Քանզի յոյժ հաւատացեալ էր այրն, չէր ինչ պիտոյ տեսիլ երեսաց յայտյանդիմանակաց. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 4. ըստ Ճ. ՟Գ.։ Իսկ ի բուն օրինակն, յանդիմանակաց։)
Որ ի ծածուկ՝ ու ոչ յայտնական, փորէ զգետինըն քեզ նըման. (Շ. եդես.։)
Մատենագրել յայտնական պատմութիւն, որ առ մեօք գործեցան. (Ագաթ.։)
Արեգական նման յայտնական, պայծառ բանիւ՝ վարդապետական. (Գանձ.։)
Սահման է բան կարճառօտ՝ յայտնական բնութեան ենթակայ իրաց. (Դամասկ.։)
Ոչ է պարտ յօտարաց՝ առանց յանձնարարական թղթոյն ի քահանայութիւն մատուցանել. (Կանոն.։)
προκόπτω, προβαίνω proficio, procedo, promoveor, incrementum capio. Յառաջադէմ լինել. զարգանալ. աճել. առաջ երթալ, մենծնալ.
Կատարեալն աճէ, անփոփոխելին յառաջադիմանայ. (Պրպմ. ՟Լ՟Զ։)
Ծնեալն մեզ մանուկ Յիսուս՝ յընդունօղսն իւր զանազանաբար յառաջադիմանայ իմաստութեամբ եւ հասակաւ եւ շնորհօք. (Նիւս. երգ.։)
Ո՞ւր արդեօք երբէք յառաջադիմասցի Քրիստոս։ Որ զյառաջադիմանալն երբէք Քրիստոսի ի մեծութիւն կոյս անուսումնաբար կարգէք. (Կիւրղ. գանձ.։)
Նովին հոգւովն յառաջադիմանայր մանուկն. (Ճ. ՟Բ.։)
Զի մի՛ մատաղ հասակն յառաջադիմանալովն ի դատաստան անկցի սատանայի։ Անիրաւութիւնն ոչ զօրէ յառաջադիմանալ, այլ կարճի ի խնամոցն աստուծոյ. (Լմբ. պտրգ. եւ Լմբ. առակ.։)
ՅԱՒԱՆԱԿԱԿԱՆ կամ ՅՈՎԱՆԱԿԱԿԱՆ, եւ Յովանակեան կամ Յովանական. πωλικός pullicus. Սեպհական յաւանակի, եւ ուր իցեն յաւանակք (իշոյ, ձիոյ, եւ այլն).
Ներոն ի կառս յաւանակականս, եւ ի տասն յովանակեանսն յաղթեաց։ Յաւելաւ յովանական կառամարտիկ։ Յովանակական երկձին։ Միաձին յովանակական. (Եւս. քր.։)
Ձի իբր օրինօք իմն բնաւորականօք յոխորտացեալ ցուցանի. (Պիտ.։)
ՅՈԽՈՐՏԱՄ ՅՈԽՈՐՏԱՆԱՄ. ն. Յախորտիլ. յանդգնիլ. խրոխտալ. խրոխտանօք պարծիլ, եւ սպառնալ.
Յոխորտանալ չարաց։ Իմաստասէրքն աշակերտօքն խրոխտանային։ Ակամայ յոխորտանայ. (Ածաբ.։ Ժղ.։ Սարգ. յկ. ՟Ը։ Փիլ. լին. ՟Դ։)
Զբոլոր ապա աշխարհիս զտիրելն յոխորտային։ Յայս առաւել յոխորտացեալ՝ զմեզ որսային գազանացեալ. (Արծր. ՟Ա. 14։ Հեթում ոտ.։)
Ուր իցէ ճօճումն յօնաց. ոյր յօնք ստէպ խաղան ակնարկի առնելով.
Յօնաճօճ եւ աչակաքաւ դիմօք. (Սիսիան.։)
ՆԱԶԻՄ եւս եւ ՆԱԶԵՄ, եցի. չ. σεμνόομαι gravitatem prae me fero γαυρόω, γαυροῦμαι efferor, glorior, jacto me, superbio. Նազանս ցուցանել. նազելի զանձն համարել եւ ցուցանել. պանծալ. պարծիլ. ճոխանալ. սոնքանալ. փքանալ. սիգալ. եւ խնդմտիլ. խայտալ. ... (լծ. եւ թ. նազլանմագ. պ. նազիտէն ).
Իբրեւ զառիւծ նազեսցի։ Ընդէ՞ր դու նազիս ի վերայ մեր լերամբքդ. (Թուոց. ՟Ի՟Գ. 24։ ՟Ա. Մակ. ՟Ժ. 70։)
Կնոջ մարդոյ այնչափ ոսկի զանձամբ արկանել եւ նազել։ Յայն թատր (երկնից) զարդարեսցին, անդ նազիցին, անդ յօրանայցեն։ Յորժամ չսիգայցես, չնազիցես. (Ոսկ. փիլիպ. եւ Ոսկ. եբր.։)
Խրախ լինի ի վերայ միայնոյ իւրոյ հօրն, ցնծալով եւ նազելով եւ հրճուելով՝ աստուծոյ. (Փիլ. այլաբ.։)
Մեծ հաւատով խնդրէր յաստուծոյ՝ որպէս որդի, որ խնդրեսցէ ի հօրէ սիրով եւ նազելով. (Ճ. ՟Ժ.։)
Եւ մայր նորա ասէր որպէս մարդոյ նազելով, եթէ հայր քո եւ ես տառապէաք խնդրէաք զքեզ. (Մեկն. ղկ.։)
ՆԱԽԱԽՆԱՄԻՉ ՆԱԽԱԽՆԱՄՈՂ. Որ նախախնամէ (ըստ ամենայն առման).
Գիտել զարարիչն եւ զնախախնամիչն. (Լմբ. պտրգ.։)
Նախախնամօղն այն է, որ յառաջինսն լինի առ հոգ ուրուք։ Անուն կենդանի, նախախնամօղ մատն. (Խոսր.։ Նար. ՟Գ։)
Գոյ եւ այլն առաքինութիւն, որ յաւանդելոյ եւ ի պատուիրելոյ է. (եւ չէ՛ համեմատ նախակրթական հանդիսի, եւ ընտրութեամբ ուղղեցելոյն. Լծ. սահմ.։)
προμήθεια, πρόνοια providentia, provisio, procuratio եւ այլն. որ եւ ՆԱԽԱՀՈԳԱԿՈՒԹԻՒՆ. Նախախնամութիւն. յառաջատեսութիւն. տնտեսութիւն. զգուշութիւն. փոյթ. կամք խորհրդածեալ, կամաւորութիւն. գործելն գիտութեամբ.
Աստուծոյ նախահոգութեամբն ամենայն ինչ ըստ պատշաճի ամենայն ուրեք վճարեալ լինէր. (Իգն.։)
Այն՝ որ ամենայնին նախահոգութիւն խնամոյ տանի՝ բնութիւն, բաշխեաց ետ զայս. (Փիլ. այլաբ.։)
Խնամելն՝ յերկրագործացն նախահոգութենէ. (Պիտ.։)
Պահպանութեամբ եւ նախահոգութեամբ՝ ոչ երբէք անզգուշութեամբ յորոգայթն ըմբռնեալք լինէին։ Յոլովագոյն առնէ զնախահոգութիւնսն. (Նիւս. կուս.։)
Նախահոգութեամբ զչափս եւ զկշիռս եւ զոյգս նոքա դիցեն։ Ոչ վայելէ քրիստոսի աշակերտացն նախահոգութեամբ խօսել սուտ. (Մխ. դտ.։)
Կամաւոր եւ ի նախագահութենէ իբրեւ ի մարտի յաղագս մեղանչելոյ առաջին գոլ հակառակէին. (Փիլ. իմաստն.։)
Զհանդերձեալն նախաձայնէ ի մի զհաւաքումնն։ Ոչ փոքր ինչ տանջանս եւ աստուստ նախաձայնէ նոցա. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 14. 31։)
Եւ լերին ըստ բարձրաբերձ խորհրդոյ օրինակաւ նախաձայնի մարիամ. (Ճ. ՟Բ.։)
προφώνησις praenunciatio, praedictio. Կանխաձայնութիւն. նախասացութիւն. գուշակութիւն.
Զայս ամենայն նախաձայնութեամբ ի մարգարէիցն լուեալ։ Ձգեցին յինքեանս մարգարէքն զնախաձայնութեանցն մեկնիչ. (Սկեւռ. ես. եւ Սկեւռ. լմբ.։)
Զնախաձայնութիւն երջանիկ տեսողին ի մէջ առնելով. (Երզն. մտթ.։)
Պատմութեամբ անցելոյն, եւ նախաձայնութեամբ հանդերձելոյն. (Տօնակ.։)
Նախամարգարէն մովսէս։ Երանելոյ նախամարգարէին. (Պիտ.։)
Հանգոյն նախամարգարէին մեծի. (Խոր. ՟Գ. 30։ Շար.։)
ՆԱԽԱՄԵԾԱՐ ԱՌՆԵՄ, ՆԱԽԱՄԵԾԱՐԵՄ. προτιμάω praefero եւ այլն. որ եւ ասի ՆԱԽԱՄԵԾԱՐ ԸՆՏՐԵԼ կամ ՀԱՄԱՐԵԼ. Նախապատուել. նախադասել. պատուասիրել. ի վեր հրաւիրել.
Նախամեծար առնելով զբանս վրիպական թշնամւոյն պատրողի՝ քան զքո աստուածադիր օրինադրութիւնդ. (Ճշ.։ Մաշտ.։)
Եթէ զքո իսկ ոգիդ նախամեծար քան զիմ սէրն առնիցես, չես ինչ մօտելոց յիմ աշակերտութիւն. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 10։)
Ի յայսքան տագնապի նախամեծար զքեզ արարեալ, աշակերտին սիրեցելոյ՝ սպասաւորել (քեզ) հրամանատրեալ. (Սկեւռ. աղ.։)
Արդեօք նախամեծարեսցէ զանձին իւրոյ զփրկութիւն քան զպատուիրանն։ Նախամեծարեսցու՛ք զայսոսիկ. (Նանայ.։)
Ի դասս հայրապետաց նախամեծարեցար. (Ոսկ. լուս.։)
Ի հօրն մեր եւ ի նախայաջորդէ սրբոյ աթոռոյս ի տեառն ներսիսէ գրելոց նամակացն. (Գր. տղ. թղթ.։)
ζηλωτής aemulator. Նախանձայոյզ. նախանձաւոր. վրէժխնդիր. քինախնդիր.
Հեղիաս նախանձախնդիր. (Պիտ.։ Ոսկ. մտթ.։)
Տեսանէր (մովսէս) նախանձախնդիր զվրիժառուն հեղիաս. (Եփր. այլակերպ.։)
Քանզի եւ դու աստուծոյ նախանձախնդիր էիր. (Ոսկ. ես.։)
Դարձուցեր զցասումն բարկութեան քո ի ձեռն նախանձախնդրին քո փոնեհէսի. (Եփր. աղ.։)
Հերա ծնիցելոցն յարամազդայ նախանձախնդիր էր. (այսինքն ընդդէմ օտար զաւակաց առնն). (Նոննոս.։)
ζηλωτής, ζηλότυπος . (ի τύφος որ է թ. թիւթմէք եւ թուֆան ). aemulator, aemulus. (եբր. քանա, քաննա. ի քէնա, որ է քէն, քին. վասն որոյ նոյն է սիմոն կանանացի, եւ շմաւովն նախանձայոյզ. κανανίτης cananita, cananaeus ). Յուզեալ կոծեալ նախանձու՝ առաւել որպէս օրինաւոր նախանձաւորութեամբ. նախանձաւոր. նախանձախնդիր. եռանդնոտ.
Զնախանձայոյզ զվրէժխնդիր զօրինացն։ Ըստ ճշմարտութեան հայրենի օրինացն եւ նախանձայոյզ էի աստուծոյ։ Ըստ նախանձայոյզ լինելոյ հալածէի զեկեղեցին։ Շմաւովն նախանձայոյզ, կամ կոչեցեալն նախանձայոյզ.եւ այլն։
Նախանձայոյզ եղեն ամենայն ժողովուրդն առհասարակ։ Ոչ եղեն նախանձայոյզ՝ տանել զտապանակն աստուծոյ ի շելով. (Եփր. դտ. Եփր. թագ.։)
Հերա նախանձայոյզ էր հերակալեայ (սակս զաւակաց նորա յայլմէ). (Նոննոս.։)
Արք նախանձայոյզք քինախնդիրք պահեն զկանայս իւրեանց. (Եփր. ծն.։)
Իսկ դու ո՛վ վսամական, եւ սրբազնութեանցն նախապետական (այս ինքն քահանայապետ). (Մագ. ՟Ի՟Ե։)
(Առաքինութիւն աբրահամու), զոր բնութիւն առաջնորդութեամբ եւ նախապետութեամբ մեծարեաց. (Փիլ. լին. ՟Դ. 13։)
Յառաջ քան զայս նախապետութիւն թագաւորեցին նոքա։ Եկն նախապետութիւն ի ձեռն Դաւթի։ Զճոխութիւն նախապետութեան թերեւս իւր յափշտակէր նա։ Մովսէս ունէր զնախապետութիւնս ժողովրդեանն. (Եփր. ծն.։)
Ի ծննդաբանութենէ նախապետութեան նեբրովթայ (արծրունիք յասորեստանեայց). (Նար. խչ.։)
Գրիգորիոս նախապետութեան շնորհի արժանացեալ. (Ոսկ. լուս.։)
Միջամուտ եղեն եւ կային ի ժողովրդեան աստ մերում գլխաւորք նախապետութեամբ. (Մծբ. ՟Ժ՟Թ։)
ἑπονείδεστος probrosus, ignominiosus. Որ ինչ ի մէջ բերէ զնախատինս. անարգական.
Որ թուի նախատական եւ ամօթալի գոլ։ Որ առաւել նախատական թուին գոլ, այն իսկ են հիմունք մերոց բարութեանց. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 33։)
Կերակուր յետ ճաշոյ եւ նախ քան զընթրիս.
Յօրանային նախընթրակաւ նախարարին հայոց. (Պտմ. առ լեհ.։)
Ողջոյն նախկին. ողջունելն նախ քան զայլս՝ կամ յայլոց. յն. ողջոյն կամ ողջունումն. ἁσπασμός salutatio.
Զնախողջոյնս խնդրել ի հրապարակս. (Սիրէք զնախողջոյնս ի հրապարակս. Մրկ. ՟Ժ՟Բ. 38։ Ղկ. ՟Ժ՟Ա. 43։)
ἁγωνιστικός, ἁθλητικός . Սեպհական նահատակաց եւ նահատակութեան.
Առ նահատակական հանգիստն. (Փիլ. լին. ՟Դ. 29։)
Արժանի լինիք նահատակական պսակին. (Ճ. ՟Գ.։)
Ո՞չ իցէ տեսեալ զնահատակական մարտիկսն մերկացեալս պատրաստեալս. (Ոսկ. ես.։)
ՆԱՀԱՏԱԿԱԿԱՆ Սեպհական նահատակաց (ըստ ամենայն նշ)
Առ նահատական հանգիստն. (Փիլ. լին.։)
to bite;
to chew, to gnaw, to tear in pieces;
to nettle, to sting, to snarl at, to revile;
— զմիմեանս, to bite one another.
δάκνω mordeo, pungo. Ատամամբք կամ ժանեօք ըմբռնել, ծասկել, կորզել, կամ խայթել, կծանել, խածնել, խօթել, կճել. եբր. նաշաք. տե՛ս եւ ՀԱՐԿԱՆԵԼ. եւ ԽԱՅԹԵԼ.
Ի սուր եւ ի հուր դիմէին, եւ ի գազանաց խածանէին. (Եփր. պհ.։)
Նմանութեամբ՝ Վնասել, զկծեցուցանել. սիրտը տաղել, խշխշցնել.
Համակէր միշտ ի չար խորհուրդս՝ խածանել չար թունովք իւրովք զթագաւորն գագիկ։ Իբրեւ զգազան չար ի խածանել զնա զարթուցեալ. (Յհ. կթ.։)
Չի՛ք այլ ինչ զօրաւոր՝ որ այնպէս խածանէ զսիրտ մարդոյ՝ իբրեւ զնախատինսն. (Սարգ. յկ. ՟Բ։)
bite.
Համբերէին նոքա կեղոյ վիրացն, զոր ունէին, եւ զխածատածսն զգազանացսն. (Եւս. պտմ. ՟Ե. 1։)
to bite, to nibble.
Եթէ գազանացեալ խածատէ եւ ուտէ, դառնացեալ անարգէ, եւ հեգնէ. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 2։)
bird's crop, craw.
Ի միջօրեայ ժամանակի զխածեակնխ զոր ունի ի լանջսն, ձգեալ պրկէք առ ի հանգչել եւ թեթեւանալ առ ի յօդոյն ծանրութենէ. (Վեցօր. ՟Ը։)
salary;
quarterly stipend.
Որպէս արաբ. գըւդ, ագսադ. որ է Ռոճիկ, հռոդ. թոշակ, մանաւանդ եռամսեայ.
Յերից ամաց եւ անդր արգելեալ էր (ոստիկանն) զնախարարացն հայոց եւ նոցին հեծելոց զօրուն ամի՝ հարիւր հազար դահեկան խածիթայս. (Վրդն. պտմ.։)
act of biting.
Որպէս ի խածմանէ արիոսականն օձէ վնասեալք. (Աթ. ՟Ժ՟Բ։)
Անգործ եղիցի յիս խածումն թիւնաւոր օձին։ Ապրեցուցանէ զհաւատացեալս յաներեւոյթ օձին խածմանէ. (Լծ. ածաբ.։)
hard-hearted, rude, harsh.
Խակ կամ հում բարուք. տմարդի. եւ անագորոյն.
seditious, factious, turbulent;
— ստահակութիւն, cf. Խակագործութիւն.
immature judgment, puerility.
to gather unripe fruit.
Որ խակակիրթ (տպ. խակակութ) առնէ զայգի իւր, խաբի նա ի խաղող ուտելոյ. (Մծբ. ՟Ե։)
want of mature judgment, folly, youthful ignorance or inexperience.
Զխակամտութիւն եւ զխստասրտութիւն ազգին նշանակէ. զի այնպիսի ժպիրհք էին. (Երզն. մտթ.։)
unripeness, crudity;
sourness, harshness, cruelty;
sedition, rebellion.
Տղայութիւն աստ ոչ զհասակին տղայութիւնն ասէ, այլ զմտացն խակութիւն։ Ո՛չ եթէ առ տգիտութեան ինչ, եւ ոչ առ խակութեան, եւ ոչ վնաս տխեղծ հասակի. (Ոսկ. գաղ. եւ Ոսկ. եբր.։)
Մնաանկականի քոց տիոց , եւ անհասութեան խակութեանդ լեալ տարփանք. (Խոր. ՟Ա. 32։)
Իբրեւ զգաստ եղեւ յուդա վասն անօրէն խակութեան վնասին, որ եղեւ. (՟Բ. Մակ. ՟Ժ՟Բ. 5։)
Հրէիցն խակութիւն. (Նիւս. կազմ.։ եւ Նանայ.։)
Մի՜ սնոտի բանից տեղի տացուք, որք օրինադրենն ընդդէմ անձանց մերոց զխակութիւն. (Ածաբ. աղք.։)
Ողորմութիւն քո առ խակութիւն վնասակարիս։ Ի խակութենէ չարին արկածից. (Նար. ՟Լ. ՟Ղ՟Գ։)
Եթէ բնութեամբ այդպիսի գազանային ստեղծ զքեզ արարիչնխ է՞ր վասն դատաստանս պահանջէ ի քէն վասն խակութեանդ. (Սարգ. յկ. ՟Դ։)
Իբր զաղմկիչ զոք բամբասէին զնա, եւ եթէ խակութիւնս ինչ ստահակիցէ. (Ոսկ. ՟բ. տիմ. ՟Ա։)
Ի ծերութեան զխակութեան (յն. անառակ մանկանց). (Ոսկ. ես.։)
dish, viand, mess;
meat, cooked meat.
Զմին ի դուռն արքունի կարգեալ, զմիւսն ի վերայ խահիցն։ Զխահիցն զանազանութիւն. (ի գիրս Խոսր.։)
head-cook;
օգնական —ի, undercook.
cookery;
the dishes served up;
seasoning of dishes;
dainty meats.
Առ որս չիք տեսանել խահարարութիւն, կամ մարմնական ճաշակումն. (Լմբ. պտրգ.։)
Լնուլ ի նա զամենայն պէտս հացի եւ գինւոյ եւ ձիթոյ՝ մեծի խահարարութեան. (Վրք. հց. ՟Բ։)
Ի բազմապատիկ խահարարութիւնս անյագ մնայ տակաւին. (Շ. ՟ա. յհ. ՟Ի՟Զ։)
to overdo, to cook too much, to burn, to spoil;
to corrupt, to ruin.
Լայնաբար՝ Այրել. կիզուլ. եղծանել. չորացուցանել. տոչորել. հիւծել.
Նման է համարձակութիւնն կիզողական խորշակի .. . որ եւ զպտուղս խարհէ զծառոց եւ զամենայն երկրի. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Ա։)
Նաեւ ինքն զեղջն ուսուսցէ մեզ զգործն, որք զօրացուցանեն զնա, եւ որք խահրեն եւ մերժեն. (Անդ. ՟Դ։)
player;
dancer;
game, play, toy, plaything;
trifle, trifling amusement, foolery;
gewgaw, bawble;
laughing-stock, butt;
— լինել, to become the laughing-stock of;
— առնել, to make game of;
— եղեւ բախտին, he was fortune's plaything, or the sport of fortune, fortune mocked him;
հողմոց եւ ալեաց —, at the mercy of winds and waves.
Նուագէին կանայք խաղալիկք։ Ձայն խաղալկաց։ Ընդ ժողովս խաղալկաց. (Ա. Թագ. ԺԸ. 8։ Երեմ. Լ. 19։ ԼԱ. 4։)
Արարեալ խաղալիկ հրեշտակաց։ Եւ բանաւորք՝ խաղալիկքնորա. (Յոբ. ԽԱ. 25։ Ամբ. Ա. 10։)
plaything, toy, knick-knack, trinket;
trifle, trash, thing of nought;
game, play;
touch, feeling;
վաճառող —լեաց, toy-man;
մի ժամավաճառ լինիր ի —լիս, do not waste your time with trifles.
joint, articulation, socket.
Այսմիկ խաղալեաց սկիզբն, զի բնութեամբ վազել սովորեալ է ամենայն կենդանի. իսկ մարդկայինս ծնաւ զկաքաւսն. եւ ի միմեանց իսկ հաղորդեալ՝ յորժամ ի միասին եկեսցեն, ինքեանք գրեթէ (մանկունք) վերստին գտանեն։ Սակաւ ինչ առնել օրինադրեն զխաղալիսն ինչ, զ՝ի հուր գզելն, եւ բազումս այլս այսպիսիս անկատար գործեալս. (Պղատ. օրին. Բ. Է. Զ։ Իսկ անդ. Ը.)
ἅρθρον, articulus. Յօդուածք անդամոց առ ի շարժիլ եւ խաղալ ըստ պիտելոյն. խաղերը. օյնագ.
Ամենայն մարմինն յօդեալ եւ պատշաճեալ ամենայն խաղալեօք տարբերութեան։ Ամենայն մարմինն յօդիւք եւ խաղալեօք տարբերեալ. (Եփես. Դ. 16։ Կողոս. Բ. 19։)
leather-dresser, currier;
tanner.
βυρσεύς, σκιτεύς coriarius, cerdo, sutor. որ եւ ՃՈՆ, ԿՈՆ. Մորթէգործ. կաշեգործ. փոկագործ. որ հարթէ զմորթս ի մազից, եւ յօրինէ ազնիւ կաշի. եւս եւ կարուակ փոկեղինաց.
childish, playful.
Մանուկ որ խաղայ. (զի՞ ըստ յն. արմատն բէս, ակնարկէ ի տղայ, եւ ի խաղ. )
Անխարդախ հասակ խաղակաց է. յորմէ եւ խաղակն նախկին անուանեցաւ. (Փիլ. լին. ՟Դ. 188։)
playfellow, playmate.
Ովարիստէսն ըմպակից եւ խաղակից նշանակէ գոլ արամազդայ. (Պղատ. մինովս.։)
cf. Խաղաղ;
supplimentary vesper service;
certificate of poverty;
— Ովկիանոս, the Pacific Ocean;
— զոհ, peace-offering.
Խաղաղական խորհրդով։ Բանիւք խաղաղականօք։ Կենաց խաղաղականաց. (Եղիշ. ՟Բ։ ՃՃ.։ Յհ. կթ.։)
Ի ձեռն առնուլ զպատերազմական եւ զխաղաղական վարս։ Խաղաղականաւն զամենայն երկիր գրաւեալ միահեծան կալիցէ։ Յարաժամ խաղաղականին պարապի կենաց։ Զխաղաղական բնակութիւն. (Պիտ.։)
Խաղաղական անձամբ եկին ի քեբրոն թագաւորեցուցանել զդաւիթ. (՟Ա. Մնաց. ՟Ժ՟Բ. 38։)
Անթիւ պետութիւնս օրհնաբանողաց՝ համբոյրս, հեզս, երջանիկս, խաղաղականս. (Նար. ՟Լ՟Է։)
pacific, quiet.
Զխաղաղութիւն սիրելով, եւ իբրու արդարեւ ճշմարիտ խաղաղապահ է նա. (Փիլ. լին. ՟Գ. 8։)
fond of peace, that loves tranquillity, peaceable, peaceful.
Ասեն խաղաղասէր գոլ զազգն ճենաց։ Են խաղաղասէր։ Խաղաղասիրի տեառն իմում թէոդոսի. (Խոր. Բ. 78։ Գ. 57։)
mild, soft, gentle.
Շնորհեա՛ տէր գնացողաց ի ծովու խաղաղասիգ ալիսն վետս վետս քստմնել ծածանմամբ. (Վրդն. ծն։)
love of peace, moderation.
Նոցին խաղաղասիրութեանն եզեր նախանձոտ. (Խոսրովիկ։)
peace-making, pacifying, conciliating;
peace-maker, pacifier, reconciler.
Գոն մնացուածք առն խաղաղարարի։ Երանի խաղաղարարաց. (Սղ. ԼԶ. 37։ Մաթ. Ե. 9։ Տես եւ Սղ. ՃԺԹ. 6։ Երեմ. ԼԸ. 2։ Յկ. Գ. 17։)
Խաղաղարարն երկրի, եւ առ երկնայինսն նմանութիւն. (Աթ. բ։)
Խաղաղարարն քրիստոս։ Երկնաւոր խաղաղարարին. (Խոսր։ Լմբ. ատ։)
Զառ յինքենէ՝ երկնաւորաց եւ երկրաւորաց խաղաղարարէն աւանդեալ նոցա զօրէն խաղաղութեան՝ տալ ամենեցուն. (Սկեւռ. յար։)
to pa cify, to calm;
to conciliate, to reconcile.
Խաղաղացուցանել զպատերազմական վրդովումն, կամ զբազմաստուածութեան վրդովմունս, կամ զամենայն արեւմուտս. (Պիտ։ Մամբր։ Խոր. Բ. 52։)
Խաղաղացուցեալ էր զասքանազեան ազգս յամենայն վրդովմանց չարի. (Յհ. կթ։)
Խաղաղացս զանձինս մեր յամենայն սասանայական խռովութեանց։ Սովաւ զկեանս մեր խաղաղացո. (Ժմ։ Շար։)
very calm, peaceful, tranquil, serene.
Խաղաղաւէտ կենդանութեամբ։ Ի պայման միաբանական եւ խաղաղաւէտ սիրոյ հաստատեցի նոցա. (Յհ. կթ։)
to pacify, to appease, to calm, to allay, to assuage;
to conciliate, to reconcile, to accommodate, to adjust;
to hide, to conceal, to keep secret.
cf. ԽԱՂԱՂԱՑՈՒՑԱՆԵՄ. Πάυω. Sedo եւ խաղաղանալ. ἐιρηνἐυω եւ այլն.
Ոչ յայտնապէս ասէ եթէ չարք են, այլ խաղաղէ զիրսն. (Իգն։)
Խաղաղէ զբանն, զի մի վնասեսցին. (Երզն. մտթ։)
to become calm, to be pacified, tranquillized;
to be reconciled;
խաղաղեաց, be quiet, be tranquil, compose yourself.
cf. ԽԱՂԱՂԱՑՈՒՑԱՆԵՄ. Πάυω. Sedo եւ խաղաղանալ. ἐιρηνἐυω եւ այլն.
Ոչ յայտնապէս ասէ եթէ չարք են, այլ խաղաղէ զիրսն. (Իգն։)
Խաղաղէ զբանն, զի մի վնասեսցին. (Երզն. մտթ։)
to embrace affectionately, to caress, to fondle;
to embrace the knees, to supplicate with weeping;
օձատիպ խաղապատեալ, interwoven, interlaced, entwined like serpents.
ամենայնիւհնարին զխանդաղատութիւն մանկանն. զի զլալն եւ զհեկեկալն խափանեսցեն. թեպետեւ նոքազխաղապատեալ զերեսն այսր անդր դարձուցանեն. (Եփր. զղջ.։)
playful, fond of amusements.
Սիրօղ որպիսի եւ է խաղուց. օյունապազ.
play, sport, diversion;
թատրոնական —ք, theatrical representations.
flowing, running, fluid;
cf. Խաղացք.
Որ խաղայ գնայ. շարժուն. հոսանուտ.
Խաղաց գնացիւք վարդապետութեանն լնու բանն զծագս երկրի. (Սեբեր. ՟Ը։)
Անշարժ կամ, ասեն, գնացք խաղացիցն (ջուրց ծովու). (Վեցօր. ՟Է. յորմէ եւ Շիր.։)
Սերմանց ոչ նոյնպիսի, այլ ի բնական եւ յանշնչական խաղացիցն. (Եզնիկ.։)
cf. Խաղացք;
խաղացմունք շնորհաց, inspiration of the Divine Spirit.
Խաղցաք. շարժումն. ընթացք. գնացք. հոսումն. զեղումն.
Լքին զճանապարհս հետոց խաղացմանց։ Զխաղացումն ժամանակացս յայտնեն. (Նար. խչ. եւ Նար. մծբ.։)
to cause to move, to march, to transfer, to transport, to carry away;
to advance, to drive forward, to push on;
to pour out, to spirt;
cf. Թաւալգլոր.
Խաղացուցանել զամենայն ինչս, կամ զամենայն աւար քաղաքին. զորդիսն իսրայէլի. Զամենայնազգս հրէիցն. զայլ քորսն ժաղավրդեանն. եւ այլն։ Կապեաց եւ խաղացոյց զերանելին։ Զհրէայսն խաղացուցանեն ի գերութիւն։ Զդաւիթ առ ամիրապետն խաղացուցեալ. (Եղիշ. ՟Է։ Խոր. ՟Գ. 35։ Յհ. կթ.։)
Խաղացո՛ (զնաւն) ի խորն. (Ղկ. ՟Ե. 4։)
Ըմպել զջուրն կենաց խաղացուցանօղն ի կեանս յաւիտենից. (Պրոկղ. ոսկ.։)
to deceive, to entrap, to draw into a snare, to inveigle;
to vex, to trouble.
Յովհաննէս յորովայնին խայտալովն ոչ տրտմեցուցաներ, եւ լուրջ ընթանալովն ոչ խաբկանէր. (Ճ. ՟Գ.։)
snare, trap, ambush;
ընդ աղբ եւ ընդ խաղբ գալ, to be ill clothed, to be poorly or shabbily dressed.
Զանազան խաղբ չարեացն. (Մաշկ.։)
Մի՛ ըմբռնեսցիս ի խաղբս սատանայի. (Հ=Յ. փետր. ՟Ժ՟Գ.։)
Արձակեա՛ զմեզ ի խաղբից թշնամոյն. (Ճշ.։)
some, a, an;
somewhat;
really, in effect;
մեծ — է ինձ, it is a great thing for me;
կամէի —, I could wish;
I would.
τις, τι quis, quid, aliquis, -qua, -quod չէզոք նմասնական անուանս Ոմն, եզակի եւեթ եթէ հոլովականն եւ եթէ անհոլովն. ինչ. ինչ մի. մի. մի ինչ. իր ինչ. մէկ բան մը. իք մը.
Ահեղ իմն է տեղիս այս։ Այլք այլ իմն աղաղակէին։ Եթէ վասն այլ իրիք խնդիր իցէ։ Վասն խռովութեան իրիք եղելոյ։ Առանց իրիք յանցանաց։ Ի Նազարեթէ մարթ ի՞նչ իցէ բարւոյ իմիք լինել։ Միթէ կարօտացա՞յք իմիք։ եւ ո՛չ իմիք։ Ազնուականի իմն (այսինքն իմիք իրի) ցանկացեալ են։ Բարկութեամբ իմն (այսինքն իւիք) հասեալ ի տեղի անդր։ Եւ ոչ միով իւիքհանգիստ գտաւ.եւ այլն։
Զնա եդ գլուխ ի վերայ ամենայն իրիք եկեղեցւոյ. յն. ի վերայ ամենայնի՝ եկեղեցւոջ. լտ. պի վերայ ամենայն եկեղեցւոյ։
Առանց յանցանաց իրիք. (Եղիշ. ՟Ը։)
Նուազեալ յուխտէ իմմէ սակս յոքնակուռ ընթերցմանն։ Ի տեսւթենէ իմեմնէ դարձեալ լինիմ։ Ո՛չ ի թերութենէ իմեմնէ ի կատարելութիւն եկեալ. (Մագ.։ Սարգ.։ Վահր.։)
Որ ամենայնիւ ստեմ, եւ ոչ միով իւիք ճշմարտեմ. (Նար. ՟Ե։)
Իբր խթանաւ իմն՝ ընդոստուցեալ բանիւ։ Ընդ կրիւք իմն գրաւեցաւ. (Յհ. կթ.։ Նար. ՟Հ։)
Իբր պսակաւ իմիք պաճուճեալ։ Իբրեւ տապարաւ իմիք հատին. (Նար. էթ։ Տօնակ. ստէպ։)
ԻՄՆ. որպէս Ոմն. ոք. մանաւանդ թէ թարմաւար (զորմէ զկնի).
Իբր զհերքեալ իմն կալանաւոր. (Նար. ՟Հ՟Ե։)
Բիւրապատիկ իմն էին յայս եւ ի սոյն աղօթք ժողովելոցն. (՟Գ. Մնաց. ՟Ա. 11։)
Կամէին իմն, թէ փոխեսցուք զնա ի գործոյ անտի. (՟Ա. Մակ. ՟Ժ՟Ա. 63։)
Յաւէտ իմն խրոխտ խստութեամբ։ Նորընծայ իմն հիւրամեծարութեան ակնկալեալ սպասէր։ Ոչ կարօտանային մուրացիկ իմն առնելով յայլոց։ Լռիկ իմն ծածկեցաւ յամբոխին. (Յհ. կթ.)
Ստրջազաւ իմն, այլ ոչ կատարելապէս գայր ի ճշմարտութիւն. (Նանայ.։)
Ի դէպ իմն օրինակեաց նոցա. (Շ. մտթ.։)
այլոց իմն իմն խոստանանտալ որ չիցէ ի ձառս. (Եզնիկ.։)
mine, my.
cf. Իմոյական.
my goods and chattels.
Ի բնախօսից ոմանք բաժանելով զմարդն՝ ասացին, ես, իմն, եւ իմոքն, նշանակելով զհոգի, եւ ըզմարմին, եւ զստացուածս. (Սարկ. հանգ.։)
as far as I possibly can, as much as is in my power, as much as I can, the best I can;
as for me.
Սակաւ ինչ իմովսանն՝ տկարութեամբ ջանացեալ. (Նախ. գծ.։)
by myself, personally.
Ողջ լիջիք, եւ ես ինձէն իսկ ողջ եմ անենայն իրօք. (՟Գ. Մակ. ՟Գ. 8։)
Զիա՞րդ անձամբ ինձէն զստութիւն իմ ծանակեցից. (Նար. կ.։)
nine.
Ինն յերից ըստ երից բազմապատկութեանց (ծնանի). (Սահմ. ՟Ժ՟Դ։)
Տալ զնա ինն ցեղիցն. (Թուոց. ՟Լ՟Դ. 13։)
Իննամբքն զօրէ. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 32։)
cf. Իննեակ.
ninth;
ninthly.
Իններորդ յամսեանն իններորդի՝ արիեզեր. (՟Ա. Մնաց. ՟Ի՟Ե. 12։)
Մի ի տասանց նստցի յերուսաղէմ, եւ իններորդքն գնասցեն յիրաքանչիւր քաղաքս. (Նեեմ. ՟Ժ՟Ա. 11։)
Յաղագս մեծին տիգրանայ՝ որ իններորդ ի նախնեացնմերոց պսակաւորաց էր. (Խոր. ՟Ա. 22։)
Մինչ զի եւ ոչ ելի ընդ մին՝ յաստիճանաց իններորդին. (Յիսուս որդի.։)
nineteenth.
այն ամ իննեւտասներորդ էր նաբուգոդոնոսորայ արքայի. (՟Դ. Թագ. ՟Ի՟Ե. 8։)
cf. Իննեւտասն.
Այն ամ իննուտասն էր նաբուգոդոնոսորայ. (Երեմ. ՟Ժ՟Բ. 12։)