Definitions containing the research ղ : 10000 Results

Խարուկածին

adj.

born of, or produced by fire, ardent, luminous, fiery.

NBHL (2)

Ծնեալ ի խարուկէ, կամ ծնօղ խարուկի. հրաւառ. հրեղէն. կրակէ. կրակի.

Եւ ոչ խարուկածին բորբոքեալ բոցք (յն. աստեղացն արտափայլեալ բոցք) հանդարտէին լրջացուցանել զտխուր գիշերն. (Իմ. ՟Ժ՟Է. 5։)


Խարուկեմ, եցի

va.

to burn.

NBHL (1)

Յորմէ ըստ աստուածայինքն սերովբէք կիզիչք եւ ջեռուցիչք անուանեցան. (Դիոն. եկեղ.։)


Խարումն, ման

s.

cauterization.

NBHL (2)

Խարելն, իլն. տաղիլը. տաղելը.

Ոչ կարօտանաս սպեղանեաց, ոչ հատման, ոչ խարման. (Նար. ՟Խ՟Գ։)


Խարսխեմ, եցի

va.

to fix, to establish, to found;
— զնաւն, to cast anchor;
— զյոյս իւր յիմն, to fix or anchor ones hopes on.

NBHL (3)

Հանդերձ մեսրոպաւ, զոր թողեալ խարսխեաց յեկեղեցւոջն. (Խոր. ՟Գ. 66։)

Թիւ երկոտասանից (լրտեսաց) խարսխեցաւ, զօրութիւն երկուցն կալաւ զտեղի. ղիշ. յես.։)

Ի քրիստոս հաստատեալ խարսխեցան. (Լմբ. սղ.։)


Խարտեշ, տեշի

cf. Խարտեաշ.

NBHL (1)

cf. ԽԱՐՏԵԱՇ. Բիբս խարտեշս՝ մեղմս, քաղցրահայեացս, ցածունս. (Ոսկ. կող. ՟Ժ՟Բ։)


Խարտէշ, տեշի

cf. Խարտեաշ.

NBHL (3)

Առաւել ծաղկէր հեր գլխոյն սպիտակն քան զխարտէշն. (Փարպ.։)

Մանուկ խարտէշ գեղեցկագին. (Յիսուս որդի.։)

Յորժամ խարտէշ մաղձն աճէ, տեսանէ հուր. (Բրսղ. մրկ.։)


Խարտեշանամ, ացայ

vn.

to become fair or flaxen.

NBHL (1)

Մազ աղուամազ խարտեշացեալ. (Ղեւտ. ՟Ժ՟Գ. 30. 32։)


Խարտոց, ի

s.

file.

NBHL (1)

Որ զդանակն հատանէ, խարտոց է. (Անյաղթ վերլծ. արիստ.։)


Խաւարաբեր

adj.

bringing darkness, tenebrous.

NBHL (2)

Բերօղ զխաւար. խաւարեցուցիչ. եւ Բերօղյինքեան զխաւար, խաւարամած.

Այս է խաւարաբեր ժամանակն հայցող. (Ասող. ՟Գ. 5։)


Խաւարաբնակ, աց

adj. s.

dwelling in obscurity, obscure, gloomy;
devils, demons.

NBHL (3)

Լուսաւորեաց զնստեալսն ի խաւարաբնակ տեղւոջ. (Թէոփիլ. պհ.։)

Յաղագս խաւարաբնակ արգելանի. (Շ. մտթ.։)

Խաւարաբնակ աղտեղութեանց աղտեղի տիղմ. (Խոր. վրդվռ.։)


Խաւարաբորբ

adj.

dark, murky, dim.

NBHL (1)

ԽԱՒԱՐԱԲՈՐԲ կամ ԽԱՒԱՐԱԲՈՐԲՈՔ. Որոյ բորբն կամ բորբոքն եւ նշոյլն ոչինչ ընդհատ է ի խաւարէ. Աղօտ. մտուերամած. մթագին.


Խաւարագնաց

adj.

walking in the darkness.

NBHL (1)

Իգիշերի անկան յուղիս զառաջինն ընդ այլ խաւավարագնացն. (Սամ. երէց.։)


Խաւարազգած

adj.

dark, gloomy, dismal, sad;
— լինել, to become darkened, or obscured;
— խափնուլ, to become blind.

NBHL (4)

Զինչ պիտոյ է մարմնոյ առողջութիւն, եթէ աչքն խաւարազգած խափնուցուն. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 20։)

(Լոյսդ անեղական) ամփոխեցար ի խաւարազգած մարմինս. (Բենիկ.։)

ԽԱՒԱՐԱԶԳԱԾ ԼԻՆԵԼ. Զգածիլ խաւարաւ. մթագնիլ. ընկղմիլ ի խաւար.

Պակասի ի նմանէ լոյս անմեղութեանն. խաւարազգած եղեալ՝ մերձ առ արեւմուտս նստի. (Սարգ. ՟բ. պ. ՟Ա։)


Խաւարազգեաց

adj.

clothed in darkness, surrounded with gloom, darkling.

NBHL (3)

Դեղք խաւարազգեաց իմոց փորձութեանց. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Թ։)

Մեղաւորացն անձինք խաւարազգեցեալք եւ պատեալք ի մէջ լուսազարդեալ հրապարակացն երեւեսցին. (Մանդ. ՟Զ. կամ ՟Ժ՟Զ։)

Ի մէջ ապարասան խաւարազգեստ ազգիս. ղիշ. ՟Ը։)


Խաւարազգեստ

cf. Խաւարազգեաց.

NBHL (3)

Դեղք խաւարազգեաց իմոց փորձութեանց. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Թ։)

Մեղաւորացն անձինք խաւարազգեցեալք եւ պատեալք ի մէջ լուսազարդեալ հրապարակացն երեւեսցին. (Մանդ. ՟Զ. կամ ՟Ժ՟Զ։)

Ի մէջ ապարասան խաւարազգեստ ազգիս. ղիշ. ՟Ը։)


Խաւարածիր

adj. s.

ecliptic.

NBHL (2)

Յեկեղեցիսըն խաւարած՝ յայնժամ վառի լոյս կանթեղաց. (Շ. եդես.։)

Ամենայնն խաւարած մնան, մինչչեւ է դա լուսաւորեալ. (Լմբ. սղ.։)


Խաւարակուլ

adj.

that dissipates darkness;
plunged in obscurity.

NBHL (2)

կլանօղ եւ փարատիչ խաւարի.

Եւ Կլեալ ի խաւարէ. ընկղմեալ սուզեալ ի խորս խաւարի.


Խաւարակուռ

adj.

utterly dark.

NBHL (1)

Ընդ ցկուռ շաւիղն որդեգրութեան սատանայի. (Զենոբ.։)


Խաւարահալած

adj.

chasing away darkness.

NBHL (2)

Հսկող հովիւ խաւարահալածք. (Շար.։)

Բարի եւ գեղեցիկ է լոյս խաւարահալած. (Վրդն. ծն.։)


Խաւարամած

adj.

surrounded with darkness, obscure, gloomy, dark.

NBHL (2)

Խաւարամած մեղք, կամխորհուրդ, կամ կուռք. (Մանդ. ՟Ժ՟Դ։ Սարգ. յկ. ՟Ժ։ Լծ. կոչ.։)

Ի խաւարամած իմնալի աչս ծագեա՛ զշնորհ. (Լմբ. սղ.։)


Խաւարամոլար

adj.

tortuous & tenebrous.

NBHL (1)

Յուղարկիլ ընդ խաւարամոլար ճանապարհն, ուր լալ աչաց, եւ կրճել ատամանց է. (Վրք. հց. ՟Ի՟Զ։)


Խաւարային, յնոյ, ոց

adj.

cf. Խաւարին.

NBHL (5)

Խաւարային ջուրք մինչեւ յամպս օդոց. ղ. ՟Ժ՟Է. 12։)

Ընդ խաւարային տեղիս եւ ի վիհս. (Պիտ.։ Յհ. կթ.։)

Խաւարային մեղք, կամ խորհուրդք, ծնունդք, գնացք. (Յճխ. էժ։ Եղիշ. ՟Է։ Նար. ՟Լ՟Ը. ՟Ծ՟Ղ։)

Ի խաւարային ժամու (երեկոյիս) զխաւարային կերակուրս (մարմնաւորս) խաւարային մարմնոյս տացուք. ղիշ. միանձն.։)

Զխաւարարնյինսն կատարելով զծանակութիւնս. () այսինքն զմեղանչական կամ սատանայական Յհ. իմ. պաւլ.։


Խաւարանամ, ացայ

vn.

cf. Խաւարիմ.

NBHL (2)

Արեգականն լոյս քօղարկեալ՝ խաւարանայր միջօրէին. (Շար.։)

Որք աղտեղինն մեղօք, դարձեալ խաւարանան։ Խաւարանայ ոգին եւ սիրտն. (Ի գիրս. Խոսր.։)


Խաւարասէր

adj.

loving obscurity or darkness.

NBHL (4)

φιλοσκότος tenebrarum amans. Սիրօղ խաւարի, կամ գիշերոյ, մեղաց, մոլորութեան, եւ գաղտնի գործոց չարութեան.

Լուսին՝ գիշերագնաց, խաւարասէր, լուսատեաց. (Գիւտ թղթ. առ վաչէ։)

Խաւարասէր որդիքն արեւելից։ Խաւարասէր թշնամին կենաց մերոց. ղիշ. ՟Գ. ՟Ը։)

Զխաւարասիրացն փաղանդ։ Բարբարոս գնդից խաւարասիրացն հոգիք. (Նար. ՟Կ՟Ե. ՟Կ՟Թ. ՟Ղ՟Ա։)


Խաւարասոյզ

adj.

immersed in obscurity, buried in darkness.

NBHL (1)

Սուզեալ եւ ընկղմեալ ի խաւար.


Խաւարարգել

adj.

kept in obscurity, hidden;
that keeps in obscurity (tomb), sombre, obscure, black, dark.

NBHL (1)

Խաւարարգել ի տուէ, եւ անլոյս ի գիշերի. ղիշ. ՟Ը։)


Խաւարեմ, եցի

va. vn.

cf. Խաւարեցուցանեմ;
cf. Խաւարիմ.

NBHL (1)

Մէգ ծածկէ զճառագայթս արեգական, եւ զմիտս խաւարէ յոլով կերակուր. (Նեղոս.։)


Խաւարեցուցանեմ, ուցի

va.

to darken, to spread darkness, to obscure, to dim;
to eclipse;
to extinguish;
to blind;
լուսինն խաւարեցուցանէ զարեգակն, the moon eclipses the sun.

NBHL (3)

Առաքեաց խաւար, եւ խաւարեցոյց զնոսա։ Զամենայն լուսաւորս խաւարեցուցից. ղ. ՟ճդ. 27։ Եզեկ. ՟Լ՟Բ. 8։)

Զաչս թագաւորին փորեալ խաւարեցուցին։ Զամենեցուն աչս խաւարեցուցանէ, եւ թողու. (Մանդ. ՟Բ։ Յհ. կթ.։ Վրդն. պտմ.։)

Այսպիսօք խաւարեցուցանողօք գիւտիւք խաւարեցուցանել զմիտս հաւատացելոց. (Խոսրովիկ.։)


Խաւարիմ, եցայ

vn.

to be darkened, obscured, eclipsed;
to be blinded;
խաւարեցաւ արեգակն ընդ ժամս երիս, the sun remained eclipsed three hours.

NBHL (3)

Խաւարեսցին աստեղք, կամ երկինք, կամ աչք։ Խաւարեսցի արեգակն, կամ լուսին, կամ լոյս, կամ տիւ։ Եղեւ թագաւորութիւն նորա խաւեարեալ։ Դրունք նորաթափուր եղեն, խաւարեցան ի վերայ երկրի։ Մինչչեւ խաւարեալ եւ գայթագղեալ ոտից ձերոց։ Խաւարեցայ տարակուսանօք։ Խաւարեցաւ դուստր սիոնի։ Խաւարեցան անմտութեամբ սիրք նոցա.եւ այլն։

Սեդեկիա խաւարէր աչօքա. (Լմբ. ժղ.։)

Խաւարելոցն մեղօք. (Սարգ. յկ. ՟Դ։)


Խաւարին

adj.

obscure, gloomy, dark.

NBHL (3)

Խաւարին խնախտմամբ մարմնոյ եւ մեղաց. (Խոր. հռիփս.։)

σκοτινός, σκοταῖος tenebrosus, tenebricosus, obscurus ζόφος իբր ζόφεος caliginosus. Խաւարային. խաւարտն. աղջամղջին. խաւարեալ. մութ. մթին. նսեմ. անլոյս. միգամած.

Երկիր խաւարին եւ մթին։ Էր օրն խաւարին եւ մթին։ Եւ ո՛չ ի տեղւոջ խաւարին երկրի։ Խաւարին լերինք, կամ ճաանապարհք, կամ գանձք։ Ապա ակն քո չար է, ամենայն մարմինդ խաւարին եղիցի։ Չգուցէ մասն ինչ խաւարին։ Ահ խաւարին հասանէր ի վերայ նորա։ Խաւարին կապանօքն արկեալ ի տարտարոսն.եւ այլն։


Լօռաւէտ

adj.

mossy.

NBHL (1)

Ի մառախղուտ տեղիս մայրեաց, եւ ի լօռաւէտս. (Խոսր. ՟Բ. 6։)


Խ (khé)

s.

the thirteenth letter of the alphahet, and the eighth of the consonants;
forty, fortieth.

NBHL (4)

տառ բաղաձայն՝ թաւ, եւ կրկնակ, անուանեալ խէ, ունակ զօրութեան կրկին տառիցս՝ գղ. կամ փղ. որպէս առ յոյնս χ խհի, կամ քհի, ասի բաղկացեալ յերկուց քմակից տառիցս, κκ գգ։

Առ եբրայեցիս եւ արաբացիս խէ կամ խը թանձր հնչի ի խորութենէ կոկորդին. այլ առ պարսիկս եւ թուրքս եւ ի հյ. փափկիկ, մինչեւ մերձենալ ի հ. վասն որոյ եւ ի լծորդ է նմին ի մեզ. զի գրի՝ հաղբք եւ խաղբք. հոյակապ եւ խոյակապ. խրասախ, եւ հրասախ, եւ այլն. որպէս եւ նահապետ՝ է նախապէտ, կամ նահանգապէտ։ Իսկ անունս Ռախաբ գրի եւ ռահաբ, եւ ռաքաբ կամ հռեքաբ։

Խ. Լինի լծորդ եւ ընդ ղ. զոր օրինակ սանդուխք, սանդուղք. բախտ, բաղդ. վախճան, վաղճան. եւ աղքատ՝ հնչի որպէս ախքատ (որպէս թէ աղխքատ)։

Խէն՝ խրատէ խաղալ ընդ սուրբ գրոց, ընդ անմիտն տղայոց։ Խէն խորհրդակից բարի եղեալ, մերժէ զխորհուրդ խորամանգեալ. (Շ. այբուբ.։)


Խաբանք, նաց

s.

fraud, deceit, cheat, roguery, imposture.

NBHL (1)

Արար խաբանօք, զի կոտորեսցե զծառայս բահաղու։ Կործանեա խաբանօք շրթանց իմոց. (՟տ. թգ. ՟Ժ. 19։ Յուդթ. ՟Թ. 15։)


Խաբեբայ, ից

cf. Խաբեայ.

NBHL (7)

ԽԱԲԵԲԱՅ. որ եւ ԽԱԲԵԱՅ. ἑμπαίκτης illusor σοφιστής , σοφιστικός, ἑπιθέτης sophista, deceptor, impostor, versipellis. խաբօղ. պատրօղ. դաւադիր. կարթօղ. եւ Կեղծավոր. խաղ առնօղ, այպանօղ. եւ Իմաստակ.

Իբրեւ զպատրող ոք խաբեբայ մոլորեցուցանէ. ղիշ. ՟Ը։)

Եւ ἁπατηλός deceptorius, fallax, fraudulentus. խաբէական. պատիր. կեղծ.

Գուցէ խաբեբայ բան. ղատ. օրին. ՟Ժ։)

Ընկալան զգիրն խաբեբայ ողոքանաց թագաւորին։ Զվասակայ խաբեբայ հայթայթանս պատրանացն։ Զխաբեբայ երդմունս։ Խաբեբայ հրամանացդ. ղիշ. ՟Գ. ՟Դ. ՟Ղ։)

ԽԱԲԵԲԱՅ. գ. δέλεαρ esca. Կեր խաբող, եւ որսող.

Հեշտութիւն՝ մեծ խաբեբայ չարին (կամ չարաց). ղատ. տիմ.։)


Խաբեբայութիւն, ութեան

s.

deceit, imposition, cheat, imposture.

NBHL (1)

Գործ խաբեբայից. նենգութիւն. կեղծաւորութիւն.


Խաբեպատիր

adj.

fraudulent;
deceitful, false, illusory, insidious, sophistical.

NBHL (1)

Դիտէր զարքայն դավիթ՝ թէ յորում վայրի անկցի՝ ի վերա նորա խաբեպատիր գեղովն իւրով. (Եփր. թագ.։)


Խաբիչ, չի, չաց

adj.

deceitful, fallacious;
seducing, insinuating.

NBHL (2)

ἑξαπατῶν decipiens, deceptor. Խաբօղ, որ խաբէ, կամ խաբեաց. պատրիչ. մոլորեցուցիչ.

Խաբիչք զնոսա ի պատիւն ապաստան արարին. (Ոսկ. գաղ.։)


Խաբկանք

s.

cf. Խաբանք.

NBHL (1)

(Բժժանք) պատիրք եւ խաբկանք են. (Ոսկ. կող. ՟Ը։)


Խաբու

adj.

cheating, deceitful, fallacious;
crafty, smirking, smooth-tongued.

NBHL (1)

Աղուէս նենգաւոր է, եւ խուսաբու, եւ խաբու. (Վեցօր. ՟Թ։)


Խաբուկ

cf. Խաբու.

NBHL (1)

Խաբող. որպէս անունս յակոբ. եագուպ.


Խաբուսիկ

cf. Խաբու.

NBHL (1)

խաբու. խաբիչ. խաբող. (գտանի գրեալ եւ խաբուսակ). Իբրեւ զխաբուսիկն (կամ խաբողիկն) յակոբ. Կոչ. ՟Է։ Խաբուսիկ եւ զամենայն մարդ խաբէ։ Հակառակաբան, ոխակալ, եւ խաբուսիկ. (Ախտարք.։)


Խաբուհի

adj. s.

deceitful;
deceiver.

NBHL (2)

Կին խաբող, կամ խաբեբայ.

Զի երեւեսցիս մարդկան առաքինի եւ պահող, խաբուհի, եւ խորամանկ կեղծաւոր. (Ճ. ՟Ա.։)


Խազեմ, եցի

va.

to draw lines, to roll;
to mark out, to delineate, to outline;
to mark, to brand.

NBHL (2)

Հարօրով ակօս խազեցին շուրջ զքաղաքաւն ի նշան պարսպի, եւ հրաման հանին ոչ ումեք իշխել քայլել ի վերայ խազածին. (Մարթին.։)

Ջղօք դզել զմարմինն, հարկանել, եւ խազել զջիլսն. (Հ=Յ. հոկտ. ՟Ժ՟Բ.։)


Խազմարար, աց

cf. Խազմագործ.

NBHL (3)

στασιαστής seditiosus. Կռուարար. խռովարար. խռովայոյզ. ապստամբ, եւ ապստամբողական.

Զորս սա (որթ խաղողոյ) բերէ ի յաշխարհի իբր զխազմարար. (Պետ.։)

Տմարդիս, կեղծաւորս, եւ խազմարարս. (Սարգ. յկ. ՟Ը։)


Խաթարեմ, եցի

va.

to damage, to spoil;
to corrupt;
to ruin, to shatter;
to rumple, to crumple.

NBHL (3)

(լծ. թ. փետէր, վնաս. եւ յն. քաթերէ՛օ). καθερέω destruo, diruo συγκόπτω concido. Աւերել, եղծանել, քակել, կործանել, խանգարել. վեր ի վայր առնել.

Խաթարել, եղծանել զհաւատն. (Նիւս. կազմ.։)

Զուղիղ բանն խաթարեալ եղծին. (Երզն. մտթ.։)


Խաժակն

adj.

blue-eyed.

NBHL (3)

γλαυκός glaucus, caesius, caeruleus. Ոյր են կապուտակ ականողիք. խաժաչք. կապուտաչութիւն.

Զխաժակնն մարդ գոյ մտածութեամբ սեաւակն իմանալ. իսկ զմարդ առանց բանականին անհնար է մարդ իմանալ. (Անյաղթ պորփ.։)

Զվարսն առիւծու ունէր, եւ աչքն՝ մինն խաժակն. աջն վայրաբեր եւ սեաւ, եւ ահեակն՝ խաժակն. (Պտմ. աղեքս.։)


Խաժամուժ

adj.

low, vulgar, plebeian;
— or — ամբոխ՝ մարդիկ, the mob, the rabble, the populace.

NBHL (1)

ὅχλος (լծ. թ. հալգ ). turba. (որպէս թէ խուժմուժ, կամ խապա սապա) Խուռն կամ հասարակ ամբոխ մարդկան. խառնիճաղանճ. ռամիկ. խոսկական. հասարակ.


Խախամոք, աց

s.

man-cook.

NBHL (1)

Ոչ գոյր նոցա խախամոքք անուշարարք առանձինն, եւ ոչ հացարարք. ղիշ. ՟Ը։)


Խախանք

s.

immoderate, derisive laughter.

NBHL (3)

καγχασμός cachinnus. Մրքիջ, քրքջանք. ծաղր բարձրաձայն եւ անպատկառ. քահ քահ ծիծաղ. քահ քահա.

Ի բերանոյ կրօնաւորին մի երբէք անամօթ խախանք ելցեն. (Եփր. խրատ.) (յորմէ Ստեփ. լեհ. կազմէ զբայդ Խախալ, որպէս քահ քահ ծիծաղիլ։)

Որ պայծառացեալ էր, եւ զարգարէր զմեզ բանիւ վարդապետութեամբ՝ զգեստն, խախանքն կողոպտեցին, զի բարիօք առ ձեզ հանդիպեցաք մերկք. (Ոսկ. ի մելիտ.։)


Խախաց, ից

s.

chyle;
rennet;
curdled milk, curds.

NBHL (4)

Ի պանրէ հայոց զգուշանալ, զի մի գուցէ՝ ասէ, ի մատաղէ գառինն զատկի խախաց մերձեցեալ է ի նոսա. (Շ. թղթ.։)

Խախաց՝ ժողովէ (զկաթն), եւ պնդէ, եւ մակարդ կտրէ. (Բրսղ. մրկ.։ եւս եւ Վստկ.։)

Ձայնն նորա աղաղակեաց զակքէի, եւ եղեւ բարբառն նորա խախաց ի ներքս ի սիրտն նորա. (Եփր. համաբ.։)

Ընկենո՜ւմք մեք զբանն իբրեւ զխախաց (կամ խաղաց) ի լսողսն. (անդ։)