեշտ տայ ի վաշխից։ Հրաժեշտ տայ բանիւն՝ բնաւին մի՛ երդնուլ. (Նախ. օրին.։ Երզն. մտթ.։)


Հրալից

adj.

full of fire, ardent, burning.

NBHL (1)

Ա՛ռ զհրալից սկտեղս, եւ տա՛ր մօրն քո. (Եփր. ի յհ. մկ.։)


Հրախաղաց, ի

adj.

accompanied with fire.

NBHL (1)

Զբոցախմբելոց հրախաղաց զերից մանկանցն զօրհներգութեանցն երգս. (Քերթ. եկեղ.։)


Հրախառն

adj.

mixed with fire.


Հրածորան

adj.

diffusing or spreading fire.

NBHL (1)

Հրածորան աստուածային լուսովն զուարճացեալ լցեր զառաքեալսն։ Այսօր ի շրթունս հողեղինացն հրածորան հեղեալ ի յերկնից. (Շար.։)


Հրակերպեան

adj. s.

fire-like, flame-shaped;
— դասք or հրակերպեանք, angels.

NBHL (1)

Այսօր ցնծացան պարունակք հրակերպեան զուարթնոցն. (Շ. տաղ.։)


Հրակէզ առնեմ

sv.

cf. Հրակիզեմ.

NBHL (1)

Այսօր աստուածաշունչ քնարն յովհաննէս ի գլուխ ահաւոր եւ հրակէզ մերձենայր. (Թէոդոր. կուս.։)


Հրահանգապետ, աց

s.

chief usher;
gymnasiarch.

NBHL (1)

Զօրինականացն դաստիարակէ զհրահանգապետս. (Սհկ. կթ. արմաւ.։)


Հրահանգիչ

adj. s.

instructive;
instructing;
instructor, teacher, tutor.

NBHL (1)

Եթէ վաճառեսցէ բժշկի ոք, եւ կամ հրահանգողի, ոչ իցէ դարձուցանել զայնպիսին. (Պղատ. օրին. ՟Ժ՟Ա։)


Հրահանգութիւն, ութեան

s.

cf. Հրահանգ.

NBHL (1)

Յերկիր կործանեցաւ բարեկարգութիւն՝ հրահանգութիւն եկեղեցւոյ։ Բարեկարգութիւն հրահանգութեան օրինացն. (Լմբ. պտրգ. եւ Լմբ. սղ.։)


Հրահոսան

adj.

fire spreading, shedding fire on.

NBHL (1)

Կամ իբր Հրոսակք. զօրականք. սուհանդակք.


Հրահոսեմ

vn.

to flow like a torrent of fire.

NBHL (1)

Զեկեղեցւոյ զառաջնորդս հրահոսեալ զօրացոյց. (Ածաբ. խչ. ի Ճ. ՟Գ.։)


Հրամայեմ, եցի

va.

to command, to order, to enjoin, to impose, to prescribe;
to permit, to allow, to authorize;
to establish, to settle, to dispose;
ոչ —, to forbid, to prohibit, to proscribe, to interdict.

NBHL (2)

Հրամայեա՛ աստուած զօրութեամբ քով։ Գործոցն՝ զոր հրամայաց աստուած առնել։ Որպէս հրամայեաց նմա հրեշտակն, կամ մովսէս, կամ փարաւոն։ Եղեւ զոր հրամայեցերն։ Հրամայեա՛ ինձ գալ առ քեզ ի վերայ ջրոցս։ Հրամայեաց նմա ռոճիկս յիւրոց խորտկացն։ Քահանայքն յերուսաղէմ հրամայեսցեն ի ծախս տեառն։ Հրամայեաց շրթամբք իւրովք։ Աստուած իմ, որ հրամայեցեր զփրկութեանցն յակոբայ։ Որպէս օրէնքն հրամայէին։ Հրամայեցաք, զի եւ այլն։ Լսել զամենայն՝ որ հրամայեալ է քեզ ի տեառնէ.եւ այլն։

Հրամայեա՛ տէր օրհնութեամբ ասել. այսինքն հրամէ՛ օրհնէ. (Մաշտ.։)


Հրամանաբանութիւն, ութեան

s.

oracle.

NBHL (1)

Յառաջագոյն յաղագս կիզմանն նոցա հրամանաբանութիւն տուեալ էր մօրն. (Նոննոս.։)


Հրամանաբար

adv.

imperatively;
with authority, authoritatively;
imperiously.


Հրամանաբեկ լինիմ

vn.

to perish miserably.

NBHL (1)

(լինել) Չարաչար օրհասաւ մեռանիլ.


Հրամանադրեմ, եցի

vn.

to give orders;
to impose;
to decree.

NBHL (1)

Հրամանադրէ աշխարհագիր առնել զհամօրէն տիեզերս. (Զքր. կթ.։)


Հրամանատու, աց

adj.

commanding, permitting.

NBHL (2)

ἑπιτάσσων, προστάττων, κελεύσας imperans, mandator, jussum dans եւ այլն. Որ հրաման տայ. տուօղ զպատուէր. կարգաւորիչ. հրամայօղ. օրինադիր.

Ետես զինքն զօրութեամբ հրամանատուին ի գազանացն յայնցանէ ազատեալ. (Նիւս. երգ.։)


Հրամանատրութիւն, ութեան

s.

command, order, ordination;
leave, license, permission.

NBHL (1)

Եւ արդ մեք տէր ըստ այսմ հրամանատրութեան. այսինքն պատուիրանի, կամ օրինադրութեան. (Պտրգ.։)


Հրամանատրեմ, եցի

va.

cf. Հրաման տամ;
to deliver an oracle.

NBHL (1)

ἑπιτάττω ordino եւ այլն. Հրաման տալ. կարգաւորել. օրինադրել. հրամանաւ աւանդել.


Հրայրեաց

adj.

burnt, consumed by fire;
burning, consuming by fire.


Հրաշաբուսեալ

adj.

born or produced in a wonderful manner.

NBHL (1)

Հրաշալի օրինակաւ բուսեալ, կամ ի վեր երեւեալ.


Հրաշագործ

cf. Սքանչելագործ.

NBHL (3)

Զօրութիւն հրաշագործ. (Արծր. ՟Դ. 11։)

Մերթ՝ Հրաշալի օրինակաւ գործեալ. զարմանալի. զարմացուցիչ. հոյակապ.

Շինեաց եկեղեցի հրաշագործ՝ հրաշազան յօրինուածովք. (Արծր. ՟Դ. 11։)


Հրաշազան

adj.

admirable, wonderful;
astonishing, surprising.

NBHL (2)

Տաճար հրաշազան։ Հրաշազան խաչ, կամ պատկեր, եկեղեցի, տեսիլ, յօրինուած, գործք, պատուհաս. (Յհ. իմ. եկեղ. ։ Նար. խչ.։ Ճ. ՟Ա.։ Հ. կիլիկ.։ Արծր. ՟Ա. 15։ Երզն. լս.։ Տօնակ.։ Ոսկ. ես.։ Նչ. եզեկ.։)

Եւթաղ հրաշազան յօրինուածովք զառաջաբանս կարգեաց. (անդ։)


Հրաշազարդեմ, եցի

va.

to ornament or adorn wonderfully well.

NBHL (2)

Հրաշալի օրինակաւ զարդարել. ի զարդ սքանչել յօրինել.

Զգոյակքս ամենայն նախախնամես, եւ առաւել հրաշազարդեալ յօրինես. (Խոսր.։)


Հրաշազնին

adj.

exciting admiration, charming, enchanting.

NBHL (1)

Արդարեւ հրաշազնին զօրութիւն բանս ցուցանէ. (Նար. խչ.։)


Հրաշալի, լւոյ, լեաց

adj.

wonderful, marvelous, worthy of admiration, surprising, amazing.

NBHL (2)

Սքանչելագործութեանն օրինակք, եւ հրաշալիքն ամենայն. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 31։)

Որ ի մէջ երկնի եւ երկրի են հրաշալիք։ Համակ ի հրաշալեացն ցուցաւ պատերազմականս իրագործութիւն։ Անդէն իսկ ի ծնանելն՝ հրաշալեօք իմն գոգցես յինքեան զեկուցանէր համօրէն զփրկութիւն եւ զազատութիւն ազգին. (Պիտ.։)


Հրաշակերտ, ից, աց

adj. s.

extremely well built or done, wonderful, astonishing, surprising;
masterpiece;
եօթն —ք, the seven wonders.

NBHL (2)

ἑξαίσιος eximius, magnificus, stupendus. Հրաշիւք իմն, կամ հրաշալի ճարտարութեամբ կերտեալ, կառուցեալ, յօրինեալ. հրաշալի. հրաշափառ, վսեմ. եւ Հոյակապ եւ մեծագործ ինչ. սքանչելի եւ ահաւոր գործք.

Հրաշակերտ եւ զօրեղ փայտ խաչի։ Աստուածութեանն գոլով հրաշակերտք. (Շար.։)


Հրաշակերտեմ, եցի

va.

to make, build or construct wonderfully well.

NBHL (1)

Հրաշալի օրինակաւ կերտել, յօրինել.


Հրաշակերտութիւն, ութեան

s.

wonderful construction, grand and imposing monument, marvelous work, surprising fact.

NBHL (1)

Աստուածօրէն հրաշակերտութեամբ նորոգ հաստատեա՛։ Կացուցի ցուցի հաստատելով ի հրաշակերտութիւն միագոյ իրի. (Նար. ՟Ժ՟Թ. եւ Նար. յիշ.։)


Հրաշանորոգ

adj.

wonderfully renewed.

NBHL (1)

Նորանշանն. նորօրինակ. եւ Նորոգելով սքանչելապէս.


Հրաշապէս

adv.

cf. Սքանչելապէս.

NBHL (1)

Իբր հրաշիւք. եւ Հրաշալի օրինակաւ. սքանչելապէս.


Հրաշացուցանեմ, ուցի

va.

cf. Սքանչելացուցանեմ.

NBHL (1)

Սքանչացուցանել. հիացուցանել. եւ Հրաշալի յօրինել, կացուցանել,. պայծառ զարդարել. հանդիսացուցանել.


Հրաշափառապէս

adv.

wonderfully, marvelously, admirably;
miraculously;
majestically, gloriously.

NBHL (2)

παραδόξως praeter opinionem, incredibiliter, mirabiliter, miro modo ἑξαιρέτως eximie. որ եւ ՀՐԱՇԱՓԱՌԱԲԱՐ. Սքանչելի եւ փառաւոր օրինակաւ. մանաւանդ՝ Արտաքոյ կարծեաց. խելքէ դուրս.

Հօրն ի ձեռն առեալ զսուրն՝ (իսահակ) ապրէր հրաշափառապէս։ Ի վերայ ծայրից ալեացն գնայր հրաշափառապէս. (Պրպմ. ՟Ի՟Բ։)


Հրաշունչ

adj.

fire-breathing;
vomiting fire, volcanic;
furious, raging, ardent.

NBHL (1)

Զմակավազեանն հրաշունչ մօրուեղ. (Մագ. ՟Խ՟Թ։)


Հրապարակաբանութիւն, ութեան

s.

cf. Ատենաբանութիւն.

NBHL (1)

Առ անօրէնութիւնս, եւ հրապարակաբանութիւնս, եւ առ այլսն իշխանութեանց. (Պղատ. սոկր.։)


Հրապարակագոյժ

adj.

made public, published, divulged every where, rumoured abroad;
— առնել, to publish, to make known far and wide, to divulge, to noise or rumour abroad;
— լինել, to become public, to take wind, to be published, divulged.

NBHL (1)

Տեսեալ զանարգանս հօր իւրոյ, ելեալ հրապարակագոյժ բողոքէր. (Ոսկ. ղկ.։)


Հրապարակակալական, ի, աց

adj.

democratic.

NBHL (1)

Բաժանումն այսպէս լինելով՝ միջոց թերեւս ունիցի միիշխանական եւ հրապարակակալական քաղաքավարութեան. (Պղատ. օրին. ՟Զ։)


Հրապարակակալութիւն, ութեան

s.

democracy.

NBHL (1)

Այժմ են քաղաքավարութեանց երկու ոմանք իբրու մարք. միիշխանութիւն, եւ հրապարակակալութիւն. զմինն ունի սեռն պարսից, եւ զմիւսն մեք ... Եթէ եւ հրապարակակալութիւն էր ի սմա միայն լեալ ազատ արանց, ոչինչ էր թերեւս լեալն յոյժ չարաչար. (Պղատ. օրին. ՟Գ։)


Հրապարակեմ, եցի

va.

to publish, to make public, to promulgate, to divulge;
to declare, to disclose, to report.

NBHL (1)

(Դեւն) զմեղսն այսօր հրապարակէ առնել, եւ զարդարութիւն ի վաղիւ հաճէ զմեզ պահել. (Սեբեր. ՟Ժ։)


Հրատեսակ

cf. Հրատեսիլ.

NBHL (1)

Որպէս երկաթ ոմն հոգիքն քաղցելոց (ուսման) հրատեսակ լինելով՝ կակղագոյն լինել. (Պղատ. օրին. ՟Բ։)


Հրացանութիւն, ութեան

s.

shower of fire;
volley of musketry, discharge of fire arms;
report, detonation;
thunder-bolt.

NBHL (1)

Զգեցաւ տէր զօրութիւն. զո՞ր զօրութիւն. թերեւս հրացանութի՞ն, կամ սաստ, կամ պատուհաս. ո՛չ բնաւ. այլ զի՞նչ, զտկարութիւն. (Լմբ. պտրգ.։)


Հրաւիրակ, աց

s.

inviter, host, hostess.


Հրաւոր, աց

adj. s. ast.

fiery;
Mars.

NBHL (1)

Հրաւորս ի ձեռն իւրոյ զօրուն զոհս աստուածոցն կատարէր. (Պտմ. աղեքս.։)


Հրափորձ

adj.

tried by fire.

NBHL (1)

Անօթից հրափորձից, եւ անփորձից ի հրոյ՝ ոչ ունէին նուազութիւնս. (Պղատ. օրին. ՟Գ։)


Հրդեհական, ի, աց

adj.

combustible, incentive.

NBHL (1)

Ղամբարեցին հրդեհական հոգւոյն զօրութեամբ. (Ագաթ.։)


Հրեղէն, ղինի, նաց

adj. s.

of fire, fiery, igneous;
empyreal, celestial, spiritual, angelic;
—ք, the angels;
— երկինք, the Empyrean.

NBHL (1)

Որ ի հրեղէն աթոռ ընդ հօր ես բնակեալ։ Որ ի հրեղէն զօրաց երկնից. (Շար.։ եւ այլն։)


Հրեշտակագումար

cf. Հրեշտակագունդ.

NBHL (2)

Առաջի ամենայն հրեշտակագունդ զօրուն. (Ագաթ.։)

Հրեշտակագունդ խառնուածով տուն առ տուն երգ առեալ՝ ընդ վերին զօրացն միաւորին. (Յհ. իմ. եկեղ.։)