Definitions containing the research ահ : 10000 Results

Տարակուսութիւն, ութեան

s.

cf. Տարակուսումն.

NBHL (1)

Չորրորդ տարակուսութիւն հանդիպի ընդդիմակացուաց իմաստասիրութեան։ Զայս տարակուսութիւն լուծանելով ասեմք։ Որով եւ երկրորդ տարակուսումն լուծանի. ահմ. ՟Ա։ Անյաղթ պորփ.։)


Տարակուսումն, ման

s.

cf. Տարակոյս;
argument, objection.

NBHL (1)

Չորրորդ տարակուսութիւն հանդիպի ընդդիմակացուաց իմաստասիրութեան։ Զայս տարակուսութիւն լուծանելով ասեմք։ Որով եւ երկրորդ տարակուսումն լուծանի. ահմ. ՟Ա։ Անյաղթ պորփ.։)


Տարամերժեմ, եցի

va.

to cast out, to reject, to reprobate;
to expel, to drive away;
to disown, to disapprove.

NBHL (1)

Խոտեալ եւ տարամերժեալ ի բնութենէ (ներքինին). (Սանահն.։)


Տարամտութիւն, ութեան

s.

foolishness.

NBHL (1)

Ի ձեռն սոցա՝ ամենայն մարդկան ազգի ահա զտարամտութենէն ամբաստան լինելով. (Փիլ. նխ. ՟բ.։)


Տարայ, ի

s.

jar;
*tare, tare and tret.

NBHL (1)

որ եւ ռմկ. ՃԱՐԱՅ. իտալ. ճիա՛ռռա. ԱՆօթ կամ աման. կահոյր. թակոյկ. սափոր կարաս. որպէս եւ փոքրն ասի դորակ, եւ այլն.


Տարապարհակ վարեմ

sv.

to oppress, to compel, to constrain, to vex, to tax unmercifully.

NBHL (1)

ՏԱՐԱՊԱՐՀԱԿ ՎԱՐԵԼ. ἁγγαρεύω angario, jubeo currere, adigo. Ի հեռաւոր եւ ի տարապարտ պահակութիւն վարել. (յն. անկարէ՛վօ. թ. անկարիայա սիւրմէք )


Տարապարտ

adj. adv.

wrong, undue, unjust, unreasonable;
unnecessary, needless, useless, vain;
—, ի —, unduly, in vain, uselessly, without reason, improperly, wrongfully;
— ամօթ, bashfulness, sheepishness;
հոգալ ի բանս —ս, to believe in idle gossip.

NBHL (1)

Փրկեա՛ զիս ի տարապարտ մահուանէս. (Յհ. կթ.։)


Տարապարտուց, ի տարապարտուց

adv.

cf. Տարապարտ.

NBHL (1)

Որ մարգարէանան ձեզ տարապարտուց ստութեամբ։ Բարկացեալ էին վասն առն տարապարտուց մահուանն։ Ուխտքն եղիցին տարապարտուց. (Երեմ. ՟Ի՟Է. 15։ ՟Բ. Մակ. ՟Դ. 35։ ՟Ժ՟Դ. 28։)


Տարացուցօրէն

adv.

exemplarily.

NBHL (1)

Տարացուցիւ իբր մատնացոյց եղեալ մարգարէն խօսի ընդ բեթղահէմ ... իսկապէս ընդ բեթղահէմի խօսի տարացուցօրէն. (Երզն. քեր.։)


Տարբերական, ի, աց

adj.

differential;
agitated, vacillating.

NBHL (1)

Տարբերական փոփոխմամբ յայլեւայլ տեսակս զանազանեալ։ Զբոլոր պատահումն տարբերական պատահական. (Անան. եկեղ.։ Մագ. ՟Լ՟Գ։ (զորս մարթ է ձգել եւ ի յաջորդ նշ։))


Տարբերեմ, եցի

va. vn.

to difference, to diversify, to distinguish, to vary, to change;
cf. Տարբերիմ.

NBHL (3)

Որ շունչ բոլոր զգայնոց շնորհէ, հոտոտելեօքն ոչ տարբերէ (ի մահուն իւրում). (Շ. խոստով.։)

Հասարակաբար տարբերիլ այլ այլոյ ասի այլութեամբ զանազանեալ. եւ յատկապէս տարբերել այլ այլոյ ասի, յորժամ անանջատելի պատահմամբ այլ այլոյն տարբերիցէ. (Պորփ.։)

Շրջօղ միայնակեաց՝ խռիւ անապատի. սակաւ ինչ զտեղի ունի, եւ դարձեալ տարբերի։ Միշտ ի յուզմանիէ մեղացն ալեաց տարբերիմք։ Սահեալք նշդեհութեամբ, եւ ի մէջ այլալեզու ազանց տարբերեալք. (Նեղոս.։ Լմբ. պտրգ. Շ. ընդհանր.։)


Տարբերութիւն, ութեան

s. ast.

difference;
dissimilitude, diversity, variety, distinction, disparity;
shade;
agitation, inconstancy, wavering;
course;
վերելական —, ascensional difference.

NBHL (2)

Պահելով եւ յետ միութեան անշփոթ զտարբերութիւն բնութեանցն յատկութեանց. (Լմբ. պտրգ.։)

Արանեկել զբազմանց բազմապատիր տարբերութեամբ։ Յորձանօք մեղաց, մանաւանդ տարբերութեամբ կենացս։ Մխիթարի տարբերութիւնս ի նաւահանգիստն անմատոյց։ Կեցո՛ զիս, այսինքն ի տարբերութենէ չարին։ Հեռացեալ յամենայն զգալի տարբերութենէ զբօսանաց։ Յետ բազմածուփ տարբերութեանն ի խռովութեան ժամանակիս. (Մագ. ՟Լ՟Թ։ Շ. բարձր.։ Լմբ. ատ. եւ Լմբ. սղ.։ Ճ. ՟Ա.։ Պտմ. ժող.։)


Տարեկան

adj. s.

yearly, annual, anniversary, once a year;
year;
solemnity, feast, festival;
etesian or trade-winds;
օր —ի or —աց, anniversary, — day;
կարգեցին ամ յամէ զօրն զայն տօն —աց, it was ordered that this day be annually commemorated;
ոչ գոյր երթեւեկ տօնից —աց նորա, no one frequented his festivals any longer;
յաւուր նշանաւորի —աց, on the festival day.

NBHL (1)

ՏԱՐԵԿԱՆ. ἑτήσιος anniversarius ἑτησία, ἑτησίαι etesiae, venti anniversarii. Որպէս Տարեւոր հողմ, որ ի սահմանեալ ժամանակի շնչէ.


Տարեւոր

cf. Տարեւորական.

NBHL (3)

Որդի տարեւոր սաւուղ ի թագաւորել իւրում. իմա՛ չափահաս, կամ պարզամիտ որպէս տղայ տարեկան։

Բաշխել նոցա զտարեկանաց տարեւորն։ Այլեւ զդահեկանացն եւս տարեւորս բաշխեսցէ տացէ նոցա. (Յհ. կթ.։)

Միոյն տարեւոր ասաց ունել զնա ի վերայ երկրիս, եւ միւսոյն տարեւոր պահել ի դժոխս. (Նոննոս.։)


Տարեւորական, ի, աց

adj.

annual, yearly;
cf. Հողմ;
գառն —, teg;
դահեկանաց —, early stipend.


Տարժան

adj.

unworthy;
cf. Տաժան.

NBHL (1)

Ապա եւ ինձ յոյժ տարժանոյս ոչինչ կարի հասցէ պատահել. (Անյաղթ բարձր.) (ա՛յլ ձ. տաժանիս, կամ տարարժանոյս. այսինքն տաժանելոյս, կամ անարժանիս)։


Տարմաջուր

s.

starling-water.

NBHL (1)

Ջուրն այն՝ զորոյ զհետ բերին ի բնէ տարմք. գտանի ի խորասան եւ ի սպահան. ուստի եթէ տարցին սափորով միով այլուր, զոր օրինակ ի մուսուլ, զհետ գան տարմք, եւ ծախեն անդ զմարախս.


Տարող

adj.

leading, bringing, conducting.

NBHL (2)

Մահն մերձ եկաց, եւ տարողքն փութան. (Բրսղ. մրկ.։)

Մահ մերձ կայ, եւ տարողն փութայ. ո՛ւր տարողքն տանին, ոչ գիտես։


Տարորոշ, ից

adj.

distinct, different, separate.

NBHL (2)

Թուականն բաղկանայ ի տարորոշ քանակէն ըստ ինքեան։ Տարորոշ քանակն պատուականագոյն է քան զշարունակն. ահմ. ՟Ժ՟Է։)

Զմարմին գոլ տարորոշ՝ եռամսնեայ քո սահմանեալ. այսինքն բունն խաչի հանդերձ երկու թեւօք կցելովք. (Մագ. ոտ. խչ.։)


Տարորոշութիւն, ութեան

s.

distinction, separation, division.

NBHL (2)

ՏԱՐՈՐՈՇՈՒԹԻՒՆ ՏԱՐՈՐՈՇՈՒՄՆ. διορισμός, διορίσμα distinctio, definitio. Որոշումն. զատումն. սահման. զանազանութիւն.

Կամ Արտաքսումն. արտասահմանութիւն.


Տարորոշումն, ման

s. med.

secretion.

NBHL (2)

ՏԱՐՈՐՈՇՈՒԹԻՒՆ ՏԱՐՈՐՈՇՈՒՄՆ. διορισμός, διορίσμα distinctio, definitio. Որոշումն. զատումն. սահման. զանազանութիւն.

Կամ Արտաքսումն. արտասահմանութիւն.


Տարուբեր, աց

adj. s.

agitated, tossed about, driven here and there;
carrying or bringing merchandise;
agitation;
— բանից, messenger.

NBHL (2)

Զելեւէջս տարուբեր (կամ տարաբեր) անդադար սահանացն։ Ի տարուբեր երթեւեկութեանց նոցա կոհակաց ի կոհակս. (Ագաթ.։ Յհ. կթ.։)

Կորեան, եւ այլ ոչ եկեսցեն յերկրէ կիտացւոցն (այսինքն) ի տանէ տարուբերին։ Որ գերեցանն ի տանէ տարուբերին։ Տուն զնաւահանգիստն կոչէ, եւ տարուբեր զնաւսն թարշշի. (Գէ. ես. ՟Ի՟Գ. 1.)


Տարտարոս, աց

s.

Tartarus, hell;
մշտագիշեր —, the gloomy Tartarus.

NBHL (1)

Ի տարտարոսս ներքինս։ Զժահահոտ տարտարոսաց զխորութիւնսն։ Զգուբն ապականութեան զտարտարոս գեհենին. (Մանդ.։)


Տարրութիւն, ութեան

s.

elementariness, elementarity, substance, existence;
elements, rudiments.

NBHL (1)

Աստղ սահմանիչ երկակշիռ տարրութեանց (տուընջեան եւ գիշերոյ, այսինքն արուսեակն՝ որ լինի եւ գիշերավար). (Նար. ՟Ղ՟Գ։)


Տարփաւոր

cf. Տարփող.

NBHL (1)

Պահէ զտարփաւոր ծառոյն կենաց պողոտայ. (Պիտ.։)


Տարփողեմ, եցի

va.

to announce loudly, with shouts and cries, to cry aloud, to shout;
to celebrate, to publish.

NBHL (1)

Իբր յն. διασαλπίζω divulgo, pervulgo (velut tuba). Ի տար փողել. քաջահնչօղ ձայնիւ ազդել. քարոզել. աւետարանել. հռչակել իբրու փողով.


Տարփումն, ման

s.

cf. Տարփանք.

NBHL (1)

Լնուլ զաստուածահաճոյ տարփումն սիրոյ՝ թագաւորին. (Ճ. ՟Ա.։)


Տաւաղեմ, եցի

va.

to aggregate, to assemble, to reunite, to collect, to gather together.

NBHL (1)

Ընդ հովանեաւ տաւաղին անմահական տնկոցն։ Շնորհեա՛ զխաղաղութիւնեկեղեցւոյ եւ ընդ սովին տաւաղեալ հօտի։ Ի մի փարախ ուղղափառ եկեղեցւոյ տաւաղեսցին. (Յհ. իմ. եկեղ.։ Շ. գանձ.։ Կիռ. ման. թղթ.։)


Տափեմ, եցի

va.

to harrow.

NBHL (1)

Տափանել. հարթել զանդս տափանաւ, որ է բահաձեւ կամ վանդակաձեւ երկաթի ժանեօք.


Տափողն

s.

back-bone.

NBHL (1)

Օծցէ զմէջքն ի վերայ տափողինն. (Մաշտ. ջահկ.։)


Տգեղութիւն, ութեան

s.

ugliness, deformity, ill-featuredness, unsightliness;
անհնարին —, frightful ugliness, hideousness.

NBHL (1)

Ի բանս տգեղութեան, որով զիս թշնամանեն։ Ատեմ զիմ վաստակս յաղագս հանդերձեալ տգեղութեանն՝ որ պատահելոց է սմա. (Մանդ. ՟Ժ՟Ա։ Լմբ. ժղ.։)


Տգիտաբարոյ

adj.

stupid, heavy, dull, lazy.

NBHL (1)

Ի տգիտաբարոյ եւ յանձնահաճ մարդկանէ. (Խոսր.։)


Տգիտանամ, ացայ

vn.

to be ignorant, unaware of, unacquainted with.

NBHL (1)

Արդ ահա եւ դուք տգիտացայք. (Ագաթ.։)


Տգունիմ

vn.

cf. Այլագունիմ.

NBHL (1)

Պահք են եւ տգունել եւ գձձել առանց լուանալոյ եւ օծանելոյ. (Եփր. պհ.։)


Տեառնաժողով

adj.

assembled together in God's name.

NBHL (2)

Ժողովեալ տերամբ կամ յանուն տեառն. տօնական. մեծահանդէս. հոգեւոր.

Յայսմ աւուրս սրբութեան պահոց ամենաժողով տեառնաժողով շահավաճառք մարգարտին լուսոյ եւ ականցն պատուականաց. (Եփր. պհ.։)


Տեառնական

s. adj.

offering for the poor;
divine.

NBHL (1)

Ընծայ նուիրական տեառն ի պէտս աղքատաց եւ քահանայից.


Տեառնեղբայր, բօր

s.

the Saviour's brother (St. James Ap.).

NBHL (1)

Աստուածեղբայր. եղբայր տեառն. մականուն յակոբայ արդարոյ, որ էր որդի կղէովպայ եղբօր յովսեփայ աստուածահհայր կոչեցելոյ.


Տեղակալ, աց

adj. s.

fixed in place, firm, stable, immovable, constant, stationary;
lieutenant;
vicar;
capitular;
substitute.

NBHL (1)

ՏԵՂԱԿԱԼ, ի, աց. գ. τοπάρχης toparcha, loci praefectus. Կուսակալ. կողմնակալ. տեղապահ արքունի. բդեաշխ.


Տեղակալութիւն, ութեան

s.

stability, firmness;
lieutenancy;
vicegerency, vicariate;
substitution.

NBHL (1)

Ոչ բնական տեղակալութեամբ ի նմա գերակայեալ. (Անան. եկեղ.։ (որ եւ կարէ ըստ տեղւոյն նշանակել եւ Կուսակալութիւն. տեղապահութիւն։))


Տեղամ, ացի

va.

cf. Տեղում.

NBHL (1)

Ճեմարանքն աղօթէին, Զեւ՛ս (այսինքն արամազդ) տեղա՛ ի մեզ փորձութիւն. ահմ. ՟Թ։)


Տեղատարափ, ոյ

s. fig.

very heavy shower, pelting or drenching rain, floods, torrents of rain;
heavy fall of snow or hail;
— լինել սպառնալեօք, to rain threats;
ետես զնետս — խաղացեալ, he saw a storm of arrows coming.

NBHL (1)

Որպէս ի տեղատարափաց բռնութիւն է ի մարմնական գնացս անկեալ։ Տեսանե՞ս զհոյլս տեղատարափացս ահագին եւ սոսկալի. (Մաշկ.։)


Տեղացումն, ման

s.

raining in torrents.

NBHL (1)

Զհրաբորբոք բարկութեան տեղացումն ի բաց տրոհել։ Քո խնամքդ պահէ զնա յիմ կայծականցս եւ ի կարկտէ փորձանացս տեղացմանէ։ Ամպ լրթագոյն ահագնատեսիլ կրկին տեղացմանց, մինն նետս, եւ միւսն քարինս. (Յհ. կթ.։ Լմբ. սղ.։ Նար. ՟Լ։)


Տեղափոխութիւն, ութեան

s. ast.

change of place, translocation, displacing, removal;
locomotion;
translocation;
cf. Տեղապահութիւն.


Տենչամ, ացայ

vn.

cf. Տենչիմ.

NBHL (3)

ՏԵՆՉԱՄ կամ ՏԵՆՉԱՆԱՄ. ἕρω (լծ. եռալ). ὁρέγομαι, ποθέω opto, desidero προάγομαι cupio, amore prosequor, impellor, appeto. Գրի եւ ՏԵՆՋԱԼ։ Փափաքել. ցանկալ. տենչասիրել. տարփալ. ձկտիլ. վառիլ ի սէր. բերիլ սաստիկ սիրով. իղձ լինել. փափաքիլ, սիրտը ուզել, սիրահարիլ.

Որք միանգամ իմաստասիրութեան տենչան բանից. ահմ. ՟Ա։)

Ամփոփել զոսկերս մեր յօգուտ հոգւոյ իւրոյ տենչացեալ։ Յոյժ ագահելով տենչացար։ Որում պատուի մեծն դաւիթ տենչացեալ. (Փարպ.։ Յհ. իմ. երեւ.։ Խոսր.։)


Տենչանամ, ացայ

vn.

cf. Տենչիմ.

NBHL (3)

ՏԵՆՉԱՄ կամ ՏԵՆՉԱՆԱՄ. ἕρω (լծ. եռալ). ὁρέγομαι, ποθέω opto, desidero προάγομαι cupio, amore prosequor, impellor, appeto. Գրի եւ ՏԵՆՋԱԼ։ Փափաքել. ցանկալ. տենչասիրել. տարփալ. ձկտիլ. վառիլ ի սէր. բերիլ սաստիկ սիրով. իղձ լինել. փափաքիլ, սիրտը ուզել, սիրահարիլ.

Որք միանգամ իմաստասիրութեան տենչան բանից. ահմ. ՟Ա։)

Ամփոփել զոսկերս մեր յօգուտ հոգւոյ իւրոյ տենչացեալ։ Յոյժ ագահելով տենչացար։ Որում պատուի մեծն դաւիթ տենչացեալ. (Փարպ.։ Յհ. իմ. երեւ.։ Խոսր.։)


Տենչիմ, եցայ

vn.

to desire, to wish, to envy, to covet, to burn for;
տենչայ սաթենիկ տենչանս զարտախուր խաւարտն, Sathinig is seized by a violent desire for curled endive.

NBHL (1)

Տենչի անմահ կենացն լինել ժառանգորդ։ Մարտիրոսութեան տենչօղքն. (Փարպ.։)


Տենչանք

s.

cf. Տենչումն.

NBHL (2)

Ողջախոհիմն մոլութեամբ ... զնոցին իսկ յինքեանզս փոխել զտենչանս. ահմ. ՟Ա։)

Տենչայ տենչանս։ Ունէին զերկնաւոր տենչանս։ Տենչանք ընչից։ Ժամանել ի տենչանս աստուծոյ՝ յոր անդ են բարիք։ Զանհրահանգ տենչանս յանդիմանէ. (Խոր. ՟Ա. 29։ Ոսկ. յհ. ՟Ա. 43։ ՟Բ. 1։ Լմբ. իմ.։ Մխ. առակ.։)


Տենչութիւն, ութեան

s.

cf. Տենչումն.

NBHL (2)

Ադամ վասն տենչութեան կերակրոյ (անկաւ)։ Զինքնասիրութիւնսն, զնախագահիցն տենչութիւն. (Տօնակ.։ Նար. ՟Խ՟Ե։)

Իմաստուն տենչումն։ Բազում տենչումն հանճարոյ։ Լնուլ զփափաքումն տենչմանն։ Զերեւելեացս տենչմունքն. ահմ. ՟Ա։ Փիլ. բագն.։ Ճ. ՟Բ.։ Լմբ. ժղ.։)


Տենչումն, ման

s.

desire, wish, envy, avidity, cupidity, covetousness, longing for.

NBHL (2)

Ադամ վասն տենչութեան կերակրոյ (անկաւ)։ Զինքնասիրութիւնսն, զնախագահիցն տենչութիւն. (Տօնակ.։ Նար. ՟Խ՟Ե։)

Իմաստուն տենչումն։ Բազում տենչումն հանճարոյ։ Լնուլ զփափաքումն տենչմանն։ Զերեւելեացս տենչմունքն. ահմ. ՟Ա։ Փիլ. բագն.։ Ճ. ՟Բ.։ Լմբ. ժղ.։)


Տեռատես, աց

adj.

f. troubled with the bloody flux.

NBHL (2)

αἰμορροῦσα femina sanguinis profluvio laborans. (իբր ջեռատես, ջեռեալ ի ներքուստ) Կին՝ որոյ ամսական արիւնն ջեռեալ՝ հոսի արտաքոյ ժամանակին ստէպ. ախտացեալ դաշտանաւ. (յն. էմօռռօու՛սա արիւնահոս) գան կէօրէն.

Այս օրէն իցէ տեռատեսի ի դաշտանի իւրում։ Եւ ահա կին մի տեռատես. (Ղեւտ. ՟Ժ՟Ե. 33։ Մտթ. ՟Թ. 20։)