Your research : 101 Results for հ

Entries' title containing հ : 5666 Results

Դժնահստութիւն, ութեան

s.

cf. Դժնէհստութիւն.


Դժոխահաւատալի

adj.

very difficult to believe.


Դժոխահեռ

adj.

implacable, inexorable.


Դքսուհի

s.

duchess.


Եգիպտահատ, ից

s.

maize, Indian corn or wheat;
buck-wheat.


Եգիպտահաւ

s.

turkey-cock;
ibis.


Եգիպտուհի, հւոյ

s.

egyptian woman.


Եդեմահիւս

adj.

composed of the flowers of Eden;
of choice flowers.


Եկեղեցապահ

cf. Եկեղեցպան.


Եկեղեցօրհնէք, նեաց

s.

consecration of a church.


Եհ

int.

oh !


Եհէ

cf. Եհ.


Գորշապահանգ, աց

s.

ear-drop, earring


Գումաբահոլով

cf. Բազմահոլով.


Դունոյ հատիկ

s.

kidney-bean.


Դռնահար

s.

knocker of a door.


Դռնապահ

s.

porter, usber, door-keeper.


Դռնապանուհի, հւոյ

s.

portress.


Դռոհ՞՞՞տամ

cf. Գռոհ.


Դրախտահաւ, ու

s.

bird of paradise.


Դրամահատ

s.

minter, coiner, moneyer


Դրամահատութիւն, ութեան

s.

coining, minting of money.


Դրամաշահ, ու

s.

agio.


Դառնահամ

adj.

that has a bitter taste, bitter, sharp, acrid, harsh, sour.


Դառնահամբոյր

adj.

inhuman, cruel.


Դառնահայեաց

adj.

sullen, grim.


Դառնահառաչ

adj.

who sighs bitterly.


Դառնահաւ

adj.

thoroughly bitter, or bitter indeed.


Դառնահոգի

adj.

who has an afflicted heart.


Դառնահոսան

adj.

bitter, harsh.


Դառնահոտ

adj.

that stinks.


Դառնամահ

adj.

of a painful or violent death.


Դառնանիրհ

adj.

lethargic sleep.


Զհետ

prep. adv.

prep. adv. after, then, since;
with, together;
— առաքել, to send for;
— բերել, to add, to subjoin;
— գալ, to follow, to come after;
to result;
to depend;
գնալ, երթալ —, — շրջիլ, to follow, to go after;
to imitate;
— երթալ դատարկութեան, to love idleness;
— ելանել, ընթանալ, հեծանել, մտանել, յարձակիլ, ունել, պնդիլ, վարիլ, to run after, to pursue, to overtake, to follow, to persecute, to be at the heels, to give chase;
իւրաքանչիւր — միմեանց, one near the other, close to;
— լինել ճանապարհաց ուրուք, to follow tracks;
զհաց ոչ առաք — մեր, we have brought no bread with us;
մի զմիոյ հետ, one after the other, a little at a time, by degrees;
զոյր — ելեալ ես, who is he whom thou pursuest?

• տե՛ս Հետ։


Զհետերթանք

s. pl.

s. pl. consequences;
accessories.


Զհետերթուլիւն

s.

the following.


Զճանապարհայն

adv.

by way of, by the way, on the way.


Զոհ, ից

s.

victim, sacrifice, immolation, host;
— ողջակէզ, holocaust;
— մատուցանել, to make a sacrifice;
— առնել (զոք), to kill.

• , ի հլ. «ողջակէզ, մատաղ» ՍԳր. Եփր. թգ. որից զոհել ՍԳր. Եզն. զոհեալ «կուռքե-րին զոհուած միս» ՍԳր. զոհանոց ՍԳր. զո-հարան ՍԳր. Ագաթ. զոհաւոր Ղևտ. իդ. 9 Եփր. եբր. 212. պատարագազոհ Եփր. հռ. a մարդազոհ Նխ. երեմ. կենդանազռհութիւն Նիւս. երգ, փոխաբերաբար բրազոհ առնել Ճառընտ. նոր գրականի մէջ՝ ձիազոհ, գրհա-բերել, զոհաբերութիւն, անձնազոհ, անձնա-զոհութիւն, զոհողութիւն ևն։ Բառիս հին ձևն էր *զորհ, որի թանկագին մնացորդն է զոր-հասէր «զոհ սիրող» Սոկր. եկեղ. պտմ. Գ. 20 (էջ 265)։

• -Պհլ. zōhr «զոհ» բառից. այս բառը ա-ւանդուած է իրանեան գրականութեան մէջ «օրհնեալ ջուր» նշանակութեամբ. այսպէտ նաև պազենդ. zōr «օրհնեալ ջուր», զնդ. ❇ ︎ zaoϑrā-«զոհաբերութեան հա-մար պատրաստուած ըմպելիքը», հառս zau ϑrā-. բայց սրանց բուն ժողովրդական նշանակութիւնը պիտի լինի «զոհ» (հմմտ. սանս. hōtrá-«զոհ, զոհաբերութիւն»), որ յետոյ զրադաշտական կամ պարսկական դե-նի մէջ ստացաւ վերի նշանակութիւնը։ Իրա-նեան բառերի արմատն է հնխ. gheu-, որից ունինք բնիկ հյ. ձօն և ձև (ավելի ընդարձակ տե՛ս այս բառերի տակ)։ Իրանեանից են փոխառեալ նոյնպէս ասոր. ❇ zauϑrā «դևերին ձօնուած հաց», վրաց. ზორვა զորվա «զոհ, զոհաբերութիւն, զոհել», საზორავο նազորավի, საზორაველი սազորավելի «ռո-հական, բագին, կռատուն, խորան, սեղան»։ -Հիւբշ. 151։

• Klaproth, Asia polygl. էջ 103 արաբ. seh'yjeh, արմատը syh՝ «արևին դնել»։ ՆՀԲ յիշում է միայն եբր. [hebrew word] zewah, zebah «զոհ»։ Նոյն համեմատութիւնն ու-նին նաև Peterm. 259 և Kiggs, Քերակ 1856, էջ 60։ Ուղիղ մեկնեց նախ Lag Urgesch. 1117, որից յետոյ Muller Zendsp. 120 ևն։-Սէր 1862, թ. 24, էջ 182 «սեմական զոպհ բառն է, որ Պար-սից կամ Ասորոց միջոցաւ անցած է մե-ղի»։ Գարագաշեան, Քննակ. պատմ. 44, 51 պրս. (Աժի)տահագա և Չոհակ անուն-

• ների հետ։ Տէրվ. Նախալ. 81 վերի ձևով։ Հիւնք. յն. ζωάγρια «փրկանք, մա-տաղ»։ Ալիշան, Հին հաւ. 376 գոթ. sauá «զոհ», 452 արաբ. զահայա, եբր. զէ-վախ, զնդ. զաօթրա։


Զոհագործ, աց

s.

that immolates, sacrificer.


Զոհագործեմ, եցի

va.

cf. Զոհեմ.


Զոհագործութիւն, ութեան

s.

immolation, sacrifice.


Զոհական, ի, աց

cf. Նուիրական.


Զոհակեր

adj.

eating the flesh of sacrifices.


Զոհամատոյց

adj.

sacrificing.


Զոհասպաս

s.

assistant to the sacrificer.


Զոհատուն

s.

heathen temple.


Զոհանոց, ի, աց

s.

cf. Զոհարան.


Զոհարան, ի, աց

s.

altar of sacrifice;
vase of immolation.


Զոհարար

cf. Զոհագործ.


Զոհաւոր, աց

adj.

immolated, sacrificed;
sacrificial.


Definitions containing the research հ : 3400 Results