Definitions containing the research ահ : 10000 Results

Մեծաձայն

adj. adv.

loud, noisy, sounding, sonorous, resounding;
aloud, with loud cries or shouts, noisily, with hue and cry, clamorously;
— աղաղակել, կարդալ, to cry with might and main, to roar out, to cry with all one's strength.

NBHL (1)

Մեծաձայն գոչէ աւետարանիչն փոփոխումն զմահ նորա. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 24.) (ըստ այլ յն. մեծախորհրդաբար. μεγαλοφρώνως )


Մեծաձիգ

adj.

very extensive, very vast;
long-winded, diffuse, prolix, wordy;
— բանիւք, diffusely, prolixly.

NBHL (1)

Մեծաձիգ երկայնութեանն նոցա եդ սահման բովանդակիչ։ Բազում բանս մեծաձիգս երկայնատարածս։ Առ ամենայն մեծաձիգ ծոց աշխարհիս. (Վեցօր. ՟Ա. ՟Զ. (յն. այսչափ տարածեալ, կամ տարածութիւն։))


Մեծամարմին

adj.

corpulent;
very voluminous, immense.

NBHL (1)

Մեծ մարմնով. ահագին մեծութեամբ.


Մեծամեծ, աց

adj. s. adv.

very great, grand, important, considerable;
— վարուք զարդարեալ, virtuous;
egregious, eminent;
—ք, the great;
high life, fashionable society;
great deeds, great things, great enterprises;
—, —ս, greatly, extremely, very much, excessively;
—ս գործել, to perform great actions;
—ս վազել, to run swiftly;
to gallop;
—ս խօսել, բարբառել, կոտորել, cf. Մեծաբանեմ.

NBHL (1)

ՄԵԾԱՄԵԾՔ գ. μεγιστᾶνες magnates πλούσιος, ἀδρός dives, potens. Աւագանի. աւագորեար. իշխանք. ճոխք. գլխաւորք. փարըամք. մեծատունք. եւ Մեծահասակք, երիցունք հասակաւ. մեծերը.


Մեծամտութիւն, ութեան

s.

high-mindedness, haughtiness, superciliousness, pride, conceit, presumption.

NBHL (1)

Վարեցեալք ոչ նուազօք առ ի յիմաստասիրութիւնն յարձակմամբք, զմեծամտութիւնն փոխանակ քամահանաց յարգեալ. այսինքն լաւ համարեալ մեծամիտ երեւիլ՝ քան արհամարհ. (Փիլ. տեսական.։)


Մեծայոյս

adj.

hopeful, confident;
— լինել, to be hopeful, full of hope, buoyant with hope.

NBHL (1)

εὕελπις bene sperns, magna spe praeditus, confidens. Որ ունի յոյս՝ վստահութիւն եւ ակնկալութիւն մեծ. քաջայոյս. բարեյոյս.


Մեծանդամ

adj.

stout-limbed or large-limbed.

NBHL (1)

Պոռնկեցար ընդ որդիսն եգիպտացւոց սահմանակիցս քո ընդ մեծանդամս. (Եզեկ. ՟Ժ՟Զ. 26։)


Մեծանձնութիւն, ութեան

s.

magnanimity, greatness of mind, generosity;
great stature, tallness.

NBHL (2)

Մեծութիւն անձին, այսինքն հոգւոյ. մեծահոգութիւն. մեծախորհրդութիւն. եւ Վսեմութիւն, ազնուութիւն.

Տեսանելով զմեծանձնութիւն, եւ զկորովութիւն բանիցն, եւ զանյաղթ իմաստութիւն նորա։ Զառ ի յաստուածուստ պատուեալ սրբոյ քահանայապետիդ ի մեծանձնութենէ ընկալաք զհրաման։ Զիսկն խաչիս մեծանձնութեան. (Շ. բարձր.։)


Մեծանուն

adj.

very renowned, famous, illustrious, celebrated, great, glorious.

NBHL (1)

μεγαλώνυμος magni nominis, magnum ac celebre nomen habens. Որոյ մեծ է անուն. անուանի, մեծահամբաւ. փառաւորեալ. հռչակաւոր. երեւելի(ոք կամ ինչ).


Մեծաշուք

adj. adv.

loaded with the highest honours;
magnificent, splendid, grand, pompous, majestic, sumptuous, solemn;
with great honour;
splendidly, pompously, sumptuously.

NBHL (4)

Շքեղ, եւ մեծապատիւ. փառացի. ահեղ. պատկառելի. վսեմ. ազնիւ.

Երիվար մի՝ մեծաշուք (յն. (ահեղ) հեծելով հանդերձ. ՟Բ. Մակ. ՟Գ. 25։)

Մեծաշուք գնդիդ ձերոյ։ Էր եւ անձամբ վայելուչ՝ մեծաշուք եւ բարձրահասակ։ Արքայք մեծաշուքք։ Մեծաշուք եղեւ ի մտանել անդր իւրում. (Եղիշ. ՟Ը։ Արծր. ՟Ե. 12։ Վրդն. պտմ.։ Եփր. թագ.։)

Մեծաշուք ծերութիւն, կամ երեսք, կամ ցածութիւն (այսինքն պարկեշտութիւն) կամ ահարկութիւն. (Ճ. ՟Ա. Բ. Գ։ Ոսկ. ՟բ. կոր. ՟Ի՟Ա։)


Մեծապանծ

adj.

boastful, bragging;
superb, eminent, excellent, glorious;
— յաղթութիւն, signal victory;
— լինել, to praise or vaunt oneself too much, to pretend to, to boast.

NBHL (1)

Զիւր նահատակն մեծապանծ պասկեսցէ։ Միաբանեցին մեծապանծ ցուցանել զքրիստոսի աստուածպաշտութեանն վարդապետութիւն. (Սարգ. յկ. ՟Գ. եւ Սարգ. ՟ա. պետ. ՟Դ. ՟Ե։)


Մեծապատիւ

adj. adv.

very honorable, very glorious;
honorably, splendidly, with great honour;
— մեծարել, առնել, to load with honours;
to welcome, to receive with honor, with open arms, to treat with great honour, to feast, to entertain.

NBHL (1)

Զքահանայապետն զոնիա մեծապատիւ մեծապարգեւ մեծարր. (՟Բ. Մակ. ՟Գ. 35։ Բուզ. ՟Գ. 10. 21։)


Մեծաջան

adj.

very diligent, careful, studious, industrious;
toilsome, tiresome, hard, painful.

NBHL (1)

Պա՛րտ է մահուչափ մեծաջան վաստակօքն ի շնորհքն անկանել. (Մաշկ.։)


Մեծավայելուչ

adj.

very convenient, decorous;
glorious, eminent, elegant;
majestical, magnificent, august.

NBHL (1)

Մեծավայելուչ գահ, կամ թագաւոր, կամ տէր (կայսր) Յհ. (կթ.։ Արծր. ՟Ա. 11։ Ճ. ՟Բ.։)


Մեծավաստակ

adj.

meritorious, deserving, of great merit;
cf. Մեծաջան.

NBHL (1)

Մեծավաստակ նահատակին մերոյ սրբոյն գրիգորի լուսաւորչին. (Կիր. պտմ.։)


Մեծարանք, նաց

s. adv.

respect, honour, veneration, reverence, deference, homage, distinction;
ceremony, compliments, respects;
kind reception, welcome;
— հասարակաց, universal esteem;
—նօք, respectfully, honorably, with regard;
առնել —նս երեսաց ուրուք, to have regard for;
to hearken favourably to;
—նս դնել, առնել, ցուցանել, cf. Մեծարեմ.

NBHL (1)

Ոչ ցնծայ ընդ մեծարանս ընդ մայրն չարեաց. զի սկիզբն մեծարանաց մարդահճութիւնն է, եւ կատարած նորա ամբարհաւաճութիւնն։ Մեծարանաց ցանկութիւն ցնորք են։ Որ ցանկայ մեծարանաց, նախանձի ընդ մեծարեալսն. (Եւագր. ՟Ժ։)


Մեծարգոյ

adj.

very respectable, estimable, reverend, venerable;
— լինել, to be held in high esteem, to enjoy the esteem of, to be much esteemed by;
— առնել, cf. Մեծարեմ.

NBHL (2)

Զի յոյժ մեծարգոյ էր այրն (դաւիթ), զնա ած վկայ մահուն եւ յարութեան. (Ոսկ. գծ.։)

Որ ընչիւքն են թաթաւուչ, նոքին բարգաւաճեալք ցուցանին, եւ մեծարգոյք առ սիրելիս անյաղթ՝ ողորմութեամբ քո պահեցեր (զթագաւորն հեթում). (Տաղ.։)


Մեծարեմ, եցի

va.

to respect, to honour, to reverence, to venerate, to treat with distinction, to compliment, to pay respect to.

NBHL (1)

Մեծարեա՛ զիս առաջի ծերոց ժողովրդեան իմոյ։ Մեծարեա՛ զնա, եւ գիրկս արկցէ զքեւ։ Երկի՛ր ի տեառնէ, եւ զքահանայս նորա մեծարեա՛։ Յղեաց բանս խաղաղութեամբ, զի մեծարեսցեն նոքա զնա։ Մեծարեաց զտաճարն. (՟Ա. Թագ. ՟Ժ՟Ե. 30։ Առակ. ՟Դ. 8։ Սիր. ՟Է. 31։ ՟Ա. Մակ. ՟Ժ. 3։ ՟Բ. Մակ. ՟Ժ՟Գ. 23։)


Մեծարոյ

cf. Մեծարգի.

NBHL (1)

Մեծարոյք մարդկան, եւ քաջահաճոյք աստուածային լինին կամաց. (Պիտ.։)


Մեծափառ

adj.

majestic, glorious, august, illustrious.

NBHL (2)

Արտեմեայ եւ աթենայ մեծափառիցն։ Սուրբ եւ մեծափառ վկային դիոմեդեայ։ Հեղարիոն որդի հիպասայ քահանայի մեծափառի եւ պատուաւորի. (Ճ. ՟Ա. Ճ. ՟Բ. Ճ. ՟Գ.։)

Մեծափառն գրիգորիոս։ Արիստակէս մեծ քահանայապետ՝ մեծափառ հօրն փոխանորդ. (Վրդն. լս.։ Երզն. լս.։)


Մեծվայելչութիւն, ութեան

s.

magnificence, majesty.

NBHL (1)

μεγαλοπρέπεια magnificentia, majestas. Մեծավայելուչ շքեղութիւն կամ ահաւորութիւն. մեծափառութիւն. մեծութիւն աստուծոյ եւ աստուածայնոց.


Մեկին

adj. adv.

explicit, clear, evident, formal, precise;
distinct, only, sole;
simple, ordinary, obscure;
clearly, explicitly, distinctly, precisely, expressly, intelligibly.

NBHL (1)

Ոչ ունին անցանել ընդ եդեալ սահմանս մէկինս. (Շ. բարձր.։)


Մեկնանամ, ացայ

vn.

to retire, to go away, to remove to a distance.

NBHL (1)

Զմեկնանալն (այսինքն զհրաժարումն յաշխարհէ) կրթութիւն մահու եւ փախուստ մարմնոյ հարքն մեր անուանեցին. (Եւագր. ՟Ե։)


Մեկնեմ, եցի

va.

to separate, to divide, to detach, to loose, to remove;
to explain, to expound, to develop, to resolve, to interpret, to comment upon;
to hold out or stretch forth;
— ի ստենէ, to wean;
թուղթ մեկնելոյ, bill of divorce;
cf. Թիւր.

NBHL (2)

Զոր աստուած զուգեաց, մարդ մի՛ մեկնեսցէ։ Ո՞վ մեկնեսցէ զմեզ ի սիրոյն քրիստոսի։ Մեկնեցէ՛ք զդոսա ի միմեանց ի բաց, եւ քննեսցուք զդոսա։ Մեկնեաց աստուած ի մէջ լուսոյն եւ ի մէջ քաւարին։ Մեկնեսցեն զչարս ի միջյ արդարոց։ Մահ մեկնեսցէ ընդ իս եւ ընդ քեզ։ Մեկնեսցուք զնոսա ի քաղաքէ անտի.եւ այլն։

Նաեւ այլ աշակերտքն մեկնէին զձեռն իւրեանց ընդ նմա ի սկաւառակն. այլ յորժամ մեկնէր զձեռն իւր յիսուս, վերացուցանէին նոքա։ Առաջին ձեռն մեկնեցաւ ի փայտն, եւ էառ զմահն. երկրորդ մեկնումն ձեռացն՝ զկեանքն, զոր կորուսաք, եգիտ. (Բրսղ. մրկ.։)


Մեկնիչ, չի, չաց

s.

interpreter, commentator, expositor.

NBHL (1)

Զմեկնիչն խրատէ տէր (զօրինական դպիրն)։ Իւրաքանչիւր ուրուք ի սոցանէ մեկնիչ՝ սահմանն իմանի. (Նիւս. կազմ.։)


Մեկնողական, ի, աց

adj.

explanatory.

NBHL (1)

Սահման է մեկնողական բան էութեան իրաց. (Մաքս. ի դիոն.։)


Մեկնութիւն, ութեան

s.

explication, explanation, interpretation, commentary;
separation, removal, retirement.

NBHL (1)

Մահ՝ մեկնութիւն է ոգւոյ ի մարմնոյ։ Որոց այսչափ մեկնութիւն եւ որոշումն ի միջի է. (Փիլ. այլաբ. եւ Փիլ. ել.։)


Մեկոնիոն, ի

s. bot.

poppy.

NBHL (1)

Մահաբեր արմատքն՝ մեկոնիոն եւ ղեբերոս։ Լորք եւ հաւփալք (ուտեն) զմեկոնիոն եւ զղեբերոս, եւ ոդ վնասին. (Վրդն. ծն.։ եւ Յայսմաւ.։)


Մեկուսանամ, ացայ

vn.

cf. Մեկուսիմ.

NBHL (1)

Ի քահանայական գաւթէն ոչ երբէք մեկուսանայր. (Ճ. ՟Գ.։)


Մեկուսացուցանեմ, ուցի

va.

cf. Մեկուսեմ.

NBHL (1)

Վայելչաբար մեկուսեալ եւ ի գերակայ մասին եդեալ զընտրեալսն ի քահանայագործութիւն. (Մեկն. ղեւտ.։)


Մեկուսեմ, եցի

va.

to remove, to separate, to keep away, to put or place farther off.

NBHL (1)

Վայելչաբար մեկուսեալ եւ ի գերակայ մասին եդեալ զընտրեալսն ի քահանայագործութիւն. (Մեկն. ղեւտ.։)


Մեհենական, ի, աց

adj.

of a heathen temple or belonging to a heathen temple;
hieroglyphical.

NBHL (1)

Ի մեհենական մարտս նահատակութեան. այն է ագոնն ողոմպիական. (Փիլ. լիւս.։)


Մեհեւանդ, աց

s.

collar, necklace, chain, jewel, trinket.

NBHL (1)

χλιδών, στραγγαλίς, ψέλλιον կամ ἑμπλόκιον torques, monile եւ այլն. Բահուանդ. զարդ կանացի, որպէս քայռ, մանեակ, քօղէք, լանջագեղ կամար. ապարանջանք բազկաց եւ սրունից.


Մեղադրութիւն, ութեան

s.

cf. Մեղադրանք.

NBHL (1)

Մեղադրութիւն մեր այնպիսեացն ի ճահ պատահիցէ. (Խոր. ՟Ա. 1։)


Մեղական, ի, աց

cf. Մեղանչական.

NBHL (1)

Զմեղականսն յանապատին սպառեալ մահուամբ. (Վրդն. թուոց.։)


Մեղայ, ի

s.

repentance, contrition, compunction, hearty sorrow;
— ! mea culpa ! I have sinned !.


Մեղանչական, ի, աց

adj.

subject to sin, peccant, sinful;
peccable;
hurtful, detrimental, mischievous, pernicious, noxious.

NBHL (1)

Խայթոց տրիդոնին՝ որ է ձուկն ծովու. եւ յետ մահու իւրոյ մեղանչական է. (Վեցօր. ՟Է։)


Մեղանչականութիւն, ութեան

s.

cf. Մեղանչանք.

NBHL (1)

Շահելով զմեղանչականութեամբ մոլորեալսն. (Կանոն.։)


Մեղանչեմ, ղայ, ղուցեալ

vn. va.

to sin, to commit crime or fault, to transgress, to do amiss, to offend, to fail in duty, to err;
to mistake;
to wrong, to injure, to aggrieve, to do injury or harm, to harm, to be hurtful, to hurt, to be prejudicial or injurious to;
մահուչափ, ծանունս, թեթեւս —, to sin mortally, grievously, lightly or venially;
զի՞ մեղայ, what have I done?.


Մեղապարտ, աց, ից

adj.

guilty.

NBHL (1)

Ես եմ մեղապարտ. այսինքն ես եմ պատճառ մահու տան հօր քոյ. (Եփր. թագ.։)


Մեղմագոյնս

adv.

cf. Մեղմ.

NBHL (1)

Այսքան մեղմագոյնս խօսեցաւ ընդ նոսա։ Ոմանք մեղմագոյնս, եւ ոմանք յանդգնագոյնս բարբառին։ Վարդապետեաց մեղմագոյնս ի ճահ նոցա եւ յօգուտ. (Իգն.։ Շ. մտթ.։ Նանայ.։)


Մեղմախառն

cf. Մեղմական.

NBHL (1)

Բարեխառն. միջասահման, եւ անուշակ. հեզիկ.


Մեղմանամ, ացայ

vn.

to grow mild, to be softened, to become moderate or temperate;
to diminish, to abate, to relent.

NBHL (1)

Ահաւոր առնել սովոր է աստուած զպատահմունս իրացն. զի այնու թերեւս մեղմասցին. (Մխ. երեմ.։)


Մեղուաբոյծ, բուծից

s.

apiarist.

NBHL (1)

որ եւ ՄԵՂՈՒԱԳՈՐԾ. Որ բուծանէ եւ պահէ զմեղուս մեղրագործս.


Մեղուագործ, աց

cf. Մեղուաբոյծ.

NBHL (1)

μελιτούργος mellarius. Որ պահէ մեղուս մեղրագործս.


Մեղուակն

adj.

gentle-eyed, having a soft or mild glance.

NBHL (1)

Որոյ ակն է իբրեւ զաչս մեղուաց. մեղոյշ. անուշահայեաց. քաղցրատեսիլ.


Մեղսաբեր

adj.

producing or causing sin.

NBHL (1)

Ի մեղսաբեր եւ ի ցասմնահար դարուս։ Յամբոխեալ աւուրքս մեղսաբեր. (Վրդն. պտմ. եւ Վրդն. օրին.։)


Մեղսամակարդ

adj.

hardened in sin, in iniquity.

NBHL (1)

Առաջնորդս մեղսաճաշակս խարդաւանաց։ Մեղսաճաշակս գազան։ Մեղսաճաշակն գոյիւք յուղարկիցիմ յորովայն մահու. (Պիտ.։)


Մեղսօրէն

adv.

sinfully, criminally.

NBHL (1)

Յորում կենարարին մերում մահացեալ մարմինն՝ մեղսօրէն դատմամբ. (Նար. խչ.։)


Մեղրածորան

cf. Մեղրահոս.